In history, the early modern period

In history, the early modern period of modern history follows the late Middle Ages of the post-classical era. Although the chronological limits of the period are open to debate, the timeframe spans the period after the late portion of the post-classical age (c. 1500), known as the Middle Ages, through the beginning of the Age of Revolutions (c. 1800) and is variously demarcated by historians as beginning with the Fall of Constantinople in 1453, with the Renaissance period, and with the Age of Discovery (especially with the discovery of America by Christopher Columbus in 1492, but also with the discovery of the sea route to the East in 1498), and ending around the French Revolution in 1789. Historians in recent decades have argued that from a worldwide standpoint, the most important feature of the early modern period was its globalizing character.[1] The period witnessed the exploration and colonization of the Americas and the rise of sustained contacts between previously isolated parts of the globe. The historical powers became involved in global trade. This world trading of goods, plants, animals, and food crops saw exchange in the Old World and the New World. The Columbian exchange greatly affected the human environment.

In the world, capitalist economies and institutions began to appear, becoming more sophisticated and globally articulated over the course of the early modern period. This process began in the medieval North Italian city-states, particularly Genoa, Venice, and Milan. The early modern period also saw the rise and beginning of the dominance of the economic theory of mercantilism. It also saw the European colonization of the Americas, Asia, and Africa during the 15th to 19th centuries, which spread Christianity around the world.

The early modern trends in various regions of the world represented a shift away from medieval modes of organization, politically and other-times economically. The period in Europe witnessed the decline of feudalism and includes the Reformation, the disastrous Thirty Years' War, the Commercial Revolution, the European colonization of the Americas, and the Golden Age of Piracy. Ruling China at the beginning of the early modern period, the Ming Dynasty was “one of the greatest eras of orderly government and social stability in human history”.[2] By the 16th century the Ming economy was stimulated by trade with the Portuguese, the Spanish, and the Dutch. The Azuchi-Momoyama period in Japan saw the Nanban trade after the arrival of the first European Portuguese.

