It's been a media talking point for

It's been a media talking point for the last five years or so that adolescence is lasting longer and longer.

Rising rents are forcing people to stay living with their parents longer. Increasingly, an unstable job market is making tertiary education a necessity for the most menial employment. Enrolment in post-graduate education is higher than ever, filled with people putting off the 'real world' for just a couple more years.

People are getting married later and having children later. In the UK, child psychology guidelines have officially extended the end of late-adolescence from age 18 to 25.

Auckland artist Henrietta Harris, 31, takes this extended adolescence as her central subject.

Working predominantly in watercolour or black ballpoint pen, she draws and paints the faces of wistfully beautiful men and women in their early-to-mid 20s; their gazes averted, their psychological unease balanced by the hopefulness of their remaining youth.

Her boys all have impossibly floppy, wavy hair, plump lips and wide eyes. Her girls have long, shiny locks, tucked behind an ear or tied up in a bun. Their eyes are often closed.

She says she doesn't know what she looks for in a subject, she just knows it when she sees it. "I like his expression, because he looks kind of terrified," she says, pointing to a work in progress.

Her subjects tend to be friends, or friends of friends, usually from photographs she takes of them to draw from later. "I've done some life drawing," she says, "but it's just easier to do it from photo. I can take my time."

Harris looks like one of her portraits. Reticent, with a quiet force of determination. She has a round face. Her shiny, blonde hair (one side tucked behind her ear) is suitable for one of her pen drawings. Scrolling through her Instagram account, photographs of her merge into her paintings and drawings (except she wears glasses, and her subjects never do).

Her studio, in an early 20th-century building in inner-city Auckland, is a smallish, white-walled room, shared with a designer who says she taught herself to draw and paint only after leaving art school.and sculptor. She's there five days a week, keeping office hours, walking to work and home again from her flat in Grey Lynn.

Her desk is tidy. There are large translucent drawers of pens and paints, a printer for enlarging sketches to be painted or drawn at full-size, a light box for tracing, and well organised portfolios, with work sorted into the portraits of her fine art practice, and the labels, illustrations and commercial drawings that help pay the rent.

Carefully fastened to the wall are paintings in various stages of production – a line drawing, a dense sketch, watercolors waiting for another layer of paint, an inkjet print-out of a photo someone's emailed her for a commission.

In the last year or so, her pictures have becoming increasingly popular around the world.

When the local office of Universal Music gave Sam Smith a portrait she'd painted of him, he liked it so much, he asked her to meet up with him next time she's in New York.

Jonah Hill tried to buy one of her paintings, but it had sold already.
Unwittingly becoming part of an online art scene, she has over 16,000 Instagram followers, who like her pictures in their thousands, leaving comments such as, "Your work is beyond amazinggg", "This make me want to cry. I love it" and emojis of smiley faces with heart-shaped eyes.

"It's cool, but it's also a bit weird," she tells me in her soft, shy tone. "Some artists encourage it way more and interact with people way more and I try to be a bit more..." her thought trails off. "I'm shy."

She gets a lot of emails from teenagers, particularly from the UK, asking what her inspiration is, and how they can be as successful as she is. "It's really nice," she says, "but all I do is work and eat and go to the gym and go to sleep. My life isn't cool, but it's nice for people to think it is."

The day before we talked, a girl on Instagram posted a drawing of hair, tagging Harris and adding "please love me". Harris liked it, which brought the post, "Oh my god, she liked it!"

Harris has always drawn. Growing up in Kumeu, the daughter of a primary school art teacher and an ex-lawyer turned winemaker, she was always encouraged creatively, drawing faces since she was a child (though she drew bunnies then too).

