The laboratory studies discussed be

The laboratory studies discussed below may be indicated in patients with cytomegalovirus (CMV) infection.




Viral culture is the most important diagnostic study in the evaluation of suspected CMV disease. CMV may be cultured from virtually any body fluid or organ system. Blood, urine, saliva, cervicovaginal secretions, cerebrospinal fluid (CSF), bronchoalveolar lavage fluid, and tissues from biopsy specimens are all appropriate specimens for culture. The specimen is inoculated onto human cells (usually human foreskin fibroblasts), and the cell culture is monitored for development of the characteristic CMV-associated cytopathic effect.

Shell vial assay is a centrifugation enhancement monoclonal-antibody culture technique that is an adaptation of tissue culture. It provides results more rapidly, which can be advantageous because although culture is highly sensitive, clinical isolates of CMV may grow slowly, requiring as long as 6 weeks of incubation in the virology laboratory. In shell vial assay, the clinical specimen is centrifuged onto a cell monolayer (in effect, concentrating the specimen). Then, following incubation in tissue culture, cells are stained with a monoclonal antibody to a CMV-specific antigen, usually an immediate early gene product. A positive shell vial culture is presumptive evidence of active CMV infection, and the test is a useful adjunct to traditional viral culture.[40]





Polymerase chain reaction (PCR)[41] and CMV antigenemia studies have emerged in recent years as the studies of choice in monitoring the status of CMV replication and establishing the diagnosis of CMV disease in immunocompromised patients. Of these, PCR is most commonly used owing to its convenience and its ability to be processed in automated fashion. The magnitude of the viral load in blood as determined by quantitative PCR in immunocompromised patients is a valuable parameter in making the decision to initiate preemptive therapy, toward the goal of preventing serious CMV end-organ disease.[42, 43] PCR can also be used to make the diagnosis of congenital CMV infection, using blood, urine and saliva as appropriate fluids for study, and quantitative PCR in infected newborns may prove to be useful in monitoring response to antiviral therapy.

Exercise caution when obtaining and interpreting CMV diagnostic studies in young infants. By definition, the diagnosis of congenital CMV infection requires identification of the virus in a culture specimen acquired before age 3 weeks because perinatally acquired infections may also begin to manifest at this time. Hence, a positive viral culture obtained in infants older than 3 weeks may simply represent perinatal or breast milk acquisition and may not be interpreted as evidence of congenital CMV infection.

Although theoretically helpful, CMV immunoglobulin M (IgM) assays are unfortunately too nonspecific to reliably diagnose congenital CMV infection. False-positive results are common; therefore, making the diagnosis of congenital infection outside of the immediate perinatal period is very difficult.

Universal screening for congenital CMV infection may be a reasonable future goal and could enable establishment of appropriate anticipatory neurodevelopmental and serial audiological screening programs. A recent study demonstrated that, unfortunately, the use of the newborn blood spot to screen for congenital CMV infection is unreliable, because of suboptimal sensitivity.[44] Therefore, alternative approaches to universal CMV screening need to be developed.

Outside of the neonatal period, the major caution regarding CMV diagnosis is to use diagnostic studies appropriately to differentiate between CMV infection (the presence of CMV in blood or body fluids without proof of end-organ damage) and CMV disease.

Infants and children infected with CMV may shed the virus for years, making a positive urine viral culture difficult to interpret.

Immunocompromised patients often have reactivation of latent CMV with subsequent viral shedding, even in the absence of overt CMV disease. Thus, the identification of CMV by culture in urine or saliva may reflect such chronic shedding of virus and is difficult to interpret in the evaluation of patients with end-organ disease, such as pneumonitis or hepatitis.

Lung biopsy or bronchoalveolar lavage may be necessary to confirm the diagnosis of CMV pneumonitis.

Hepatitis may require liver biopsy for confirmation of the diagnosis, and CMV hepatitis and chronic rejection may be a difficult differential diagnosis in liver transplant recipients, even with a biopsy.







