Geoffrey ChaucerThe Legendary of th

Geoffrey Chaucer

The Legendary of the Saints of Cupid

Prologue

A thousand times I have heard it said that in heaven is joy and in hell pain; and I grant well that it is so. Nevertheless, I know this well, that there is no person dwelling in this land who has been in either hell or heaven, or who can know of them in any other way than as he has heard tell or found it written, for no person can put his knowledge to the test. But God forbid but men should believe far more than they have seen with their eyes! A man shall not deem all things false because he has not beheld them since long ago. God knows, a thing is nonetheless true even if every creature cannot see it. Even Bernard the monk saw not all things, by God! 16

Then in all reason must we give credence to these books, through which ancient things are kept in mind, and to the instruction of these sages from ancient times, and believe in these old, approved histories of holiness, of kingdoms, of victories, of love, hate, and various other things that I cannot now recount. And if old books were all gone, then the key of remembrance would be lost. Well ought we then to believe old books, where there is no other test by experience. 28

As for me, though my wit may be little, I delight to read in books and revere them in my heart. In them I have such joy and faith, that there is scarcely any activity to draw me from my books, unless it would be some festival or else the lovely time of May. But when I hear the little birds singing, and when the flowers begin to spring, then farewell to my studies for that season! 39

Now I have also this disposition, that of all the flowers in the meadow I most love those white and red flowers, which men in our town call daisies. I have such affection for them, as I have said, that when May has arrived, no day dawns upon me in my bed, but I am up and walking in the meadow to see these flowers opening to the sun when it rises, in the bright morning, and through the long day thus I walk in the green. 50

That blissful sight softens all my sorrow, so glad I am for it, when I am in the presence of it, to give reverence to her. And I love it, and continually do, and ever shall, until my heart should die. I swear all this; I will not lie about this; no creature ever loved so passionately in his life. All day long I wait for nothing else, and I shall not lie, but to look upon the daisy, that well by reason people may call it the "day's-eye," or else the "eye of day," the empress and flower of all flowers. (52-60F)

And when the sun draws toward the west, then they close and take them to slumber until the morning when the day comes, so sorely they fear the night. This daisy, flower of all flowers, filled with all excellence and honor, always and alike fair and lusty of hue, fresh in winter as well as in summer, gladly would I praise it if I properly could. But I am filled with woe, for it lies not in my power! 60

For well I know that people have reaped the field of poetry before me and have harvested the corn. I come after, gleaning here and there, and am very glad if perhaps I find an ear of any goodly words that they have left behind. And if I chance to recount again what they have said in their lusty songs, I hope that they will not be displeased, since all is said in furthering and worship of them who are followers of either the leaf or flower; 70 but offer help, you who have knowledge and power, you lovers who can write about emotions. (68-69F)

For trust well, I have not undertaken to sing in honor of the leaf against the flower, or of the flower against the leaf, any more than of the wheat against the chaff. For to me neither is dearer; as yet I am retained by neither. I know not who serves the leaf, who the flower; that is in no way the object of my labor. For this work is all drawn out of another cask, of ancient story, before there was any such strife. 80

She is the brightness and the true light that in this dark world leads and directs me. The heart within my sorrowful breast fears and loves you so sorely that you are truly the mistress of my mind, and I am nothing. My word, my work is knit so to your service that, just as a harp obeys the hand and makes it sound according to its fingering, so too can you out of my heart bring such voice, just as you wish, to laugh or lament. Be my guide and sovereign lady! As to my earthly god I call to you as well, both in this work and in all my sorrows. (84-96F)

But the reason I spoke of giving credence to old books and revering them is that men should believe authorities in all things where there lies no other means of proof. For my intent is, before I go from you, to make known in English the naked text of many histories or many tales, just as authors tell them. Believe them if you wish. 88

When the month of May was almost gone, and I had roamed all the summer's day over the green meadow of which I have told you to gaze upon the fresh daisy, and when the sun out of the south drew towards the west, and the flower had closed and gone to sleep, for darkness of the night which she feared, I sped swiftly home to my house; and in a little shady bower that I have, newly embanked with fresh-cut turfs, I asked people to lay my couch, and flowers to be strewn on it, for joy of the new summer. When I had laid me down and closed my eyes, I fell asleep within an hour or two. 103

Then I dreamed that I was in the meadow, and was roaming about to see that flower, just as you have heard me tell. This meadow was beautiful; it seemed to me to be entirely embroidered with sweet flowers. No herbs or trees or spicy resins could compare with it; for it utterly surpassed all odors and all flowers as well for its rich beauty. The earth had forgotten his poor estate of winter, which had made him naked and dejected and with the sword of cold had struck him so sorely. 115

Now the mild sun had relieved all that, and clothed him in green all afresh. Rejoicing in the season, the little birds that had escaped the snare and the net mocked the fowler who had frightened them in winter and destroyed their brood, and eased their hearts to sing of him in scorn, and to flout the foul churl who for his greed had betrayed them with his tricks. This was their song, "The fowler we defy, and all his craft!" 127

On the branches some sang sweet songs of love and spring, in honor and praise of their mates, and for the new, joyous summer; it was a joy to listen. Upon those branches full of soft blossoms, in their delight they turned themselves often and sang, (143-44F)

"Blessed be Saint Valentine!
For on his day I chose you to be mine,
My sweetheart, and never have I repented." 133

