Army in the war, and most people we

Army in the war, and most people were running away in the opposite direction. Tianjin was full of people who had been made homeless by the fighting. They brought disease with them. The city could not take all these people, and soon they were forced to live in rough camps outside the city. There were only about one hundred pupil left at St Joseph's School when Niang took me there. Only four of us lived in the school; the rest were day girls. Over the next few weeks, the number of girls fell. Soon we were all in one classroom, all ages from seven to eighteen. No Chinese was spoken during school hours. We all had to speak in English or French. I was unhappy Chinese had been the language of my school in Shanghai. I was lonely and wanted only to return to Aunt Baba I poured out my feelings in long letters asking for a few kind words from home. No letter ever came. I did not know of my parents' rule that I must receive no visitors, no phone calls and no letters.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กองทัพในสงคราม และคนส่วนใหญ่ถูกใช้ไปในทิศทางตรงกันข้าม เทียนเต็มไปด้วยคนที่ได้ถูกทำจรจัด โดยการ พวกเขานำโรคได้ เมืองสามารถนำคนเหล่านี้ และเร็ว ๆ นี้ พวกเขาถูกบังคับให้อาศัยอยู่ในค่ายหยาบนอกเมือง มีนักเรียนเพียงประมาณหนึ่งร้อยเหลือโรงเรียนเซนต์โจเซฟเมื่อเนียงเอาฉันมี 4 เท่าของเราอาศัยอยู่ในโรงเรียน หญิงวันเหลือได้ ช่วงไม่กี่สัปดาห์ถัดไป จำนวนหญิงตก เร็ว ๆ นี้ เราได้ทั้งหมดในห้องเรียนหนึ่ง ทุกเพศทุกวัยจากเจ็ดกับเอททีน จีนไม่ได้พูดในระหว่างชั่วโมงเรียน เราได้พูดภาษาอังกฤษหรือฝรั่งเศส ผมไม่มีความสุขได้ภาษาของโรงเรียนของฉันในเซี่ยงไฮ้จีน ถูกโดดเดี่ยว และอยากเท่ากลับไปบาป้าผม poured ออกความรู้สึกของฉันตัวยาวขอกี่ถ้อยคำจากบ้าน จดหมายไม่เคยมา ผมไม่รู้ของพ่อแม่ของฉันกฎที่ว่า ฉันต้องรับชมไม่ ไม่มีโทรศัพท์ และตัวอักษรไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กองทัพในสงครามและคนส่วนใหญ่กำลังวิ่งไปในทิศทางที่ตรงข้าม เทียนจินก็เต็มไปด้วยผู้คนที่ได้รับการทำที่อยู่อาศัยโดยการต่อสู้ พวกเขานำโรคกับพวกเขา เมืองที่ไม่สามารถใช้คนเหล่านี้และเร็ว ๆ นี้พวกเขาถูกบังคับให้อาศัยอยู่ในค่ายหยาบนอกเมือง มีเพียงประมาณหนึ่งร้อยนักเรียนทิ้งไว้ที่โรงเรียนเซนต์ยอแซฟเมื่อเนียงเอาฉันไปที่นั่น เพียงสี่ของเราอาศัยอยู่ในโรงเรียน; ส่วนที่เหลือเป็นหญิงวัน ในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้าจำนวนของสาว ๆ ลดลง เร็ว ๆ นี้เราทุกคนในชั้นเรียนทุกเพศทุกวัย 7-18 จีนไม่ได้รับการพูดในช่วงเวลาเรียน เราทุกคนจะต้องพูดภาษาอังกฤษหรือฝรั่งเศส ฉันก็มีความสุขที่ได้รับจีนภาษาของโรงเรียนของฉันในเซี่ยงไฮ้ ฉันก็เหงาและต้องการเพียงเพื่อที่จะกลับไปที่ป้าบาบาผมเทออกความรู้สึกของฉันในจดหมายยาวขอคำไม่กี่ชนิดจากที่บ้าน ตัวอักษรที่ไม่เคยมา ผมไม่ทราบว่าการปกครองของพ่อแม่ของฉันที่ฉันจะต้องได้รับใครเข้าโทรศัพท์ไม่มีและตัวอักษรไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทหารในสงคราม และคนส่วนใหญ่ก็วิ่งหนีไปในทิศทางตรงกันข้าม เทียนจินเต็มไปด้วยผู้คนที่ถูกทำให้ไร้ที่อยู่อาศัย โดยการต่อสู้ พวกเขานำโรคด้วย เมืองที่ไม่สามารถใช้คนเหล่านี้ทั้งหมดและเร็ว ๆนี้พวกเขาถูกบังคับให้อาศัยอยู่ในค่ายหยาบข้างนอกเมือง มีเพียงประมาณหนึ่งร้อยคนซ้ายที่โรงเรียนเซนต์โยเซฟเมื่อเนียง พาฉันไปที่นั่นเรา 4 ชีวิตในโรงเรียน ; ส่วนที่เหลือวันสาว ช่วงสองสามสัปดาห์ถัดไป , จํานวนของผู้หญิงลดลง เร็ว ๆนี้เราได้ทั้งหมดในหนึ่งห้องเรียน ทุกเพศทุกวัย จาก 7 ถึง 18 ไม่จีน กล่าวในระหว่างชั่วโมงเรียน เราทุกคนต้องพูดภาษาอังกฤษหรือภาษาฝรั่งเศส ผมไม่มีความสุข จีนมีภาษาของโรงเรียนในเซี่ยงไฮ้ผมเหงาและต้องการเท่านั้นที่จะกลับมาหาป้าบาบาผมเทความรู้สึกในตัวอักษรยาว ถามไม่กี่คำชนิดจากที่บ้าน ไม่มีจดหมายมาถึง ผมไม่ได้รู้กฎของพ่อแม่ที่ต้องไม่รับผู้มาเยือน ไม่มีโทรศัพท์และไม่มีตัวอักษร