Foodborne pathogens have posed seri

Foodborne pathogens have posed serious health challenges to
human and led to big economic losses in food production and
storage. Preservatives are commonly used to combat these pathogens
and prevent food spoilage. Since the demand for chemical free
food is increasing, alternatives to chemical preservatives are
needed. Ideally, the alternatives are isolated from natural sources
and are well-suited for food applications. Bacteriocins are ribosomally
synthesized antimicrobial peptides or proteins from bacteria
(Jack, Tagg, & Ray, 1995). Bacteriocins have relatively narrow
spectrum and are good candidates as food preservatives, shelf lifeextenders
and ingredients (Galvez, Abriouel, Lopez, & Ben Omar,
2007). The feasibility of applying bacteriocins in food has been
widely evaluated. Lacticin 3147 has been used to control nonstarter
lactic acid bacteria in cheese, and to inhibit Listeria strains and
Bacillus cereus in different foods (Guinane, Cotter, Hill, & Ross,
2005). Pediocin PA-1/AcH significantly reduced the number of
Listeria monocytogenes on meat surface when it was incorporated
into a biocomposite packaging film (Woraprayote et al., 2013). The
enterocin AS-48 producing strain inhibited growth of B. cereus, but
had no effect on the starter when it was inoculated in the milk for
cheese production (Galvez et al., 2007). However, nisin is the only
commercially available bacteriocin for food applications (Perez,
Zendo, & Sonomoto, 2014). Nisin is produced by Lactococcus lactis
and the bacteriocin has been applied in food in more than fifty
countries (Reunanen & Saris, 2003). It was reported to decrease the
number of L. monocytogenes in cottage cheese and has been showed
to be effective in many foods such as milk, fish and meat products
(Ross, Morgan, & Hill, 2002). Nevertheless, resistance of pathogens
(e.g., L. monocytogenes) to nisin has been reported (Crandall &
Montville, 1998). Lack of efficacy of nisin against Gram-negative
bacteria and low efficacy at neutral pH are some of the drawbacks
that are limiting the application of nisin in food (He et al.,
2007).
Subtilosin represents a new kind of lantibiotic due to the unique
thioether bond formation between Cys and Phe (Kawulka et al.,
2004). It exhibited good antimicrobial activity against
L. monocytogenes, when used alone or in combination with curcumin
(Amrouche, Sutyak Noll, Wang, Huang, & Chikindas, 2010).
Shelburne et al. (2007) found that subtilosin was effective against
both Gram-positive and Gram-negative bacteria, and it was active
in a wide pH range from 2 to 10 (Sutyak, Wirawan, Aroutcheva, &
Chikindas, 2008). These findings suggest that subtilosin is potentially