And then they joined their beaks, and they paid honor and tenderness to each other, and then did other ceremonies pleasing to love and nature. (I listened carefully to their song, for I dreamed I understood their meaning.) 140

And those that had been unfaithful--as the tydif bird is, for the sake of novelty--sought mercy for their trespassing, and humbly sang their repentance, and swore on the blossoms to be true, so that their mates would have mercy upon them, and at the last made their accord. (153-59F)

They all found a lord named Danger for a time, yet Pity, through his strong gentle might, forgave, and allowed Mercy to surpass Justice, through innocence and self-controlled Courtesy. But I do not call innocence folly, nor false pity, for virtue lies in the mean, as Etik says. This is the manner to which I am referring. (160-66F)

And thus these birds, void of all malice, agreed to love, and gave up the vice of hate, and sang all of one accord, "Welcome, summer, our governor and lord!" And Zephyrus and Flora gently gave to the flowers, soft and tenderly, their sweet breath, and made them spread, as god and goddess of the flowery meadow. In this place it seemed to me I might, day by day, dwell always, the jolly month of May, without sleep, without food or drink. (167-177F)

Then at last a lark sang on high. She said, "I see the mighty god of Love! Lo, yonder he comes! I see his wings spread!" Then I looked along the meadow and saw him come, leading by the hand a lady clothed in a royal habit of green. She had a net of gold around her hair, and over that a white crown with many flowers; for all the world just as the flower of the daisy is crowned with little white leaves, such were the flowers of her white crown, for it was made all of one fine oriental pearl; for this reason the white crown above the green, with the golden ornament in her hair, made her appear like a daisy. 157

This mighty god of Love was clothed in silk embroidered full of green sprigs; on his head was a garland of rose-leaves, all set with fresh lilies. But the hue of his face I cannot tell, for truly his face shone so bright that the eye was dazzled by the gleam. For several minutes I could not look at him, but at last I saw that he held in his hands two fiery arrows, red as glowing coals. And he spread his wings like an angel. Albeit men say he is blind, but it seemed to me that he could see well enough; for he looked sternly upon me, so that his look even now makes my heart cold. 172

He held by the hand this noble lady, crowned with white and clothed all in green, who was so womanly, benign and gentle that though men should seek throughout this world they should not find half her beauty in any being formed by nature. Her name was Alceste the gentle. May fair fortune ever come to her, I pray to God! For had it not been for the comfort of her presence, I would have been dead without help, for fear of Love's words and look, as you shall learn hereafter, when the time comes. 184

On the grass, behind this god of Love, I saw a company of nineteen ladies in royal garb coming at a gentle pace. And after them came such a train of women that I believed that all the possible women who had ever lived in this world since God made Adam from earth composed only one third of them