Imaging Studies



Congenital cytomegalovirus (CMV) infection

The most important study in the diagnostic evaluation of the congenitally infected infant with CMV is head CT scanning (see the image below).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ศึกษาปฏิบัติที่อธิบายไว้ด้านล่างอาจจะบ่งชี้ในผู้ป่วยติดเชื้อ cytomegalovirus (CMV) ไวรัสวัฒนธรรมเป็นการศึกษาวินิจฉัยที่สำคัญในการประเมินโรค CMV ที่สงสัย อาจมี cultured CMV จากของเหลวในร่างกายทุกระบบอวัยวะ เลือด ปัสสาวะ น้ำลาย หลั่ง cervicovaginal ไขสันหลัง (CSF), bronchoalveolar lavage fluid และเนื้อเยื่อจากการตรวจชิ้นเนื้อไว้เป็นตัวอย่างได้ทั้งหมดไว้เป็นตัวอย่างที่เหมาะสมสำหรับวัฒนธรรม ตัวอย่างเป็น inoculated บนเซลล์มนุษย์ (หนังหุ้มปลายปกติมนุษย์ fibroblasts), และวัฒนธรรมเซลล์คือการตรวจสอบสำหรับการพัฒนาของลักษณะสัมพันธ์ CMV ผล cytopathic วิเคราะห์คอนแทคเปลือกเป็นเทคนิคแอนติบอดีโมโนวัฒนธรรมปรับปรุง centrifugation ที่การปรับตัวของเนื้อเยื่อ ให้ผลรวดเร็วยิ่งขึ้น ซึ่งอาจจะได้ประโยชน์เนื่องจากแม้ว่าวัฒนธรรมจะมีความไวสูง แยกทางคลินิกของ CMV อาจเติบโตช้า ต้องเป็นเวลานาน 6 สัปดาห์ของการบ่มในห้องปฏิบัติการวิทยาไวรัส เปลือกคอนแทค assay, centrifuged สิ่งส่งตรวจทางคลินิกไป monolayer เซลล์ (ในผล concentrating ในสิ่งส่งตรวจ) แล้ว ต่อคณะทันตแพทยศาสตร์ในการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ เซลล์สีกับแอนติบอดี monoclonal เพื่อตรวจหาเฉพาะ CMV มักจะผิดทันทีต้นยีนผลิตภัณฑ์ วัฒนธรรมคอนแทคบวกเชลล์ presumptive หลักฐานของการติดเชื้อ CMV ใช้งาน และการทดสอบ เกียรติคุณประโยชน์เพื่อวัฒนธรรมไวรัส [40] ปฏิกิริยาลูกโซ่พอลิเมอเรส (PCR) [41] และศึกษา antigenemia CMV ได้เกิดในปีที่ผ่านมาเป็นการศึกษาทางเลือกในการตรวจสอบสถานะของการจำลองแบบของ CMV และสร้างการวินิจฉัยโรค CMV ในผู้ป่วยภูมิคุ้มกัน เหล่านี้ PCR ใช้บ่อยที่สุดเนื่องจากความสะดวกสบายและความสามารถในการประมวลผลในแบบอัตโนมัติ ขนาดของปริมาณไวรัสในเลือด PCR เชิงปริมาณในผู้ป่วยภูมิคุ้มกันเป็นพารามิเตอร์มีคุณค่าในการตัดสินใจเริ่มต้นบำบัด preemptive เทียบกับเป้าหมายของการป้องกันโรคอวัยวะสุด CMV รุนแรงทำให้ [42, 43] PCR สามารถใช้เพื่อให้การวินิจฉัยการติดเชื้อ CMV แต่กำเนิด การใช้เลือด ปัสสาวะ และน้ำลายเป็นของเหลวที่เหมาะสมสำหรับศึกษา และ PCR เชิงปริมาณใน newborns ติดไวรัสอาจพิสูจน์ให้เป็นประโยชน์ในการตรวจสอบการตอบสนองต่อการรักษาด้วยยาต้านไวรัส