There have been several recent stud

There have been several recent studies suggesting that caffeine may reduce the risk of developing Parkinson’s disease, however in this week’s edition of the journal Neurology, there is a new study suggesting that caffeine may be a reasonable treatment for the Parkinson’s disease motor symptoms. In this month’s What’s Hot column, I will review the scientific literature on caffeine and Parkinson’s disease, and also discuss the implications of the latest study.
The idea that caffeine may be important in Parkinson’s disease began with a series of epidemiological type of “risk factor” studies that in sum revealed a potentially reduced risk for Parkinson’s when caffeine intake was increased over a lifetime. Several large studies have carefully examined populations of patients, and all have uniformly concluded that higher caffeine intake seems to be closely associated with a reduced chance of developing Parkinson’s disease. These findings have important implications for the field.
Animal experiments have, like in human trials and epidemiological studies, revealed a potential caffeine benefit for Parkinson’s disease sufferers. The benefit is believed to be underpinned by caffeine’s action in blocking the adenosine A2A brain receptor. Several A2A blocking drugs have either been studied, or are currently being studied. In humans there have been several small studies and also anecdotal observations that support the idea that there is a mild to moderate caffeine benefit in Parkinson’s.
The latest study appeared in this week’s edition of the journal Neurology. Postuma and colleagues randomized 61 patients with Parkinson’s disease to caffeine or alternatively to a placebo. The investigators aimed to improve sleepiness, but caffeine failed to keep subjects more awake. However, on the UPDRS Parkinson’s disease motor scale, patients who received caffeine had an approximate 5 point improvement. The caffeine study was only performed for six weeks, the sample was extremely small, and it was hard to blind who got caffeine and who did not. The results should therefore be interpreted with caution, and will need to be replicated in a much larger study, presumably using a primary motor outcome.
These results suggest an intriguing symptomatic benefit. Since the results have been mirrored by several smaller studies, and also by the studies of adenosine A2 antagonists, patients should begin to pay attention to the link between caffeine and Parkinson’s disease.
What do these study results specifically mean for patients? The mild motor benefit of taking 100mg-200mg of caffeine twice daily seemed to be real. Patients wishing to benefit will need to be sure they track the amount of caffeine intake each day, and also remember that many things (e.g. tea, coffee, soft drinks) other than coffee may have caffeine content. Also, they should remember that the study did not examine higher dosages of caffeine, and it is possible that the effects on tremor and other symptoms could worsen at higher dosages. Finally, patients should be aware that in most studies participants develop tolerance to the effects of caffeine, and this could negate the benefits. The true importance of this most recent caffeine study will be in helping to spur the development of new drugs and new targets for the treatment of Parkinson’s disease.