2. Materials and methods2.1. Experi

2. Materials and methods
2.1. Experimental material
Rice grains were cultivated in a field experiment in the 2006–2007 growing season with equal growing conditions in the experimental area of the Agriculture Department of Universidade Federal de Santa Maria, Santa Maria, RS, Brazil.

The cultivated rice included the following: ten rice ecotypes (genetically distinct geographic rice varieties) with a red pericarp color from different regions of Rio Grande do Sul state collected by researchers from the Instituto Rio Grandense do Arroz (IRGA), called Ec1A, Ec1B, Ec2A, Ec2B, Ec2C, Ec2D, Ec3A, Ec3B, Ec3C and Ec4A; five rice cultivars with a red pericarp color from the northeast region of Brazil collected by researchers from Embrapa Meio-Norte, called PB1, PB4, PB5, PB11 and PB13; one rice cultivar with a red pericarp color from Empresa de Pesquisa Agropecuária e Extensão Rural de Santa Catarina (Epagri), called Epagri; one rice cultivar with a black pericarp color from Instituto Agronômico Campinas (IAC), called IAC 600; and one rice cultivar with a light brown pericarp color from IRGA, called Irga 417.

After harvest, the grains were dried to 13% ± 1% of moisture at a grain mass temperature below 40 °C. For each ecotype and cultivar, the starting material was around 10,000 g. These samples were divided in 1000 g samples for the various processing conditions, resulting in samples of around 800 g after each processing. These samples were further subdivided in samples of 200 g used for the laboratory analyses.

