Ironically, the speaker’s “meeting”

Ironically, the speaker’s “meeting” with these marks represents the experience closest to a human encounter that the poem will offer the speaker. All the speaker’s subjects—men, infants, chimney-sweeper, soldier, harlot—are known only through the traces they leave behind: the ubiquitous cries, the blood on the palace walls. Signs of human suffering abound, but a complete human form—the human form that Blake has used repeatedly in the Songs to personify and render natural phenomena—is lacking. In the third stanza the cry of the chimney-sweep and the sigh of the soldier metamorphose (almost mystically) into soot on church walls and blood on palace walls—but we never see the chimney-sweep or the soldier themselves. Likewise, institutions of power—the clergy, the government—are rendered by synecdoche, by mention of the places in which they reside. Indeed, it is crucial to Blake’s commentary that neither the city’s victims nor their oppressors ever appear in body: Blake does not simply blame a set of institutions or a system of enslavement for the city’s woes; rather, the victims help to make their own “mind-forg’d manacles,” more powerful than material chains could ever be.

The poem climaxes at the moment when the cycle of misery recommences, in the form of a new human being starting life: a baby is born into poverty, to a cursing, prostitute mother. Sexual and marital union—the place of possible regeneration and rebirth—are tainted by the blight of venereal disease. Thus Blake’s final image is the “Marriage hearse,” a vehicle in which love and desire combine with death and destruction.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แดกดัน การปราศรัย "ประชุม" พร้อมแสดงเครื่องหมายเหล่านี้ประสบการณ์ใกล้เคียงกับมนุษย์พบว่า กลอนจะมีลำโพงที่ เรื่องของลำโพงทั้งหมด — ผู้ชาย ทารก กวาดปล่องไฟ ทหาร ดอกทอง — เป็นที่รู้จักเฉพาะผ่านร่องรอยที่พวกเขาทิ้ง: เสียงร้องสมบูรณ์ เลือดบนกำแพงวัง ของมนุษย์ทุกข์มาก แต่แบบมนุษย์สมบูรณ์ — แบบมนุษย์ที่เบลกได้ใช้ซ้ำ ๆ ในเพลง personify และแสดงปรากฏการณ์ธรรมชาติ — ขาด ในบทร้อยกรองที่สาม ร้องกวาดปล่องไฟและแยกกันของทหาร metamorphose (เกือบ mystically) ฟุ้งบนผนังโบสถ์และเลือดบนกำแพงพระราชวัง – แต่เราไม่เคยเห็นกวาดปล่องไฟหรือทหารเอง ในทำนองเดียวกัน สถาบันพลังงาน — อาศัยพระสงฆ์ รัฐบาล — แสดง โดยสัมพจนัย โดยพูดถึงสถานที่ที่พวกเขาอยู่ จริง ๆ มันเป็นสิ่งสำคัญกับความเห็นของเบลกที่ใช่เหยื่อของเมืองหรือของพวกเขาสู่เประเทศเคยปรากฏในร่างกาย: เบลกไม่เพียงตำหนิชุดของสถาบันหรือระบบ enslavement สำหรับความทุกข์โศกของซิตี้ ค่อนข้าง เหยื่อช่วยทำให้ตัวเอง "ใจ forg จะ manacles มีประสิทธิภาพมากกว่าวัสดุโซ่อาจจะเคยClimaxes กลอนในขณะเมื่อวงจรของทุกข์ recommences ในรูปแบบของใหม่มนุษย์เริ่มต้นชีวิต: ทารกจะเกิดความยากจน การเป็น cursing แม่โสเภณี สหภาพทางเพศ และชีวิตสมรส — สถานที่ฟื้นฟูได้และการเกิดใหม่ซึ่งเป็นผลจากโรคเพศสัมพันธ์โรค ดัง ภาพสุดท้ายของเบลกคือ การ "แต่งงานทุกศพ รถที่รักรวมกับความตายและการทำลาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กระแทกแดกดันพูด "การประชุม" ที่มีเครื่องหมายเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงประสบการณ์ที่ใกล้เคียงกับมนุษย์พบว่าบทกวีจะนำเสนอลำโพง ทุกวิชาที่ผู้ชายพูดทารก, ปล่องไฟกวาดทหารหญิงแพศยา-เป็นที่รู้จักกันเพียงผ่านร่องรอยที่พวกเขาทิ้งไว้ข้างหลัง: เสียงร้องที่แพร่หลายเลือดบนกำแพงพระราชวัง สัญญาณของความทุกข์ของมนุษย์มาก แต่รูปแบบของมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบของมนุษย์ที่เบลคได้ใช้ซ้ำในเพลงที่จะเป็นตัวและทำให้ปรากฏการณ์-เป็นธรรมชาติขาด ในไตรมาสที่สามบทร้องไห้ของปล่องไฟกวาดและถอนหายใจของ Metamorphose ทหาร (เกือบเวทย์มนต์) เป็นเขม่าบนผนังโบสถ์และพระราชวังเลือดบนผนัง แต่เราไม่เคยเห็นปล่องไฟกวาดหรือทหารของตัวเอง ในทำนองเดียวกันสถาบันพลังงานพระสงฆ์ที่รัฐบาลมีการแสดงผลโดย Synecdoche โดยเอ่ยถึงสถานที่ที่พวกเขาอาศัยอยู่ อันที่จริงมันเป็นสิ่งสำคัญที่จะเห็นเบลคที่ไม่ตกเป็นเหยื่อของเมืองหรือกดขี่ของพวกเขาที่เคยปรากฏในร่างกาย: เบลไม่เพียงตำหนิชุดของสถาบันหรือระบบของความเป็นทาสสำหรับ woes ของเมือง; แต่ผู้ที่ตกเป็นเหยื่อช่วยให้พวกเขาเอง "ใจ forg'd อันทุ" มีประสิทธิภาพมากขึ้นกว่าที่เคยโซ่วัสดุอาจจะ. บทกวี climaxes ในขณะที่เมื่อวงจรของความทุกข์ยาก recommences ในรูปแบบของมนุษย์เริ่มต้นชีวิตใหม่ : ทารกจะเกิดมาในความยากจนที่จะด่าแม่โสเภณี ทางเพศและการสมรสสหภาพสถานที่ที่เป็นไปได้ของการฟื้นฟูและการเกิดใหม่มีการปนเปื้อนจากการทำลายของโรคกามโรค ดังนั้นภาพสุดท้ายของเบลคเป็น "ศพแต่งงาน," ยานพาหนะที่รักและต้องการรวมกับความตายและการทำลายล้าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แดกดัน , " ประธานการประชุม " กับเครื่องหมายเหล่านี้แสดงถึงประสบการณ์ใกล้พบมนุษย์ที่บทกวีจะให้ลำโพง ทั้งหมดของผู้พูดคนชาย , ทารก , ปล่องไฟกวาด , ทหาร , หญิงโสเภณีที่รู้จักเฉพาะผ่านร่องรอยที่พวกเขาทิ้ง : เสียงร้อง ubiquitous เลือดบนกำแพงวัง สัญญาณความทุกข์ของมนุษย์มาก ,แต่มนุษย์ที่สมบูรณ์ในรูปแบบมนุษย์ที่เบลคได้ใช้ซ้ำในเพลงที่เป็นสัญลักษณ์และแสดงปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่ขาด ชั่วโมงเร่งด่วน 3 เสียงร้องของปล่องไฟกวาดและเสียงถอนหายใจของทหารเปลี่ยน ( เกือบเกี่ยวกับเวทย์มนต์ ) เป็นเขม่าบนผนังโบสถ์และเลือดบนกำแพงวัง แต่เราไม่เคยเห็นกวาดปล่องไฟหรือทหารเอง อนึ่งสถาบันของอำนาจคณะสงฆ์ รัฐบาล จะแสดงผลโดยนั้นๆ โดยกล่าวถึงสถานที่ที่พวกเขาอาศัยอยู่ แน่นอน , มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะเบลค ความเห็นว่าไม่มีเมืองของเหยื่อหรือผู้กดขี่ เคยปรากฏในร่างกาย : เบลคไม่ได้ก็โทษชุดของสถาบันหรือระบบการเป็นทาสสำหรับ woes ของเมือง ค่อนข้างเหยื่อที่ช่วยให้ตนเอง " จิตปลอมจะไว้ไขโซ่ล่าม " ที่มีประสิทธิภาพมากกว่าโซ่วัสดุอาจจะ .

กลอนจุดสุดยอดในขณะนี้เมื่อวงจรของความทุกข์ recommences ในรูปแบบใหม่ของมนุษย์เริ่มต้นชีวิตเด็กเกิดในความยากจน , การสาปแช่ง , โสเภณีแม่ทางเพศและทางสหภาพสถานที่ของการเป็นไปได้และการเกิดใหม่เป็นบริสุทธิ์ด้วยการไหม้ของกามโรค ดังนั้น เบลคภาพสุดท้ายคือ " การแต่งงาน hearse " ยานพาหนะที่ความรักและความปรารถนารวมกับความตายและการทำลาย