802.11 wireless standardization was

802.11 wireless standardization was first issued by the IEEE in 1997 with a range of 2 Mbps. Along the years, in the revision of the 802.11 standard to be the most widely used 802.11b with a frequency of 2.4 GHz with a range of 11 Mbps. For standard 802.11 a, the potential for up to 54 Mbp bandwidth operating at a frequency of 5 GHz. Another wireless networking standard is 802.11 g standard that uses a frequency of 2.4 GHz which has a transmission speed of 54 Mbps to 108 Mbps. Standard 802.11 n wireless technology is the fastest, because it can handle data transfer up to maximum speed of 300 Mbps.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มาตรฐานไร้สาย 802.11 แรกออก โดย IEEE ในปี 1997 มีของ 2 Mbps ตามปี ในการปรับปรุงของ 802.11 มาตรฐานให้ มากสุดใช้ 802.11 b ด้วยความถี่ 2.4 GHz กับ 11 Mbps ใน 802.11 มาตรฐาน ศักยภาพสำหรับแบนด์วิดท์ Mbp ถึง 54 ทำงานที่ความถี่ 5 GHz มาตรฐานเครือข่ายไร้สายอื่นคือมาตรฐาน 802.11 g ที่ใช้ความถี่ 2.4 GHz ซึ่งมีความเร็วส่งของ 54 Mbps ถึง 108 Mbps ด้วยมาตรฐาน 802.11 n _เทคโนโลยีไร้สาย เร็วที่สุด เนื่องจากมันสามารถจัดการกับการถ่ายโอนข้อมูลได้เร็วสูงสุด 300 Mbps

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

802.11 มาตรฐานไร้สายออกมาเป็นครั้งแรกโดยอีอีอีในปี 1997 ด้วยช่วง 2 เมกะบิตต่อวินาที พร้อมปีที่ผ่านมาในการปรับปรุงมาตรฐาน 802.11 จะเป็น 802.11b ใช้กันอย่างแพร่หลายมากที่สุดกับความถี่ของ 2.4 GHz ที่มี 11 เมกะบิตต่อวินาที สำหรับมาตรฐาน 802.11 ที่มีศักยภาพได้ถึง 54 Mbp แบนด์วิดธ์ในการดำเนินงานที่ความถี่ 5 GHz มาตรฐานเครือข่ายไร้สายเป็นอีก 802.11 กรัมมาตรฐานที่ใช้ความถี่ 2.4 GHz ซึ่งมีความเร็วในการส่ง 54 Mbps ถึง 108 Mbps มาตรฐาน 802.11 n เทคโนโลยีไร้สายเป็นที่เร็วที่สุดเพราะมันสามารถจัดการถ่ายโอนข้อมูลได้ถึงความเร็วสูงสุดถึง 300 เมกะบิตต่อวินาที

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไร้สาย 802.11 มาตรฐานเป็นครั้งแรกที่ออกโดย IEEE ในปี 1997 กับช่วง 2 Mbps ตามปีในการแก้ไขของ 802.11 มาตรฐานจะใช้กันอย่างแพร่หลาย 802.11b ด้วยความถี่ 2.4 GHz กับช่วง 11 Mbps มาตรฐาน 802.11 a , ศักยภาพถึง 54 MBP หรือแบนด์วิดธ์ที่ความถี่ 5 GHz มาตรฐานเครือข่ายไร้สายอื่น 802