In high school, she studied Lucian Freud, then went to art school simply because she didn't know what else to do. "I wasn't very good at art school at all," she says, recalling how she never found her place there, never sure what kind of work she wanted to make.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แล้วจุดสื่อพูดถึงห้าปี หรือวัยรุ่นที่มียาวนานดังนั้น อีกต่อไป และอีกต่อไปค่าเช่าที่เพิ่มขึ้นจะบังคับให้คนที่จะอยู่กับพ่อแม่อีกต่อไป มาก ตลาดงานเสถียรจะทำให้การศึกษาระดับมหาวิทยาลัยเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการจ้างงานมากที่สุดถู เล่าเรียนในบัณฑิตศึกษาได้สูงขึ้นกว่าที่เคย เต็มไป ด้วยคนวาง 'โลกจริง' เพียงสองหรือสามปีเพิ่มเติมคนมีการแต่งงานในภายหลัง และมีเด็กในภายหลัง ในสหราชอาณาจักร แนวทางจิตวิทยาเด็กมีทางขยายจุดสิ้นสุดของวัยรุ่นตอนปลายจากอายุ 18-25ศิลปินโอ๊คแลนด์เฮนเรียตตาแฮร์ริส 31 เวลาวัยรุ่นตอนนี้ขยายเป็นเรื่องของเธอกลางทำงานส่วนใหญ่ใน watercolour หรือปากกาลูกลื่นสีดำ เธอวาด และวาดใบหน้าของ wistfully สวยงามชายและหญิงในช่วงกับกลางวัย 20 gazes ของ averted, unease จิตใจความสมดุล โดย hopefulness เยาวชนของพวกเขาที่เหลือชายของเธอทั้งหมดมีผมหยัก impossibly ปี้ ริมฝีปากอวบ และตามากมาย หญิงของเธอยาว เงาล็อค ซ่อนตัวอยู่หลังหู หรือติดในบุญได้ มักจะถูกปิดตาเธอกล่าวว่า เธอไม่รู้ว่าเธอมองหาในเรื่อง เธอเพิ่งรู้ว่าเมื่อเธอเห็น "ชอบนิพจน์ของเขา เพราะเขามีลักษณะของคนกลัว เธอว่า ชี้ไปงานระหว่างทำเรื่องของเธอมักจะ เป็นเพื่อน เพื่อนของเพื่อน ปกติจากภาพที่เธอใช้เวลาของพวกเขาตักจากในภายหลัง "ฉันได้กระทำชีวิตบางวาด เธอกล่าว "แต่มันเป็นเพียงง่ายทำจากภาพถ่าย ฉันสามารถใช้เวลาของฉัน"ห้องดูเหมือนหนึ่งภาพของเธอ Reticent มีแรงเงียบสงบของวัด เธอมีใบหน้ากลม ผมของเธอสีบลอนด์ เงา (ด้านใดด้านหนึ่งอยู่ข้างหลังหูของเธอ) เหมาะสำหรับภาพวาดปากกาของเธอหนึ่ง เลื่อนบัญชีของอินสตาแกรม ภาพถ่ายของเธอรวมเป็นภาพของเธอและภาพวาด (ยกเว้นเธอสวมแว่นตา และเรื่องของเธอไม่เคยทำ)สตูดิโอของเธอ ในการช่วง 20 ศตวรรษภายในรีด smallish กำแพงขาวห้องพัก ร่วมกับนักออกแบบที่ว่า เธอสอนการวาด และระบายสีเท่านั้นหลังจากออกจากประติมากร school.and ศิลปะตัวเอง ได้ เธอได้มี 5 วันต่อสัปดาห์ รักษาราชการ เดินไปทำงาน และบ้านอีกจากเธอแบนใน Lynn สีเทาโต๊ะของเธอมีระเบียบ มีลิ้นชักขนาดใหญ่โปร่งใสปากกา และสี เครื่องพิมพ์สำหรับขยายร่างทาสี หรือวาดที่ขนาดเต็ม ติดตาม และแก่พอร์ตการลงทุน งานเรียงเป็นภาพของเธอศิลปะ ปฏิบัติ และป้ายชื่อ ภาพประกอบ และภาพวาดเชิงพาณิชย์ซึ่งช่วยให้คุณเบาชำระค่าเช่าระมัดระวังกับผนังเป็นภาพวาดในระยะต่าง ๆ ของการผลิต – ร่างหนาแน่น วาดเส้น สีน้ำรออีกชั้นหนึ่งของสี พิมพ์ออกการอิงค์เจ็ทภาพบุคคลได้ส่งอีเมลเธอสำหรับเสริมในปีนั้น รูปภาพของเธอได้กลายเป็นที่นิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ ทั่วโลกเมื่อสำนักงานท้องถิ่นของเพลงสากลให้สมิธสามภาพที่เธอได้วาดของเขา เขาชอบมันมาก เขาถามเธอเพื่อพบปะกับเขาครั้งต่อไปที่เธออยู่ในนิวยอร์กโจนาห์ฮิลล์พยายามซื้อภาพวาดของเธอ แต่มันมีขายแล้วไม่กลายเป็น ส่วนหนึ่งของฉากการศิลปะออนไลน์ เธอมีกว่า 16000 อินสตาแกรมลูกศิษย์ ผู้ชอบภาพของเธอในการพัน ออกจากข้อคิดเห็นเช่น "งานของคุณจะอยู่นอกเหนือ amazinggg" "นี้ทำ ให้ฉันต้องร้องไห้ ฉันรักมัน" และ emojis ยิ้มหันหน้ากับตาหัวใจ"ก็เย็น แต่มันเป็นบิตแปลก เธอบอกฉันเธออ่อน อายโทน "บางศิลปินสนับสนุนให้มันเพิ่มเติมทาง และโต้ตอบกับคนทางมากขึ้น และพยายามจะเล็กน้อย..." แนวความคิดของเธอออก " ฉันอาย"เธอได้รับมากอีเมล์จากวัยรุ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งจาก UK ขอแรงบันดาลใจของเธอคืออะไร และพวกเขาจะประสบความสำเร็จเป็นเธอ "ก็ดีจริง ๆ เธอกล่าว "แต่ทั้งหมดที่ทำงาน และกินไปโรงยิม และไปนอน ชีวิตไม่เย็น แต่มันจะดีสำหรับคนที่จะคิดว่า มันเป็น"วันก่อนเราคุยกัน ผู้หญิงในอินสตาแกรมลงรายการภาพวาดของผม ติดป้ายห้อง และเพิ่ม "โปรดรักฉัน" ห้องชอบมัน ซึ่งทำให้การลงรายการบัญชี "โอ้ พระเจ้าของฉัน เธอชอบมัน"แฮริสออกได้เสมอ เติบโตขึ้นใน Kumeu ลูกสาวของครูศิลปะประถมและเป็นอดีตทนายเปิด winemaker เธอได้เสมอสนับสนุนสร้างสรรค์ การวาดใบหน้า เพราะเธอเป็นเด็ก (แต่เธอดึงกระต่ายแล้วเกินไป)ในโรงเรียนมัธยม เธอศึกษา Freud ลูเชียน แล้วไปที่โรงเรียนศิลปะเพียง เพราะเธอไม่รู้ว่าอะไรทำ "ไม่ค่อยดีที่โรงเรียนศิลปะที่ เธอกล่าวว่า เรียกว่า เธอไม่เคยพบของเธอ ไม่เคยแน่ใจอะไรทำเธออยากทำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันถูกสื่อพูดถึงจุดสำหรับในช่วงห้าปีหรือดังนั้นวัยรุ่นที่ติดทนนานและนาน. ค่าเช่าที่เพิ่มขึ้นจะบังคับให้คนที่จะอยู่อาศัยอยู่กับพ่อแม่ของพวกเขาอีกต่อไป