He felt her stir beside him as she

He felt her stir beside him as she awakened. It was just a slight movement, but he felt it. He had always been hyper aware of her. Aware of every little movement, of every little sound she made. He laid still and waited to see what she would do, wishing he could read her mind. What was she thinking? Was she already regretting everything they had just done together in this bed a few hours ago? Had she put up her walls like she had done after their kiss the other night in her apartment? Or like she did a few days ago when she had slipped out his bed and left him while he slept. He had felt her then too, but because he had been sick, he had been too tired and too weak to try and stop her from leaving.

Shin Hye smiled. She didn’t want to wake up from the beautiful dream she was having. She just wanted to lay there and luxuriate in the feeling of being close to a warm body. She missed this feeling of waking up next to him, of having his arm laying possessively across her naked body. He had always been like that, possessive and territorial. And in a way, that was comforting to her, it made her feel wanted. She allowed herself a few more seconds to savor the feelings of being close to him before she had to open her eyes to a new day.

For the second time in a week, she snuck out of his bed while he was asleep. Sliding her body sideways, she slipped her body from under his outstretched arm, careful not to wake him. She paused when she felt his arm tense, but after a few seconds and he didn’t move, she slid all the way out of the bed. She stretched gingerly, aware of aches and pains in her body that she hadn’t felt in a long time. She didn’t dare look to the other side of the bed because it would be a temptation. It took all her willpower to not climb back into the bed and snuggle up to him as she had done in the past.

Opening his eyes to slits, Min Ho watched her move around the room trying to be quiet, while gathering up her clothes. Was she going to to say good bye after she dressed or was she going to sneak out like a thief again? Should he let her know he was awake. Would that make any difference to her?

As he watched her quietly leave the room without a backward glance, he had his answer. She was going to sneak out like a thief. She regretted last night as she warned him she would. He was a fool to hope otherwise.

He rolled over onto his back and blew out a long breath after the bedroom door closed. Maybe it was for the better that she left. He needed time to think, to evaluate their relationship. They were going to have one, he had no doubt about that. But what sort of relationship? He didn’t know that yet. Not without some honest answers from her.

She may have regrets about last night, but he didn’t. Holding Shin Hye in his arms and making love to her was still a soul searing experience, physically and emotionally. He had never had an emotional connection with anyone like what he had with her. Only she had ever made him feel that need to possess and own another person so completely that you ached when they weren’t there. Her betrayal eight years ago had gutted him, leaving him emotionally barren. He had tried to erase her from his mind, but he hadn’t been able to, no matter how hard he tried.

He heard the beeping of the security alarm as the front door was opened, then closed again.

Dammit! He couldn’t believe she would leave just like that, without saying a goodbye.

Throwing back the sheets, he jumped out of bed and sprinted for the bedroom door. She damn well couldn’t leave. She owed him answers. She had a lot of explaining to do and it had better be damn good.

As he sprinted across the living room to get to the front door, the thought crossed his mind that he was naked, but he quickly weighed the risks and decided he would take it. Throwing open the front door, he raced down the hall to the elevator just as the door closed, shutting him out. Leaving him to bang on the metal casing.

Shin Hye couldn’t believe her eyes as she saw Min Ho race across his apartment and disappeared out the door. She had just stepped into the kitchen to start a pot of coffee when she heard the bedroom door open. Then she watched him streaking across the living room to the front door and opening it, without a stitch of clothing. That kind of behavior was unlike him. Was he chasing after her? She felt a small fluttering in her tummy at the thought.

Min Ho’s mind was already thinking of how quickly he could get ready and head over to her apartment, so he was surprised to see her standing in the kitchen doorway waiting for him. Relief swept through him when he realized she hadn’t left him after all. She was going to stay and fight this time.

She held his stare as he approached her. She looked good standing there dressed only in his discarded shirt, legs bare underneath. Face, free of makeup. Lips, red and swollen from his kisses. Hair, tousled and tangled from his fingers running through them. He searched her face for a clue of what she was thinking, but she didn’t give anything away in her expression.

Stopping in front of her, he cupped her face and kissed her. She opened her mouth for him, allowing the kiss to deepen. His tongue swept inside her mouth finding hers. Her need for some sort of connection was just as great as his as she softly returned his kiss.

“What was that for?” Shin Hye eyed him warily when he pulled back from the kiss that had weakened her knees.

“Good morning.” He smiled, choosing not to answer her question.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขารู้สึกว่าเธอคนข้างเขาเธอตื่นตัว มันเป็นเพียงการเคลื่อนไหวเล็กน้อย แต่เขารู้สึก เสมอได้ไฮเปอร์ตระหนักถึงเธอ การตระหนักถึงสิ่งเล็กน้อย ทุกเสียงเล็ก ๆ ที่เธอทำ เขาวางยัง และรอเพื่อดูสิ่งที่เธอทำ วิชชิ่งสามารถอ่านจิตใจของเธอ เธอไม่คิดอะไร ถูกเธอแล้ว regretting ทุกอย่างพวกเขาเพียงทำกันในนี้ไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา เธอได้วางผนังของเธอเหมือนที่เธอได้กระทำหลังจากการจูบคืนอพาร์ทเมนต์ของเธอ หรือเหมือนกับเธอไม่กี่วันที่ผ่านมาเมื่อเธอมีเล็ดรอดออกเตียง และทิ้งเขาในขณะที่ เขานอนหลับ เขามีรู้สึกเธอแล้วเกินไป แต่เนื่องจากเขาเคยป่วย เคยเหนื่อยเกินไป และอ่อนแอเกินไปที่จะลอง และหยุดเธอจากการปล่อยHye ชินยิ้ม เธอไม่ต้องการตื่นจากความฝันสวยงามที่เธอมี เธอเพียงต้องการที่จะวางมี และเพลิดเพลินในความรู้สึกของร่างกายที่อบอุ่น เธอพลาดนี้รู้สึกตื่นขึ้นมาถัดจากเขา มีแขนเขา possessively คร่อมร่างกายของเธอเปลือย เขามักจะได้เช่นนั้น ข้างหวง และดินแดน และวิธีการ ที่ได้พบเธอ มันทำให้เธอรู้สึกต้องการ เธออนุญาตให้ตัวเองเพิ่มเติมสองสามวินาทีเพื่อลิ้มรสความรู้สึกของเขาก่อนที่เธอมีเพื่อเปิดตาของเธอเพื่อวันใหม่ครั้งที่สองในหนึ่งสัปดาห์ เธอ snuck ออกจากเตียงของเขาขณะกำลังหลับ เธอเลื่อนร่างกายของเธอไปด้านข้าง เล็ดรอดร่างกายของเธออย่างเขา outstretched แขน ระวังไม่ให้ปลุกเขา เธอหยุดชั่วคราวเมื่อเธอรู้สึกตึงเครียดแขนของเขา แต่หลังจากที่ไม่กี่วินาทีและเขาไม่ย้าย เธอฝ่อทางออกจากนอน เธอยืด gingerly ตระหนักถึงความปวดเมื่อยและปวดในร่างกายของเธอที่เธอไม่ได้รู้สึกมานาน เธอไม่กล้ามองไปอีกด้านหนึ่งของเตียง เพราะมันจะเป็นสิ่งล่อใจ ใช้ willpower เธอไม่ปีนเตียงไว้ และอิงแอบกับเขาเธอได้ทำในอดีตเปิดตาดู slits โฮจิมินห์นาทีดูเธอย้ายห้องจะเงียบสงบ ในขณะที่รวบรวมค่าเสื้อผ้าของเธอ เธอกำลังจะไปพูดว่าลาก่อนหลังจากที่เธอแต่งตัว หรือเธอกำลังแอบออกเช่นขโมยอีก เขาควรให้เธอรู้ว่า เขาทำงาน ที่จะทำให้แตกต่างกับเธอหรือไม่ขณะที่เขาเฝ้าดูเธออย่างเงียบ ๆ ปล่อยให้ห้องที่ไม่ มีย้อนหลังคร่าว ๆ เขาได้คำตอบของเขา เธอกำลังแอบออกเช่นขโมย นาง regretted คืนสุดท้ายเธอเตือนเขาเธอจะ เขาเป็นคนโง่หวังอย่างอื่นเขาสะสมบนหลังของเขา และได้พัดออกหายใจยาวหลังจากปิดประตูห้องนอน บางทีมันก็ดีกว่าที่เธอทิ้ง เขาต้องใช้เวลาในการคิด การประเมินความสัมพันธ์ของพวกเขา พวกเขาจะมีหนึ่ง เขาไม่สงสัยที่ แต่ว่าเรียงลำดับของความสัมพันธ์ เขาไม่รู้ว่ายัง ไม่ไม่ มีบางคำตอบที่ซื่อสัตย์จากเธอเธออาจ regrets เกี่ยวกับคืนสุดท้าย แต่เขาไม่ได้ ยังคงถือ Shin Hye ในแผ่นดินของเขาและความรักทำให้เธอถูกวิญญาณ searing ประสบการณ์ ร่างกาย และอารมณ์ นอกจากนี้เขาไม่เคยมีการเชื่อมต่อทางอารมณ์กับใครเช่นสิ่งที่เขามีกับเธอ เท่านั้น เธอได้เคยทำให้เขารู้สึกว่าจำเป็นต้องมี และเป็นเจ้าของบุคคลอื่นทั้งหมดที่คุณ ached เมื่อพวกเขาไม่มี แปดปีที่ผ่านมาของเธอทรยศได้ gutted เขา ปล่อยเขาแห้งแล้งอารมณ์ เขาได้พยายามที่จะลบเธอจากใจของเขา แต่เขาไม่ได้ได้ ไม่ยากเขาพยายามเขาได้ยิน beeping ความปลอดภัยเตือนประตูหน้าเปิด ปิดอีกกับ เขาไม่เชื่อว่า เธอจะปล่อยเพียงเช่นนั้น ไม่พูดคำลาเขาทิ้งกลับแผ่นงาน ไปออกจากเตียง และ sprinted สำหรับประตูห้องนอน เธอไอ้ดีไม่ปล่อยไว้ เธอเป็นหนี้เขาตอบ เธอมีอธิบายการทำ และมันน่าเป็นไอ้ดีเป็นเขา sprinted ในห้องนั่งเล่นเข้าไปที่ประตูด้านหน้า คิดข้ามจิตใจของเขาว่า เขาเปลือยกาย แต่เขาชั่งน้ำหนักความเสี่ยง และตัดสินใจที่เขาจะใช้มันอย่างรวดเร็ว ขว้างปาเปิดประตูด้านหน้า เขา raced ลงศาลาไปลิฟต์ประตูปิด ปิดเขาออกก็ ออกจากเขาบางบนปลอกโลหะชิน Hye ไม่เชื่อสายตาของเธอขณะที่เธอเห็นโฮจิมินห์นาทีแข่งในอพาร์ทเมนต์ของเขา และหายออกจากประตูได้ เธอมีเพียงขั้นบันไดเป็นห้องครัวเริ่มต้นหม้อกาแฟเมื่อเธอได้ยินเปิดประตูห้องนอน แล้ว เธอเห็นเขา streaking ข้ามห้องไปประตูด้านหน้าและเปิด ไม่ มีตะเข็บของเสื้อผ้า แบบของพฤติกรรมแตกต่างจากเขา เขาถูกไล่หลังเธอ เธอรู้สึกตัวเล็ก fluttering ในหน้าท้องของเธอที่คิดจิตใจต่ำสุดโฮจิมินห์ถูกแล้วคิดอย่างรวดเร็วเขาได้รับพร้อม และใหญ่กว่าให้อพาร์ทเมนท์ของเธอ เพื่อให้เขาแปลกใจที่เห็นเธอยืนอยู่ในประตูห้องครัวรอเขา บรรเทาที่กวาดผ่านเขาเมื่อรู้เธอไม่ได้ทิ้งเขาหลังจากทั้งหมด เธอกำลังจะพักผ่อน และต่อสู้ครั้งนี้เธอจับจ้องเขาขณะที่เขาทาบทามเธอ เธอดีที่ยืนมีเฉพาะในเสื้อของเขาถูกละทิ้ง ขาเอาภายใต้ ใบหน้า แต่งหน้าฟรี ริมฝีปาก แดง และบวมจากการจูบของเขา ผม ยุ่ง และราพันเซลจากนิ้วมือของเขาผ่านไป เขาค้นหาใบหน้าของเธอสำหรับเงื่อนงำของสิ่งที่เธอได้คิด แต่เธอไม่ได้ให้อะไรในนิพจน์ของเธอเขาหยุดตรงหน้า cupped ใบหน้าของเธอ และรั้งเธอไว้ เธอเปิดปากของเธอเขา ยอมให้จูบอย่างลึกซึ้ง ลิ้นของเขากวาดภายในปากของเธอค้นหาเธอ เธอต้องการเรียงลำดับบางอย่างของการเชื่อมต่อได้เพียงเป็นดีเป็นของเขาเป็นก็กลับมาจูบเขาเบา ๆ"อะไรนะสำหรับ" ชิน Hye ตาเขา warily เมื่อเขาดึงกลับจากจูบที่มีหัวเข่าของเธอลดลง"สวัสดีตอนเช้า" ยิ้ม ไม่ต้องตอบคำถามของเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขารู้สึกว่าคนของเธอเคียงข้างเขาในขณะที่เธอตื่นขึ้นมา มันเป็นเพียงการเคลื่อนไหวเล็กน้อย แต่เขารู้สึกว่ามัน เขาได้รับเสมอมากเกินไปตระหนักถึงเธอ รอบรู้ของทุกการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ น้อย ๆ ของทุกเสียงเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เธอทำ เขาวางและยังคงรอที่จะเห็นสิ่งที่เธอจะทำอย่างไรอยากที่เขาสามารถอ่านใจของเธอ อะไรคือสิ่งที่เธอคิด? ถูกแล้วที่เธอเสียใจทุกอย่างที่พวกเขาได้ทำเพียงแค่ร่วมกันในเตียงนี้ไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา? เธอได้นำขึ้นกำแพงของเธอเหมือนที่เธอเคยทำมาหลังจากจูบของพวกเขาคืนอื่น ๆ ในพาร์ทเมนท์ของเธอ? หรือชอบที่เธอทำไม่กี่วันที่ผ่านมาเมื่อเธอได้หลุดออกเตียงของเขาและทิ้งเขาในขณะที่เขานอนหลับ เขามีความรู้สึกของเธอแล้วด้วย แต่เพราะเขาได้รับการเจ็บป่วยที่เขาได้รับเหนื่อยเกินไปและอ่อนแอเกินไปที่จะลองและหยุดเธอออกจาก. ชินเฮยิ้ม เธอไม่ต้องการที่จะตื่นขึ้นมาจากความฝันที่สวยงามเธอก็มี เธอแค่อยากจะนอนอยู่ที่นั่นและอยู่อย่างสุขสบายในความรู้สึกของการใกล้กับร่างกายอบอุ่น เธอคิดถึงความรู้สึกของการตื่นขึ้นนี้ต่อไปเขาของการมีแขนของเขาวาง possessively ทั่วร่างกายที่เปลือยเปล่าของเธอ เขาเคยเป็นเช่นนั้นหวงและดินแดน และในทางที่ถูกปลอบโยนกับเธอมันทำให้เธอรู้สึกอยาก เธอได้รับอนุญาตให้ตัวเองมากขึ้นไม่กี่วินาทีที่จะลิ้มรสความรู้สึกของการเป็นใกล้ชิดกับเขาก่อนที่เธอจะต้องเปิดตาของเธอเพื่อวันใหม่. เป็นครั้งที่สองในรอบสัปดาห์ที่เธอแอบออกจากเตียงของเขาในขณะที่เขากำลังนอนหลับ ร่างกายของเธอเลื่อนด้านข้างเธอลื่นร่างกายของเธอออกมาจากใต้แขนยื่นออกของเขาระมัดระวังที่จะไม่ปลุกเขา เธอหยุดชั่วคราวเมื่อเธอรู้สึกว่าแขนของเขาเครียด แต่หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีและเขาไม่ได้ย้ายเธอเลื่อนทุกอย่างออกจากเตียง เธอยืดระมัดระวังตระหนักถึงอาการปวดเมื่อยในร่างกายของเธอว่าเธอไม่ได้รู้สึกว่าในระยะเวลานาน เธอไม่กล้ามองไปทางด้านอื่น ๆ ของเตียงเพราะมันจะเป็นสิ่งล่อใจ มันเอาจิตตานุภาพของเธอจะไม่ได้ปีนกลับเข้าไปในห้องนอนและกระซิกกับเขาขณะที่เธอเคยทำมาในอดีตที่ผ่านมา. เปิดสายตาของเขาไปกรีด, มินโฮดูเธอย้ายไปรอบ ๆ ห้องพยายามที่จะเป็นที่เงียบสงบในขณะที่รวบรวมขึ้นเสื้อผ้าของเธอ ถูกเธอจะไปที่จะบอกว่าลาก่อนที่ดีหลังจากที่เธอสวมใส่หรือไม่ก็เธอจะแอบออกเหมือนขโมยอีกครั้ง? เขาควรจะปล่อยให้เธอรู้ว่าเขาตื่น ที่จะสร้างความแตกต่างใด ๆ กับเธอ? ในขณะที่เขาเฝ้ามองเธออย่างเงียบ ๆ ออกจากห้องพักโดยไม่ต้องย้อนกลับอย่างรวดเร็วเขามีคำตอบของเขา เธอกำลังจะไปแอบออกเหมือนขโมย เธอเสียใจคืนที่ผ่านมาขณะที่เธอเตือนเขาว่าเธอจะ เขาเป็นคนโง่ที่จะหวังเป็นอย่างอื่น. เขากลิ้งไปมาบนหลังของเขาและพัดออกลมหายใจนานหลังจากที่ประตูห้องนอนปิด บางทีมันอาจจะเป็นที่ดีกว่าที่เธอทิ้ง เขาต้องการเวลาที่จะคิดว่าจะประเมินความสัมพันธ์ของพวกเขา พวกเขากำลังจะมีหนึ่งเขามีข้อสงสัยเกี่ยวกับว่าไม่มี แต่สิ่งที่จัดเรียงของความสัมพันธ์? เขาไม่ได้รู้ว่ายัง ไม่ได้โดยไม่มีคำตอบบางอย่างเที่ยงตรงจากเธอ. เธออาจจะมีความเสียใจเกี่ยวกับคืนที่ผ่านมา แต่เขาไม่ได้ โฮลดิ้งชินเฮในอ้อมแขนของเขาและทำให้ความรักกับเธอยังคงเป็นประสบการณ์วิญญาณ searing, ทางร่างกายและอารมณ์ เขาไม่เคยมีการเชื่อมต่อทางอารมณ์กับทุกคนที่ต้องการสิ่งที่เขามีกับเธอ เดียวที่เธอได้เคยทำเขารู้สึกว่าจำเป็นที่จะต้องมีความเป็นเจ้าของและผู้อื่นเพื่อให้สมบูรณ์ที่คุณปวดร้าวเมื่อพวกเขาไม่ได้มี ทรยศแปดปีที่ผ่านมาเธอได้เสียใจมากเขาปล่อยให้เขาเป็นหมันอารมณ์ เขาได้พยายามที่จะลบเธอจากใจของเขา แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะไม่ว่าเขาพยายามอย่างหนัก. เขาได้ยินเสียงบี๊บการเตือนภัยการรักษาความปลอดภัยเป็นประตูหน้าบ้านถูกเปิดแล้วปิดอีกครั้ง. บ้าเอ้ย! เขาอาจจะไม่เชื่อว่าเธอจะทิ้งเช่นเดียวกับที่โดยไม่บอกลา. โยนกลับแผ่นเขากระโดดออกจากเตียงและวิ่งสำหรับประตูห้องนอน เธอด่าดีไม่สามารถออกจาก เธอเป็นหนี้เขาตอบ เธอมีจำนวนมากของการอธิบายที่จะทำและมันได้ดีกว่าจะดีแช่ง. ขณะที่เขาวิ่งไปทั่วห้องนั่งเล่นที่จะได้รับไปที่ประตูหน้าคิดข้ามใจของเขาว่าเขาเปลือยกาย แต่เขาได้อย่างรวดเร็วชั่งน้ำหนักความเสี่ยงและตัดสินใจว่าเขาจะ เอามัน โยนเปิดประตูหน้าบ้านเขาวิ่งลงไปที่ห้องโถงลิฟท์เช่นเดียวกับประตูปิดปิดเขาออก ปล่อยให้เขาปังบนปลอกโลหะ. ชินเฮไม่อยากจะเชื่อสายตาของเธอขณะที่เธอได้เห็นการแข่งขันมินโฮทั่วพาร์ทเมนท์ของเขาและหายออกจากประตู เธอเพิ่งก้าวเข้ามาในห้องครัวที่จะเริ่มต้นหม้อกาแฟเมื่อเธอได้ยินเสียงประตูห้องนอนเปิด จากนั้นเธอก็ดูเขาพุ่งข้ามห้องนั่งเล่นไปที่ประตูด้านหน้าและเปิดมันโดยไม่ต้องตะเข็บของเสื้อผ้า ชนิดของพฤติกรรมนั่นคือแตกต่างจากเขา ถูกเขาไล่หลังเธอ? เธอรู้สึกกระพือขนาดเล็กในท้องของเธอที่คิด. ใจมินโฮถูกแล้วคิดของวิธีการอย่างรวดเร็วเขาจะได้รับพร้อมและตรงไปที่อพาร์ตเมนต์ของเธอเพื่อให้เขารู้สึกประหลาดใจที่เห็นเธอยืนอยู่ที่ประตูทางเข้าห้องครัวรอเขา บรรเทากวาดผ่านเขาเมื่อเขารู้ว่าเธอไม่เคยทิ้งเขาหลังจากทั้งหมด เธอเป็นคนที่จะอยู่และการต่อสู้ในครั้งนี้. เธอถือจ้องมองของเขาในขณะที่เขาเดินเข้ามาใกล้เธอ เธอมองสถานะที่ดีมีเพียงสวมใส่ในเสื้อของเขาทิ้งขาเปลือยใต้ ใบหน้าฟรีของการแต่งหน้า ริมฝีปากสีแดงและบวมจากการจูบของเขา ผมกระเซิงและพันกันจากนิ้วมือของเขาวิ่งผ่านพวกเขา เขาค้นหาใบหน้าของเธอสำหรับเบาะแสของสิ่งที่เธอคิด แต่เธอไม่ได้ให้อะไรไปในการแสดงออกของเธอ. หยุดอยู่ตรงหน้าเธอเขาป้องใบหน้าของเธอและจูบเธอ เธอเปิดปากของเธอให้เขาช่วยให้จูบที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ลิ้นของเขากวาดเข้าไปในปากของเธอหาเธอ ความต้องการของเธอสำหรับการเรียงลำดับของการเชื่อมต่อบางอย่างเป็นเพียงเป็นใหญ่เป็นของเขาขณะที่เธอกลับมาจูบเบา ๆ ของเขา. "อะไรคือสิ่งที่ว่า?" ชินฮเยตาเขาอย่างระมัดระวังเมื่อเขาดึงกลับจากจูบที่ได้ลดลงหัวเข่าของเธอ. "อรุณสวัสดิ์". เขายิ้มไม่เลือกที่จะตอบคำถามของเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขารู้สึกกวนเธอเคียงข้างเขาเธอตื่นแล้ว มันเป็นเพียงเล็กน้อยเคลื่อนไหว แต่เขารู้สึกว่ามัน เขามักจะไฮเปอร์ตระหนักถึงเธอ รับรู้ทุกการเคลื่อนไหวเล็ก ๆน้อย ๆของทุกๆเสียงที่เธอทำ . เขานอนนิ่ง รอดูว่าเธอจะทำ อยากให้เขาอ่านความคิดเธอ เธอกำลังคิดอะไรอยู่ เธอเสียใจทุกอย่างที่พวกเขาเพิ่งทำกันบนเตียงนี้เมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาเธอใส่ขึ้นผนังของเธอเหมือนที่เธอทำหลังจากจูบของพวกเขาเมื่อคืนในอพาร์ทเม้นท์ของเธอ หรือเหมือนที่เธอทำเมื่อไม่กี่วันก่อน เมื่อเธอแอบออกมาที่เตียงของเขาและซ้ายเขาตอนที่เขาหลับ เขารู้สึกเหมือนเธอเหมือนกัน แต่เพราะเขาป่วย เขาได้รับเหนื่อยและอ่อนแอเกินไปที่จะลองและหยุดเธอจากไป

