1. Food safety managementIn the cou

1. Food safety management
In the course of human history, the scope and complexity
of food safety management on the operational
level has increased dramatically. In ancient times when
food safety was the sole responsibility of the hunter/
gatherer, the chain of responsibility was a very short
one. Gradually, the scope increased further over small
communities, regions and countries to now reach international
scales. Concomitantly, the chain of responsibility
has become longer and more complex as have the
food supply chains to deliver the products to the
consumers.
Today, with important changes in lifestyles and
demographic compositions and with global food markets
becoming increasingly more common place, we see the food supply growing ever rapidly in size and
diversity. To keep pace with all the scaling up in the
food supply chain and the diversification of food on
the market, it has been necessary to adapt and improve
the food safety management systems on a continuous
basis as well. In recent years the control over the safety
and quality of food produced has become tighter and
tighter. Food safety management systems such as Hazard
Analysis Critical Control Points (HACCP) and the
pre-requisite systems Good Manufacturing Practice
(GMP) and Good Hygiene Practice (GHP) have provided
the professional players in the food supply chain
with excellent tools (van Schothorst, 2004). Excellent
provided they are used for design and implementation
of a specific food manufacturing process in a proper
and diligent way. Globally, both with governments
and food professionals there is a good buy-in for
HACCP and food safety management systems that are
based on comparable principles. Notably, HACCP
and its prerequisite systems are very specific to the food production facility that they have been developed for
(Fig. 1).
Many different food professionals are involved in the
chain of food production, e.g. from primary production,
distribution, processing and manufacture, packaging,
retail, to food service and preparation in the home by
consumers. All those different professionals provide particular
contributions depending on the specific structure
and logistics of individual chains. The understanding of
their role and responsibility in the overall management
of the safety of the food product that is leaving a food
chain needs clear co-ordination (Gorris, 2002). Specific
concepts have been developed in food safety management,
i.e. microbiological criteria, control measures,
and process criteria, which support this co-ordination.
In addition, stakeholders in food safety management
such as governments, trade or sector organisations have
developed guidelines, best practice advice, regulations
and food safety standards.
Considering that many different food chains exist,
with an enormous variety in structures, logistics and
chain participants, and that they will undoubtedly
change rapidly, scale-up and diversify continuously,
food safety management at any scale (regional, national,
local, factory) is a challenge. Ideally, each food production
chain is managed integrally, across all links in
the chain. Ideally as well, there is explicit knowledge
about the success of this management, whether the
underlying measures work to the extent projected.
Ideally, again, the success of food safety management
