Altitude and Azimuth The position o

Altitude and Azimuth
The position of the sun at any instant with respect
to an observer on the ground is defined by its altitude angle and its azimuth angle. The altitude of the sun is the angle between the horizon and the sun’s position above the horizon. The altitude varies during the day, beginning and ending at 0º at sunrise and sunset and reaching a daily maximum at solar noon. The altitude angle at noon varies from day to day, reaching a yearly maximum on June 21 (the summer solstice), a minimum on December 21 (the winter solstice), and a point halfway between the two on the vernal and autumnal equinoxes (March 21 and September 21). The azimuth (also called the solar bearing angle) is the angle along the horizon between the projected position of the sun and true (solar) south. Note that the azimuth is referenced from south herein, whereas in other sources it is sometimes referenced from north; there is no clear consensus on this issue. Refer to Fig. 6.3 and Tables C.11 to C.18 for solar position and insolation information.
Referring to the graphic relationships in Fig. 6.2, the height of the sun in the sky (altitude angle) depends upon the observer’s position on the Earth (the latitude) and the seasonal changes (the tilt of the Earth).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ระดับความสูงและที่ราบ
ตำแหน่งของดวงอาทิตย์ในทันทีด้วยความเคารพ
ไปสังเกตการณ์บนพื้นดินใด ๆ ที่ถูกกำหนดโดยมุมสูงและมุมราบของมัน ระดับความสูงของดวงอาทิตย์ที่เป็นมุมระหว่างขอบฟ้าและตำแหน่งของดวงอาทิตย์เหนือขอบฟ้า ระดับความสูงแตกต่างกันไปในระหว่างวันที่เริ่มต้นและสิ้นสุดที่ 0 องศาที่พระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกและเข้าถึงสูงสุดในชีวิตประจำวันตอนเที่ยงแสงอาทิตย์มุมความสูงที่แตกต่างกันไปจากเที่ยงวันถึงสูงสุดประจำปีเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน (ครีษมายัน) ขั้นต่ำในวันที่ 21 ธันวาคม (ฤดูหนาว) และจุดกึ่งกลางระหว่างสอง equinoxes ใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง (เดือนมีนาคม 21 และ 21 กันยายน)ราบ (ที่เรียกว่ามุมแบกพลังงานแสงอาทิตย์) เป็นมุมระหว่างขอบฟ้าไปตามที่คาดการณ์ไว้ที่ตำแหน่งของดวงอาทิตย์และเป็นความจริง (พลังงานแสงอาทิตย์) ทางตอนใต้ ทราบว่าราบมีการอ้างอิงมาจากทางใต้ในที่นี้ในขณะที่ในแหล่งอื่น ๆ บางครั้งก็อ้างอิงมาจากทางเหนือนั้นมีมติไม่ชัดเจนในเรื่องนี้ อ้างถึงมะเดื่อ 6.3 และตารางการ c.11 c.18 สำหรับตำแหน่งแสงอาทิตย์และข้อมูลไข้แดด
.หมายถึงความสัมพันธ์ในภาพกราฟิก 6.2 ความสูงของดวงอาทิตย์ในท้องฟ้า (มุมสูง) ขึ้นอยู่กับตำแหน่งของผู้สังเกตการณ์บนโลก (ละติจูด) และการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล (เอียงของโลก)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความสูงและ Azimuth