a good substitute of nisin as food preservative. However, the
application of subtilosin in food has not been reported.
The aim of this study was to screen food samples for bacterial
strains and bacterioins with promising antimicrobial properties. A
bacterial strain, designated as OSY-7LA, was isolated and found to
produce the lantibiotic subtilosin. Production, purification and
identification of subtilosin and its application in Vienna sausage
were described.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โรค Foodborne มีอิทธพลสุขภาพอย่างจริงจังถึงความท้าทายมนุษย์ และนำการสูญเสียทางเศรษฐกิจขนาดใหญ่ในการผลิตอาหาร และจัดเก็บ สารกันบูดที่ใช้ในการต่อสู้กับโรคเหล่านี้และป้องกันการเน่าเสียของอาหาร เนื่องจากความต้องการเคมีฟรีเพิ่มอาหาร สารกันบูดสารเคมีแทนต้องการ ดาว ทางเลือกจะแยกจากแหล่งน้ำธรรมชาติและสำหรับโปรแกรมประยุกต์อาหารมี มี bacteriocins ribosomallyเปปไทด์ต้านจุลชีพที่สังเคราะห์หรือโปรตีนจากแบคทีเรีย(แจ็ค Tagg และ เรย์ 1995) Bacteriocins ได้ค่อนข้างแคบสมัครดีสเปกตรัมและไม่เป็นสารกันบูดอาหาร ชั้นวางสินค้า lifeextendersและส่วนผสม (Galvez, Abriouel โลเปซ และ Omar Ben2007) . ความเป็นไปได้ของการใช้ bacteriocins ในอาหารได้ประเมินอย่างกว้างขวาง Lacticin 3147 ได้ถูกใช้ในการควบคุม nonstarterแบคทีเรียกรดแลกติก ในชี และยับยั้งสายพันธุ์ออลิ และคัด cereus ในอาหารแตกต่างกัน (Guinane, Cotter เนินเขา และ รอสส์2005) . ป่า Pediocin-1/AcH สามารถลดจำนวนออลิ monocytogenes บนผิวเนื้อเมื่อมันถูกรวมในการ biocomposite ฟิล์มบรรจุภัณฑ์ (Woraprayote et al., 2013) ที่enterocin เป็น 48 producing ห้ามต้องใช้เจริญเติบโตของ cereus เกิด แต่ก็ไม่มีผลต่อการเริ่มต้นเมื่อมันถูก inoculated ในนมสำหรับผลิตเนยแข็ง (Galvez et al., 2007) อย่างไรก็ตาม nisin เป็นการเฉพาะbacteriocin ใช้ได้ในเชิงพาณิชย์สำหรับอาหาร (เปเรซZendo, & Sonomoto, 2014) ผลิต Nisin Lactococcus lactisและ bacteriocin ได้ถูกใช้ในอาหารมากกว่าห้าสิบประเทศ (Reunanen & Saris, 2003) มีรายงานเมื่อต้องการลดการจำนวน L. monocytogenes ในเนยแข็งคอทเทจ และได้แสดงให้เห็นจะมีผลบังคับใช้ในอาหารต่าง ๆ เช่นผลิตภัณฑ์นม ปลา และเนื้อ(Ross มอร์แกน และ ฮิลล์ 2002) อย่างไรก็ตาม ความต้านทานของโรค(เช่น L. monocytogenes) กับ nisin ได้ถูกรายงาน (Crandall และมอนท์วิลล์ 1998) การขาดประสิทธิภาพของ nisin กับแบคทีเรียแกรมลบแบคทีเรียและประสิทธิภาพต่ำสุดที่ pH เป็นกลางมีข้อเสียที่มีจำกัดใช้ nisin ในอาหาร (เขา et al.,2007)Subtilosin แบบใหม่ lantibiotic เนื่องจากเอกลักษณ์ที่แสดงถึงthioether ก่อพันธะระหว่าง Cys เพ (Kawulka et al.,2004) นั้นจะจัดแสดงกิจกรรมจุลินทรีย์ที่ดีต่อL. monocytogenes เมื่อใช้เดี่ยว หรือใช้ร่วมกับเคอร์คูมิน(Amrouche, Sutyak Noll วัง หวง & Chikindas, 2010)Al. ร้อยเอ็ดพอนท์ (2007) พบว่า subtilosin มีประสิทธิภาพต่อแบคทีเรียแบคทีเรียแกรมบวก และแบคทีเรียแกรมลบ และถูกใช้งานอยู่ในช่วง pH กว้างตั้งแต่ 2 ถึง 10 (Wirawan, Sutyak, Aroutcheva, &Chikindas, 2008) ผลการวิจัยเหล่านี้แนะนำ subtilosin ที่อาจจะทดแทนที่ดีของ nisin เป็น preservative อาหาร อย่างไรก็ตาม การรายงานของ subtilosin ในอาหารไม่จุดมุ่งหมายของการศึกษานี้ได้หน้าจอตัวอย่างอาหารสำหรับแบคทีเรียสายพันธุ์และ bacterioins ด้วยคุณสมบัติต้านจุลชีพสัญญา Aแยกต่างหาก และพบแบคทีเรียต้องใช้ กำหนดให้เป็น OSY-7LAผลิต lantibiotic subtilosin ผลิต ทำให้บริสุทธิ์ และรหัสของ subtilosin และการประยุกต์ในไส้กรอกเวียนนาได้อธิบายไว้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เชื้อโรคอาหารเป็นพิษ ได้สร้างความท้าทายด้านสุขภาพร้ายแรง
มนุษย์และนำไปสู่การสูญเสียทางเศรษฐกิจใหญ่ในการผลิตอาหารและ
กระเป๋า . สารกันบูดที่มักใช้ในการต่อสู้กับเชื้อโรคเหล่านี้
และป้องกันการเน่าเสียของอาหาร เนื่องจากความต้องการสำหรับอาหารฟรี
เคมีเพิ่มขึ้นแทนสารกันบูดสารเคมี
ต้องการ ใจกลาง ทางเลือกที่แยกได้จากแหล่งธรรมชาติ
และเหมาะสำหรับงานอาหาร วัตถุดิบจะ ribosomally
สังเคราะห์เปปไทด์หรือโปรตีนจากเชื้อแบคทีเรีย
( แจ็ค tagg & , เรย์ , 1995 ) วัตถุดิบมีค่อนข้างแคบ
สเปกตรัมและมีผู้สมัครที่ดีเป็นสารกันบูดในอาหาร , ชั้นวางของ lifeextenders
และส่วนผสม ( แกลเวส abriouel โลเปซ , &เบน , โอมาร์ ,
2007 ) ความเป็นไปได้ของการใช้วัตถุดิบในอาหารที่ได้รับ
กันอย่างแพร่หลาย ประเมิน แลคติซิน 3147 ได้ถูกใช้เพื่อควบคุม nonstarter
แบคทีเรียกรดแลคติกในชีสและยับยั้งเชื้อ Listeria และ
Bacillus cereus ในอาหารที่แตกต่างกัน ( guinane ชาวชนบท , ฮิลล์ , & Ross
2005 ) เพดดิโอซิน pa-1 / ACH ลดจํานวน
วงแหวนแวนอัลเลนบนผิวเนื้อเมื่อมันถูกจัดตั้งขึ้น
เป็น biocomposite ฟิล์มบรรจุภัณฑ์ ( woraprayote et al . , 2013 )
enterocin as-48 ผลิตสายพันธุ์ที่ยับยั้งการเจริญของ B . cereus , แต่
ไม่มีผลต่อการเริ่มต้นเมื่อมันเป็นเชื้อในนม
การผลิตเนยแข็ง ( กาลเวส et al . , 2007 ) อย่างไรก็ตาม หลังเป็นเพียง
ต่อในเชิงพาณิชย์สำหรับโปรแกรมอาหาร ( เปเรซ เซนโดะ&
, sonomoto 2014 ) หลังถูกผลิตโดย lactis
แลคโตค คัสและต่อได้ถูกใช้ในอาหารในประเทศมากกว่าห้าสิบ
( reunanen &ส่าหรี , 2003 ) มีรายงานว่า การลดจำนวนของ monocytogenes
ลิตรในชีสกระท่อมและได้พบ
มีประสิทธิภาพในอาหารหลายชนิด เช่น นม ปลา และเนื้อผลิตภัณฑ์
( รอส มอร์แกน &ฮิลล์ , 2002 ) แต่ความต้านทานของเชื้อโรค
( เช่น L monocytogenes ) หลังได้รับรายงาน ( Crandall &
Montville , 1998 ) การขาดประสิทธิภาพของไนซินต่อแบคทีเรียแกรมลบ
แบคทีเรียและต่ำที่ pH เป็นกลางต่อการบางส่วนของข้อเสีย
ที่จำกัดการใช้ไนซินในอาหาร ( เขา et al . ,

) ) subtilosin เป็นชนิดใหม่ของ lantibiotic เนื่องจากเอกลักษณ์
ไทโออีเทอร์และพันธบัตรการระหว่างภาวะเพ ( kawulka และ al . ,
2004 ) มีฤทธิ์ต้านจุลชีพต่อ
Lmonocytogenes เมื่อใช้คนเดียวหรือใช้ร่วมกับขมิ้นชัน
( amrouche sutyak , โนล วัง ฮวง & chikindas , 2010 ) .
Shelburne et al . ( 2007 ) พบว่า subtilosin มีประสิทธิภาพต่อต้าน
แบคทีเรียทั้งแกรมบวกและแกรมลบ และมันถูกใช้งานในช่วง pH กว้าง
2 ถึง 10 ( sutyak wirawan aroutcheva & , , ,
chikindas , 2008 ) จากการศึกษาครั้งนี้มีข้อเสนอแนะว่า subtilosin อาจ