ระมัดระวังเมื่อได้รับ และการตีความศึกษาการวินิจฉัย CMV ในเด็กทารก จากคำนิยาม การวินิจฉัยการติดเชื้อ CMV แต่กำเนิดต้องการรหัสของไวรัสในตัวอย่างวัฒนธรรมที่มาก่อนอายุ 3 สัปดาห์เนื่องจาก perinatally มาติดเชื้อยังอาจเริ่มชัดแจ้งในขณะนี้ ดังนั้น วัฒนธรรมไวรัสบวกได้ในทารกอายุมากกว่า 3 สัปดาห์อาจเพียงแสดงปริกำเนิดหรือเต้านมนมซื้อ และไม่อาจตีความเป็นหลักฐานการติดเชื้อ CMV แต่กำเนิด แม้ว่าตามหลักวิชาเป็นประโยชน์ assays CMV immunoglobulin M (ระบาดของโรค) ได้แต่เจาะจงเกินไปการวินิจฉัยการติดเชื้อ CMV แต่กำเนิดได้ ผลบวกเท็จเป็นทั่วไป ดังนั้น การวินิจฉัยการติดเชื้อแต่กำเนิดนอกระยะปริกำเนิดทันทีทำได้ยากมาก สากลการคัดกรองการติดเชื้อ CMV แต่กำเนิดอาจเป็นเป้าหมายในอนาคตที่เหมาะสม และสามารถเปิดใช้งานของ neurodevelopmental anticipatory ที่เหมาะสมและโปรแกรมคัดกรองซึ่งประจำ การศึกษาล่าสุดแสดง แต่ ใช้จุดเลือดใหม่จอสำหรับติดเชื้อ CMV แต่กำเนิดว่าไม่น่าเชื่อถือ เนื่องจากสภาพความไว [44] ดังนั้น วิธีอื่นเพื่อตรวจ CMV สากลจำเป็นต้องได้รับการพัฒนา นอกระยะทารกแรกเกิด ข้อควรระวังสำคัญเกี่ยวกับการวินิจฉัย CMV จะใช้ศึกษาวินิจฉัยอย่างเหมาะสมเพื่อแยกความแตกต่างระหว่างการติดเชื้อ CMV (สถานะของ CMV ในเลือดหรือของเหลวของร่างกาย โดยไม่มีหลักฐานการสิ้นสุดอวัยวะเกิดความเสียหาย) และโรค CMV ทารกและเด็กที่ติดเชื้อ CMV อาจหลั่งไวรัสปี ทำให้ปัสสาวะบวกไวรัสวัฒนธรรมยากแปลผู้ป่วยภูมิคุ้มกันมีการเปิดใช้งานใหม่ของ CMV แฝงอยู่ด้วยต่อมาไวรัสส่อง แม้ในกรณีโรค CMV ที่แจ่มแจ้ง ดังนั้น รหัสของ CMV โดยวัฒนธรรมในปัสสาวะหรือน้ำลายอาจสะท้อนดังกล่าวเรื้อรังส่องของไวรัส และยากที่จะตีความในการประเมินผู้ป่วยที่มีโรคอวัยวะสิ้น เช่น pneumonitis หรือตับอักเสบ ตรวจชิ้นเนื้อหรือ bronchoalveolar lavage ปอดอาจจำเป็นต้องยืนยันการวินิจฉัยของ CMV pneumonitisตับอักเสบอาจต้องตรวจชิ้นเนื้อตับเพื่อยืนยันการวินิจฉัย และโรค CMV และเรื้อรังการปฏิเสธอาจวินิจฉัยแตกต่างยากในผู้รับการปลูกถ่ายตับ แม้จะมีการตรวจชิ้นเนื้อ ภาพการศึกษาติดเชื้อแต่กำเนิด cytomegalovirus (CMV)การศึกษาสำคัญที่สุดในการประเมินวินิจฉัยทารกติดเชื้อ congenitally กับ CMV เป็นหัว CT สแกน (ดูภาพด้านล่าง)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาในห้องปฏิบัติการกล่าวถึงด้านล่างอาจมีการระบุไว้ในผู้ป่วยที่มี cytomegalovirus (CMV) การติดเชื้อ. วัฒนธรรมไวรัสคือการศึกษาการวินิจฉัยที่สำคัญที่สุดในการประเมินผลของโรค