For a long time in American copyrig

For a long time in American copyright law, sound recordings enjoyed all of the exclusive rights granted by copyright, except for the performance right. A variety of reasons existed for this exclusion, including the fact that sound recordings did not even receive any copyright protection until 1972, and radio broadcasters' unwillingness to pay two copyright fees each time a music recording was played over-the-air. However, in 1995, Congress passed the Digital Performance Right in Sound Recordings Act, which created a limited performance right for sound recordings. Digital broadcasts of recorded music remained exempt, but interactive services providing subscribers with digital transmission of recorded music were subject to the performance right. In addition, certain noninteractive digital subscription services (typically music services delivered over cable and satellite television systems) were subject to the performance right, but were granted a compulsory license for their performances of sound recordings. To take advantage of this compulsory license, found in section 114 of the Copyright Act, one must comply with a number of limitations on the frequency and identification of the music performed by the service. These limitations are designed to discourage subscribers from engaging in home taping of the music performed in digital format. See 17 U.S.C. 114(d)(2)(C) (1995).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็นเวลานานในกฎหมายลิขสิทธิ์อเมริกัน บันทึกเสียงสนุกสนานของสิทธิพิเศษที่ได้รับอนุญาตตามลิขสิทธิ์ ยกเว้นประสิทธิภาพเหมาะสม มีหลากหลายเหตุผลนี้แยก รวมถึงข้อเท็จจริงที่บันทึกเสียงได้ไม่ได้รับการคุ้มครองลิขสิทธิ์ใด ๆ จนกระทั่ง 1972 และวิทยุ unwillingness ผู้จ่ายค่าธรรมเนียมลิขสิทธิ์สองทุกครั้งที่บันทึกเพลงที่เล่นทัศน์ อย่างไรก็ตาม 1995 สภาผ่านดูประสิทธิภาพการทำงานดิจิตอลในเสียงบันทึกพระราชบัญญัติ การสร้างประสิทธิภาพที่จำกัดสิทธิ์สำหรับการบันทึกเสียง ออกอากาศแบบดิจิทัลบันทึกเพลงยังคงยกเว้น แต่บริการให้สมาชิกส่งดิจิตอลบันทึกเพลงที่ มีประสิทธิภาพเหมาะสม บางสมัครโต้ตอบดิจิตอล (โดยทั่วไปบริการจัดส่งผ่านระบบโทรทัศน์เคเบิลและดาวเทียม) ถูกประสิทธิภาพขวา แต่ได้รับใบอนุญาตให้ใช้บังคับสำหรับการบันทึกเสียง การใช้ประโยชน์จากนี้มาตรการบังคับใช้สิทธิ พบในส่วน 114 ของลิขสิทธิ์ หนึ่งต้องสอดคล้องกับจำนวนข้อจำกัดของความถี่และรหัสของเพลงที่ดำเนินการ โดยให้บริการ ข้อจำกัดเหล่านี้ถูกออกแบบมาเพื่อสมาชิกจากในเทป เทปบ้านเพลงที่ดำเนินการในรูปแบบดิจิตอล ดู 17 U.S.C. 