The behavior of oxyfluorfen herbici

The behavior of oxyfluorfen herbicide and chlorpyrifos insecticide applied at different concentrations in a soil submitted to a severe and continued 120-day drought and their influence on soil enzymatic activities (dehydrogenase, urease, β-glucosidase and phosphatase activities) and soil biodiversity (analyzed by phospholipid fatty acids) were studied under controlled laboratory conditions. Two levels of irrigation were employed: (1) watered soils, where the soils were maintained at 60% of their water holding capacity, and (2) non-watered soils, without irrigation. In watered soils, the oxyfluorfen herbicide and the chlorpyrifos insecticide both caused a toxic effect on both soil enzymatic activity and soil diversity. This decrease was greatest when the highest dose of herbicide was applied to the soil. The application of pesticides to the non-watered soil caused a greater inhibition of soil enzymatic activities and microbial population possibly due to the combined effect of both pesticide toxicity and soil drought conditions. For this reason, the degradation of pesticides in non-watered soil was lower than in the case of watered soils, which probably made the persistence in soil of both pesticides longer. This suggests that, in drought conditions, soil pollution by these pesticides increases over time.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ลักษณะการทำงานของ oxyfluorfen chlorpyrifos และสารกำจัดวัชพืชยาฆ่าแมลงใช้ที่ความเข้มข้นแตกต่างกันในดินที่ส่งไปภัยแล้ง 120 วันอย่างรุนแรง และอย่างต่อเนื่องและอิทธิพลดินเอนไซม์กิจกรรม (กิจกรรมพร่อง เอนไซม์ β-glucosidase และฟอสฟา) และความหลากหลายทางชีวภาพดิน (วิเคราะห์ โดยเรียมกรดไขมัน) ที่มีศึกษาภายใต้สภาวะควบคุมห้องปฏิบัติการ ระดับสองการชลประทานได้เข้าทำงาน: (1) รดดิน ที่ดินถูกเก็บรักษาไว้ที่ 60% ของน้ำความจุ และ (2) ไม่ใช่รดน้ำดิน โดยไม่มีการชลประทาน ในดินรด วัชพืช oxyfluorfen และแมลง chlorpyrifos ทั้งเกิดผลเป็นพิษในดินเอนไซม์และความหลากหลายของดิน การลดลงนี้ถูกมากที่สุดเมื่อปริมาณสูงสุดของสารกำจัดวัชพืชใช้ดิน การประยุกต์ใช้สารกำจัดศัตรูพืชกับดินรดน้ำไม่เกิดขึ้นการยับยั้งกิจกรรมเอนไซม์ของดินและจำนวนประชากรจุลินทรีย์อาจเนื่องมาจากผลรวมของความเป็นพิษของสารกำจัดศัตรูพืชและสภาพแห้งแล้งดิน ด้วยเหตุนี้ ย่อยสลายสารกำจัดศัตรูพืชในดินที่ไม่มีการรดน้ำได้ต่ำกว่าในกรณีของดินรด ซึ่งอาจจะทำที่มีอยู่ในดินพืชทั้งสองอีกต่อไป