CMV สงสัย CMV อาจจะเพาะเลี้ยงได้จากของเหลวในร่างกายหรือระบบอวัยวะ เลือดปัสสาวะน้ำลายหลั่ง cervicovaginal, น้ำไขสันหลัง (CSF) น้ำล้างหลอดลมและเนื้อเยื่อจากตัวอย่างการตรวจชิ้นเนื้อเป็นชิ้นงานที่เหมาะสมสำหรับการเพาะเลี้ยง ตัวอย่างที่ถูกเชื้อเข้าสู่เซลล์ของมนุษย์ (โดยปกติเซลล์หนังหุ้มปลายลึงค์มนุษย์) และการเพาะเลี้ยงเซลล์ที่มีการตรวจสอบสำหรับการพัฒนาของลักษณะผล cytopathic CMV ที่เกี่ยวข้อง. ทดสอบขวดเชลล์เป็นเทคนิคการเพาะเลี้ยงโมโนโคลนอลแอนติบอดีการเพิ่มประสิทธิภาพของการหมุนเหวี่ยงที่มีการปรับตัวของวัฒนธรรมเนื้อเยื่อ . มันมีผลมากขึ้นอย่างรวดเร็วซึ่งจะเป็นประโยชน์เพราะแม้ว่าวัฒนธรรมมีความไวสูงที่แยกทางคลินิกของ CMV อาจเติบโตช้าต้องเป็นเวลานานเป็นสัปดาห์ที่ 6 ของการบ่มในห้องปฏิบัติการไวรัสวิทยา ในการทดสอบขวดเปลือกตัวอย่างทางคลินิกที่มีการหมุนเหวี่ยงลงบน monolayer มือถือ (ผลการมุ่งเน้นชิ้นงาน) จากนั้นต่อไปในการบ่มเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อเซลล์มีการย้อมด้วยสีโมโนโคลนอลแอนติบอดีเพื่อแอนติเจน CMV เฉพาะมักจะเป็นผลิตภัณฑ์ยีนต้นทันที วัฒนธรรมขวดเปลือกบวกหลักฐานสันนิษฐานของการติดเชื้อ CMV ใช้งานและการทดสอบเป็นส่วนเสริมที่มีประโยชน์ในการเพาะเลี้ยงเชื้อไวรัสแบบดั้งเดิม. [40] ปฏิกิริยา Polymerase โซ่ (PCR) [41] และ CMV ศึกษา antigenemia ได้เกิดในปีที่ผ่านมาการศึกษาของ ทางเลือกในการตรวจสอบสถานะของการจำลองแบบ CMV และการสร้างการวินิจฉัยของโรค CMV ในผู้ป่วยภูมิคุ้มกัน ของเหล่านี้ PCR ถูกใช้มากที่สุดเนื่องจากความสะดวกสบายและความสามารถของมันจะถูกประมวลผลในแบบอัตโนมัติ ขนาดของปริมาณไวรัสในกระแสเลือดตามที่กำหนดโดยวิธี PCR เชิงปริมาณในผู้ป่วยที่มีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่องเป็นพารามิเตอร์ที่มีคุณค่าในการตัดสินใจที่จะเริ่มต้นการรักษาด้วยมาตรการไปสู่เป้าหมายของการป้องกันโรคปลายอวัยวะ CMV ร้ายแรง. [42, 43] PCR ยังสามารถ นำมาใช้เพื่อให้การวินิจฉัยการติดเชื้อ CMV แต่กำเนิดโดยใช้เลือดปัสสาวะและน้ำลายเป็นของเหลวที่เหมาะสมสำหรับการศึกษาและ PCR เชิงปริมาณในทารกแรกเกิดที่ติดเชื้ออาจพิสูจน์ให้เป็นประโยชน์ในการตอบสนองต่อการตรวจสอบการรักษาไวรัส. ระมัดระวังเมื่อได้รับและการตีความ CMV การศึกษาในการวินิจฉัย เด็กทารก ตามคำนิยามการวินิจฉัยการติดเชื้อ CMV แต่กำเนิดต้องมีบัตรประจำตัวของไวรัสในตัวอย่างวัฒนธรรมที่ได้มาก่อนอายุ 3 สัปดาห์เพราะการติดเชื้อที่ได้มา perinatally ยังอาจจะเริ่มต้นที่จะประจักษ์ในเวลานี้ ดังนั้นวัฒนธรรมไวรัสในเชิงบวกได้ในเด็กทารกที่มีอายุมากกว่า 3 สัปดาห์ที่ผ่านมาก็อาจจะเป็นปริกำเนิดหรือการได้มาเต้านมและอาจไม่ได้ตีความว่าเป็นหลักฐานของการติดเชื้อ CMV แต่กำเนิด. แม้ว่าจะเป็นประโยชน์ในทางทฤษฎี CMV อิมมูโน M (IgM) การตรวจเป็นที่น่าเสียดายที่เชิญชมเกินไปที่จะได้อย่างน่าเชื่อถือ วินิจฉัยโรค CMV พิการ แต่กำเนิด ผลการเท็จบวกเป็นเรื่องธรรมดา; จึงทำให้การวินิจฉัยการติดเชื้อ แต่กำเนิดที่อยู่นอกระยะปริกำเนิดทันทีเป็นเรื่องยากมาก. คัดกรองสากลเชื้อ CMV แต่กำเนิดอาจจะเป็นเป้าหมายในอนาคตที่เหมาะสมและสามารถเปิดใช้งานสถานประกอบการของระบบประสาทที่มุ่งหวังที่เหมาะสมและอนุกรมการตรวจคัดกรองการได้ยินโปรแกรม ผลการศึกษาล่าสุดแสดงให้เห็นว่าโชคไม่ดีที่การใช้งานของจุดเลือดทารกแรกเกิดหน้าจอสำหรับการติดเชื้อ CMV แต่กำเนิดจะไม่น่าเชื่อถือเพราะความไวด้อย. [44] ดังนั้นวิธีการทางเลือกที่จะคัดกรอง CMV สากลจะต้องมีการพัฒนา. นอกช่วงเวลาที่ทารกแรกเกิด การระมัดระวังที่สำคัญเกี่ยวกับการวินิจฉัย CMV คือการใช้การศึกษาการวินิจฉัยให้เหมาะสมกับความแตกต่างระหว่าง CMV การติดเชื้อ (การปรากฏตัวของ CMV ในของเหลวในเลือดหรือร่างกายโดยไม่ต้องพิสูจน์ของความเสียหายที่ปลายอวัยวะ) และโรค CMV. ทารกและเด็กที่ติดเชื้อ CMV อาจหลั่งไวรัส ปีที่ผ่านมาทำให้เป็นบวกปัสสาวะวัฒนธรรมไวรัสยากที่จะตีความ. ผู้ป่วยภูมิคุ้มกันมักจะมีการเปิดแฝง CMV กับการไหลของเชื้อไวรัสที่ตามมาแม้ในกรณีที่ไม่มีโรค CMV โจ่งแจ้ง ดังนั้นการระบุ CMV จากวัฒนธรรมในปัสสาวะหรือน้ำลายอาจสะท้อนให้เห็นการไหลเรื้อรังเช่นไวรัสและเป็นเรื่องยากที่จะตีความในการประเมินผลของผู้ป่วยที่มีโรคปลายอวัยวะเช่นปอดอักเสบหรือโรคไวรัสตับอักเสบ. การตรวจชิ้นเนื้อปอดหรือล้างหลอดลมอาจจำเป็นต้อง ยืนยันการวินิจฉัยโรคปอดอักเสบ CMV ได้. ตับอักเสบอาจจำเป็นต้องมีการตรวจชิ้นเนื้อตับเพื่อยืนยันการวินิจฉัยและ CMV ไวรัสตับอักเสบและการปฏิเสธเรื้อรังอาจจะมีการวินิจฉัยแยกโรคที่ยากลำบากในผู้รับการปลูกถ่ายตับแม้จะมีการตรวจชิ้นเนื้อ. ถ่ายภาพการศึกษาcytomegalovirus แต่กำเนิด (CMV) การติดเชื้อมากที่สุดการศึกษามีความสำคัญในการประเมินผลการวินิจฉัยของทารกที่ติดเชื้อ CMV congenitally กับเป็นหัวหน้า CT สแกน (ดูภาพด้านล่าง)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปฏิบัติการศึกษากล่าวถึงด้านล่างอาจจะพบในผู้ป่วยที่มีการติดเชื้อ cytomegalovirus ( ซีเ มวี ) .