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เจฟฟรีย์ชอเซอร์ตำนานของนักบุญของกามเทพช่วงเป็นพัน ๆ เท่าผมเคยได้ยินมันกล่าวว่า สวรรค์คือความสุข และเจ็บ ปวดนรก และผมให้ดีว่า จะให้ อย่างไรก็ตาม ฉันรู้ดีนี้ ที่มีไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ในแผ่นดินนี้ที่ได้รับในนรกหรือสวรรค์ หรือที่สามารถทราบของพวกเขาในวิธีอื่นมากกว่าเขาได้ยิน บอก หรือพบเขียน สำหรับคนยังไม่สามารถนำความรู้ไปทดสอบ แต่ห้ามพระ แต่คนที่ควรเชื่อไกลกว่าพวกเขาได้เห็นกับตา คนจะคิดว่าทุกสิ่งเท็จเนื่องจากเขามีไม่ beheld เหล่านั้นตั้งแต่นานมา พระเจ้ารู้ สิ่งเป็นกระนั้นจริงแม้ทุกสิ่งมีชีวิตไม่สามารถมองเห็น Bernard แม้แต่พระสงฆ์เห็นบางสิ่ง พระเจ้า 16ในเหตุผลทั้งหมด ต้องเราให้เห็นเหมือน หนังสือเหล่านี้ ซึ่งสิ่งโบราณเก็บไว้ในใจ และคำแนะนำของลอินเตอร์เหล่านี้จากโบราณ แล้วเชื่อในเหล่าเก่า อนุมัติประวัติ ของศักดิ์สิทธิ์ ของอาณาจักร ของชัยชนะ น่ารัก เกลียด สิ่งอื่น ๆ ต่าง ๆ ที่ผมไม่สามารถเล่า และหนังสือเก่าได้หายไปทั้งหมด แล้วคีย์ของรำลึกจะหายไป ดีเราแล้วควรจะเชื่อหนังสือเก่า มีทดสอบอื่น ๆ ไม่มี โดยประสบการณ์ 28สำหรับฉัน แม้ปัญญาของฉันอาจน้อย ชอบอ่านหนังสือ และเคารพพวกเขาในหัวใจของฉัน ได้ ฉันมีความสุขและความเชื่อ ว่ามีกิจกรรมใด ๆ แทบตักฉันจากหนังสือของฉัน ยกเว้นว่ามันจะบางเทศกาลหรืออื่น ๆ เวลาดีพฤษภาคมดังกล่าว แต่เมื่อฉันได้ยินน้อยนกร้อง และเมื่อดอกไม้เริ่มต้นฤดูใบไม้ผลิ แล้วเพื่อเรียนในฤดูกาลนั้น 39ขณะนี้มียังนี้ครอบครอง ว่า ดอกไม้ทั้งหมดในโดว์สุดรักดอกไม้ที่สีขาว และสีแดง ที่คนในเมืองเราเรียก daisies มีจิตเช่นนั้น เป็นฉันได้กล่าวว่า เมื่อนั้นอาจมาถึง ไม่ dawns วันเมื่อฉันในเตียงของฉัน แต่ฉันขึ้น และเดินในโดว์ดูดอกไม้เหล่านี้เปิดดวงอาทิตย์เมื่อมันเคลื่อนตัวสูง ในตอนเช้าที่สดใส และผ่านวันยาวนานดังนั้นฉันเดินใน 50เห็นความสุขที่นุ่มทั้งหมดของฉันความเสียใจ ดีใจดังนั้นฉันนั้น เมื่อฉันในต่อหน้าของมัน การให้ความเคารพเธอ และฉันรักมัน และทำอย่างต่อเนื่อง และเคย จะ จนกว่าหัวใจจะตาย ผมขอสาบานนี้ ฉันจะไม่โกหกเกี่ยวกับเรื่องนี้ สิ่งมีชีวิตไม่เคยรักดังนั้นด้วยความรักในชีวิตของเขา ตลอดวันฉันรออะไร และฉันจะไม่ โกหก แต่เมื่อต้องการดูเมื่อเดซี่ ว่า กัน ด้วยเหตุผล คนอาจเรียกว่า "วันตา" หรืออื่น ๆ "ตาวัน จักรพรรดินีและดอกไม้ดอกไม้ทั้งหมด (52-60F)และเมื่อวาดดวงอาทิตย์ไปทางตะวันตก พวกเขาปิด แล้วจะให้วิเศษจนช่วงเช้าเมื่อวันมา sorely ดังนั้นความกลัวกลางคืน เดซี่ ดอกไม้ดอกไม้ทั้งหมด เต็มไป ด้วยความเป็นเลิศและเกียรติ เสมอเหมือนแฟร์ และ lusty ของเว้ สดในฤดูหนาวเช่นในฤดูร้อน ทั้งหมดนี้ยินดีจะคำพูดสรรเสริญนั้นถ้าถูกต้องก็อาจ แต่ฉันกำลังเติมกับ woe สำหรับจะอยู่ในอำนาจของฉันไม่ 60ดี ฉันรู้ว่า คนมี reaped ด้านบทกวีฉัน และได้เก็บเกี่ยวข้าวโพด มาหลัง โน่น gleaning และดีใจมากถ้าบางทีหาฝักคำ goodly ที่พวกเขาได้ทิ้ง และถ้าฉันโอกาสเล่าอีกสิ่งที่พวกเขาได้กล่าวว่า ในเพลง lusty ฉันหวังว่า พวกเขาจะไม่เคียดแค้น เนื่องจากทั้งหมดว่า ใน furthering และการนมัสการของพวกเขาที่เป็นลูกศิษย์ของใบไม้หรือดอกไม้ 70 แต่ให้ความช่วยเหลือ ผู้มีความรู้และอำนาจ คุณคนรักที่สามารถเขียนเกี่ยวกับอารมณ์ (68-69F)สำหรับความน่าเชื่อถือ ดี ฉันมีไม่ดำเนินการร้องในเกียรติ ของใบไม้กับดอกไม้ หรือดอกไม้กับใบไม้ มากกว่าของข้าวสาลีกับแกลบ สำหรับผม ไม่มี dearer เป็นผมกำลังสะสม โดยไม่ ฉันรู้ว่าไม่ที่รองรับใบไม้ ที่ดอกไม้ นั่นคือในทางวัตถุของแรงงานของฉัน สำหรับงานนี้ มีทั้งหมดออกจากอีกถัง เรื่องราวโบราณ ก่อนมีการปะทะกันดังกล่าว 80เธอเป็นความสว่างและแสงแท้ที่ในโลกนี้มืดนำ และชักจูงฉัน หัวใจภายในเต้านมอกตรมของฉันกลัว และรักคุณ sorely ที่ให้คุณอย่างแท้จริงคือภรรยาน้อยใจของฉัน และฉันไม่มีอะไร คำของฉัน งานจะถักเพื่อให้บริการของคุณที่ เหมือนเป็นฮาร์ปปฏิบัติตามมือและทำให้ มันเสียงตามการโยน ดังนั้นเกินไปคุณสามารถ เช็คหัวใจนำเสียงดังกล่าว เช่นเดียวกับที่คุณต้องการ การหัวเราะครวญ เป็นสุภาพสตรีคำแนะนำและโซเวอเรนของฉัน เป็นพระเอิร์ทลี่ ฉันเรียกคุณด้วย ทั้ง ในงานนี้ และ ใน sorrows ของฉัน (84-96F)แต่เหตุผลที่ผมพูดให้เห็นเหมือนกับหนังสือเก่า และ revering พวกเขาเป็นคนควรเชื่อในสิ่งที่มีอยู่ไม่มีวิธีอื่นของหลักฐานที่หน่วยงาน สำหรับเจตนาของฉัน ก่อนที่จะไปจากคุณ เพื่อให้รู้จักกันในภาษาอังกฤษข้อความหากหลายหรือนิทานหลาย เปลือยผู้เขียนก็ว่า เชื่อว่าพวกเขาหากคุณต้องการ 88เมื่อเดือนพฤษภาคมแทบหมดไป และฉันมี roamed วันของฤดูร้อนทั้งหมดกว่าโดว์สีเขียวที่บอกคุณจ้อง ตามเดซี่สด และ เมื่อวาดดวงอาทิตย์จากทิศใต้ไปทางทิศตะวันตก