2.2. Grain processing
For the laboratory analyses, the grains were processed in different ways as follows: brown, polished, parboiled brown and parboiled polished. The grains were evaluated both raw and cooked. To obtain the brown grains, grains were dehulled, and the absence of lines in the grains was observed, indicating that no bran was lost during processing. To obtain the polished grains, the dehulled grains were polished to remove the external layers of the grain (bran). Rice was parboiled according to the adapted methodology of Elias, Rombaldi, Silva, Nora, and Dias (1996). The grains with the hull were soaked (grain mass:water volume ratio 1:1.5) in heated water at 65 °C ± 2 °C for 300 min and autoclaved at 116 °C ± 1 °C (pressure 0.6 kPa ±0.05 kPa) for 10 min. After this treatment, the samples were dried to 13% ± 1% moisture at a grain mass temperature below 40 °C. To obtain the parboiled brown rice, the grains were dehulled, and to obtain the parboiled polished rice, grains were dehulled and polished. To evaluate the cooked rice, the grains were cooked in a grain mass:water volume ratio of 1:2.5 for 30 min and then dried at 50 °C. The grains were ground to obtain the right particle size for the analyses.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2. วัสดุและวิธีการ2.1 การทดลองวัสดุข้าวที่ปลูกในทดลองฟิลด์ในฤดูกาล 2006-2007 เติบโตกับเท่าเติบโตเงื่อนไขในพื้นที่ทดลองการเกษตรภาคของกลาง Universidade เดอซานตามาเรีย ซานตามาเรีย RS บราซิลข้าวปลูกรวมต่อไปนี้: สิบข้าว ecotypes (พันธุ์ข้าวแปลงพันธุกรรมที่แตกต่างกันทางภูมิศาสตร์) มีสีแดง pericarp จากภูมิภาคต่าง ๆ ของโอกทำเนรัฐที่รวบรวม โดยนักวิจัยจาก Grandense ริโอ Instituto ทำ Arroz (IRGA), เรียกว่า Ec1A, Ec1B, Ec2A, Ec2B, Ec2C, Ec2D, Ec3A, Ec3B, Ec3C และ Ec4A ห้าข้าวพันธุ์ มีสีแดง pericarp จากภาคตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิลที่รวบรวม โดยนักวิจัยจาก Embrapa Meio-เหนือ PB1, PB4, PB5, PB11 และ PB13 การ cultivar ข้าวหนึ่งกับสี pericarp แดงจากพึงพอเด Pesquisa อี Agropecuária Extensão ชนบทเดอซานตา (Epagri), ที่เรียกว่า Epagri IAC 600 เรียกว่า cultivar ข้าวหนึ่งกับสี pericarp ดำจาก Instituto Agronômico Campinas (IAC), และ cultivar ข้าวหนึ่งกับสี pericarp สีน้ำตาลอ่อนจาก IRGA เรียก Irga 417หลังการเก็บเกี่ยว เกรนได้แห้งไป 13 ± 1% ของความชื้นที่อุณหภูมิเมล็ดข้าวโดยรวมต่ำกว่า 40 องศาเซลเซียส สำหรับแต่ละ ecotype cultivar วัสดุเริ่มต้นประมาณ 10000 g ตัวอย่างเหล่านี้ถูกแบ่งออกเป็น 1000 กรัมตัวอย่างสำหรับเงื่อนไขการประมวลผลต่าง ๆ ผลหลังจากการประมวลผลแต่ละตัวอย่างประมาณ 800 g ตัวอย่างเหล่านี้ได้เพิ่มเติมปฐมภูมิในตัวอย่างของ 200 g ใช้สำหรับวิเคราะห์ห้องปฏิบัติการ2.2. ประมวลผลเมล็ดสำหรับวิเคราะห์ห้องปฏิบัติการ เกรนถูกประมวลผลในลักษณะต่าง ๆ ดังนี้: สีน้ำตาล ขัดเงา นึ่งนึ่ง และน้ำตาลขัดเงา ธัญพืชมีประเมินทั้งดิบ และสุก รับธัญพืชน้ำตาล แป้งถูก dehulled และการขาดงานของบรรทัดในธัญพืชถูก สังเกต บอกว่า รำไม่สูญเสียระหว่างการประมวลผล การได้รับธัญพืชขัด ธัญพืช dehulled ถูกขัดเอาชั้นภายนอกของเมล็ดข้าว (รำ) ข้าวที่นึ่งตามวิธีดัดแปลงของเอเลีย Rombaldi, Silva โนราห์ และ Dias (1996) ธัญพืชกับฮัลล์ถูก soaked (เมล็ด 1:1. อัตราส่วนปริมาตรมวล: น้ำ 5) ในน้ำอุ่นที่ 65 ° C ± 2 ° C 300 นาที และ autoclaved ที่ 116 ° C ± 1 ° C (ความดัน 0.6 kPa ± 0.05 kPa) ใน 10 นาที หลังจากการรักษานี้ ตัวอย่างที่แห้งไป 13% ± 1% ความชื้นที่อุณหภูมิเมล็ดข้าวโดยรวมต่ำกว่า 40 องศาเซลเซียส รับข้าวกล้องนึ่ง เกรนถูก dehulled และรับการนึ่งขัดข้าว ธัญพืชได้ dehulled และขัดเงา ประเมินข้าวสุก เกรนได้ในอัตราส่วนปริมาตรมวล: น้ำข้าวของ 1:2.5 ใน 30 นาที และอบแห้งที่ 50 องศาเซลเซียส ธัญพืชมีพื้นดินเพื่อให้ได้ขนาดอนุภาคเหมาะสมสำหรับการวิเคราะห์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2. วัสดุและวิธีการ
2.1 วัสดุทดลอง
. เมล็ดข้าวได้รับการปลูกฝังในการทดลองภาคสนามในฤดูกาล 2006-2007 ที่กำลังเติบโตด้วยสภาพการเจริญเติบโตเท่ากับในพื้นที่ทดลองเกษตรภาควิชา Universidade สหพันธ์ Santa Maria, Santa Maria, RS, ประเทศบราซิลข้าวที่ปลูกรวมถึงต่อไปนี้: สิบพันธุ์ข้าว (พันธุกรรมที่แตกต่างทางภูมิศาสตร์พันธุ์ข้าว) ที่มีสีเปลือกสีแดงจากภูมิภาคต่าง ๆ ของ Rio Grande do Sul รัฐที่เก็บรวบรวมโดยนักวิจัยจากสถาบันโอ Grandense ไม่ Arroz (Irga) เรียก EC1A, Ec1B, EC2A, Ec2B, Ec2C, EC2D , EC3A, Ec3B, Ec3C และ EC4A; ห้าสายพันธุ์ข้าวที่มีสีเปลือกสีแดงจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิลที่เก็บรวบรวมโดยนักวิจัยจาก Embrapa กองกลาง Norte เรียก PB1, PB4, PB5 PB11 และ pb13; พันธุ์ข้าวที่มีสีเปลือกสีแดงจาก Empresa de Pesquisa AgropecuáriaอีExtensão Rural de Santa Catarina (Epagri) เรียก Epagri; พันธุ์ข้าวที่มีสีเปลือกสีดำจาก Instituto Agronomico Campinas (IAC) เรียก IAC 600; และพันธุ์ข้าวที่มีสีน้ำตาลอ่อนสีเปลือกจาก Irga เรียก Irga 417. หลังจากเก็บเกี่ยวธัญพืชแห้ง 13% ± 1% ของความชื้นที่อุณหภูมิมวลข้าวต่ำกว่า 40 องศาเซลเซียส สำหรับแต่ละสายพันธุ์และพันธุ์วัสดุเริ่มต้นอยู่ที่ประมาณ 10,000 กรัม ตัวอย่างเหล่านี้ถูกแบ่งออกเป็น 1,000 ตัวอย่างกรัมสำหรับเงื่อนไขในการประมวลผลต่างๆที่เกิดขึ้นในกลุ่มตัวอย่างประมาณ 800 กรัมหลังจากการประมวลผลแต่ละ ตัวอย่างเหล่านี้ถูกแบ่งออกในตัวอย่างของ 200 กรัมใช้สำหรับการวิเคราะห์ในห้องปฏิบัติการ. 2.2 การประมวลผลเมล็ดสำหรับการวิเคราะห์ในห้องปฏิบัติการธัญพืชที่ถูกประมวลผลในรูปแบบที่แตกต่างกันดังต่อไปนี้: สีน้ำตาล, ขัด, ข้าวนึ่งและขัดสีข้าวนึ่ง ธัญพืชได้รับการประเมินทั้งดิบและสุก เพื่อให้ได้เมล็ดสีน้ำตาลธัญพืชข้าวกล้องถูกและขาดของเส้นในธัญพืชพบแสดงให้เห็นว่ารำไม่ได้หายไประหว่างการประมวลผล การขอรับธัญพืชขัด, ธัญพืชข้าวกล้องถูกขัดเพื่อลบชั้นนอกของเมล็ดข้าว (รำ) ข้าวข้าวนึ่งตามวิธีการปรับตัวของอีเลียส Rombaldi ซิลวาร่าและดิอาส (1996) ธัญพืชที่มีเรือถูกแช่ (มวลเม็ดอัตราส่วนปริมาณน้ำ 1: 1.5) ในน้ำอุ่น 65 องศาเซลเซียส± 2 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 300 นาทีและนึ่งฆ่าเชื้อที่ 116 องศาเซลเซียส± 1 ° C (ความดัน 0.6 kPa ± 0.05 ปาสคาล) เป็นเวลา 10 นาที หลังจากการรักษานี้ตัวอย่างแห้ง 13% ความชื้น± 1% ที่อุณหภูมิมวลข้าวต่ำกว่า 40 องศาเซลเซียส การขอรับข้าวกล้องข้าวนึ่งข้าวกล้องธัญพืชได้และจะได้รับข้าวสารข้าวนึ่งธัญพืชข้าวกล้องถูกและขัด เพื่อประเมินข้าวธัญพืชที่ถูกปรุงสุกในมวลเม็ดอัตราส่วนปริมาณน้ำเท่ากับ 1: 2.5 เป็นเวลา 30 นาทีและอบแห้งแล้วที่ 50 ° C ธัญพืชที่พื้นดินเพื่อให้ได้ขนาดอนุภาคที่เหมาะสมสำหรับการวิเคราะห์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2 . วัสดุและวิธีการ
2.1 . ทดลองวัสดุ
เมล็ดข้าวปลูกในแปลงทดลอง ใน พ.ศ. 2549 – 2550 เท่ากับฤดูปลูกที่มีสภาพปลูกในพื้นที่ทดลองของกรมวิชาการเกษตร ของมหาวิทยาลัย ซานตา มาเรีย , ซานตามาเรีย , RS , บราซิล

