Definition[edit]Hoarding (left), di

Definition[edit]



Hoarding (left), disassembling (center) and collecting (right) electronic waste in Bengaluru, India
"Electronic waste" may be defined as discarded computers, office electronic equipment, entertainment device electronics, mobile phones, television sets, and refrigerators. This includes used electronics which are destined for reuse, resale, salvage, recycling, or disposal. Others are re-usables (working and repairable electronics) and secondary scrap (copper, steel, plastic, etc.) to be "commodities", and reserve the term "waste" for residue or material which is dumped by the buyer rather than recycled, including residue from reuse and recycling operations. Because loads of surplus electronics are frequently commingled (good, recyclable, and non-recyclable), several public policy advocates apply the term "e-waste" broadly to all surplus electronics. Cathode ray tubes (CRTs) are considered one of the hardest types to recycle.[2]

CRTs have relatively high concentration of lead and phosphors (not to be confused with phosphorus), both of which are necessary for the display. The United States Environmental Protection Agency (EPA) includes discarded CRT monitors in its category of "hazardous household waste"[3] but considers CRTs that have been set aside for testing to be commodities if they are not discarded, speculatively accumulated, or left unprotected from weather and other damage.

The EU and its member states operate a system via the European Waste Catalogue (EWC)- a European Council Directive, which is interpreted into "member state law". In the UK (an EU member state). This is in the form of the List of Wastes Directive. However, the list (and EWC) gives broad definition (EWC Code 16 02 13*) of Hazardous Electronic wastes, requiring "waste operators" to employ the Hazardous Waste Regulations (Annex 1A, Annex 1B) for refined definition. Constituent materials in the waste also require assessment via the combination of Annex II and Annex III, again allowing operators to further determine whether a waste is hazardous.[4]

Debate continues over the distinction between "commodity" and "waste" electronics definitions. Some exporters are accused of deliberately leaving difficult-to-recycle, obsolete, or non-repairable equipment mixed in loads of working equipment (though this may also come through ignorance, or to avoid more costly treatment processes). Protectionists may broaden the definition of "waste" electronics in order to protect domestic markets from working secondary equipment.

The high value of the computer recycling subset of electronic waste (working and reusable laptops, desktops, and components like RAM) can help pay the cost of transportation for a larger number of worthless pieces than can be achieved with display devices, which have less (or negative) scrap value. In A 2011 report, "Ghana E-Waste Country Assessment",[5] found that of 215,000 tons of electronics imported to Ghana, 30% were brand new and 70% were used. Of the used product, the study concluded that 15% was not reused and was scrapped or discarded. This contrasts with published but uncredited claims that 80% of the imports into Ghana were being burned in primitive conditions.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