และดอกไม้มีปิดไปนอน ความมืดของคืนที่เธอกลัวฉัน sped อย่างรวดเร็วหน้าแรกไปที่บ้านของฉัน และในที่เล็ก ๆ ร่มรื่น bower ที่ฉันมี embanked กับ turfs ตัดใหม่ ถามคนวางโซฟา และฉันดอกไม้โรยมัน สำหรับความร้อนใหม่ เมื่อฉันได้วางฉันลง และปิดตาของฉัน ฉันล้มหลับภายในหนึ่งชั่วโมงหรือสอง 103แล้ว ฉันฝันว่า ฉันในโดว์ และข้ามไปดูที่ดอกไม้ เช่นเดียวกับที่คุณได้ยินฉันบอก โดว์นี้ไม่สวยงาม เหมือนฉันได้ทั้งหมดปัก ด้วยดอกไม้หวาน ไม่มีสมุนไพร หรือต้นไม้ หรือเรซิ่นเผ็ดสามารถเปรียบเทียบกับ มันโคตรแล้วกลิ่นทั้งหมดและดอกไม้ทั้งหมดสำหรับความสวยงามอุดมไปด้วยเช่นกัน โลกลืมทรัพย์สินของเขาไม่ดี หนาว ซึ่งได้ทำให้เขาเปลือยกาย และครูฝึกหดหู่ใจ และ ด้วยดาบของเย็นได้หลงเขามาก sorely 115ตอนนี้แดดอ่อนมีปลดปล่อยทั้งหมด และยุทโธปกรณ์เขาสีเขียวทั้งหมดแตง Rejoicing ในฤดูกาล นกน้อยที่มีหนีบ่วงและสุทธิเลียนฟาวเลอร์ที่เคยกลัวพวกเขาในฤดูหนาว และทำลายพวกเขาคอก และบรรเทาหัวใจของพวกเขาร้องเพลงของเขาชน และ flout churl เหม็นที่สำหรับความโลภของเขาได้ทรยศต่อพวกเขา ด้วยเทคนิคของเขา นี้เป็นเพลงของพวกเขา "ฟาวเลอร์เราท้าทาย และฝีมือของเขา" 127บนกิ่ง บางร้องเพลงหวานของความรักและสปริง เกียรติ และสรรเสริญ ของเพื่อน ๆ ของพวกเขา และฤดู ร้อนใหม่ บัด มันเป็นความสุขฟัง เมื่อสาขาเหล่านั้นเต็มไปด้วยความนุ่มบลอสซั่ม ในความสุขของพวกเขา พวกเขาเปิดเองบ่อยครั้ง และ ร้อง, (143-44F)"ความสุขจะเซนต์วาเลนไทน์สำหรับในวันของเขา ฉันเลือกคุณให้ฉันรักของฉัน และไม่เคยมีฉันจึงสำนึก " 133แล้ว พวกเขาร่วม beaks ของพวกเขา และพวกเขาจ่ายเกียรติและประคองกัน แล้ว ทำพิธีพอรักและธรรมชาติ (ฉันฟังอย่างเพลงของพวกเขา สำหรับฉันฝันฉันเข้าใจความหมายของพวกเขา) 140และผู้ที่เคยนอกใจ - เป็นนก tydif เพื่อนวัตกรรม - ขอความเมตตาสำหรับผู้บุกรุก และน้อมสังกลับของพวกเขา และ swore บนบลอสซั่มที่เป็นจริง เพื่อให้เพื่อน ๆ ของพวกเขาจะมีความเมตตา เมื่อพวกเขา และล่าสุด ทำของแอคคอร์ด (153-59F)พวกเขาทั้งหมดพบพระที่ชื่ออันตรายเวลา ยังสงสาร ผ่านใจของเขาแข็งแกร่งอาจ องค์ และได้เมตตาเกินความยุติธรรม ความบริสุทธิ์และควบคุมตนเองโดยเฉพาะ แต่ผมไม่เรียกความโง่เขลาความบริสุทธิ์ หรือเท็จสงสาร คุณธรรมอยู่ในมัชฌิม เป็น Etik กล่าวว่า นี่คือลักษณะที่ฉันกำลังอ้างอิง (160-66F)และดังนั้นเหล่านก โมฆะของเจ็บแค้นทั้งหมด รัก ให้ค่ารองของเกลียด และสังทั้งหมดของแอคคอร์ดหนึ่ง "ยินดีต้อนรับ ฤดูร้อน ของผู้ว่าราชการ และพระเจ้า" สปลิฟลอร่าเบา ๆ ให้ดอกไม้ น้ำอัดลม และละม่อม ลมหายใจของหวาน และทำให้พวกเขาเผยแพร่ เป็นเจ้าของโดว์ดอกและพระเจ้า ในนี้ เหมือนฉันฉันอาจ วัน อาศัยอยู่เสมอ เดือนพฤษภาคม ร่าเริงไม่นอน ไม่มีอาหารหรือเครื่องดื่ม (167-177F)แล้วในที่สุด lark สร้างบนสูง เธอกล่าวว่า "ฉันเห็นพระเจ้าอันยิ่งใหญ่ของความรัก หล่อ yonder เขามา เห็นปีกแพร่กระจาย" แล้วผมมองตามโดว์ และเห็นเขามา นำ โดยมือผู้หญิงยุทโธปกรณ์ในนิสัยรอยัลกรีน เธอมีสุทธิทองผมของเธอ และช่วงที่ขาวเป็นคราวน์ ด้วยดอกไม้มากมาย ในโลกทั้งหมดเพียง เป็นดอกเดซี่มีมงกุฎ ด้วยใบสีขาวเล็กน้อย เช่นถูกดอกไม้ของมงกุฎของเธอสีขาว สำหรับจะทำทั้งหมดของเพิร์ลดีโอเรียนทัลหนึ่ง ด้วยเหตุนี้ มงกุฎสีขาวด้านบนสีเขียว พร้อมเครื่องประดับทองในผมของเธอ ทำเธอปรากฏเช่นดอกเดซี่ 157พระรักนี้ยิ่งใหญ่มียุทโธปกรณ์ในหลากหลายปักไหมสีเขียว sprigs หัวเป็นมาลัยกุหลาบใบไม้ ด้วยดอกบัวสด แต่เว้ของหน้าที่ฉันไม่ บอก สำหรับผิวหน้าอย่างแท้จริงของเขา shone สว่างจึงว่า ตาเป็น dazzled โดยคล้ายปีศาจ สำหรับหลายนาที ผมอาจไม่ดูเขา แต่ในที่สุด ผมเห็นที่เขาจัดขึ้นในมือของเขาสองคะนองลูกศร แดงเป็นถ่านหินที่เร่าร้อน และเขาแผ่ปีกเช่นสรวง แม้ว่าคนพูดเขาเป็นคนตาบอด แต่เหมือนกับผมว่า เขาได้เห็นดีพอ สำหรับเขามอง sternly ฉันให้ดูเขาก็ทำให้หัวใจของฉันเย็น 172เขาจัดขึ้น โดยมือนี้โนเบิลเลดี้ มกุฎ มีสีขาว และสีเขียวทั้งนั้น ที่ถูกดังนั้น womanly อ่อนโยน และอ่อนโยนที่ว่ามนุษย์ควรแสวงหาทั่วโลกนี้พวกเขาควรไม่พบความงามของเธอครึ่งในเกิดตามธรรมชาติ Alceste ใจชื่อของเธอได้ ผมอาจโชคดีที่เคยมาเธอ อธิษฐานพระเจ้า สำหรับมันไม่ได้เพื่อความสะดวกสบายของสถานะของเธอ ฉันจะได้ตายโดยไม่ช่วย for fear of คำของความรักและการดู เป็นคุณจะเรียนรู้โดย เมื่อนึก 184บนหญ้า หลังนี้เจ้าของความรัก ฉันเห็นบริษัทของฝ่ายทส่วนในรอยัล garb มาที่ก้าวย่างอ่อนโยน และหลังจากนั้นมาเช่นรถไฟของผู้หญิงที่ฉันเชื่อว่า ผู้หญิงเป็นไปได้ทั้งหมดที่ได้เคยอาศัยอยู่ในโลกนี้เนื่องจากพระเจ้าได้สร้างอาดัมจากดิน ประกอบด้วยเพียงหนึ่งในสามของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เจฟฟรีย์ชอเซอร์

