“Does it hurt?” Su Luo asked, her h

“Does it hurt?” Su Luo asked, her heart aching.

“No.” Nangong Liuyun slowly sucked in a breath, faintly sighed and released a breath of air, “Used to it.”

Suddenly, Su Luo felt her nose souring, the rim of her eyes turning slightly red. She turned her face away.

One phrase of ‘used to it’, how many years of painful suffering had he gone through? She knew he was talking about the pain in his body, that would act up once every month.

Suddenly——

A trace of shock flashed through Su Luo’s mind.

Every month, Nangong Liuyun’s illness would flare up and ache for one night, calculating the time…

Su Luo glanced back, looking at Nangong Liuyun with a startled expression. The tears in her eyes almost tumbled out, her voice carrying a trace of being choked with emotions: “Last night, your…illness flared up?”

Yes, that’s right, she didn’t remember it wrongly. It was precisely the fifteenth of every month that his illness would flare up!

When he heard this being said, Nangong Liuyun was almost gnashing his teeth in fury. He glared very fiercely towards Su Luo: “You are still aware of it!”

Su Luo’s heart become even weaker…

Nangong Liuyun took a few deep breaths, finally glaring at Su Luo severely. Slowly stressing each word, he grinded his teeth before finally biting out: “Last night, this king, in order to chase after you, simply…called you and still received no answer!”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"มันไม่เจ็บหรือเปล่า?" ซู Luo ถามปวดหัวใจของเธอ. "ไม่" Nangong Liuyun ช้าดูดลมหายใจถอนหายใจแผ่วเบาและปล่อยลมหายใจของอากาศ "ใช้มัน." ทันใดนั้นซู Luo รู้สึก souring จมูกของเธอ ขอบตาของเธอเปลี่ยนสีแดงเล็กน้อย เธอหันใบหน้าของเธอออกไป. วลีหนึ่ง 'ใช้มัน' กี่ปีที่ผ่านมาของความทุกข์ทรมานเจ็บปวดเขาผ่าน? เธอรู้ว่าเขาได้พูดคุยเกี่ยวกับความเจ็บปวดในร่างกายของเขาที่จะกระทำขึ้นหนึ่งครั้งในทุกเดือน. Suddenly-- ร่องรอยของการช็อกประกายผ่านใจซู Luo ของ. ทุกเดือนเจ็บป่วย Nangong Liuyun จะลุกเป็นไฟขึ้นและปวดสำหรับหนึ่งคืนคำนวณ เวลา ... ซู Luo ชำเลืองมองย้อนกลับไปมองที่ Nangong Liuyun ด้วยสีหน้าตกใจ น้ำตาในดวงตาของเธอเกือบจะร่วงลงจากเสียงของเธอแบกร่องรอยของการถูกสำลักกับอารมณ์ A: "คืนสุดท้ายของคุณ ... เจ็บป่วยสว่างวาบขึ้นมา?" ใช่ว่าเป็นสิทธิที่เธอจำไม่ได้ว่ามันผิด มันเป็นได้อย่างแม่นยำที่สิบห้าของทุกเดือนว่าการเจ็บป่วยของเขาจะลุกเป็นไฟขึ้น! เมื่อเขาได้ยินอย่างนี้ถูกกล่าวว่า Nangong Liuyun เกือบขบฟันของเขาด้วยความเกรี้ยวกราด เขาจ้องมากอย่างรุนแรงต่อซู Luo: "คุณยังคงตระหนักถึงมัน!" หัวใจของซู Luo กลายเป็นอ่อนแอ ... Nangong Liuyun เอากี่ลมหายใจลึกที่สุดจ้องมองซู Luo อย่างรุนแรง ช้าเน้นหนักแต่ละคำที่เขาบดฟันของเขาก่อนที่จะกัดออก: "เมื่อคืนกษัตริย์นี้เพื่อที่จะไล่ล่าหลังจากที่คุณเพียงแค่ ... เรียกว่าคุณและยังคงไม่ได้รับการตอบ!"

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" เจ็บเหรอ ? " ซู หลัว ถามหัวใจเธอปวดร้าว" ไม่ " นังก๊อก liuyun ค่อยๆดูดลมหายใจแผ่วเบาถอนหายใจและปล่อยลมหายใจของอากาศ " ใช้ " .จู่ๆ ซู ลู รู้สึกจมูก souring , ขอบตาของเธอแดงเล็กน้อย เธอเชิดหน้าหนีวลีหนึ่งของ " เคย " วิธีการหลายปีของความเจ็บปวดทรมานเขาผ่าน ? เธอรู้ว่าเขากำลังพูดเกี่ยวกับความเจ็บปวดในร่างกายของเขา จะกระทำขึ้นทุกเดือนก็ --รอยตกใจแวบผ่านซูหลอครับทุกเดือน อาการของนังก๊อก liuyun จะกริ้วและปวดคืนเดียว คำนวณเวลา . . . . . . .ซูหลัวเหลือบกลับมามองนังก๊อก liuyun ด้วยสีหน้าตกใจ . น้ำตาของเธอแทบจะร่วงออกมา เสียงของเธอมีร่องรอยถูกรัดด้วยอารมณ์ : " เมื่อคืนนี้ การเจ็บป่วยของคุณ . . . . . . . อาย ? "ใช่ ใช่ เธอไม่ได้จำผิดน่ะค่ะ มันแน่นอนที่ 15 ของทุกเดือนว่า อาการป่วยของเขาจะลุกเป็นไฟขึ้นเมื่อเขาได้ยินนี้ถูกกล่าวว่า นังก๊อก liuyun เกือบถูกนางฟันของเขาในความโกรธ เขาถลึงตาอย่างมากต่อ ซู หลัว : " คุณยังทราบว่า "หัวใจของซูลู กลายเป็นที่แข็งแกร่ง . . . . . . .นังก๊อก liuyun ถ่าย breaths ลึกก็จ้อง ซู ลู อย่างรุนแรง เน้นแต่ละคำอย่างช้าๆ เขาบดขยี้ ฟันของเขาก่อนที่จะกัดออก : " เมื่อคืนนี้ กษัตริย์ เพื่อที่จะไล่ตามเธอ เพียงแค่ . . . . . . . เรียกคุณ และยังไม่เคยได้รับคำตอบ "