A fowler ,taking his bird-lime and

A fowler ,taking his bird-lime and his twigs,went out to catch birds. See a thrush sitting upon a tree,he wished to take it, and fitting his twigs to a proper length, watched intently, having his whole thoughts directed towards the sky.
While thus looking upwards,he unknowingly trod upon a Viper asleep just before his feet. The Viper, turning about , stung him, and falling into a swoon, the man said to himself, “Woe is me! That while l purposed to hunt another , I am myself fallen unawares into the snares of death.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฟาวเลอร์ ปูนนกเขาและกิ่งไม้ของเขา ก็ออกไปจับนก ดูเชื้อราที่นั่งตามต้นไม้ เขาต้องการมัน และพอดีกิ่งของเขายาวเหมาะสม ดู intently มีความคิดทั้งหมดของเขาโดยตรงสู่ท้องฟ้าในขณะนั้น มองขึ้น เขาโดยไม่รู้ตัว trod ตามไวเปอร์ที่หลับก่อนเท้าของเขา ไวเปอร์ เกี่ยวกับ เปิดรับเขา และฟอล swoon เป็น ชายคนนั้นกล่าวว่า ตนเอง "Woe เป็นฉัน ว่า ในขณะที่ l ตั้งใจล่าอีก ฉันกำลังตัวเองลดลง unawares เป็น snares ของตาย"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฟาวเลอร์พานกมะนาวและกิ่งไม้ของเขาออกไปจับนก ดูดงนั่งอยู่บนต้นไม้ที่เขาอยากจะใช้มันและกระชับกิ่งไม้ของเขาที่จะมีความยาวที่เหมาะสมดูอย่างตั้งใจมีความคิดของเขาทั้งกำกับการขึ้นไปบนท้องฟ้า.
ในขณะที่จึงมองขึ้นไปเขาไม่รู้เหยียบเมื่อ Viper หลับก่อนของเขา ฟุต Viper หันเกี่ยวกับการต่อยเขาและตกอยู่ในลมคนพูดกับตัวเองว่า "วิบัติแก่ข้าพเจ้า ว่าในขณะที่ลิตรวัตถุประสงค์เพื่อการล่าสัตว์อื่นฉันกำลังตัวเองลดลงโดยไม่รู้ตัวเข้าไปในบ่วงแห่งความตาย ".

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็น ฟาวเลอร์ เอาปูนนกของเขา และกิ่งของเขาออกไปจับนก เห็นนกนั่งอยู่บนต้นไม้ เขาปรารถนาที่จะใช้มันและกระชับของเขากิ่งไม้เพื่อความยาวที่เหมาะสมดูอย่างตั้งใจ มีความคิดทั้งหมดของเขาโดยตรงไปยังท้องฟ้า จึงมองขึ้นไป
ในขณะที่เขาไม่รู้จะโดนเหยียบแบนจากหลับก่อนที่เท้าของเขา Viper เหลียวหลังต่อยเขา และเป็นลมล้มลง ,ผู้ชายที่พูดกับตัวเองว่า " วิบัติแก่ข้าพเจ้า ในขณะที่ฉันมีวัตถุประสงค์เพื่อล่าอีก ผมเองตกอยู่ในกับดักของความตายอย่างไม่รู้ตัว "