ตำนานของนักบุญของกามเทพ

บทนำ

เป็นพันครั้ง ผมเคยได้ยินว่าในฟ้าสวรรค์และนรกคือความสุขในความเจ็บปวด และผมให้มันเป็นเช่นนั้น ผมรู้เรื่องนี้ดี ที่ไม่มีคนอยู่อาศัยในที่ดินที่ได้รับในนรก หรือ สวรรค์ หรือที่รู้จักในทางอื่นมากกว่า อย่างที่เขาได้เคยได้ยินบอกหรือพบว่ามันเขียนไว้ว่าสำหรับคนที่ยังไม่มี สามารถเอาความรู้ของเขาที่จะทดสอบ แต่พระเจ้าไม่ทรงโปรด แต่ผู้ชายควรเชื่อมากกว่าที่พวกเขาได้เห็นกับตา ! ผู้ชายจะไม่ถือเรื่องเท็จ เพราะเขาไม่ได้มองพวกเขาตั้งแต่นานมาแล้ว พระเจ้ารู้ดีว่าอะไรเป็นกระนั้นจริงแม้ว่ามนุษย์ทุกคนไม่สามารถเห็นมัน แม้แต่ เบอร์นาร์ด พระเห็น ไม่ใช่โดยพระเจ้า 16

แล้วเหตุผลทั้งหมดเราต้องเชื่อ พวกหนังสือเหล่านี้ ซึ่งสิ่งที่โบราณจะถูกเก็บไว้ในจิตใจ และการสอนของปราชญ์เหล่านี้มาตั้งแต่ครั้งโบราณ และเชื่อว่าเก่าเหล่านี้ได้รับการอนุมัติ ประวัติศาสตร์ของความบริสุทธิ์ ของอาณาจักร แห่งชัยชนะของความรัก ความเกลียดชัง และสิ่งต่าง ๆที่ผมไม่สามารถตอนนี้เล่า และถ้าหนังสือเก่าๆก็หายไปหมดแล้ว แล้วกุญแจแห่งความทรงจำจะหายไปงั้นเราก็ควรเชื่อหนังสือเก่าที่ไม่มีการทดสอบอื่น ๆจากประสบการณ์ 28