ข้าวปลูกรวมต่อไปนี้ :ชุดข้าวสิบ ( พันธุกรรมที่แตกต่างกันทางภูมิศาสตร์ข้าว ) ด้วยสีเปลือกสีแดงจากภูมิภาคต่างๆของรักที่ริมขอบฟ้ารัฐที่รวบรวมโดยนักวิจัยจาก Instituto ริโอ grandense ทำที่ตั้ง ( irga ) ที่เรียกว่า ec1a ec1b ec2a ec2b , , , , ec2d ec2c ec3a ec3b , , , , และ ec3c ec4a ;ห้าสายพันธุ์ข้าวที่มีสีเปลือกสีแดงจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิล ที่รวบรวมโดยนักวิจัยจาก embrapa ไมโอ Norte , เรียกว่า PB1 , pb4 เจน pb11 pb13 , และ , ข้าวพันธุ์ที่มีสีเปลือกแดง จาก บริษัท เดอ ัน agropecu . kgm เรีย E extens ฮัล O ชนบท de Santa Catarina ( epagri ) ที่เรียกว่า epagri ; หนึ่ง ข้าวพันธุ์ที่มีเปลือกสีดำจาก Instituto Agron เป็นการ Mico Campinas ( IAC )เรียกว่า IAC 600 ; และเป็นหนึ่งในข้าวพันธุ์ที่มีเปลือกสีน้ำตาลอ่อนสีจาก irga เรียกว่า irga 417 .