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีหลายการศึกษาล่าสุดแนะนำว่า คาเฟอีนอาจลดความเสี่ยงของการพัฒนาโรคพาร์กินสัน แต่ในฉบับประจำสัปดาห์นี้รายประสาทวิทยา มี การศึกษาใหม่แนะนำว่า คาเฟอีนอาจรักษาที่เหมาะสมสำหรับอาการมอเตอร์โรคพาร์กินสัน ในเดือนนี้ของคอลัมน์ร้อนคืออะไร ฉันจะทบทวนวรรณกรรมทางวิทยาศาสตร์คาเฟอีนและโรคพาร์กินสัน และยัง กล่าวถึงผลการศึกษาล่าสุดเริ่มคิดว่า คาเฟอีนอาจจะสำคัญในโรคพาร์กินสันกับชุดของชนิดความ "ปัจจัยเสี่ยง" ศึกษาผลรวมที่เปิดเผยความเสี่ยงที่อาจลดการของพาร์กินเมื่อบริโภคคาเฟอีนเพิ่มขึ้นกว่าอายุการใช้งาน ศึกษาหลายขนาดใหญ่ได้อย่างระมัดระวังตรวจสอบประชากรของผู้ป่วย และทั้งหมดมีสม่ำเสมอเมื่อเทียบเคียงได้บริโภคคาเฟอีนสูงที่ดูเหมือนจะเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิด มีโอกาสลดโรคโรคพาร์กินสัน ผลการวิจัยเหล่านี้มีนัยสำคัญสำหรับฟิลด์สัตว์ทดลองได้ เช่นในการทดลองในมนุษย์และศึกษาความ เปิดเผยประโยชน์คาเฟอีนอาจเกิดขึ้นสำหรับผู้ที่ทรมานจากโรคพาร์กินสัน ประโยชน์เชื่อว่าจะได้รับการค้ำจุนจากการกระทำของคาเฟอีนในบล็อกตัวรับสมอง A2A อะดี A2A ยาบล็อกหลายได้ศึกษาอย่างใดอย่างหนึ่ง หรือขณะกำลังศึกษา ในมนุษย์มีการศึกษาหลายขนาดเล็ก และยัง สังเกตเล็ก ๆ ที่สนับสนุนความคิดที่ว่า มีไมลด์บรรเทาคาเฟอีน ได้รับประโยชน์ในของพาร์กินการศึกษาล่าสุดปรากฏในฉบับประจำสัปดาห์นี้รายประสาทวิทยา Postuma และเพื่อนร่วมงานผู้ป่วยโรคพาร์กินสันกับคาเฟอีน 61 randomized หรืออีกวิธีหนึ่งให้ยาหลอก นักสืบที่มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุง sleepiness แต่คาเฟอีนไม่สามารถทำให้หัวข้อทำงานมากขึ้น อย่างไรก็ตาม ในโรคมาตราส่วนของพาร์กิน UPDRS มอเตอร์ ผู้ป่วยที่ได้รับคาเฟอีนมีการปรับปรุง 5 จุดโดยประมาณ ทำการศึกษาคาเฟอีนเวลาหกสัปดาห์เท่านั้น ตัวอย่างเล็กมาก และก็ยากที่จะตาบอดที่มีคาเฟอีน และที่ไม่ ผลดังนั้นควรตีความ ด้วยความระมัดระวัง และจะต้องถูกจำลองแบบในมากใหญ่ศึกษา สันนิษฐานว่าใช้ผลมอเตอร์เป็นหลักผลลัพธ์เหล่านี้แนะนำเป็นประโยชน์อาการน่า เนื่องจากมีการสะท้อนผล โดยศึกษาหลายขนาดเล็ก และศึกษาตัว A2 อะดี ผู้ป่วยควรเริ่มต้นการเชื่อมโยงระหว่างคาเฟอีนและโรคพาร์กินสันสิ่งที่ทำเหล่านี้ศึกษาผลลัพธ์โดยเฉลี่ยผู้ป่วย ประโยชน์ของมอเตอร์อ่อนของมก. 100-200 มิลลิกรัมของคาเฟอีนสองครั้งต่อวันดูเหมือนจะจริง ผู้ป่วยที่ต้องได้รับประโยชน์จะต้องให้แน่ใจว่าพวกเขาติดตามจำนวนบริโภคคาเฟอีนแต่ละวัน และยัง จำได้ว่า หลายสิ่ง (เช่นชา กาแฟ น้ำอัดลม) ไม่ใช่กาแฟอาจมีเนื้อหาคาเฟอีน ยัง พวกเขาควรจำไว้ว่า การศึกษาไม่ได้ตรวจสอบ dosages สูงของคาเฟอีน และเป็นไปได้ว่า ผลการสั่นและอาการอื่น ๆ อาจ worsen ที่ dosages สูง สุดท้าย ผู้ป่วยควรทราบว่า ในการศึกษาส่วนใหญ่ ผู้เข้าร่วมพัฒนายอมรับกับผลของคาเฟอีน และนี้อาจยกเลิกสิทธิประโยชน์ ความสำคัญแท้จริงของคาเฟอีนศึกษาล่าสุดจะช่วยกระตุ้นการพัฒนายาใหม่และเป้าหมายใหม่สำหรับการรักษาโรคพาร์กินสัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีการศึกษาที่ผ่านมาหลายบอกว่าคาเฟอีนอาจลดความเสี่ยงของการพัฒนาโรคพาร์กินสัน แต่ในรุ่นในสัปดาห์นี้ของวารสารประสาทวิทยามีการศึกษาใหม่บอกว่าคาเฟอีนอาจจะมีการรักษาที่เหมาะสมสำหรับโรคพาร์กินสันอาการมอเตอร์ ในเดือนมีอะไรคอลัมน์ร้อนนี้ผมจะทบทวนวรรณกรรมทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับคาเฟอีนและโรคพาร์กินสันและยังหารือเกี่ยวกับผลกระทบของการศึกษาล่าสุด.
ความคิดที่ว่าคาเฟอีนอาจมีความสำคัญในโรคพาร์กินสันเริ่มต้นด้วยชุดของประเภททางระบาดวิทยาของ "ปัจจัยเสี่ยง "การศึกษาว่าในผลรวมเปิดเผยการลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นเมื่อบริโภคคาเฟอีนพาร์กินสันได้รับการเพิ่มขึ้นในช่วงอายุการใช้งาน การศึกษาขนาดใหญ่หลายแห่งมีการตรวจสอบอย่างรอบคอบประชากรของผู้ป่วยและได้ข้อสรุปกันว่าการบริโภคคาเฟอีนที่สูงขึ้นน่าจะเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับโอกาสที่ลดลงของการเกิดโรคพาร์กินสัน การค้นพบนี้มีนัยสำคัญสำหรับสนาม.