สำหรับฉัน แม้ปัญญาของผมอาจจะน้อย ผมยินดีที่จะอ่านในหนังสือ และเทอดทูนไว้ในหัวใจ ในนั้นมีความสุขและศรัทธา นั่นคือ ไม่ค่อยจะมีกิจกรรมวาดฉันจากหนังสือของผม นอกจากจะเป็นเทศกาลหรืออื่น ๆที่เวลาที่น่ารักของเมย์ แต่เมื่อฉันได้ยินเสียงนกน้อยร้องเพลงและเมื่อดอกไม้เริ่มผลิ จากนั้นอำลาการศึกษาของฉันสำหรับฤดูกาล ! 39

ตอนนี้ฉันยังมีนิสัยแบบนี้ ดอกไม้ทั้งหมดในทุ่งหญ้า ผมชอบสีขาวและดอกไม้สีแดง ซึ่งผู้ชายในไทยเรียกเมืองของเรา ฉันมีความรักมาให้พวกเขา ดังได้กล่าว ว่าเมื่อจะมาถึง ไม่มีวัน dawns เมื่อผมอยู่ในเตียงของฉันแต่ฉันก็ลุกขึ้นและเดินในทุ่งหญ้าที่เห็นดอกไม้เหล่านี้เปิดให้ดวงอาทิตย์เมื่อโผล่ขึ้นในตอนเช้าที่สดใส และตลอดทั้งวันดังนั้นฉันเดินในสีเขียว 50

ที่สุขภาพนุ่มความเศร้าโศกของฉันทั้งหมดแล้ว ใจผมมันเมื่อฉันต่อหน้ามัน ให้ความเคารพเธอ และฉันรักมัน และยังคงทำและเคยจะ จนกว่าหัวใจของฉันจะตาย ผมสาบานได้ ทั้งหมดนี้ผมจะไม่โกหกเรื่องนี้ ไม่มีสิ่งมีชีวิตที่เคยรักให้เร่าร้อนในชีวิตของเขา ตลอดทั้งวันผมต้องรออะไรอีก ผมจะไม่โกหก แต่มองเดซี่ ที่ดี โดยเหตุผลที่บางคนอาจจะเรียกมันว่า " วันอายส์ " หรือว่า " ตาแห่งวัน " จักรพรรดินีและดอกไม้ทุกดอก ( 52-60f )

และเมื่อดวงอาทิตย์ดึงไปทางทิศตะวันตกแล้วพวกเขาก็ปิดและใช้พวกเขาที่จะนอนหลับจนถึงเช้า เมื่อถึงวันนั้น ดังนั้นทุกคนที่พวกเขากลัวตอนกลางคืน เดซี่นี้ ดอกไม้ทุกดอก เต็มไป ด้วยความเป็นเลิศและให้เกียรติเสมอ และยุติธรรม และท่านเหมือนกัน สี สดในฤดูหนาวเช่นเดียวกับในฤดูร้อน ยินดีจะสรรเสริญมันถ้าฉันอย่างถูกต้องได้ แต่ฉันเต็มไปด้วยวิบัติ มันไม่ได้อยู่ในอำนาจของฉัน 60

เพราะฉันรู้ว่าหลายคนจะเกี่ยวด้านกวีนิพนธ์ ก่อน และ ฉันได้เก็บเกี่ยวข้าวโพด ฉันมาหลังจากเก็บตกที่นี่และมี และดีใจมาก ถ้าผมหาหูใด ๆพวกเขามีรูปงาม คำพูดที่ทิ้งไว้ และถ้าฉันมีโอกาสที่จะเล่าขานอีกครั้ง สิ่งที่พวกเขาได้กล่าวว่า ในเพลงที่แข็งแรงของพวกเขา ผมหวังว่าพวกเขาจะไม่พอใจเนื่องจากว่า การเลือกเรียนต่อและเคารพบูชาของพวกเขาที่เป็นผู้ติดตามของใบไม้หรือดอกไม้ให้ แต่ให้ช่วย ท่านที่มีความรู้และอำนาจ คุณคนรักที่สามารถเขียนเกี่ยวกับอารมณ์ ( 68-69f )

ที่ให้ความไว้วางใจผมยังไม่ได้แลก ร้องเพลงในเกียรติของใบไม้กับดอกไม้หรือดอกไม้กับใบไม้ มากกว่าของข้าวสาลีจากแกลบสำหรับผมก็มีค่า เป็น แต่ผมเก็บไว้ด้วยเหมือนกัน ข้าไม่รู้ว่าใครให้ใบที่ดอกไม้ ที่เป็นไปในทางวัตถุของแรงงานของฉัน สำหรับงานนี้คือทั้งหมดที่วาดออกมาจากถังอื่น เรื่องโบราณ ก่อนมีการปะทะกันดังกล่าว . 80

