Mid-Autumn Festival is an inherited

Mid-Autumn Festival is an inherited custom of moon sacrificial ceremonies. The ancient Chinese observed that the movement of the moon had a close relationship with changes of the seasons and agricultural production. Hence, to express their thanks to the moon and celebrate the harvest, they offered a sacrifice to the moon on autumn days.This custom could be traced back to the Zhou Dynasty (1046 - 256 BC) and was more often practiced by the royal class on the Autumnal Equinox. At that time, the custom had no festival background at all. Later in the Sui (581 - 618 AD) and Tang (618 - 907 AD) dynasties, social prosperity inspired the custom of appreciating the moon on the moon sacrifice ceremony day among common people and the two merged. The people expressed their faith more liberally than the royal class and so they did not strictly hold their activities on the Autumnal Equinox. So August 15th of the Chinese lunar calendar, the closest full moon day to the Autumnal Equinox, turned out to be a better choice and was set as a fixed festival. This happened in the Tang Dynasty. By the time of the Northern Song Dynasty (960 - 1127 AD), Mid-Autumn Festival had already become a widely celebrated folk festival.

Romantically speaking, the festival is to commemorate Chang E, who in order to protect her beloved husband’s elixir, ate it herself and flew to the moon.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เทศกาลไหว้พระจันทร์เป็นแบบกำหนดเองสืบทอดมาของพิธีบูชาดวงจันทร์ ชาวจีนโบราณสังเกตว่า การเคลื่อนที่ของดวงจันทร์มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาลการผลิตทางการเกษตร ดังนั้น ในการแสดงความขอบคุณไปยังพระจันทร์ และฉลองการเก็บเกี่ยว พวกเขาเสนอบูชาไปยังพระจันทร์ในฤดูใบไม้ร่วงวัน เองนี้สามารถสืบกลับไปถึงราชวงศ์โจว (1046-256 BC) และมีประสบการณ์มากขึ้น โดยชั้นบนวิษุวัต Autumnal ในขณะนั้น กำหนดเองได้ไม่มีพื้นหลังเทศกาลเลย ในสุ่ย (581-618 AD) และถัง (618-907 AD) ราชวงศ์ เจริญสังคมแรงบันดาลใจจากการชื่นชมพระจันทร์ในวันพิธีบูชาพระจันทร์ในหมู่คนทั่วไปและทั้งสองผสาน คนแสดงความเชื่อของพวกเขามากขึ้นกว้างขวางมากกว่าชั้น และเพื่อให้ พวกเขาไม่ได้เคร่งครัดถือกิจกรรมบนวิษุวัต Autumnal 15 สิงหาคมของปฏิทินจันทรคติจีน วันพระจันทร์เต็มดวงใกล้วิษุวัต Autumnal กลายเป็นทางเลือกที่ดี และถูกตั้งค่าเป็นเทศกาลที่ถาวร นี้เกิดขึ้นในราชวงศ์ถัง โดยเวลาที่ราชวงศ์ซ่งเหนือ (960-1127 AD), เทศกาลไหว้ได้แล้วกลายเป็น เทศกาลพื้นบ้านเฉลิมฉลองกันอย่างแพร่หลาย พูดโรแมนติก งานคือศึกช้าง E คนเพื่อที่จะปกป้องเธอรักผัวอีลิกเซียร์ กินตัวเอง