Other notable trends of the early modern period include the development of experimental science, the speedup of travel through improvements in mapping and ship design, increasingly rapid technological progress, secularized civic politics and the emergence of nation states. Historians typically date the end of the early modern period when the French Revolution of the 1790s began the "modern" period.[3]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในประวัติศาสตร์ ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ทันสมัยตามยุคกลางช่วงปลายของยุคหลังคลาสสิก ถึงแม้ว่าขีดจำกัดตามลำดับเวลาของรอบระยะเวลาจะเปิดอภิปราย กรอบเวลาครอบคลุมระยะเวลาหลังจากส่วนปลายของอายุหลังคลาสสิก (c. 1500), เป็นยุคกลาง ผ่านจุดเริ่มต้นของในยุคของการปฏิวัติ (ราว 1800) และเพิ่มต้องแบ่ง โดยนักประวัติศาสตร์เป็นจุดเริ่มต้นฤดูใบไม้ร่วงเปิลใน 1453 ระยะเวลาเรอเนสซองซ์ และยุคค้นพบ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการค้นพบอเมริกาโดยคริสโตเฟอร์โคลัมบัสใน 1492แต่ยัง มีการค้นพบเส้นทางทะเลฝั่งตะวันออกในเบง), และสิ้นสุดของรอบการปฏิวัติฝรั่งเศสในค.ศ. 1789 นักประวัติศาสตร์ในทศวรรษที่ผ่านมาล่าสุดได้โต้เถียงว่า จากอันทั่วโลก คุณลักษณะที่สำคัญที่สุดของยุคก่อนอักขระตัว globalizing[1] ระยะเห็นสำรวจและอาณานิคมของทวีปอเมริกาและเพิ่มขึ้นของ sustained ติดต่อระหว่างชิ้นส่วนที่แยกไว้ก่อนหน้านี้ของโลก อำนาจประวัติศาสตร์กลายเป็นที่เกี่ยวข้องในการค้าโลก นี้การค้าโลกของสินค้า พืช สัตว์ และพืชอาหารเห็นอัตราแลกเปลี่ยนในโลกเก่าและโลกใหม่ แลกเปลี่ยน Columbian มากผลกระทบสิ่งแวดล้อมมนุษย์ในโลก เศรษฐกิจทุนและสถาบันเริ่มปรากฏ กลายเป็นความซับซ้อนมากขึ้น และพูดชัดแจ้งทั่วโลกในช่วงยุคแรก ๆ กระบวนการนี้เริ่มขึ้นในในยุคกลางเหนืออิตาลี city-states โดยเฉพาะอย่างยิ่งเจนัว เวนิส และมิลาน ยุคแรก ๆ เห็นเพิ่มขึ้นและจุดเริ่มต้นของการครอบงำของทฤษฎีเศรษฐกิจของ mercantilism นอกจากนี้มันยังเห็นอาณานิคมยุโรปอเมริกา เอเซีย และแอฟริกาในช่วงศตวรรษ 15-19 ที่เผยแพร่ศาสนาคริสต์ทั่วโลกแนวโน้มสมัยแรก ๆ ในภูมิภาคต่าง ๆ ของโลกที่แสดงกะจากโหมดยุคกลางขององค์กร ทางการเมือง และอื่น ๆ เวลากาญจน์ ในยุโรปเห็นการลดลงของระบบเจ้าขุนมูลนาย และรวมถึงการปฏิรูป ร้ายปีสงคราม การ ปฏิวัติทางการค้า อาณานิคมยุโรปทวีปอเมริกา และยุคทองของโจรสลัด สาธารณรัฐประชาชนจีนปกครองในจุดเริ่มต้นของช่วงยุค ราชวงศ์หมิงเป็น "หนึ่งของช่วงสูงสุดของรัฐบาลที่เป็นระเบียบและความมั่นคงทางสังคมในประวัติศาสตร์มนุษย์"[2] โดยศตวรรษ 16 มีถูกกระตุ้นเศรษฐกิจหมิง โดยทางการค้า กับโปรตุเกสที่ ที่สเปน ดัตช์ที่ ระยะ Azuchi Momoyama ญี่ปุ่นเห็นค้า Nanban หลังการมาถึงของโปรตุเกสยุโรปครั้งแรกแนวโน้มอื่น ๆ บรรยากาศของยุคแรก ๆ มีการพัฒนาทดลองวิทยาศาสตร์ speedup เดินทางผ่านการปรับปรุงในแม็ปและเรือการออกแบบ ความคืบหน้าของเทคโนโลยีอย่างรวดเร็วมากขึ้น secularized เมืองพลเมือง และการเกิดขึ้นของประเทศอเมริกา โดยทั่วไปนักประวัติศาสตร์วันสิ้นสุดของช่วงสมัยเมื่อการปฏิวัติฝรั่งเศสของ 1790s เริ่มต้นรอบระยะเวลาที่ "ทันสมัย"[3]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในประวัติศาสตร์ยุคใหม่เริ่มต้นของประวัติศาสตร์สมัยใหม่ดังนี้ปลายยุคกลางของยุคโพสต์คลาสสิก แม้ว่าข้อ จำกัด ตามลำดับในช่วงเวลาที่มีการเปิดให้มีการอภิปราย, ระยะเวลาที่มีช่วงระยะเวลาหลังจากที่ส่วนปลายของยุคโพสต์คลาสสิก (ค. 1500) หรือที่เรียกว่ายุคกลางผ่านจุดเริ่มต้นของยุคแห่งการปฏิวัติ (ค 1800) และเป็นเขตแดนนานัปการโดยนักประวัติศาสตร์เป็นเริ่มต้นด้วยการล่มสลายของคอนสแตนติใน 1453 โดยมีระยะเวลาการฟื้นฟูศิลปวิทยาและด้วยอายุของการค้นพบ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการค้นพบของอเมริกาโดยคริสโคลัมบัสใน 1492 แต่ยังมีการค้นพบของทะเล เส้นทางไปทางทิศตะวันออกใน 1498) และสิ้นสุดรอบการปฏิวัติฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1789 นักประวัติศาสตร์ในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมาได้แย้งว่าจากมุมมองทั่วโลกคุณสมบัติที่สำคัญที่สุดของต้นยุคใหม่สมัยเป็นตัวละครของโลกาภิวัฒน์. [1] ระยะเวลาที่ร่วมเป็นสักขีพยาน การสำรวจและการล่าอาณานิคมของอเมริกาและการเพิ่มขึ้นของรายชื่อที่ยั่งยืนระหว่างส่วนที่แยกได้ก่อนหน้านี้ของโลก อำนาจทางประวัติศาสตร์กลายเป็นส่วนร่วมในการค้าโลก นี้การค้าโลกของสินค้าพืชสัตว์และพืชอาหารเห็นการแลกเปลี่ยนในโลกเก่าและโลกใหม่ แลกเปลี่ยนหอมมากได้รับผลกระทบสภาพแวดล้อมของมนุษย์. ในโลกเศรษฐกิจทุนนิยมและสถาบันเริ่มปรากฏให้กลายเป็นความซับซ้อนมากขึ้นและก้องทั่วโลกในช่วงต้นยุคใหม่สมัย กระบวนการนี้เริ่มต้นขึ้นในยุคกลางเหนืออิตาลีเมืองรัฐโดยเฉพาะอย่างยิ่งเจนัวเวนิสและมิลาน ต้นยุคใหม่สมัยยังเห็นการเพิ่มขึ้นและจุดเริ่มต้นของการปกครองของทฤษฎีทางเศรษฐกิจของพ่อค้า นอกจากนี้ยังเห็นอาณานิคมของยุโรปอเมริกาเอเชียและแอฟริการะหว่างวันที่ 15 ถึงศตวรรษที่ 19 ซึ่งแพร่กระจายศาสนาคริสต์ทั่วโลก. แนวโน้มสมัยก่อนในภูมิภาคต่างๆของโลกที่เป็นตัวแทนของการเปลี่ยนแปลงไปจากรูปแบบยุคกลางขององค์กรทางการเมืองและ ครั้งอื่น ๆ ทางเศรษฐกิจ ระยะเวลาในยุโรปเห็นการลดลงของระบบศักดินาและรวมถึงการปฏิรูป, หายนะสามสิบปีของสงครามการปฏิวัติพาณิชย์, อาณานิคมของยุโรปอเมริกาและยุคทองของการละเมิดลิขสิทธิ์ ปกครองประเทศจีนในช่วงต้นของยุคใหม่ในช่วงต้น, ราชวงศ์หมิงคือ "หนึ่งในยุคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของรัฐบาลเป็นระเบียบเรียบร้อยและความมั่นคงทางสังคมในประวัติศาสตร์ของมนุษย์". [2] โดยศตวรรษที่ 16 เศรษฐกิจหมิงได้รับการกระตุ้นโดยการค้ากับโปรตุเกส สเปนและดัตช์ Azuchi-Momoyama ระยะเวลาในประเทศญี่ปุ่นเห็น Nanban ค้าหลังจากการมาถึงของยุโรปครั้งแรกโปรตุเกส. แนวโน้มที่โดดเด่นอื่น ๆ ของต้นยุคใหม่สมัยรวมถึงการพัฒนาของวิทยาศาสตร์การทดลองเพิ่มความเร็วของการเดินทางผ่านการปรับปรุงในการทำแผนที่และการออกแบบเรืออย่างรวดเร็วมากขึ้นเทคโนโลยี ความคืบหน้าทางการเมืองของพลเมือง secularized และวิวัฒนาการของประเทศสหรัฐอเมริกา ประวัติศาสตร์มักจะวันสิ้นงวดสมัยก่อนเมื่อการปฏิวัติฝรั่งเศสในยุค 1790 ที่จะเริ่มต้นในช่วงเวลา "สมัยใหม่". [3]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในประวัติศาสตร์ช่วงต้นยุคใหม่ของประวัติศาสตร์สมัยใหม่ตามสายของยุคกลางโพสต์ยุคหลังคลาสสิค ถึงแม้ว่าขอบเขตลำดับของระยะเวลาการเปิดอภิปราย ระยะเวลาที่ขยายช่วงหลัง ส่วนปลายของโพสต์คลาสสิกอายุ ( C . 1500 ) , ที่รู้จักกันเป็นยุคกลาง ผ่านจุดเริ่มต้นของยุคแห่งการปฏิวัติ ( C1800 ) และมีหลากหลาย demarcated โดยนักประวัติศาสตร์เป็นจุดเริ่มต้นกับการเสียกรุงคอนสแตนติโนเปิลในสิ่ว กับสมัย และกับอายุของการค้นพบ ( โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการค้นพบของอเมริกา โดย คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ใน แต่ แต่ยัง มีการค้นพบเส้นทางเดินเรือไปทางตะวันออกใน 1498 ) และสิ้นสุดรอบการปฏิวัติฝรั่งเศส ในค.ศ. 1789 .นักประวัติศาสตร์ในทศวรรษที่ผ่านมามีการถกเถียงกันอยู่ว่าจากมุมมองทั่วโลก คุณลักษณะที่สำคัญที่สุดในช่วงต้นยุคใหม่ของโลกาภิวัตน์คือตัวละคร [ 1 ] ระยะเวลาช่วงการสำรวจและการล่าอาณานิคมของอเมริกาและการเพิ่มขึ้นของการติดต่อระหว่างส่วนแยกก่อนหน้านี้อย่างยั่งยืนของโลก พลังทางประวัติศาสตร์เป็นที่เกี่ยวข้องกับการค้าโลกโลกนี้ การซื้อขายสินค้า พืช สัตว์ และพืชอาหาร เห็นตราในโลกเก่าและโลกใหม่ แลกเปลี่ยน Columbian ผลกระทบอย่างมากในสภาพแวดล้อมของมนุษย์

