Road transport is the major mode in

Road transport is the major mode in the transport sector in Thailand, which accounted for about 78% of the total energy consumption in the transport sector. This study investigates the effect of two scenarios of realistic and idealistic scenarios in three actions: 1) electric vehicles, 2) fuel switching and 3) modal shift to reduce energy demand and CO2 emission during 2010 - 2030. This study employs the Long-range Energy Alternative Planning (LEAP) model to estimate energy demand and CO2 emission in Thai road transport sector. Energy demand in the road transport will increase from 19,221 ktoe in 2010 to 42,852 ktoe in 2030 while CO2 emission increases from 42,852 kt-CO2 in 2010 to 80,717 kt-CO2 in 2030. Finally, the energy consumption and CO2 emission in realistic scenario is reduced to 34,998 ktoe and 71,355 kt-CO2, respectively while in idealistic scenario they are reduced to 32,116 ktoe and 62,179 kt-CO2 in 2030, respectively.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รถเป็นวิธีหลักในการขนส่งในประเทศไทย ซึ่งคิดเป็นประมาณ 78% ของปริมาณการใช้พลังงานในภาคขนส่ง การศึกษานี้ตรวจสอบผลของสถานการณ์ 2 สถานการณ์จริง และอุดมการณ์ในการดำเนินการ 3: 1) ไฟฟ้ายานพาหนะ 2) เชื้อเพลิงสลับ และกะ 3) จนลดความต้องการพลังงานและการปล่อยก๊าซ CO2 ในช่วงปี 2010-2030 การศึกษานี้ใช้แบบจำลองการประเมินความต้องการพลังงานและการปล่อยก๊าซ CO2 ในภาคขนส่งถนนไทย Long-range พลังงานทางเลือกการวางแผน (เผ่น) ความต้องการพลังงานในการขนส่งถนนจะเพิ่มจาก 19,221 ktoe ใน 2010-42,852 ktoe ในปี 2030 ในขณะที่ปล่อยก๊าซ CO2 ที่เพิ่มขึ้นจาก 42,852 kt-CO2 ใน 2010-80,717 kt-CO2 ในปี 2030 ในที่สุด การใช้พลังงาน และการปล่อยก๊าซ CO2 ในสถานการณ์จริงจะลดลงเป็น 34,998 ktoe และ kt 71,355-CO2 ตามลำดับในขณะที่ในสถานการณ์อุดมการณ์ พวกเขาจะลดลง 32,116 ktoe และ 62,179 kt-CO2 ในปี 2030 ตามลำดับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การขนส่งทางถนนเป็นโหมดที่สำคัญในภาคการขนส่งในประเทศไทยซึ่งคิดเป็นประมาณ 78% ของการใช้พลังงานทั้งหมดในภาคการขนส่ง การศึกษาครั้งนี้สำรวจผลกระทบของสถ​​านการณ์ที่สองสถานการณ์จริงและอุดมการณ์ในการกระทำที่สาม: 1) ยานพาหนะไฟฟ้า 2) การเปลี่ยนเชื้อเพลิงและ 3) การเปลี่ยนแปลงกิริยาช่วยในการลดความต้องการพลังงานและการปล่อยก๊าซ CO2 ในช่วงปี 2010 - 2030 การศึกษาครั้งนี้มีพนักงานยาวช่วง การวางแผนพลังงานทางเลือก (LEAP) รูปแบบในการประมาณการความต้องการใช้พลังงานและการปล่อยก๊าซ CO2 ในภาคการขนส่งทางถนนของไทย ความต้องการพลังงานในการขนส่งทางถนนจะเพิ่มขึ้นจาก 19,221 ktoe ในปี 2010 เป็น 42,852 ktoe ในขณะที่การเพิ่มขึ้นของ 2030 การปล่อยก๊าซ CO2 จาก 42,852 kt-CO2 ในปี 2010 เป็น 80,717 kt-CO2 ในปี 2030 ในที่สุดการใช้พลังงานและการปล่อยก๊าซ CO2 ในสถานการณ์จริงจะลดลง ไป 34,998 ktoe และ 71,355 kt-CO2 ตามลำดับในขณะที่สถานการณ์ในอุดมคติที่พวกเขาจะลดลงเหลือ 32,116 ktoe และ 62,179 kt-CO2 ในปี 2030 ตามลำดับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การขนส่งทางถนนเป็นโหมดหลักในการขนส่งในประเทศไทย ซึ่งคิดเป็นประมาณ 78 % ของการใช้พลังงานทั้งหมดในภาคการขนส่ง งานวิจัยนี้ศึกษาผลของการ สอง สถานการณ์ของมีเหตุผลและสถานการณ์ในการกระทำเป็น 3 : 1 ) ยานพาหนะไฟฟ้า 2 ) เชื้อเพลิงสลับ และ 3 ) การเปลี่ยนเพื่อลดความต้องการพลังงานและการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในช่วงปี 2553 - 2030การศึกษานี้ใช้ช่วงยาวพลังงานทางเลือกวางแผน ( เผ่น ) แบบประเมินความต้องการพลังงานและการปลดปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในภาคการขนส่งทางถนนไทย ความต้องการพลังงานในการขนส่งจะเพิ่มขึ้นจากการ ktoe 2010 เพื่อ 42852 ktoe ในปี 2573 ขณะที่คาร์บอนไดออกไซด์เพิ่มขึ้น จาก 42852 kt-co2 2010 เพื่อ 80717 kt-co2 ใน 2030 ในที่สุดการใช้พลังงาน และการปลดปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในสถานการณ์จริงจะลดลงและ 34998 ktoe 71355 kt-co2 ตามลำดับ ขณะที่สถานการณ์ในอุดมคติจะได้รับลดลงและ 32116 ktoe 62179 kt-co2 ในปี 2573 ตามลำดับ