และบินไปดวงจันทร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงเป็นที่กำหนดเองได้รับการถ่ายทอดพิธีบวงสรวงดวงจันทร์ จีนโบราณตั้งข้อสังเกตว่าการเคลื่อนไหวของดวงจันทร์มีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาลและการผลิตทางการเกษตร ดังนั้นจะแสดงความขอบคุณของพวกเขาไปยังดวงจันทร์และเฉลิมฉลองการเก็บเกี่ยวพวกเขาเสนอที่จะเสียสละดวงจันทร์ในฤดูใบไม้ร่วง days.This ที่กำหนดเองจะได้รับการตรวจสอบกลับไปยังราชวงศ์โจว (1046 - 256 BC) และได้รับการฝึกฝนบ่อยขึ้นโดยระดับพระราช ในฤดูใบไม้ร่วง ในเวลานั้นเองมีพื้นหลังเทศกาลที่ทุกคน ต่อมาในซุย (581-618 AD) และถัง (618-907 AD) ราชวงศ์เจริญรุ่งเรืองทางสังคมที่กำหนดเองได้แรงบันดาลใจจากการเห็นคุณค่าดวงจันทร์ในพิธีเสียสละดวงจันทร์วันในหมู่คนทั่วไปและทั้งสองรวม คนที่แสดงความเชื่อของพวกเขามากขึ้นอย่างกว้างขวางกว่าระดับพระและเพื่อให้พวกเขาไม่ได้อย่างเคร่งครัดจัดกิจกรรมของพวกเขาในฤดูใบไม้ร่วง ดังนั้น 15 สิงหาคมของปฏิทินจันทรคติจีน, วันที่ดวงจันทร์เต็มรูปแบบใกล้เคียงกับฤดูใบไม้ร่วง Equinox, เปิดออกมาเป็นทางเลือกที่ดีและได้รับการกำหนดให้เป็นงานเทศกาลคงที่ เรื่องนี้เกิดขึ้นในสมัยราชวงศ์ถัง เมื่อถึงเวลาของราชวงศ์ซ่งเหนือ. (960 - 1127 AD) เทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงได้กลายเป็นเทศกาลพื้นบ้านที่มีชื่อเสียงโด่งดังอย่างกว้างขวางโรแมนติกที่พูดแล้วเทศกาลนี้เพื่อรำลึกถึงช้าง E ที่เพื่อป้องกันยาอายุวัฒนะสามีอันเป็นที่รักของเธอกิน มันตัวเองและบินไปยังดวงจันทร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงเป็นมรดกของดวงจันทร์เอง การที่พิธีกร . ชาวจีนโบราณ สังเกตว่า การเคลื่อนไหวของดวงจันทร์มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาลและการผลิตทางการเกษตร ดังนั้น เพื่อแสดงความขอบคุณของพวกเขาไปยังดวงจันทร์และฉลองการเก็บเกี่ยว เขาถวายสัตวบูชาพระจันทร์ในวันฤดูใบไม้ร่วงนี้เองสามารถ traced กลับไปที่ราชวงศ์จิว ( 1046 - พ.ศ. 256 ) และก็มักจะได้รับการฝึกฝนโดยชั้นราชในวันที่กลางวันยาวเท่ากับกลางคืน ในตอนนั้นเองมีเทศกาลที่ไม่มีพื้นหลังทั้งหมด ต่อมาในซุ่ย ( 581 - 618 AD ) และถัง ( 618 - เป็นโฆษณา ) ราชวงศ์ ,ความเจริญทางสังคมจากเองชื่นชมดวงจันทร์ดวงจันทร์เสียสละพิธีวันของประชาชนทั่วไป และสองผสาน คนแสดงความเชื่อของพวกเขามากขึ้นอย่างกว้างขวางกว่าชั้นราช และดังนั้น พวกเขาไม่ได้ถือว่ากิจกรรมของพวกเขาในวันที่กลางวันยาวเท่ากับกลางคืน ดังนั้น วันที่ 15 สิงหาคมของปฏิทินจันทรคติจีน ใกล้วันพระจันทร์เต็มดวงที่เริ่มต้นฤดูใบไม้ร่วง ,กลับกลายเป็นทางเลือกที่ดีกว่า และถูกตั้งเป็นเทศกาลที่ตายตัว เรื่องนี้เกิดขึ้นในราชวงศ์ถัง โดยเวลาของราชวงศ์ซ่งเหนือ ( 960 - ตัว AD ) เทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงได้กลายเป็นฉลองกันอย่างแพร่หลายพื้นบ้านเทศกาล

หรือการพูด จัดงานเพื่อระลึกถึงชางอี ใครเพื่อปกป้องยาอายุวัฒนะของสามีอันเป็นที่รักของเธอ กินเอง และบินไปยังดวงจันทร์