ไวรัสเป็นวัฒนธรรมที่สำคัญที่สุดในการวินิจฉัยประเมินว่าซีเ มวีโรค ซีเ มวีอาจจะเพาะเลี้ยงจากความจริงใด ๆ ระบบของเหลวในร่างกายหรืออวัยวะ เลือด , ปัสสาวะ , น้ำลาย , cervicovaginal หลั่งน้ำเลี้ยงสมองและไขสันหลัง ( CSF ) , เสริมการของไหลและเนื้อเยื่อจากตัวอย่างชิ้นเนื้อมีขนาดเหมาะสมกับวัฒนธรรม ตัวอย่างเป็นเชื้อเข้าสู่เซลล์ของมนุษย์ ( ปกติจากหนังหุ้มปลายลึงค์ของมนุษย์ ) และเซลล์วัฒนธรรมคือการตรวจสอบการพัฒนาของซีเ มวีลักษณะที่เกี่ยวข้อง cytopathic Effect เปลือกใช้เป็นขวด

ปั่นเสริมโมโนโคลนอล แอนติบอดี วัฒนธรรม เทคนิคคือการปรับตัวของการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ .มันแสดงผลเร็วขึ้น ซึ่งจะได้ประโยชน์ เพราะแม้ว่าวัฒนธรรมมีความไวสูง ทางคลินิก พบว่า ซีเ มวีอาจเติบโตช้า ต้องนาน 6 สัปดาห์ของการบ่มในไวรัสวิทยาทางห้องปฏิบัติการ ในเชลล์ vial โดยชิ้นงานที่คลินิกระดับบนมือถืออย่าง ( ในผลที่มุ่งเน้นชิ้นงาน ) งั้นต่อไปนี้ระยะเวลาในการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อเซลล์เป็นคราบด้วย โมโนโคลนอลแอนติบอดีต่อแอนติเจนเฉพาะซีเ มวี มักจะเร็วทันทีของผลิตภัณฑ์ บวกเชลล์ขวดวัฒนธรรมคือหลักฐานสันนิษฐานของการติดเชื้อซีเ มวีปราดเปรียวและการทดสอบเป็นเสริมประโยชน์กับวัฒนธรรมดั้งเดิมของไวรัส





[ 40 ]ปฏิกิริยาลูกโซ่ ( PCR ) [ 41 ] และ ซีเ มวี antigenemia การศึกษาได้เกิดในปีที่ผ่านมาเป็นการศึกษาทางเลือกในการตรวจสอบสถานะของซีเ มวีซ้ำและการสร้างการวินิจฉัยของซีเ มวี โรคภูมิคุ้มกันบกพร่อง ผู้ป่วย ของเหล่านี้เทคนิคที่ถูกใช้มากที่สุด เพราะความสะดวกและความสามารถในการประมวลผลโดยอัตโนมัติ แฟชั่นขนาดของไวรัสในเลือดโหลดตามที่กําหนด โดยเทคนิคเชิงปริมาณในผู้ป่วยโรคภูมิคุ้มกันบกพร่องเป็นพารามิเตอร์ที่มีคุณค่าในการตัดสินใจเริ่มเกิดการสู่เป้าหมายของการป้องกันโรคร้ายแรง ซีเ มวีปลายอวัยวะ [ 42 , 43 ] PCR นอกจากนี้ยังสามารถใช้เพื่อทำให้การวินิจฉัยการติดเชื้อ ซีเ มวีแต่กำเนิดใช้เลือด ปัสสาวะ และ น้ำลายเป็นของเหลวที่เหมาะสมสำหรับการศึกษาเทคนิคเชิงปริมาณและทารกที่ติดเชื้ออาจพิสูจน์เป็นประโยชน์ในการตรวจสอบการตอบสนองต่อยาต้านไวรัสรักษา