114(d)(2)(C) (1995)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เป็นเวลานานในกฎหมายลิขสิทธิ์อเมริกันมีความสุขกับการบันทึกเสียงทั้งหมดของสิทธิพิเศษที่ได้รับโดยลิขสิทธิ์ยกเว้นสำหรับผลการดำเนินงานที่เหมาะสม ความหลากหลายของเหตุผลที่มีอยู่สำหรับการยกเว้นนี้รวมทั้งความจริงที่ว่าบันทึกเสียงไม่ได้รับการคุ้มครองลิขสิทธิ์ใด ๆ จนกว่าปี 1972 และไม่เต็มใจกระจายเสียงวิทยุ 'ที่จะต้องจ่ายค่าลิขสิทธิ์สองในแต่ละครั้งการบันทึกเพลงเล่นมากกว่าที่อากาศ อย่างไรก็ตามในปี 1995 สภาคองเกรสผ่านดิจิตอลขวาผลการดำเนินงานในการบันทึกเสียงพระราชบัญญัติซึ่งสร้างสิทธิที่ผลการดำเนินงานที่ จำกัด สำหรับการบันทึกเสียง ออกอากาศดิจิตอลของเพลงที่บันทึกไว้ยังคงได้รับการยกเว้น แต่บริการแบบโต้ตอบให้สมาชิกที่มีการส่งผ่านดิจิตอลของเพลงที่บันทึกไว้เป็นเรื่องไปทางขวาประสิทธิภาพ นอกจากนี้บาง noninteractive บริการสมัครสมาชิกดิจิตอล (โดยปกติการส่งมอบบริการเพลงผ่านสายเคเบิลและระบบโทรทัศน์ดาวเทียม) เป็นเรื่องไปทางขวาประสิทธิภาพ แต่ได้รับใบอนุญาตภาคบังคับสำหรับการแสดงของพวกเขาในการบันทึกเสียง เพื่อใช้ประโยชน์จากใบอนุญาตนี้บังคับในส่วน 114 ของพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์หนึ่งจะต้องสอดคล้องกับจำนวนของข้อ จำกัด ในความถี่และบัตรประจำตัวของเพลงที่ดำเนินการโดยบริการ ข้อ จำกัด เหล่านี้ถูกออกแบบมาเพื่อกีดกันสมาชิกจากการมีส่วนร่วมในเทปที่บ้านของเพลงดำเนินการในรูปแบบดิจิตอล ดู 17 USC 114 (ง) (2) (C) (1995)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นเวลานานในกฎหมายลิขสิทธิ์สหรัฐอเมริกา บันทึกเสียง ชอบทั้งหมดของสิทธิพิเศษที่ได้รับจากลิขสิทธิ์ ยกเว้นการปฏิบัติงานด้านขวา ความหลากหลายของเหตุผลอยู่บ้าง รวมถึงข้อเท็จจริงที่ว่า บันทึกเสียงไม่ได้รับการคุ้มครองลิขสิทธิ์ใด ๆจนกว่า 1972และวิทยุกระจายเสียง ' ไม่เต็มใจที่จะจ่ายค่าธรรมเนียมในแต่ละครั้งที่สอง ลิขสิทธิ์เพลงบันทึกเสียงเล่นผ่านอากาศ อย่างไรก็ตาม ในปี 1995 , รัฐสภาผ่านดิจิตอลประสิทธิภาพในการบันทึกเสียงกระทำซึ่งสร้างประสิทธิภาพจำกัดสิทธิสำหรับบันทึกเสียง บันทึกเพลงดิจิตอลออกอากาศของยังคงได้รับการยกเว้นแต่การบริการแบบโต้ตอบให้สมาชิกที่มีการบันทึกเพลงดิจิตอลเป็นเรื่องที่ถูกต้อง การปฏิบัติงาน นอกจากนี้ในบาง noninteractive ดิจิตอลการบริการสมาชิก ( ปกติเพลงบริการส่งผ่านสายเคเบิลและระบบโทรทัศน์ดาวเทียม ) เป็นเรื่องที่ถูกต้องมีประสิทธิภาพ แต่ได้รับใบอนุญาตภาคบังคับสำหรับการแสดงที่บันทึกเสียงการใช้ประโยชน์จากใบอนุญาตบังคับนี้พบใน มาตรา 114 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ ต้องสอดคล้องกับจำนวนของข้อ จำกัด ในความถี่และรหัสของเพลง แสดงโดย บริการ ข้อ จำกัด เหล่านี้ถูกออกแบบมาเพื่อกีดกันสมาชิกจากการมีส่วนร่วมในบ้านเทปของเพลงแสดงในรูปแบบดิจิตอล ดู 17 U.S.C . 114 ( D ) ( 2 ) ( c ) ( 1995 )