มีการทดลองในสัตว์เช่นในการทดลองของมนุษย์และการศึกษาทางระบาดวิทยาเปิดเผยผลประโยชน์ที่อาจเกิดขึ้นคาเฟอีนสำหรับผู้ประสบภัยโรคพาร์กินสัน ประโยชน์ที่เชื่อว่าจะได้รับการสนับสนุนโดยการกระทำของคาเฟอีนในการป้องกัน adenosine A2A รับสมอง การปิดกั้นยาเสพติด A2A หลายคนได้รับการศึกษาอย่างใดอย่างหนึ่งหรือกำลังมีการศึกษา ในมนุษย์มีการศึกษาขนาดเล็กหลายแห่งและยังสังเกตพอสมควรที่สนับสนุนความคิดที่ว่ามีความรุนแรงน้อยถึงปานกลางประโยชน์คาเฟอีนในพาร์กินสัน.
การศึกษาล่าสุดที่ปรากฏในฉบับสัปดาห์นี้ของวารสารประสาทวิทยา และเพื่อนร่วมงาน Postuma สุ่ม 61 ผู้ป่วยที่มีโรคพาร์กินสันคาเฟอีนหรืออีกทางเลือกหนึ่งที่จะได้รับยาหลอก นักวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงการง่วงนอน แต่คาเฟอีนล้มเหลวในการให้อาสาสมัครตื่นตัวมากขึ้น อย่างไรก็ตามในระดับมอเตอร์ UPDRS โรคพาร์กินสันผู้ป่วยที่ได้รับคาเฟอีนมีการปรับปรุงประมาณ 5 จุด การศึกษาคาเฟอีนที่ได้ดำเนินการเพียงหกสัปดาห์ตัวอย่างมีขนาดเล็กมากและมันเป็นเรื่องยากที่จะตาบอดที่ได้รับคาเฟอีนและที่ไม่ได้ ผลจึงควรจะตีความด้วยความระมัดระวังและจะต้องมีการจำลองแบบในการศึกษาขนาดใหญ่น่าจะใช้ผลมอเตอร์หลัก.
นี้ชี้ให้เห็นผลประโยชน์ที่มีอาการที่น่าสนใจ เนื่องจากผลที่ได้รับจากการศึกษาสะท้อนเล็ก ๆ และจากการศึกษาของคู่อริ adenosine A2 ผู้ป่วยควรเริ่มให้ความสนใจกับการเชื่อมโยงระหว่างคาเฟอีนและโรคพาร์กินสัน.
สิ่งใดที่ผลการศึกษาเหล่านี้หมายถึงเฉพาะสำหรับผู้ป่วย? ประโยชน์มอเตอร์อ่อนของการ-100mg 200mg ของคาเฟอีนเป็นครั้งที่สองในชีวิตประจำวันดูเหมือนจะเป็นจริง ผู้ป่วยที่ประสงค์จะได้รับประโยชน์จะต้องแน่ใจว่าพวกเขาติดตามปริมาณการบริโภคคาเฟอีนในแต่ละวันและยังจำได้ว่าหลายสิ่งหลายอย่าง (เช่นชากาแฟน้ำอัดลม) ที่นอกเหนือจากเครื่องชงกาแฟอาจจะมีปริมาณคาเฟอีน นอกจากนี้พวกเขาควรจำไว้ว่าการศึกษาไม่ได้ตรวจสอบปริมาณที่สูงขึ้นของคาเฟอีนและเป็นไปได้ว่าผลกระทบต่อการสั่นสะเทือนและอาการอื่น ๆ ที่อาจเลวลงปริมาณที่สูงขึ้น ในที่สุดผู้ป่วยควรทราบว่าในผู้เข้าร่วมการศึกษาส่วนใหญ่พัฒนาความอดทนกับผลกระทบของคาเฟอีนและนี้อาจลบล้างผลประโยชน์ ความสำคัญที่แท้จริงของการศึกษาคาเฟอีนที่ผ่านมาส่วนใหญ่จะเป็นในการช่วยกระตุ้นการพัฒนายาใหม่และเป้าหมายใหม่สำหรับการรักษาโรคพาร์กินสัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีหลายการศึกษาล่าสุดชี้ให้เห็นว่าคาเฟอีนอาจลดความเสี่ยงของการพัฒนาโรคพาร์กินสัน อย่างไรก็ตามในสัปดาห์นี้นิตยสารประสาทวิทยา , มีการศึกษาใหม่แนะนำว่า คาเฟอีนอาจได้รับการรักษาที่เหมาะสมสำหรับโรคพาร์กินสัน มอเตอร์ อาการ ในเดือนนี้สิ่งที่ร้อนคอลัมน์ผมจะทบทวนวรรณกรรมทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับคาเฟอีนและพาร์กินสัน และยังกล่าวถึงผลการศึกษาล่าสุด .