ในโลก เศรษฐกิจทุนนิยม และสถาบันที่เริ่มปรากฏ กลายเป็นความซับซ้อนมากขึ้นและทั่วโลกก้องมากกว่าหลักสูตรของเวลาสมัยใหม่กระบวนการนี้เริ่มขึ้นในสหรัฐอเมริกา เมืองเหนือ อิตาลี ในยุคกลาง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เจนัว เวนิส และมิลาน ช่วงต้นยุคใหม่ยังเห็นขึ้นมาและจุดเริ่มต้นของการปกครองของทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ของการติดต่อคบค้าสมาคม . นอกจากนี้ยังเห็นการล่าอาณานิคมของยุโรป อเมริกา เอเชีย และแอฟริกา ในช่วง 15 ถึงศตวรรษที่ 19 ซึ่งเผยแผ่คริสต์ศาสนาทั่วโลก

แนวโน้มสมัยใหม่ในภูมิภาคต่างๆ ของโลกที่แสดงการเปลี่ยนแปลงไปจากยุคโหมดขององค์กรทางการเมืองและครั้งอื่น ๆ ประหยัด ระยะเวลาในยุโรปเห็นความเสื่อมของระบบศักดินา และรวมถึงการปฏิรูปหายนะสามสิบปีของสงคราม , การปฏิวัติทางการค้า การล่าอาณานิคมของยุโรป อเมริกา และยุคทองของการละเมิดลิขสิทธิ์