ชินเฮยิ้ม เธอไม่อยากที่จะตื่นจากความฝันอันสวยงามที่เธอมีเธอแค่อยากจะนอนที่นั่น และอยู่อย่างสุขสบายในความรู้สึกของการปิด เพื่ออบอุ่นร่างกาย เธอไม่ได้รู้สึกตื่นนี้ ข้างๆเขามีแขนวาง possessively ผ่านร่างกายที่เปล่าเปลือยของเธอ เขาเป็นอย่างนั้นเสมอ หวง และดินแดน . และในทางที่ถูกปลอบโยนเธอ ทำให้เธอรู้สึกอยากเธออนุญาตให้ตัวเองไม่กี่วินาทีที่จะได้ลิ้มรสความรู้สึกของการใกล้ชิดกับเขา ก่อนที่เธอจะลืมตาวันใหม่

สำหรับครั้งที่สองในรอบสัปดาห์ เธอแอบออกมาจากเตียงของเขา ตอนที่เขาหลับ เลื่อนตัวไปด้านข้าง เธอหนีร่างกายของเธอภายใต้แขนยื่นออกไปของเขา ระวังไม่ให้เขาตื่น เธอชะงักเมื่อเธอรู้สึกว่าแขนตึง แต่หลังจากไม่กี่วินาที เขาก็ไม่ไปเธอเลื่อนทุกอย่างออกจากเตียง เธอยืดระมัดระวัง ตระหนักถึงปวดเมื่อยและปวดในร่างกายของเธอที่เธอไม่ได้สัมผัสมานาน เธอไม่กล้ามองไปอีกฝั่งของเตียง เพราะมันจะมีสิ่งล่อใจ เอากำลังใจทั้งหมดของเธอจะไม่ปีนกลับเข้าไปในเตียงและแนบชิดกับเขาอย่างที่เคยทำในอดีต เปิดตาของเขาสู่ช่อง