นี้แสดงให้เห็นว่า ในสภาวะภัยแล้ง มลพิษทางดิน โดยพืชเหล่านี้เพิ่มขึ้นตลอดเวลา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พฤติกรรมของ oxyfluorfen สารกำจัดวัชพืชและ chlorpyrifos ยาฆ่าแมลงที่ใช้ที่ความเข้มข้นที่แตกต่างกันในดินที่ส่งไปอย่างรุนแรงและต่อเนื่องภัยแล้ง 120 วันและอิทธิพลของพวกเขาเกี่ยวกับกิจกรรมของเอนไซม์ดิน (dehydrogenase, urease, β-glucosidase และ phosphatase กิจกรรม) และความหลากหลายทางชีวภาพของดิน (วิเคราะห์โดย กรดไขมันเรียม) ได้รับการศึกษาภายใต้เงื่อนไขการทดลองควบคุม สองระดับของชลประทานที่ถูกว่าจ้าง: (1) ดินรดน้ำที่ดินที่ถูกเก็บรักษาไว้ที่ 60% ของกำลังการผลิตน้ำถือของพวกเขาและ (2) ดินไม่ใช่รดน้ำโดยไม่ต้องชลประทาน ในดินรดน้ำสารกำจัดวัชพืช oxyfluorfen และ chlorpyrifos ยาฆ่าแมลงทั้งก่อให้เกิดความเป็นพิษต่อทั้งเอนไซม์ดินและความหลากหลายของดิน การลดลงนี้เป็นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเมื่อปริมาณสูงสุดของสารกำจัดวัชพืชที่ถูกนำไปใช้ดิน การประยุกต์ใช้สารกำจัดศัตรูพืชกับดินที่ไม่ได้รดน้ำที่เกิดจากการยับยั้งมากขึ้นของกิจกรรมของเอนไซม์ดินและประชากรของจุลินทรีย์อาจเนื่องมาจากผลกระทบโดยรวมของทั้งสองเป็นพิษสารกำจัดศัตรูพืชและดินภาวะภัยแล้ง ด้วยเหตุนี้การย่อยสลายของสารกำจัดศัตรูพืชในดินที่ไม่ได้รดน้ำต่ำกว่าในกรณีของดินรดน้ำซึ่งอาจทำให้การติดตาในดินของสารกำจัดศัตรูพืชทั้งสองอีกต่อไป นี้แสดงให้เห็นว่าในภาวะภัยแล้งมลพิษทางดินจากสารกำจัดศัตรูพืชเหล่านี้เพิ่มขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พฤติกรรมการใช้สารเคมีและยาฆ่าแมลง chlorpyrifos ซีฟลู ร์เฟนที่ความเข้มข้นต่าง ๆ ในดินที่เป็นรุนแรงและต่อเนื่อง 120 วันแล้งและอิทธิพลของพวกเขาเกี่ยวกับกิจกรรมของเอนไซม์ ( เอนไซม์บีตาที่มีดิน , , และในใบกิจกรรม ) และดิน ( ความหลากหลายทางชีวภาพโดยใช้กรดไขมันฟอสโฟลิพิด ) ศึกษาภายใต้สภาพควบคุมห้องปฏิบัติการ สองระดับของชลประทาน ได้แก่ : ( 1 ) น้ำดิน ซึ่งดินมีไว้ที่ 60% ของความสามารถในการ จับน้ำ และ ( 2 ) ไม่รดน้ำดินโดยไม่ต้องชลประทาน ในน้ำ ดิน และกำจัดวัชพืชและยาฆ่าแมลง chlorpyrifos ซีฟลู ร์เฟนทั้งสองทำให้เกิดพิษในดินทั้งเอนไซม์และความหลากหลายของดิน ลดลงนี้มากที่สุดเมื่อปริมาณสูงสุดของสารเคมีที่ใช้เป็นดิน การใช้ยาฆ่าแมลงเพื่อไม่รดน้ำดินทำให้เกิดการยับยั้งของเอนไซม์และจุลินทรีย์ในดินมากขึ้น กิจกรรม ประชากร อาจเนื่องมาจากผลรวมของทั้งแมลงพิษและความแห้งแล้งของดิน ด้วยเหตุนี้ การสลายตัวของสารกำจัดศัตรูพืชในน้ำดินไม่ต่ำกว่า ในกรณีของน้ำ ดิน ซึ่งอาจจะทำให้การคงอยู่ในดินทั้งยาฆ่าแมลง อีกต่อไป นี้แสดงให้เห็นว่า ในภาวะภัยแล้ง มลภาวะของดิน โดยยาฆ่าแมลงเพิ่มขึ้นตลอดเวลา