ตำแหน่งของดวงอาทิตย์ที่ใด ๆ ทันทีด้วยความเคารพ
เพื่อเป็นนักการบนพื้นดินจะถูกกำหนด โดยมุมสูงและมุม azimuth ความสูงของดวงอาทิตย์เป็นมุมระหว่างตำแหน่งของดวงอาทิตย์อยู่เหนือขอบฟ้าและขอบฟ้า ความสูงแตกต่างกันไปในระหว่างวัน เริ่มต้น และสิ้นสุดที่ 0º ที่พระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกถึงสูงสุดประจำวันอาทิตย์เที่ยง มุมสูงเที่ยงไปจนวัน ถึงสูงสุดประจำปีในเดือน 21 มิถุนายน (ครีษมายัน), ต่ำสุดในเดือน 21 ธันวาคม (ในฤดูหนาวอายัน), และจุดที่อยู่ตรงกลางระหว่างทั้งสองบน vernal และ autumnal equinoxes (21 มีนาคมและ 21 กันยายน) Azimuth (ยังเรียกว่ามุมเรืองแสง) เป็นมุมตามขอบฟ้าระหว่างตำแหน่งคาดการณ์ของภาคใต้ (แสงอาทิตย์) ซันและจริง ทราบว่า azimuth ที่อ้างอิงจากใต้นี้ ในขณะที่ในแหล่งอื่นๆ มันถูกบางครั้งอ้างจากเหนือ มีมติไม่ชัดเจนเรื่องนี้ ถึง Fig. 6.3 และ C.11 ตารางเพื่อ C.18 สำหรับข้อมูลตำแหน่งและ insolation แสง
อ้างอิงความสัมพันธ์ภาพใน Fig. 6.2 ความสูงของดวงอาทิตย์ในท้องฟ้า (มุมสูง) ขึ้นตามตำแหน่งของแหล่งบนโลก (ละติจูด) และการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล (เอียงของโลก)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตำแหน่งทิศทางของดาววัดบนพื้นโลก
และระดับความสูงของแสงอาทิตย์ที่ได้ทันทีที่พร้อมด้วยความเคารพ
มองที่อยู่บนดินจะกำหนดโดยทำมุมความสูงเหนือระดับน้ำทะเลและมุมอะสิมุซและได้ ระดับความสูงของแสงอาทิตย์ที่มีมุมระหว่างเส้นขอบฟ้าและตำแหน่งของอาบแดดอยู่เหนือเส้นขอบฟ้า ความสูงเหนือระดับน้ำทะเลที่จะแตกต่างกันไปในระหว่างวันที่เริ่มต้นและสิ้นสุดลงที่ 0 ºที่พระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกดินและจะสูงสุดทุกวันที่เวลาเที่ยงวันไปจนถึงเวลาบ่ายพลังงานแสงอาทิตย์มุมระดับความสูงที่เวลาเที่ยงวันไปจนถึงเวลาบ่ายจะแตกต่างกันไปตามออกไปในแต่ละวันไปถึงสูงสุดของบจ.ที่อยู่บนวันที่ 21 มิถุนายน( Summer Solstice )อย่างน้อยวันที่ 21 ธันวาคม( Summer Solstice ฤดูหนาว)และจุดซึ่งอยู่ครึ่งทางระหว่างทั้งสองที่อยู่บน equinoxes แห่งฤดูใบไม้ผลิและแบบฤดูใบไม้ร่วง(วันที่ 21 มีนาคมและ 21 กันยายน)ทิศทางของดาววัดบนพื้นโลก(ที่เรียกอีกอย่างว่ามุมแบริ่งจากแสงอาทิตย์)ที่เป็นมุมที่ไปตามเส้นขอบฟ้าที่ระหว่างตำแหน่งคาดว่าจะได้ของแสงแดดและความจริง(แผงรับพลังงานแสงอาทิตย์ตอนใต้ บันทึกไว้ด้วยว่าทิศทางของดาววัดบนพื้นโลกที่ถูกอ้างอิงจาก ภาค ใต้ในที่นี้ในขณะที่ในแหล่งอื่นเป็นอ้างถึงจากทางด้านทิศเหนือบางครั้งไม่มีฉันทามติชัดเจนในปัญหานี้ โปรดดูรูปที่ 6.3 ตารางและ C . 11 C 18 สำหรับตำแหน่งแสงอาทิตย์และข้อมูล insolation .
อ้างถึงความสัมพันธ์กับ ภาพ ในรูป 6.2 ความสูงของแสงแดดใน Sky (มุมความสูงเหนือระดับน้ำทะเล)จะขึ้นอยู่กับตำแหน่งของตัวเองคนที่อยู่ในโลก(ละติจูด)และการเปลี่ยนแปลงไปตามฤดูกาล(มุมเงยของโลก)