เธอคือความสว่าง และความสว่างแท้ที่โลกมืดนัก และชี้ทางให้ฉันหัวใจภายในอกกลัวทุกข์ของฉันและรักท่านมากก ว่า คุณเป็นผู้หญิงของจิตใจของฉัน และฉันก็ไม่มีอะไร คำพูดของฉัน งานของฉันคือการถักเพื่อให้บริการของคุณ เช่นเดียวกับพิณก็มือและทำเสียงตามนิ้วของมัน ดังนั้นเกินไปคุณสามารถออกจากหัวใจพาเสียง ตามที่คุณต้องการ จะหัวเราะ หรือโศกเศร้า เป็นคู่มือและอธิปไตย เลดี้ !เป็นพระเจ้าของโลกที่ผมเรียกให้คุณได้เป็นอย่างดี ทั้งในงานและในความทุกข์โศกทั้งหมดของฉัน ( 84-96f )

แต่เหตุผลที่ฉันพูดให้เชื่อหนังสือเก่าและ revering พวกเขาคือ ผู้ชายควรเชื่อว่าเจ้าหน้าที่ในทุกสิ่งที่มีอยู่ไม่มีวิธีพิสูจน์ สำหรับความตั้งใจของผม ก่อนที่ผมจะไปจากคุณ เพื่อให้เป็นที่รู้จักในภาษาอังกฤษ ข้อความเปล่า ประวัติหรือเรื่องเล่ามากมายหลายอย่างที่ผู้เขียนบอก เชื่อว่าพวกเขาหากคุณต้องการ 88

เมื่อเดือน พ.ค. ที่เกือบจะหายไปและผมได้เดินทั้งวัน ฤดูร้อนผ่านทุ่งหญ้าสีเขียวที่ผมบอกคุณที่จะจ้องมองเดซี่ สด และเมื่อดวงอาทิตย์ออกมาจากใต้มาต่อฝั่งตะวันตก และ ดอกไม้ ได้ปิดและนอน สำหรับของ คืนที่เธอกลัวความมืด ผมวิ่งฉิว ที่บ้านของฉันและน่าสงสัย ซุ้มที่ผมมี ใหม่ embanked กับตัดสด turfs ผมถามคนที่จะวางโซฟา และดอกไม้จะโรยบนมันเพื่อความสุขของฤดูร้อนใหม่ เมื่อฉันวางฉันลงและหลับตา ผมเผลอหลับไปภายในหนึ่งหรือสองชั่วโมง 103

แล้วผมฝันว่าผมอยู่ในทุ่งหญ้า และข้ามไปดูดอกไม้ที่ คุณได้ยินฉันพูด ทุ่งหญ้านี้สวยงามมันดูเหมือนว่าฉันเป็นทั้งหมดปักด้วยดอกไม้หวาน ไม่มีสมุนไพรหรือต้นไม้ หรือเม็ด เผ็ด สามารถเปรียบได้กับมัน เพราะมันโคตรทะลุกลิ่นและดอกไม้เป็นอย่างดี เพื่อความงามที่อุดมไปด้วย โลกลืมอสังหาริมทรัพย์ไม่ดีของฤดูหนาว ซึ่งทำให้เขาเปลือยกายและสลดใจด้วยดาบของเย็นได้หลงเขาอย่างมากมาย 115

ตอนนี้แสงแดดอ่อนได้สบายใจทั้งหมดและผ้ามันสีเขียวทั้งหมดใหม่ ดีใจในฤดูกาล วิหคน้อยที่หนีบ่วงและสุทธิเย้ยหยัน ฟาวเลอร์ ที่หวั่นเกรงในฤดูหนาว และทำลายครอบครัวของพวกเขาและบรรเทาจิตใจของพวกเขาร้องเพลงเขาดูถูกและเยาะเย้ยฟาวล์คนชั้นต่ำที่โลภของเขาหักหลังพวกเขาด้วยเทคนิคของเขา นี้คือเพลง " ฟาวเลอร์ เราต่อต้าน และฝีมือของเขาทั้งหมด ! 127

บนกิ่งบางขับขานบทเพลงหวานของฤดูใบไม้ผลิ และความรักในเกียรติและยกย่องของเพื่อนของพวกเขาและสำหรับฤดูร้อนที่สนุกสนานได้ใหม่ มันคือความสุขที่จะฟัง เมื่อกิ่งนั้นเต็มไปด้วยดอกอ่อน ในความสุขของพวกเขาพวกเขาเปิดตัวเองบ่อย ๆ และร้องเพลง , ( 143-44f )

" สาธุการแด่นักบุญวาเลนไทน์
สำหรับในวันของเขา ฉันเลือกให้คุณได้ระเบิด
ที่รักของฉันและไม่เคยมี " ครับ

ผมสำนึกผิดแล้วพวกเขาก็เข้าร่วม beaks ของพวกเขาและพวกเขาจ่ายเกียรติและความอ่อนโยนกับแต่ละอื่น ๆและจากนั้นทำพิธีอื่น ๆที่ชื่นชอบและรักธรรมชาติ ( ผมฟังอย่างระมัดระวังเพื่อให้เพลงของพวกเขาสำหรับฉัน ฝัน ผมเข้าใจ ความหมาย ของพวกเขา ) 140

