วัตถุประสงค์ปฏิญญาอาเซียน (The ASEA

วัตถุประสงค์

ปฏิญญาอาเซียน (The ASEAN Declaration) ได้ระบุว่า เป้าหมายและจุดประสงค์ของอาเซียน คือ 1) เร่งรัดการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ ความก้าวหน้าทางสังคมและการพัฒนาวัฒนธรรมในภูมิภาค และ 2) ส่งเสริมสันติภาพและเสถียรภาพในภูมิภาค โดยการเคารพหลักความยุติธรรมและ หลักนิติธรรมในการดำเนินความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในภูมิภาค ตลอดจนยึดมั่นในหลักการแห่งกฎบัตรสหประชาชาติ

ในโอกาสครบรอบ 30 ปีของการก่อตั้งอาเซียน ในปี 2540 (ค.ศ.1997) ผู้นำของประเทศสมาชิกอาเซียนได้รับรอง “วิสัยทัศน์อาเซียน 2020” (ASEAN Vision 2020) โดยเห็นพ้องกันในวิสัยทัศน์ร่วมของอาเซียนที่จะเป็นวงสมานฉันท์ในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ ต้องการมีปฏิสัมพันธ์กับภายนอก การใช้ชีวิตในสภาพที่มีสันติภาพ เสถียรภาพ และความเจริญรุ่งเรือง ผูกมัดกันเป็นหุ้นส่วนในการพัฒนา ที่มีพลวัตและในประชาคมที่มีความเอื้ออาทรระหว่างกัน

ปี 2546 ผู้นำอาเซียนได้เห็นพ้องกันที่จะจัดตั้งประชาคมอาเซียนที่ประกอบด้วย 3 เสาหลัก อันได้แก่ ประชาคมการเมืองและความมั่นคงอาเซียน (ASEAN Political-Security Community–ASC) ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community-AEC) และประชาคมสังคม-วัฒนธรรมอาเซียน (ASEAN Socio-Cultural Community-ASCC) ภายในปี 2563 ต่อมา ในการประชุม สุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 12 ที่เมืองเซบู ฟิลิปปินส์ ผู้นำประเทศอาเซียนตกลงที่จะเร่งรัดกระบวนการสร้างประชาคมอาเซียนให้แล้วเสร็จภายในปี 2558

หลักการพื้นฐานของความร่วมมือ

ประเทศสมาชิกอาเซียนได้ยอมรับในการปฏิบัติตามหลักการพื้นฐานในการดำเนินความสัมพันธ์ระหว่างกัน อันปรากฏอยู่ในสนธิสัญญาไมตรีและความร่วมมือในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (Treaty of Amity and Cooperation in Southeast Asia หรือ TAC) ซึ่งประกอบด้วย

การเคารพซึ่งกันและกันในเอกราช อธิปไตย ความเท่าเทียม บูรณาการแห่งดินแดนและเอกลักษณ์ประจำชาติของทุกชาติ
สิทธิของทุกรัฐในการดำรงอยู่โดยปราศจากจากการแทรกแซง การโค่นล้มอธิปไตยหรือการบีบบังคับจากภายนอก
หลักการไม่แทรกแซงกิจการภายในซึ่งกันและกัน
ระงับความแตกต่างหรือข้อพิพาทโดยสันติวิธี
การไม่ใช้การขู่บังคับ หรือการใช้กำลัง และ
ความร่วมมืออย่างมีประสิทธิภาพระหว่างประเทศสมาชิก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วัตถุประสงค์ปฏิญญาอาเซียน (อาเซียนประกาศ) ได้ระบุว่าเป้าหมายและจุดประสงค์ของอาเซียนคือ 1) เร่งรัดการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ และ 2) โดยการเคารพหลักความยุติธรรมและ 30 ปีของการก่อตั้งอาเซียนในปี 2540 (ค.ศ. 1997) "วิสัยทัศน์อาเซียน 2020" (ASEAN Vision 2020) ต้องการมีปฏิสัมพันธ์กับภายนอกการใช้ชีวิตในสภาพที่มีสันติภาพเสถียรภาพและความเจริญรุ่งเรืองผูกมัดกันเป็นหุ้นส่วนในการพัฒนา 2546 3 เสาหลักอัน ได้แก่ (ASEAN Political-Security Community-ASC) ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community-AEC) และประชาคมสังคม - วัฒนธรรมอาเซียน (ASEAN Socio-Cultural Community-ASCC) ภายในปี 2563 ต่อมาในการประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งที่ 12 ที่เมือง เซบูฟิลิปปินส์ (สนธิสัญญาไมตรีและความร่วมมือในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หรือ TAC) อธิปไตยความเท่าเทียม หรือการใช้กำลัง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วัตถุประสงค์