ใช้ความระมัดระวังเมื่อได้รับการวินิจฉัยและตีความการศึกษาซีเ มวีในทารกวัย โดยนิยามการวินิจฉัยการติดเชื้อไวรัสซีเ มวีแต่กำเนิด ต้องระบุในวัฒนธรรมตัวอย่างได้ก่อนอายุ 3 สัปดาห์ เนื่องจาก perinatally ได้รับเชื้ออาจเริ่มปรากฏในเวลานี้ ดังนั้นเป็นวัฒนธรรมที่ได้รับไวรัสในทารกที่มีอายุมากกว่า 3 สัปดาห์ก็อาจเป็นตัวแทนของทารกในครรภ์หรือซื้อนมและไม่อาจตีความเป็นหลักฐานของการติดเชื้อซีเ มวีพิการแต่กำเนิด

แม้ว่าจะเป็นประโยชน์ในทางทฤษฎี ซีเ มวีอิมมูโนโกลบูลิน ( IgM ) พยายามจะขออภัยด้วยเจาะจงได้วินิจฉัยการติดเชื้อซีเ มวีพิการแต่กำเนิด ผลบวกเท็จอยู่ทั่วไป ดังนั้นการวินิจฉัยการติดเชื้อในทารกพิการแต่กำเนิด นอกช่วงเวลาเร่งด่วน เป็นเรื่องที่ยากมาก

สากลการคัดกรองการติดเชื้อซีเ มวีแต่กำเนิดอาจจะเหมาะสมและเป้าหมายในอนาคตอาจเปิดการคัดกรองการได้ยินและเหมาะสม โดยคาดการณ์ neurodevelopmental ซีเรียลโปรแกรม การศึกษาล่าสุดแสดงให้เห็นว่า น่าเสียดายการใช้จุดเลือดทารกไปยังหน้าจอสำหรับการติดเชื้อซีเ มวีแต่กำเนิดก็ไม่น่าเชื่อถือ เพราะ suboptimal ไว [ 44 ] ดังนั้น แนวทางสากลซีเ มวีคัดกรองต้องได้รับการพัฒนา

นอกระยะเวลาที่ทารกแรกเกิดหลักความระมัดระวังเกี่ยวกับการวินิจฉัย ซีเ มวีเพื่อใช้วินิจฉัยศึกษาอย่างเหมาะสม เพื่อแยกความแตกต่างระหว่างการติดเชื้อไซโตเมกะโลไวรัส ( การแสดงตนของซีเ มวีในเลือดหรือของเหลวในร่างกายโดยไม่มีหลักฐานของความเสียหายของอวัยวะสิ้นสุด ) และโรคซีเ มวี .

ทารกและเด็กที่ติดเชื้อ กับ ซีเ มวีอาจหลั่งไวรัสสำหรับปี , การบวกปัสสาวะไวรัสวัฒนธรรมยากที่จะตีความ

ภูมิคุ้มกันบกพร่อง ผู้ป่วยมักจะมีสถานะของซีเ มวีแฝงไวรัสตามมาส่องแม้ในกรณีที่ไม่มีโรค ซีเ มวีบานปลาย ดังนั้นตัวของซีเ มวีโดยวัฒนธรรมในปัสสาวะหรือน้ำลายอาจสะท้อนส่องเรื้อรังเช่นไวรัสและเป็นเรื่องยากที่จะตีความในการประเมินผลของผู้ป่วยที่มีโรคอวัยวะ เป้าหมาย เช่น pneumonitis หรือตับอักเสบ

ความจน หรือเสริมการอาจจะต้องยืนยันการวินิจฉัยของซีเ มวี pneumonitis

อาจต้องตรวจชิ้นเนื้อตับตับเพื่อยืนยันการวินิจฉัย และตับอักเสบ ซีเ มวีและปฏิเสธเรื้อรังอาจจะวินิจฉัยแยกยากผู้รับปลูกถ่ายตับ มีชิ้นเนื้อ







ภาพการศึกษา



มาแต่กำเนิด การติดเชื้อ cytomegalovirus ( ซีเ มวี )

ที่สำคัญที่สุดในการศึกษาการประเมินการวินิจฉัยของอุ้มทารกที่ติดเชื้อกับซีเ มวีหัว CT สแกน ( ดูภาพด้านล่าง )