และที่เคยนอกใจ -- เป็น tydif นก เพื่อขอความเมตตาเพื่อนวัตกรรม -- การบุกรุกของพวกเขาและขอร้องการกลับใจของพวกเขาสาบานกับบุปผาและเป็นจริง เพื่อให้เพื่อนของพวกเขาจะทรงเมตตาเขา และในที่สุดทำให้ข้อตกลงของพวกเขา ( 153-59f )

ทุกคนพบลอร์ดชื่ออันตรายสำหรับเวลา แต่น่าเสียดาย ที่ผ่านอาจจะอ่อนโยนของเขาเข้มแข็ง ให้อภัย และให้ความเมตตา ให้เกินความเป็นธรรม ถึงความบริสุทธิ์ และด้วยมารยาทที่ควบคุม แต่ผมไม่เรียกความบริสุทธิ์ความเขลา หรือเท็จ สงสาร มีคุณธรรมอยู่ในค่าเฉลี่ยเป็น etik กล่าว นี้เป็นลักษณะที่ผมหมายถึง . ( 160-66f )

และนกเหล่านี้ ไม่มีเจตนาร้ายทั้งหมดตกลงที่จะรัก และให้รอง เกลียด และ ซัง ทุกคนร่วมใจกัน " ยินดีต้อนรับ , ฤดูร้อน , ราชการและพระเจ้าของเรา " เซฟีรัส และพืชและเบา ๆให้ดอกไม้นุ่มและอ่อนโยน ลมหายใจที่หวานของพวกเขา และทำให้พวกเขาแพร่กระจาย เป็นพระเจ้าและเทพธิดาแห่งทุ่งหญ้าดอกไม้ .ในสถานที่นี้มันดูเหมือนว่าฉันฉันอาจ วัน อยู่เสมอ , Jolly เดือนพฤษภาคม ไม่มีหลับ ไม่มีอาหารหรือเครื่องดื่ม ( 167-177f )

ในที่สุดสนุกสนานร้องเพลงบนสูง เธอกล่าวว่า , " ผมเห็นพระเจ้าที่ยิ่งใหญ่ของความรัก ดูเถิด ที่นั่น เขามาแล้ว ผมเห็นเขากางปีกออก ! " ฉันมองไปตามทุ่งหญ้า เห็นเค้ามา นำโดยมือผู้หญิงนุ่งห่มนิสัยหลวงเขียวนางสุทธิของทองรอบเส้นผมของเธอ และมงกุฏสีขาวมีดอกไม้หลายอย่าง ทุกโลกเช่นเดียวกับดอกเดซี่ปราบดาภิเษกกับใบสีขาวตัวเล็กๆ เช่น เป็นดอกไม้ของมงกุฎสีขาวของเธอ มันถูกทำทั้งหมดของ Oriental Pearl หนึ่งก็ได้ ด้วยเหตุผลนี้ สีขาว มงกุฎ ด้านบนสีเขียว กับเครื่องประดับทองในผมของเธอ ทำให้เธอเหมือนดอกเดซี่ 157

พระเจ้ายิ่งใหญ่ ความรัก เป็นผ้าไหมปักเต็ม sprigs สีเขียว บนหัวของเขาคือ พวงมาลัยกุหลาบใบ พร้อมดอกสด แต่สีสันของใบหน้าของเขา ผมไม่สามารถบอกได้ เพราะจริงๆ ใบหน้าของเขาส่องสดใสที่ตาเป็นลานโดยแวว . เป็นเวลาหลายนาทีที่ผมไม่ได้มองเขา แต่สุดท้ายผมก็เห็นที่เขาถืออยู่ในมือ สอง ไฟลูกศรสีแดงที่เรืองแสงถ่านหินและเขาก็กางปีกออก เหมือนนางฟ้า แม้ว่าผู้ชายบอกว่าเขาเป็นคนตาบอด แต่มันดูเหมือนว่าฉันว่าเขาสามารถเห็นได้ดีพอ เขามองดูอย่างโหดเหี้ยมเมื่อฉันเพื่อดูของเขาตอนนี้ทำให้หัวใจหนาว 172

เขาถือด้วยมือ ขุนนางนี้ ครองด้วยสีขาว และสวมชุดเขียวทั้งหมดที่เป็นผู้หญิง ,ใจดีและอ่อนโยนว่า มนุษย์ควรแสวงหาในโลกที่พวกเขาไม่ควรค้นหาครึ่งความงามของเธอในการเกิดขึ้นโดยธรรมชาติ ชื่อของเธอคือในส่วนที่อ่อนโยน เมย์แฟร์ โชคลาภมาให้เธอ ผมอธิษฐานกับพระเจ้า เพราะมันไม่ได้มีเพื่อความสะดวกสบายของการปรากฏตัวของเธอ ฉันคงตายไม่ช่วยเพราะกลัวคำพูดของความรัก และดู คุณจะเรียนรู้ต่อ เมื่อถึงเวลา184

บนสนามหญ้าหลังนี้พระเจ้าแห่งความรัก ผมเห็นบริษัท สิบเก้า สาวๆในหลวงก๊าบ มาในจังหวะที่อ่อนโยน และหลังจากที่พวกเขามาเป็นรถไฟของผู้หญิงที่ฉันเชื่อว่าทั้งหมดที่เป็นไปได้ของผู้หญิงที่เคยอาศัยอยู่บนโลกนี้ตั้งแต่พระเจ้าทรงสร้างอาดัมจากโลกประกอบด้วยเพียงหนึ่งในสามของพวกเขา