หลังจากการเก็บเกี่ยวธัญพืชแห้ง 13% ± 1% ของความชื้นที่อุณหภูมิต่ำกว่า 40 องศา มวลเมล็ดของแต่ละพันธุ์ และพันธุ์ตั้งต้นอยู่ที่ประมาณ 10 , 000 กรัม ตัวอย่างเหล่านี้แบ่ง ใน 1 , 000 กรัมตัวอย่างสำหรับสภาวะต่าง ๆส่งผลให้จำนวนประมาณ 800 กรัม แต่ละหลังการประมวลผล ตัวอย่างเหล่านี้ได้แบ่งตัวอย่าง 200 g ใช้สำหรับห้องปฏิบัติการวิเคราะห์

2.2 . เมล็ดการประมวลผล
สำหรับห้องปฏิบัติการวิเคราะห์ , ธัญพืชที่ถูกประมวลผลในลักษณะต่าง ๆดังนี้ สีน้ำตาล สวยงาม ขาว น้ำตาล และ ข้าวนึ่งขัด ธัญพืช ได้แก่ ทั้งดิบและสุก ขอรับเมล็ดสีน้ำตาลธัญพืชเป็น dehulled และการขาดของเส้นในธัญพืช ซึ่งแสดงว่าไม่มีแบรนหายไปในระหว่างการประมวลผล ขอรับเมล็ดขัด , dehulled ธัญพืชถูกขัดเพื่อลบเลเยอร์ภายนอกของเมล็ดข้าว ( รำ ) ข้าวนึ่งตามการดัดแปลงวิธีการเอลียาห์ rombaldi ซิลวา , โนรา , และดิ ( 1996 ) ธัญพืชกับเรือเปียกโชก ( มวลเม็ด :ปริมาณน้ำเท่ากับ 1 : 1.5 ) ในน้ำอุ่นที่อุณหภูมิ 65 องศา C ± 2 ° C 300 นาทีที่ 116 องศา C ±สังเคราะห์ 1 ° C ( แรงดัน 0.6 กิโลปาสคาล± 0.05 กิโลปาสคาล ) นาน 10 นาที หลังจากการรักษานี้ ตัวอย่างแห้ง 13% ± 1 % ความชื้นที่อุณหภูมิต่ำกว่า 40 องศา เม็ดมวล เพื่อให้ได้ผลดี ข้าวกล้อง ธัญพืช เป็น dehulled และเพื่อให้ได้ข้าวนึ่งขัด ธัญพืช เป็น dehulled และขัดหาข้าวให้สุก เม็ดสุกในเม็ดมวลปริมาณน้ำเท่ากับ 1:2.5 30 นาที แล้วอบแห้งที่อุณหภูมิ 50 องศาซีเกรนมีพื้นดินเพื่อให้ได้อนุภาคขนาดที่เหมาะสมสำหรับการวิเคราะห์ .