เพิ่มมากขึ้นการตลาดงานที่ไม่มั่นคงจะทำให้การศึกษาระดับอุดมศึกษาสิ่งจำเป็นสำหรับการจ้างงานคนรับใช้มากที่สุด การลงทะเบียนในการศึกษาหลังจบการศึกษาสูงกว่าที่เคยเต็มไปด้วยผู้คนที่ออกวาง 'จริง' สำหรับเพียงไม่กี่ปีที่ผ่านมา. คนที่กำลังจะแต่งงานในภายหลังและมีเด็กในภายหลัง ในสหราชอาณาจักรแนวทางจิตวิทยาเด็กมีการขยายอย่างเป็นทางการในตอนท้ายของปลายวัยรุ่นตั้งแต่อายุ 18 ถึง 25 ศิลปินโอ๊คแลนด์เฮนแฮร์ริส, 31, วัยรุ่นขยายเวลานี้เป็นเรื่องของเธอกลาง. การทำงานเด่นในสีน้ำหรือปากกาลูกลื่นสีดำเธอเสมอ วาดใบหน้าของผู้ชายที่สวยงามละห้อยและหญิงในยุค 20 ต้นไปกลางของพวกเขา; อาศัยการมองตาของพวกเขาหันไปทางด้านจิตใจความไม่พอใจของพวกเขาจากความหวังของคนหนุ่มสาวที่เหลือของพวกเขา. ชายของเธอทุกคนมีฟลอปปี้เป็นไปไม่ได้ผมหยักริมฝีปากอวบอิ่มและดวงตาที่เบิกกว้าง สาว ๆ ของเธอมีความยาว, ล็อคเงาซุกอยู่ด้านหลังหูหรือผูกขึ้นในบุญ สายตาของพวกเขามักจะถูกปิด. เธอบอกว่าเธอไม่ทราบว่าสิ่งที่เธอจะมองหาในเรื่องที่เธอก็รู้ว่ามันเมื่อเธอเห็นมัน "ผมชอบการแสดงออกของเขาเพราะเขามีลักษณะชนิดของกลัว" เธอกล่าวชี้ไปที่การทำงานในความคืบหน้า. วิชาของเธอมีแนวโน้มที่จะเป็นเพื่อนหรือเพื่อนของเพื่อนมักจะมาจากภาพที่เธอจะใช้เวลาของพวกเขาที่จะดึงออกมาจากในภายหลัง "ฉันได้ทำบางวาดภาพชีวิต" เธอกล่าว "แต่มันเป็นเพียงเรื่องง่ายที่จะทำมันได้จากรูปภาพ. ฉันสามารถใช้เวลาของฉัน." แฮร์ริสมีลักษณะเช่นเดียวกับภาพของเธอ เงื่อนงำด้วยแรงที่เงียบสงบของความมุ่งมั่น เธอมีใบหน้ากลม เงางามผมบลอนด์ของเธอ (ด้านใดด้านหนึ่งซุกหลังใบหูของเธอ) เหมาะสำหรับการอย่างใดอย่างหนึ่งของภาพวาดปากกาของเธอ เลื่อนผ่านบัญชี Instagram ของเธอภาพของเธอรวมเข้าไปในภาพวาดและภาพวาดของเธอ (ยกเว้นเธอสวมแว่นตาและวิชาของเธอไม่เคยทำ). สตูดิโอของเธอในอาคารศตวรรษที่ 20 ในช่วงต้นโอ๊คแลนด์ในเมืองเป็น smallish, สีขาว ห้องพักมีกำแพงล้อมรอบร่วมกับนักออกแบบที่บอกว่าเธอสอนตัวเองให้วาดและระบายสีเฉพาะหลังจากที่ออกจากประติมากร school.and ศิลปะ เธอมีห้าวันต่อสัปดาห์ทำให้เวลาทำงานเดินไปทำงานและบ้านอีกครั้งจากเธอแบนใน Grey Lynn. โต๊ะเขียนหนังสือของเธอเป็นระเบียบเรียบร้อย มีลิ้นชักโปร่งแสงขนาดใหญ่ของปากกาและสี, เครื่องพิมพ์สำหรับการขยายสเก็ตช์ที่จะทาสีหรือวาดที่เต็มขนาดกล่องไฟสำหรับการติดตามและพอร์ตการลงทุนจัดดีกับการทำงานจัดเรียงเป็นภาพของการปฏิบัติงานศิลปะของเธอและ . ป้ายภาพประกอบและภาพวาดในเชิงพาณิชย์ที่จะช่วยจ่ายค่าเช่ายึดอย่างระมัดระวังกับผนังเป็นภาพวาดในขั้นตอนต่างๆของการผลิต- การวาดภาพเส้นร่างหนาแน่นสีน้ำรอให้อีกชั้นหนึ่งของสีอิงค์เจ็ทพิมพ์ออกมาจากคนภาพเป็น ส่งอีเมลของเธอสำหรับนายหน้า. ในปีที่ผ่านมาหรือดังนั้นภาพของเธอได้กลายเป็นที่นิยมมากขึ้นทั่วโลก. เมื่อสำนักงานท้องถิ่นของ Universal Music ให้แซมสมิ ธ ภาพที่เธอวาดของเขาเขาชอบมันมากเขาถาม เธอจะพบกับเขาในครั้งต่อไปของเธอในนิวยอร์ก. โจนาห์ฮิลล์พยายามที่จะซื้อหนึ่งในภาพวาดของเธอ แต่ได้ขายไปแล้ว. โดยไม่เจตนาที่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของฉากศิลปะออนไลน์เธอมีกว่า 16,000 สาวก Instagram ที่ต้องการภาพของเธอใน พันของพวกเขาออกความเห็นเช่น "งานของคุณอยู่นอกเหนือ amazinggg", "นี้ทำให้ผมอยากจะร้องไห้ ฉันรักมัน "และ emojis ของยิ้มใบหน้าด้วยตารูปหัวใจ." มันเย็น แต่ก็ยังเป็นบิตแปลก "เธอบอกฉันในนุ่มของเธอเสียงขี้อาย." ศิลปินบางคนสนับสนุนให้มันด้วยวิธีอื่น ๆ อีกมากมายและมีปฏิสัมพันธ์กับวิธีที่ผู้คนมากขึ้น และผมพยายามที่จะเป็นอีกเล็กน้อย ... "เส้นทางความคิดของเธอออก." ฉันอาย. "เธอได้รับจำนวนมากของอีเมลจากวัยรุ่นโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากสหราชอาณาจักรขอให้สิ่งที่เป็นแรงบันดาลใจของเธอและวิธีที่พวกเขาสามารถเป็นที่ประสบความสำเร็จเป็นเธอ. "มันเป็นเรื่องดีจริงๆ" เธอกล่าว "แต่ทั้งหมดที่ฉันทำคือการทำงานและการกินและไปที่โรงยิมและไปนอน ชีวิตของฉันไม่ได้เย็น แต่มันเป็นเรื่องดีสำหรับคนที่จะคิดว่ามันเป็น. "วันก่อนเราได้พูดคุยสาวในInstagram ที่โพสต์ภาพวาดของผมติดแท็กแฮร์ริสและเพิ่ม" โปรดรักฉัน ". แฮร์ริสชอบมันซึ่งนำ การโพสต์ว่า "โอ้พระเจ้าของฉันที่เธอชอบมัน!" แฮร์ริสได้รับเสมอ. เติบโตขึ้นมาใน Kumeu ลูกสาวของโรงเรียนครูสอนศิลปะระดับประถมศึกษาและอดีตทนายความหัน winemaker เธอได้รับการสนับสนุนเสมอสร้างสรรค์การวาดภาพใบหน้าตั้งแต่เธอยังเป็น เด็ก (แม้ว่าเธอดึงกระต่ายแล้วด้วย). ในโรงเรียนมัธยมเธอเรียนลูฟรอยด์แล้วไปโรงเรียนศิลปะเพียงเพราะเธอไม่เคยรู้อะไรที่จะทำ. "ฉันไม่ได้ดีมากที่โรงเรียนศิลปะที่ทุกคน "เธอกล่าวนึกถึงวิธีการที่เธอไม่เคยพบสถานที่ที่เธอมีไม่แน่ใจว่าสิ่งที่ชนิดของการทำงานที่เธออยากจะทำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันเป็นสื่อที่พูดถึงจุดสำหรับสุดท้ายห้าปีหรือดังนั้นที่วัยรุ่นจะยาวนานอีกต่อไปและอีกต่อไป