should be reflected in the health status of the population
concerned.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1. อาหารการจัดการด้านความปลอดภัยในหลักสูตรประวัติศาสตร์มนุษย์ ขอบเขต และความซับซ้อนการจัดการความปลอดภัยอาหารในการดำเนินงานระดับได้เพิ่มขึ้นอย่างมาก ในโบราณครั้งเมื่อความรับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียวของฮันเตอร์ที่มีความปลอดภัยของอาหาร /รวบรวม ห่วงโซ่ของความรับผิดชอบได้สั้นมากหนึ่ง ค่อย ๆ ขอบเขตเพิ่มเติมมากกว่าขนาดเล็กชุมชน ภูมิภาค และประเทศแล้วถึงนานาชาติปรับขนาด Concomitantly ห่วงโซ่ของความรับผิดชอบได้กลายเป็นยาว และซับซ้อนมีการห่วงโซ่อุปทานอาหารการส่งผลิตภัณฑ์ไปผู้บริโภควันนี้ มีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในวิถีชีวิต และประชากรเท่า กับตลาดอาหารโลกเราเป็น สถานที่ขึ้นทั่วไป ดูอาหารจัดหาการเติบโตอย่างรวดเร็วเคยในขนาด และความหลากหลาย เพื่อให้ทันกับทุกการปรับค่าในการห่วงโซ่อุปทานอาหารและวิสาหกิจของอาหารตลาด แล้วจำเป็นต้องปรับเปลี่ยน และปรับปรุงระบบการจัดการความปลอดภัยอาหารในตัวอย่างต่อเนื่องพื้นฐานเช่น ในปีที่ผ่านมาควบคุมความปลอดภัยและคุณภาพของอาหารที่ผลิตเป็นสัด และสัด ระบบการจัดการความปลอดภัยอาหารเช่นอันตรายจุดควบคุมสำคัญวิเคราะห์ (HACCP) และระบบจำเป็นก่อนดีผลิต(GMP) และการปฏิบัติสุขอนามัยดี (GHP) ได้ให้ผู้เล่นมืออาชีพในห่วงโซ่อุปทานอาหารด้วยแห่งเครื่องมือ (van Schothorst, 2004) ยอดเยี่ยมมีการใช้แบบของกระบวนการผลิตอาหารเฉพาะในเหมาะสมและวิธีการขยัน ทั่วโลก ทั้งกับรัฐบาลและผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารที่มีความดีในการHACCP และอาหารความปลอดภัยระบบการจัดการที่ตามหลักการเทียบเคียง ยวด HACCPใจมากเฉพาะที่สถานที่ผลิตอาหารที่พวกเขาได้รับการพัฒนาสำหรับระบบของข้อกำหนดเบื้องต้น(Fig. 1)ผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารที่แตกต่างกันมากมีส่วนร่วมในการห่วงโซ่ของการผลิตอาหาร จากการผลิตหลักกระจาย การประมวลผล และการ ผลิต บรรจุขายปลีก อาหารและการจัดเตรียมในบ้านโดยผู้บริโภค ผู้เชี่ยวชาญทั้งหมดเหล่านั้นแตกต่างกันให้เฉพาะผลงานขึ้นอยู่กับโครงสร้างเฉพาะและโลจิสติกส์ของแต่ละกลุ่ม ความเข้าใจของบทบาทและความรับผิดชอบในการจัดการโดยรวมของพวกเขาความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์อาหารที่จะออกจากอาหารลูกโซ่ต้องชัดเจนประสาน (Gorris, 2002) เฉพาะได้รับการพัฒนาแนวคิดในการจัดการความปลอดภัยอาหารเช่น microbiological เงื่อนไข ป้องกันและกระบวนการ เงื่อนไข ซึ่งสนับสนุนประสานนี้นอกจากนี้ มีส่วนได้เสียในการจัดการความปลอดภัยอาหารเช่นรัฐบาล องค์กรทางการค้าหรือภาคมีแนวทางพัฒนา ระเบียบ คำแนะนำฝึกที่ดีที่สุดและมาตรฐานความปลอดภัยอาหารพิจารณาว่า โซ่อาหารแตกต่างกันมากมีอยู่มีความหลากหลายเป็นอย่างมากในโครงสร้าง โลจิสติกส์ และผู้เข้าร่วมห่วงโซ่ และพวกเขาจะไม่ต้องสงสัยเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ขนาดสาย และมากมายอย่างต่อเนื่องจัดการความปลอดภัยอาหารในสเกลใด ๆ (ภูมิภาค แห่งชาติโรงงานท้องถิ่น ) เป็นสิ่งที่ท้าทาย ห้อง ผลิตอาหารแต่ละสายบริหารส่วน ข้ามการเชื่อมโยงทั้งหมดในเชนการ เชิญเป็นอย่างดี มีความรู้ชัดเจนความสำเร็จของการจัดการนี้ ว่าต้นแบบงานวัดการคาดการณ์ห้อง อีก ความสำเร็จของการจัดการความปลอดภัยอาหารควรสะท้อนสถานะสุขภาพของประชากรเกี่ยวข้อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. อาหารการจัดการความปลอดภัยในหลักสูตรของประวัติศาสตร์ของมนุษย์ขอบเขตและความซับซ้อนของการจัดการความปลอดภัยของอาหารในการดำเนินงานในระดับที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ในสมัยโบราณเมื่อความปลอดภัยของอาหารเป็นความรับผิดชอบของนักล่า / รวบรวมห่วงโซ่ของความรับผิดชอบเป็นที่สั้นมากคนหนึ่ง ค่อยๆขอบเขตเพิ่มขึ้นอีกในช่วงที่มีขนาดเล็กในชุมชนภูมิภาคและประเทศที่ตอนนี้ไปถึงต่างประเทศเครื่องชั่งน้ำหนัก