,มินโฮมองดูเธอย้ายไปรอบ ๆห้อง พยายาม จะ เงียบ ในขณะที่รวบรวมขึ้นเสื้อผ้าของเธอ เธอจะบอกลา หลังจากที่เธอแต่งตัว หรือ เธอจะแอบออกมาขโมยอีก เขาควรจะให้เธอได้รู้ว่าเขาตื่นแล้ว มันจะสร้างความแตกต่างใด ๆ กับเธอ

เท่าที่เขาดูเธอเงียบๆ ออกไปจากห้องโดยไม่เหลือบมองไปข้างหลัง เขาตอบของเขา เธอจะทำลับๆล่อๆเหมือนโจรเธอเสียใจที่เมื่อคืนเธอเตือนเขาแล้วเธอจะ เขาเป็นคนโง่เพื่อหวังอย่างอื่น

เขารีดลงบนหลังของเขาและเป่าลมหายใจยาวเมื่อประตูห้องนอนปิด บางทีมันยังดีกว่าที่เธอทิ้งไว้ . เขาต้องการเวลาคิด เพื่อประเมินความสัมพันธ์ของพวกเขา พวกเขาจะต้องมีหนึ่ง เขาไม่มีข้อสงสัยเลย แต่อะไรกัน เขาไม่เคยรู้เลยไม่มีบางเที่ยงตรงคำตอบจากเธอ