ค่าเช่าที่เพิ่มขึ้นบังคับให้ประชาชนพักอาศัยอยู่กับพ่อแม่ของพวกเขาอีกต่อไป ยิ่งขึ้น ตลาดงานไม่มั่นคง ทำให้การศึกษาระดับอุดมศึกษาจำเป็นสำหรับการจ้างงานที่ต่ำต้อยที่สุด ลงทะเบียนเรียนในระดับบัณฑิตศึกษาในระดับการศึกษาที่สูงกว่าเดิมเต็มไปด้วยคนใส่ออก ' โลก ' จริงสำหรับเพียงสองปี

มีคนแต่งงานกัน มีลูกทีหลัง ใน UK , แนวทางจิตวิทยาเด็กอย่างเป็นทางการขยายส่วนท้ายของวัยรุ่นตอนปลาย อายุ 18 ถึง 25 .

โอ๊คแลนด์ศิลปิน Henrietta แฮร์ริส , 31 , จะขยายวัยรุ่นเป็นวิชากลางของเธอ

งานเด่นในสีน้ำหรือปากกาลูกลื่นสีดำ เธอวาดและสีหน้าด้วยความโหยหาสวยงามชายและหญิงในช่วงต้นถึงกลางยุค 20 ของพวกเขา ; พวกเขาชื่นชอบ averted สบายใจ จิตของตนที่สมดุล โดยความหวังของเยาวชนที่เหลือของพวกเขา พวกเธอ

มีคนปี้ ผมหยัก ริมฝีปากอวบอิ่ม และดวงตากว้าง สาวของเธอได้นาน , ล็อคเงาเหน็บหลังหูหรือผูกขึ้นในขนมปัง สายตาของพวกเขามักจะปิด

เธอบอกว่าเธอไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่เธอมองหาในเรื่อง เธอจะรู้เมื่อเธอเห็นมัน ผมชอบสีหน้าของเขา เพราะเขาดูหวาดกลัว เธอกล่าวชี้ ไปทำงาน

วิชาของเธอมักจะถูกเพื่อน หรือเพื่อนของเพื่อน ปกติจากภาพถ่ายเธอใช้เวลาของพวกเขาเพื่อใช้ในภายหลัง" ผมเคยวาดภาพชีวิต " เธอกล่าว " แต่มันก็ง่ายที่จะทำจากภาพถ่าย ฉันสามารถใช้เวลาของฉัน "

แฮร์ริสดูเหมือนหนึ่งของเธอ portraits . ความเงียบกับแรงเงียบของความมุ่งมั่น เธอมีใบหน้ากลม นางเงาผมบลอนด์ ( หนึ่งข้างเหน็บหลังหูของเธอ ) เหมาะสำหรับหนึ่งของภาพวาดปากกาของเธอ เลื่อนผ่านบัญชี Instagram ของเธอภาพที่เธอเข้าเธอและภาพวาด ( ยกเว้นเธอสวมแว่นตา และวิชาที่เธอเคยทำ ) .

สตูดิโอของเธอ ในอาคาร ในต้นศตวรรษที่ 20 ในโอ๊คแลนด์ เป็นจำนวนสูง , ห้องสีขาวที่ใช้ร่วมกันกับนักออกแบบที่เธอสอน เธอวาดและระบายสีเท่านั้นหลังจากออกจาก school.and ศิลปะประติมากร . เธอมี 5 วันต่อสัปดาห์ การรักษาชั่วโมงสำนักงานเดินไปทำงานและที่บ้านอีกครั้งจากแฟลตของเธอในลินน์สีเทา