ปฏิญญาอาเซียน ( ปฏิญญาอาเซียน ) ได้ระบุว่าเป้าหมายและจุดประสงค์ของอาเซียนความ 1 ) เร่งรัดการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจความก้าวหน้าทางสังคมและการพัฒนาวัฒนธรรมในภูมิภาคและ 2 ) ส่งเสริมสันติภาพและเสถียรภาพในภูมิภาคหลักนิติธรรมในการดำเนินความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในภูมิภาคตลอดจนยึดมั่นในหลักการแห่งกฎบัตรสหประชาชาติ

ในโอกาสครบรอบ 30 ปีของการก่อตั้งอาเซียนสามารถ 2540 ( ค . ศ .1997 ) ผู้นำของประเทศสมาชิกอาเซียนได้รับรอง " วิสัยทัศน์อาเซียน 2020 " ( อาเซียนวิสัยทัศน์ 2020 ) โดยเห็นพ้องกันในวิสัยทัศน์ร่วมของอาเซียนที่จะเป็นวงสมานฉันท์ในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ต้องการมีปฏิสัมพันธ์กับภายนอกเสถียรภาพและความเจริญรุ่งเรืองผูกมัดกันเป็นหุ้นส่วนในการพัฒนาที่มีพลวัตและในประชาคมที่มีความเอื้ออาทรระหว่างกัน

. 2546 ผู้นำอาเซียนได้เห็นพ้องกันที่จะจัดตั้งประชาคมอาเซียนที่ประกอบด้วย 3 เสาหลักอันได้แก่ประชาคมการเมืองและความมั่นคงอาเซียน ( การเมืองความมั่นคงอาเซียน ( ASC ) AEBF ( Asia-Europe Business Forum ) ( ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน )( ASEAN Socio ทางวัฒนธรรมชุมชน ASCC ) ภายในปี 2563 ต่อมาในการประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งที่ 12 ที่เมืองเซบูฟิลิปปินส์ผู้นำประเทศอาเซียนตกลงที่จะเร่งรัดกระบวนการสร้างประชาคมอาเซียนให้แล้วเสร็จภายในปี 2558



หลักการพื้นฐานของความร่วมมือประเทศสมาชิกอาเซียนได้ยอมรับในการปฏิบัติตามหลักการพื้นฐานในการดำเนินความสัมพันธ์ระหว่างกันอันปรากฏอยู่ในสนธิสัญญาไมตรีและความร่วมมือในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ( สนธิสัญญาไมตรีและความร่วมมือในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และค็อค )
การเคารพซึ่งกันและกันในเอกราชอธิปไตยความเท่าเทียมบูรณาการแห่งดินแดนและเอกลักษณ์ประจำชาติของทุกชาติการโค่นล้มอธิปไตยหรือการบีบบังคับจากภายนอก

สิทธิของทุกรัฐในการดำรงอยู่โดยปราศจากจากการแทรกแซงหลักการไม่แทรกแซงกิจการภายในซึ่งกันและกัน

การไม่ใช้การขู่บังคับระงับความแตกต่างหรือข้อพิพาทโดยสันติวิธีหรือการใช้กำลังและ

ความร่วมมืออย่างมีประสิทธิภาพระหว่างประเทศสมาชิก