ร่วมกันโซ่ของความรับผิดชอบได้กลายเป็นอีกต่อไปและซับซ้อนมากขึ้นในขณะที่มีห่วงโซ่อุปทานอาหารที่จะส่งมอบผลิตภัณฑ์ให้กับผู้บริโภค. วันนี้มีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในการดำเนินชีวิตและองค์ประกอบของประชากรและมีตลาดอาหารทั่วโลกกลายเป็นสถานที่มากขึ้นร่วมกันมากขึ้นเราจะเห็นแหล่งอาหารที่เคยเติบโตอย่างรวดเร็วในขนาดและความหลากหลาย เพื่อให้ทันกับการปรับขึ้นในห่วงโซ่อาหารและความหลากหลายของอาหารในตลาดที่จะได้รับสิ่งที่จำเป็นในการปรับตัวและปรับปรุงระบบการจัดการความปลอดภัยของอาหารอย่างต่อเนื่องบนพื้นฐานได้เป็นอย่างดี ในปีที่ผ่านมาควบคุมความปลอดภัยและคุณภาพของอาหารที่ผลิตได้กลายเป็นที่เข้มงวดมากขึ้นและเข้มงวดมากขึ้น อาหารระบบการจัดการความปลอดภัยเช่นอันตรายการวิเคราะห์จุดวิกฤตที่ต้องควบคุม (HACCP) และระบบจำเป็นก่อนดีการผลิต(GMP) และการปฏิบัติสุขอนามัยที่ดี (GHP) ได้ให้ผู้เล่นมืออาชีพในห่วงโซ่อาหารที่มีเครื่องมือที่ดีเยี่ยม(รถตู้ Schothorst, 2004) ที่ดีให้พวกเขาถูกนำมาใช้ในการออกแบบและการดำเนินการของกระบวนการผลิตอาหารที่ระบุในที่เหมาะสมทางและขยัน ทั่วโลกทั้งกับรัฐบาลและผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารที่มีการที่ดีในการซื้อสำหรับHACCP และระบบการจัดการความปลอดภัยของอาหารที่มีพื้นฐานอยู่บนหลักการเทียบเคียง ยวด HACCP และระบบจำเป็นที่มีความเฉพาะเจาะจงมากกับสิ่งอำนวยความสะดวกการผลิตอาหารที่พวกเขาได้รับการพัฒนาสำหรับ(รูปที่ 1).. ผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารที่แตกต่างกันหลายคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องในห่วงโซ่ของการผลิตอาหารเช่นจากการผลิตหลักของการกระจายการประมวลผลและการผลิตบรรจุภัณฑ์ค้าปลีกที่จะให้บริการด้านอาหารและการจัดทำในบ้านโดยผู้บริโภค ทุกคนมืออาชีพที่แตกต่างกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งให้ผลงานขึ้นอยู่กับโครงสร้างที่เฉพาะเจาะจงและโลจิสติกของเครือข่ายของแต่ละบุคคล ความเข้าใจในบทบาทของพวกเขาและความรับผิดชอบในการจัดการโดยรวมของความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์อาหารที่จะออกจากอาหารห่วงโซ่ความต้องการที่ชัดเจนประสานงาน(Gorris, 2002) เฉพาะแนวคิดที่ได้รับการพัฒนาในการบริหารจัดการความปลอดภัยของอาหารเช่นเกณฑ์ที่ทางจุลชีววิทยามาตรการควบคุมและหลักเกณฑ์กระบวนการที่สนับสนุนการประสานงาน. นอกจากนี้ผู้มีส่วนได้เสียในการบริหารจัดการความปลอดภัยของอาหารเช่นรัฐบาลการค้าหรือองค์กรภาคได้พัฒนาแนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุดคำแนะนำกฎระเบียบและมาตรฐานความปลอดภัยของอาหาร. พิจารณาว่าห่วงโซ่อาหารที่แตกต่างกันอยู่ที่มีความหลากหลายอย่างมหาศาลในโครงสร้างโลจิสติกและการเข้าร่วมห่วงโซ่และที่พวกเขาไม่ต้องสงสัยจะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วระดับขึ้นและกระจายอย่างต่อเนื่อง, การจัดการความปลอดภัยของอาหารในระดับใด ๆ ( ภูมิภาคระดับชาติท้องถิ่นโรงงาน) เป็นสิ่งที่ท้าทาย จะเป็นการดีที่แต่ละการผลิตอาหารห่วงโซ่ที่มีการจัดการบูรณาข้ามการเชื่อมโยงทั้งหมดในห่วงโซ่ จะเป็นการดีที่ได้เป็นอย่างดีมีความรู้ที่ชัดเจนเกี่ยวกับความสำเร็จของการจัดการนี้ไม่ว่าจะเป็นมาตรการพื้นฐานการทำงานเท่าที่คาดการณ์ไว้. จะเป็นการดีอีกครั้งที่ประสบความสำเร็จของการจัดการความปลอดภัยของอาหารที่ควรจะสะท้อนให้เห็นในสถานะสุขภาพของประชากรที่เกี่ยวข้อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . การจัดการความปลอดภัยอาหารในประวัติศาสตร์มนุษย์ , ขอบเขตและความซับซ้อน
การจัดการความปลอดภัยอาหารในระดับปฏิบัติการ
ได้เพิ่มขึ้นอย่างมาก ในสมัยโบราณเมื่อ
อาหารปลอดภัยก็รับผิดชอบ แต่เพียงผู้เดียวของนักล่า
ผู้รวบรวม , ห่วงโซ่ของความรับผิดชอบคือสั้นมาก
. ค่อยๆ , ขอบเขตเพิ่มขึ้นกว่าชุมชนเล็ก ๆ
,ประเทศและภูมิภาคที่จะเข้าถึงระดับสากล