โต๊ะเป็นระเบียบเรียบร้อย มีลิ้นชักขนาดใหญ่โปร่งแสงของปากกาและสี , เครื่องพิมพ์สำหรับการขยายร่างจะทาสี หรือ วาด ใน ขนาด กล่องไฟลอกลาย และจัดพอร์ตการลงทุนด้วยงานเรียงเป็นภาพเหมือนของการปฏิบัติงานศิลปะของเธอดี และป้ายภาพประกอบและในเชิงพาณิชย์ ภาพวาดที่ช่วยจ่ายค่าเช่า

อย่างรอบคอบยึดกับผนังเป็นภาพเขียนในขั้นตอนต่างๆของการผลิตและการเขียนเส้นร่างหนาสีน้ำรอชั้นของสีอื่น อิงค์เจ็ทพิมพ์ออกมาจากรูปใครส่งเธอสำหรับนายหน้า

ในปีล่าสุดหรือดังนั้น ภาพที่เธอได้กลายเป็นที่นิยมมากขึ้นทั่วโลก .

เมื่อสำนักงานท้องถิ่นของค่ายเพลงให้แซมสมิท ภาพก็วาดเลย เขาชอบมันมาก เขาขอร้องให้เธอไปพบกับเขาต่อไป เธออยู่ในนิวยอร์ก

โจนาห์ฮิลล์พยายามที่จะซื้อหนึ่งของภาพวาดของเธอ แต่มันมีขายแล้ว .
เซื่องเป็นส่วนหนึ่งของฉากศิลปะออนไลน์ , เธอมีกว่า 16 , 000 คน ที่ชอบภาพ Instagram , ในพันของพวกเขาออกจากความคิดเห็นเช่น " ทำงานของคุณอยู่นอกเหนือ amazinggg " , " มันทำให้ฉันต้องร้องไห้ ฉันชอบมัน " และ emojis ใบหน้ายิ้มกับรูปตา

" มันเย็น แต่มันก็แปลกๆ นะ " เธอบอกผมด้วยน้ำเสียงเขินอายของเธอนุ่ม” บางศิลปินส่งเสริมมันอีก และโต้ตอบกับผู้คนที่เพิ่มเติม และผมพยายามที่จะเป็นบิตมากขึ้น . . . . . . . " เธอคิดว่าเส้นทางออกไป "

ฉันอายเธอได้รับอีเมล์มากมายจากวัยรุ่น โดยเฉพาะจากอังกฤษ และถามว่า เธอ คือ แรงบันดาลใจ และว่าพวกเขาสามารถประสบความสำเร็จ เหมือนกับเธอ . . . " มันเยี่ยมจริงๆ , " เธอกล่าวว่า " แต่สิ่งที่ฉันทำคือการทำงาน และกิน และไปที่โรงยิม และหลับไป ชีวิตของฉันไม่เท่ห์ แต่มันก็ดีสำหรับคนที่จะคิดว่ามันเป็น "

วันก่อนเราคุย สาวบน Instagram โพสต์รูปวาดของผมการติดแท็ก แฮร์ริส และเพิ่ม " ได้โปรดรักฉัน " แฮร์ริสชอบมัน ซึ่งนำการโพสว่า " โอ้ พระเจ้า เธอชอบมัน !

แฮร์ริสได้วาดเสมอ เติบโตขึ้นมาใน kumeu ลูกสาวของประถมครูศิลปะและเป็นทนายเก่ากลายเป็น winemaker , เธอมักจะสนับสนุนอย่างสร้างสรรค์ การวาดใบหน้า ตั้งแต่เธอยังเป็นเด็ก ( แม้ว่าเธอวาดกระต่ายด้วย )

ในโรงเรียนมัธยมปลาย เธอเรียน Lucian Freud ,จากนั้นก็ไปที่โรงเรียนศิลปะเพียงเพราะเธอไม่รู้จะทำยังไง " ผมไม่เก่งศิลปะโรงเรียนเลย " เธอกล่าวระลึกถึงวิธีการที่เธอไม่เคยเจอเธอที่นั่น ไม่แน่ใจว่า งานแบบไหนที่เธอต้องการจะทำ