เธออาจจะเสียใจเรื่องเมื่อคืน แต่เขาไม่ถือ ชินเฮในแขนของเขาและร่วมรักกับเธอยังเป็นวิญญาณ searing ประสบการณ์ทางร่างกายและอารมณ์ เขาไม่เคยมีการเชื่อมต่อทางอารมณ์กับใครเหมือนที่เขามีกับเธอเธอเคยทำให้เขารู้สึกว่าต้องมี และเป็นเจ้าของอีกคนอย่างสิ้นเชิงที่คุณเจ็บปวดเมื่อพวกเขาไม่ได้มี การทรยศของเธอ เมื่อแปดปีก่อน มีความกล้าเขาออกจากเขาด้วยอารมณ์ที่แห้งแล้ง เขาได้พยายามที่จะลบเธอจากใจของเขา แต่เขาไม่ได้ ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน

เขาได้ยินเสียงของสัญญาณเตือนภัยที่ประตูเปิดแล้วปิดอีกครั้ง

บ้า ! เขาไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะจากไปเร็วแบบนี้ โดยไม่ลา

ขว้างกลับแผ่น เขากระโดดออกจากเตียงและวิ่งหนีจุกตูดสำหรับประตูห้องนอน เธอบ้าดีไปไม่ได้ เธอติดหนี้เขาตอบ เธอต้องอธิบายเยอะเลยล่ะ และมันน่าจะดีครับ

เขาวิ่งหนีจุกตูดทั่วห้องนั่งเล่นไปที่หน้าประตูคิดข้ามใจของเขาว่าเขาเปลือย แต่เขารีบชั่งน้ำหนักความเสี่ยงและตัดสินใจว่าเขาจะใช้มัน โยนเปิดประตูด้านหน้า เขาวิ่งลงห้องโถง ลิฟท์ ขณะที่ประตูปิด ตัดเขาออกไป ออกจากเขาไปเคาะท่อโลหะ

ชิน เฮ ไม่เชื่อเธอ สายตาเธอเห็นมินโฮวิ่งข้ามเขาเม้นไปออกประตูเธอเพิ่งเดินเข้าไปในครัวเพื่อเริ่มต้น หม้อต้มกาแฟ เมื่อเธอได้ยินเสียงประตูห้องนอนเปิด แล้วเธอก็เห็นเขา streaking ผ่านห้องนั่งเล่นไปที่หน้าประตูและเปิดมัน ปราศจากตะเข็บของเสื้อผ้า พฤติกรรมแบบนั้นมันไม่เหมือนเขา เขาไล่ตามเธอ หล่อนรู้สึกเล็ก ๆสั่นในท้องของเธอที่คิดว่า

ความคิดของมินโฮก็คิดวิธีการอย่างรวดเร็วเขาได้เตรียมตัวให้พร้อม และไปที่ห้องของเธอ เขาประหลาดใจที่เห็นเธอยืนอยู่หน้าประตูห้องครัว รอเขาอยู่ ชื้นกวาดผ่านเขาเมื่อเขาตระหนักว่าเธอไม่ทิ้งเขา เธอจะอยู่และสู้ครั้งนี้

เธอจัดขึ้น สายตาของเขาที่เขามาหาเธอเธอดูเป็นหลักฐาน ก็ใส่แค่เสื้อเขาทิ้งขาใต้ , เปลือย ใบหน้าฟรีแต่งหน้า ริมฝีปากบวมแดงและจากจูบของเขา ผมสังกะตังและอีนุงตุงนังจากนิ้วมือของเขาวิ่งผ่านพวกเขา เขาค้นใบหน้าของเธอไม่รู้เลยว่าเค้าคิดอะไรอยู่ แต่เธอไม่ได้ให้อะไรเลยในการแสดงออกของเธอ

หยุดตรงหน้าเธอ เขาถ้วยใบหน้าของเธอและจูบเธอเธอเปิดปากของเธอสำหรับเขาให้จูบลึก . ลิ้นกวาดเข้าไปในปากของเธอ เธอ เธอต้องการบางประเภทเป็นเพียงที่ดีเช่นเดียวกับการเชื่อมต่อของเขากับเธอเบาๆกลับมาจูบของเขา . . . . . .

" มีอะไรหรอ ? " ชินเฮตาเขาอย่างระมัดระวังเมื่อเขาดึงกลับจากจูบที่หัวเข่าของเธอลง

" อรุณสวัสดิ์ " เขายิ้ม เลือกที่จะไม่ตอบคำถามของเธอ