ความคิดว่า คาเฟอีนอาจจะสำคัญในโรคพาร์กินสัน เริ่มต้นด้วยชุดของระบาดวิทยาประเภทของ " ปัจจัย " เสี่ยงศึกษาว่า ในผลรวม เผยอาจลดความเสี่ยงพาร์กินสันเมื่อคาเฟอีนเพิ่มขึ้น มากกว่าชีวิตการศึกษาขนาดใหญ่หลายได้พิจารณาอย่างรอบคอบ ประชากรของผู้ป่วย และทุกคนมีเหมือนกัน พบว่า การบริโภคคาเฟอีนสูงที่ดูเหมือนว่าจะเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับการลดโอกาสของการพัฒนาโรคพาร์กินสัน . การค้นพบนี้มีนัยสำคัญสำหรับฟิลด์
สัตว์ทดลองได้ อย่างในการทดลองและศึกษาทางระบาดวิทยา ในมนุษย์เปิดเผยผลประโยชน์คาเฟอีนที่มีศักยภาพสำหรับโรคพาร์กินสัน sufferers . ประโยชน์ถือเป็นการสนับสนุนโดยการกระทำของคาเฟอีนในบล็อกดีหลังสมองรีเซพเตอร์ หลายหลัง บังยาอย่างใดอย่างหนึ่งได้ถูกศึกษา หรือกำลังศึกษาในมนุษย์มีหลายขนาดเล็กศึกษาและสังเกต anecdotal ที่สนับสนุนความคิดที่ว่า มีอ่อนเพื่อประโยชน์ของคาเฟอีนในระดับปานกลางในโรคพาร์กินสัน
การศึกษาล่าสุดปรากฏในสัปดาห์นี้รุ่นของวารสารประสาทวิทยา postuma และเพื่อนร่วมงานจำนวน 61 ผู้ป่วยพาร์กินสัน กาเฟอีน หรือหรือให้ยาหลอกการวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงความง่วง แต่คาเฟอีนล้มเหลวเพื่อให้คนตื่นตัวมากขึ้น อย่างไรก็ตาม ใน updrs โรคพาร์กินสัน มอเตอร์ขนาด , ผู้ป่วยที่ได้รับคาเฟอีนมีการปรับปรุง 5 จุดโดยประมาณ คาเฟอีนเป็นเพียงการศึกษา 6 สัปดาห์ กลุ่มตัวอย่างมีขนาดเล็กมาก และมันก็ยากที่จะตาบอด ซึ่งมีคาเฟอีนและที่ไม่ได้ผลจึงควรตีความด้วยความระมัดระวัง และจะต้องเป็นแบบในการศึกษาขนาดใหญ่ น่าจะใช้ผลมอเตอร์หลัก ผลลัพธ์เหล่านี้ชี้ให้เห็นประโยชน์
อาการที่รัก เนื่องจากผลลัพธ์ที่ได้จากการศึกษากระจกเล็ก ๆ หลาย และยัง โดยการศึกษาของอะดีโนซีนทำให้ A2 ,ผู้ป่วยควรเริ่มให้ความสนใจกับการเชื่อมโยงระหว่างคาเฟอีนและโรคพาร์กินสัน .
แล้วผลการศึกษาเหล่านี้โดยเฉพาะหมายถึงผู้ป่วย ? อ่อน มอเตอร์ ประโยชน์ของการ 100mg-200mg คาเฟอีนวันละสองครั้ง ดูเหมือนจะจริง ผู้ป่วยที่ประสงค์จะได้รับประโยชน์จะต้องแน่ใจว่าพวกเขาติดตามปริมาณของคาเฟอีนในแต่ละวัน และจำไว้ว่าสิ่งต่าง ๆ ( เช่น ชา กาแฟเครื่องดื่ม ) นอกจากกาแฟมีคาเฟอีนเนื้อหา นอกจากนี้พวกเขายังควรจำไว้ว่า การศึกษาไม่ได้ตรวจสอบขนาดสูงของคาเฟอีน และเป็นไปได้ว่า ผล บนสั่น และอาการอื่น ๆอาจจะเลวลงในขนาดสูง ในที่สุด ผู้ป่วยควรทราบว่า ส่วนใหญ่ผู้เข้าร่วมพัฒนาความอดทนในการศึกษาผลของคาเฟอีน และอาจปฏิเสธได้รับประโยชน์ความสำคัญที่แท้จริงของการศึกษานี้ล่าสุดคาเฟอีนจะช่วยเร่งการพัฒนายาใหม่และเป้าหมายใหม่สำหรับการรักษาโรคพาร์กินสัน