A sentence sometimes has two object

A sentence sometimes has two objects for its predicate-verb. The one beside the predicate is called a neighbouring-object, also referred to as personal-object, and the other is called a distance-object, also referred to as object-object. The two objects are collectively called "double-object'.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประโยคบางครั้งมีสองวัตถุในเพรดิเคตของกริยา หนึ่งข้างเพรดิเคตถูกเรียกว่าประเทศเพื่อนบ้านวัตถุ เรียกว่าเป็นวัตถุส่วนบุคคล และอื่น ๆ จะเรียกว่าระยะวัตถุ หรือเรียกว่าวัตถุวัตถุ วัตถุทั้งสองจะเรียก "วัตถุคู่ '

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประโยคบางครั้งมีสองวัตถุสำหรับการกริยากริยาของมัน หนึ่งข้างกริยาที่เรียกว่าวัตถุที่อยู่ใกล้เคียงยังเรียกว่าเป็นวัตถุส่วนบุคคลและอื่น ๆ เรียกว่าทางวัตถุยังเรียกว่าวัตถุวัตถุ วัตถุทั้งสองจะถูกเรียกว่า "วัตถุสอง '

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประโยค บางครั้งมีวัตถุสองของประโยคกริยา คนที่อยู่ข้างๆ มูลฐานเรียกว่าใกล้เคียงของวัตถุ เรียกว่า วัตถุ บุคคล และอื่น ๆ เรียกว่า ระยะวัตถุ เรียกว่าวัตถุวัตถุ วัตถุสองวัตถุจะรวมเรียกว่า " ดับเบิล "