เป็นทีม , ห่วงโซ่ของความรับผิดชอบ
กลายเป็นอีกต่อไปและซับซ้อนมากขึ้นเมื่อมี
จัดหาโซ่อาหารเพื่อส่งมอบสินค้าให้ผู้บริโภค
.
วันนี้ กับการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในวิถีชีวิตของประชากร และตลาดอาหาร

ทั่วโลกมากขึ้นเรื่อยๆ ทั่วไป สถานที่เราได้เห็นการเติบโตที่เคยจัดหาอาหารอย่างรวดเร็วในขนาดและ
ความหลากหลาย เพื่อให้ทันกับการปรับขึ้นใน
อุปทานโซ่อาหารและความหลากหลายของอาหารใน
ตลาดได้รับจำเป็นต้องปรับตัวและปรับปรุงระบบบริหารความปลอดภัยของอาหาร

บนพื้นฐานอย่างต่อเนื่องเช่นกัน ใน ปี ล่าสุด ควบคุมความปลอดภัยและคุณภาพของอาหารที่ผลิต

ได้กลายเป็นที่เข้มงวดมากขึ้นและเข้มงวดมากขึ้นระบบจัดการความปลอดภัยของอาหาร เช่น อันตราย
การวิเคราะห์จุดวิกฤตที่ต้องควบคุม ( HACCP ) และระบบที่จำเป็นก่อน

การปฏิบัติการผลิตที่ดี ( GMP ) และการปฏิบัติสุขอนามัยที่ดี ( GHP ) ได้ให้
ผู้เล่นมืออาชีพในการจัดหาอาหารโซ่
ด้วยเครื่องมือที่ดี ( รถตู้ schothorst , 2004 ) ยอดเยี่ยม
ให้พวกเขาใช้สำหรับการออกแบบและการดำเนินการ
ของกระบวนการผลิตอาหารที่เฉพาะเจาะจงในที่เหมาะสม
และขยันนะ ทั่วโลก ทั้งกับรัฐบาลและผู้เชี่ยวชาญด้านอาหาร
มีซื้อที่ดีใน
HACCP และระบบการจัดการความปลอดภัยอาหารที่
อิงหลักเทียบเคียง ยวด , HACCP และระบบเดิม
เจาะจงเพื่อการผลิตอาหารที่พวกเขาได้รับการพัฒนาสำหรับ

( รูปที่ 1 )ผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารที่แตกต่างกันหลายที่เกี่ยวข้องใน
ห่วงโซ่การผลิตอาหาร เช่น การผลิตหลัก
กระจายการประมวลผลและการผลิตบรรจุภัณฑ์
ขายปลีกอาหารและการเตรียมอาหารในบ้านโดย
ผู้บริโภค บรรดาผู้เชี่ยวชาญให้แตกต่างกันขึ้นอยู่กับที่เฉพาะเจาะจงโดยเฉพาะ

เขียนโครงสร้างและโลจิสติกส์ของกลุ่มบุคคล ความเข้าใจ
บทบาทและความรับผิดชอบในการรวมการจัดการ
ของความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์อาหารที่ทิ้งอาหาร
โซ่ต้องประสานงานที่ชัดเจน ( gorris , 2002 ) แนวคิดเฉพาะ
ได้รับการพัฒนาในการจัดการความปลอดภัยของอาหาร ได้แก่ จุลินทรีย์

เกณฑ์มาตรการในการควบคุมกระบวนการและเกณฑ์ ซึ่งสนับสนุนการประสานงานนี้ .
นอกจากนี้ ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการจัดการความปลอดภัยอาหารเช่น รัฐบาล องค์กรการค้าหรือภาคมี
พัฒนาแนวทางการปฏิบัติที่ดีที่สุด , คำแนะนำ , กฎระเบียบและมาตรฐานอาหารปลอดภัย
.
พิจารณาว่าอาหารที่แตกต่างกันหลายอยู่
กับความหลากหลายอย่างมากในโครงสร้าง โลจิสติกส์ และผู้เข้าร่วม
โซ่ , และว่าพวกเขาจะไม่ต้องสงสัย
เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว การขยายและกระจายอย่างต่อเนื่อง การจัดการความปลอดภัย อาหารที่ระดับใด ( ภูมิภาคแห่งชาติ ,
ท้องถิ่น โรงงาน ) มีความท้าทาย ความนึกคิด , การผลิตแต่ละ
ห่วงโซ่อาหารมีการจัดการส่วนข้ามการเชื่อมโยงทั้งหมดใน
โซ่ นึกคิดเป็นอย่างดี มีความรู้เกี่ยวกับระบบ
ความสำเร็จของการจัดการนี้ ไม่ว่า
มาตรการต้นแบบงานขอบเขตคาด .
นึกคิดอีกครั้ง ความสำเร็จของการจัดการความปลอดภัยอาหารควรจะสะท้อนให้เห็นในสถานะสุขภาพของประชากร
ที่เกี่ยวข้อง