[แก้ไข] คำจำกัดความHoarding (ซ้าย), disassembling (ศูนย์) และเก็บรวบรวมขยะอิเล็กทรอนิกส์ (ขวา) ในเบงกาลูรู อินเดีย"ขยะอิเล็กทรอนิกส์" อาจจะเป็นคอมพิวเตอร์ที่ถูกละทิ้ง อุปกรณ์สำนักงานอิเล็กทรอนิกส์ อิเล็กทรอนิกส์บันเทิงอุปกรณ์ โทรศัพท์ โทรทัศน์ และตู้เย็น ซึ่งรวมถึงอิเล็กทรอนิกส์ใช้ซึ่งกำหนดไว้สำหรับนำมาใช้ใหม่ ขาย ซาก รีไซเคิล หรือขายทิ้ง อื่น ๆ มีใหม่-usables (อิเล็กทรอนิกส์ทำงาน และสามารถ) และเศษรอง (ทองแดง เหล็ก พลาสติก ฯลฯ) ให้เป็น "สินค้าโภคภัณฑ์" และคำว่า "เสีย" สำหรับสารตกค้างหรือวัสดุที่อยู่โดยผู้ซื้อไม่ ใช่รีไซ เคิล จองห้องพักรวมถึงสารตกค้างจากการนำมาใช้ใหม่และการดำเนินการรีไซเคิล เนื่องจากมักจะ commingled โหลดของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ส่วนเกิน (ดี รีไซเคิล และรีไซเคิลไม่ได้), สนับสนุนนโยบายสาธารณะหลายกับคำว่า "e-waste" อย่างกว้างขวางอิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมดส่วนเกินออก หลอดรังสีแคโทด (CRTs) ถือเป็นที่ยากที่สุดชนิดรีไซเคิล[2]CRTs มีสมาธิค่อนข้างสูงของลูกค้าเป้าหมายและ phosphors (ไม่ต้องสับสนกับฟอสฟอรัส), ซึ่งทั้งสองเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการแสดงผล สหรัฐอเมริกาด้านสิ่งแวดล้อมป้องกันหน่วย (EPA) รวมถึงจอภาพ CRT ที่ถูกละทิ้งใน "ขยะอันตรายในครัวเรือน" ประเภทของ [3] แต่พิจารณา CRTs ที่ได้ตั้งไว้สำหรับทดสอบให้ สินค้าโภคภัณฑ์ถ้าพวกเขาจะไม่ละทิ้ง สะสม speculatively หรือซ้ายป้องกันอากาศและความเสียหายอื่น ๆEU และของรัฐสมาชิกมีระบบผ่านการยุโรปเสียแคตตาล็อก (EWC) -ยุโรปสภาต่อการสั่งการ ซึ่งแปลเป็น "สมาชิกกฎหมาย" ในประเทศอังกฤษ (EU สมาชิกสถานะ) อยู่ในรูปแบบของรายการสั่งเสีย อย่างไรก็ตาม รายการ (และ EWC) ให้คำจำกัดความที่กว้าง (EWC รหัส 16 02 13 *) ของเสียอิเล็กทรอนิกส์อันตราย ต้อง "เสียตัว" สอยระเบียบขยะอันตราย (แอนเน็กซ์ 1A, 1B แอนเน็กซ์) สำหรับคำนิยามที่กลั่น ส่วนประกอบต่าง ๆ ของวัสดุในขยะยังต้องประเมินผ่านแอนเน็กซ์ II และแอนเน็กซ์ III อนุญาตให้ผู้ประกอบการเพื่อตรวจสอบเพิ่มเติม ว่าขยะอันตรายอีก[4]อภิปรายยังคงมากกว่า ความแตกต่างระหว่าง "สินค้า" และ "เสีย" คำนิยามอิเล็กทรอนิกส์ ผู้ส่งออกบางจะถูกกล่าวโดยเจตนาออก ไซยาก ล้าสมัย หรืออุปกรณ์ไม่สามารถผสมในโหลดของอุปกรณ์ทำงาน (แม้ว่านี้อาจมา โดยไม่รู้ หรือเพื่อหลีกเลี่ยงการรักษาค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมกระบวนการ) Protectionists อาจขยายนิยามของอิเล็กทรอนิกส์ "เสีย" เพื่อปกป้องประเทศจากการทำงานอุปกรณ์รองค่าสูงของรีไซเคิลขยะอิเล็กทรอนิกส์ (แล็ปท็อปทำงาน และประกอบการ เดสก์ท็อป และส่วนประกอบเช่น RAM) ของคอมพิวเตอร์สามารถช่วยชำระค่าขนส่งสำหรับจำนวนของท่านมากกว่าสามารถทำได้กับอุปกรณ์แสดงผล ซึ่งมีน้อยกว่า (หรือลบ) มูลค่าซากได้ ใน 2011 รายงาน "กานา E-เสียประเทศประเมิน", [5] พบว่า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่นำเข้าไปกานา 215,000 ตัน 30% มีแบรนด์ใหม่ และใช้ 70% ผลิตภัณฑ์ที่ใช้ การศึกษาสรุปว่า 15% ถูกนำ และของเสีย หรือละทิ้ง นี้ดูแตกต่างกับประกาศ แต่ uncredited อ้างว่า 80% ของการนำเข้าในประเทศกานาได้ถูกเขียนในสภาพดั้งเดิม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความหมาย [แก้ไข] กักตุน (ซ้าย), แยกส่วน (กลาง) และการเก็บรวบรวม (ขวา) ขยะอิเล็กทรอนิกส์ใน Bengaluru, อินเดีย"ขยะอิเล็กทรอนิกส์" อาจจะกำหนดเป็นคอมพิวเตอร์ทิ้งอุปกรณ์สำนักงานอิเล็กทรอนิกส์, เครื่องใช้ไฟฟ้าอุปกรณ์ความบันเทิง, โทรศัพท์มือถือโทรทัศน์และ ตู้เย็น ซึ่งรวมถึงการใช้เครื่องใช้ไฟฟ้าที่มีชะตาสำหรับนำมาใช้ใหม่, การขาย, การกอบกู้รีไซเคิลหรือจำหน่าย อื่น ๆ เป็นอีก usables (ทำงานและอิเล็กทรอนิกส์ปรับปรุง) และเศษรอง (ทองแดง, เหล็ก, พลาสติก, ฯลฯ ) เพื่อเป็น "สินค้า" และขอสงวนคำว่า "เสีย" สำหรับสารตกค้างหรือวัสดุซึ่งเป็นที่ทิ้งโดยผู้ซื้อมากกว่ารีไซเคิล รวมทั้งสารตกค้างจากการใช้ซ้ำและการดำเนินงานรีไซเคิล เพราะโหลดของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ส่วนเกินบ่อยจะผสมปนเป (ดีรีไซเคิลและไม่สามารถนำไปรีไซเคิล), สนับสนุนหลายนโยบายสาธารณะใช้คำว่า "ขยะอิเล็กทรอนิกส์" ในวงกว้างกับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ส่วนเกินทั้งหมด หลอดรังสีแคโทด (CRTs) ถือว่าเป็นหนึ่งในประเภทที่ยากที่สุดในการรีไซเคิล. [2] CRTs มีความเข้มข้นค่อนข้างสูงของตะกั่วและสารเรืองแสง (เพื่อไม่ให้สับสนกับฟอสฟอรัส) ซึ่งทั้งสองเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับการแสดงผล สำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐ (EPA) รวมถึงการทิ้งจอภาพ CRT ในหมวดหมู่ของ "ขยะในครัวเรือนที่เป็นอันตราย" [3] แต่พิจารณา CRTs ที่ได้รับการตั้งสำรองสำหรับการทดสอบจะเป็นสินค้าโภคภัณฑ์ถ้าพวกเขาจะไม่ทิ้งสะสมคร่าวหรือซ้ายที่ไม่มีการป้องกัน . จากสภาพอากาศและความเสียหายอื่น ๆในสหภาพยุโรปและประเทศสมาชิกในการทำงานของระบบผ่านทางแคตตาล็อกของเสียยุโรป (EWC) - คำสั่งของสภายุโรปซึ่งถูกตีความเป็น "กฎหมายของรัฐสมาชิก" ในสหราชอาณาจักร (รัฐสมาชิกสหภาพยุโรป) นี้อยู่ในรูปแบบของรายการของการเสีย Directive แต่รายการ (และ EWC) ให้คำจำกัดความกว้าง (EWC รหัส 16 02 13 *) ของเสียอันตรายอิเล็กทรอนิกส์ต้อง "ผู้ประกอบการเสีย" เพื่อจ้างระเบียบของเสียอันตราย (ภาคผนวก 1A, 1B ภาคผนวก) สำหรับคำนิยามของการกลั่น วัสดุที่เป็นส่วนประกอบของเสียนอกจากนี้ยังต้องผ่านการประเมินการรวมกันของภาคผนวก II และภาคผนวก III อีกครั้งช่วยให้ผู้ประกอบการเพื่อตรวจสอบว่าเป็นของเสียที่เป็นอันตราย. [4] การอภิปรายยังคงมากกว่าความแตกต่างระหว่าง "สินค้า" และ "เสีย" คำจำกัดความอิเล็กทรอนิกส์ ผู้ส่งออกบางส่วนจะถูกกล่าวหาว่าจงใจปล่อยให้ยากต่อการรีไซเคิลล้าสมัยหรืออุปกรณ์ที่ไม่ได้ปรับปรุงผสมในการโหลดของอุปกรณ์การทำงาน (แม้ว่านี้อาจจะมาโดยไม่รู้ตัวหรือเพื่อหลีกเลี่ยงกระบวนการรักษาค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม) Protectionists อาจขยายคำนิยามของ "ขยะ" อิเล็กทรอนิกส์เพื่อปกป้องตลาดภายในประเทศจากการทำงานอุปกรณ์รอง. มีมูลค่าสูงของเซตรีไซเคิลคอมพิวเตอร์ของขยะอิเล็กทรอนิกส์ (แล็ปท็อปที่ทำงานและนำมาใช้ใหม่, เดสก์ท็และส่วนประกอบเช่น RAM) สามารถช่วยจ่ายค่าใช้จ่าย ของการขนส่งสำหรับจำนวนมากของชิ้นไร้ค่าเกินกว่าที่จะประสบความสำเร็จกับอุปกรณ์แสดงผลซึ่งมีน้อย (หรือลบ) ราคาเศษ ใน 2011 รายงาน "กานาขยะอิเล็กทรอนิกส์ประเทศประเมิน" [5] พบว่า 215,000 ตันของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่นำเข้าไปยังประเทศกานา, 30% เป็นแบรนด์ใหม่และ 70% ถูกนำมาใช้ ของผลิตภัณฑ์ที่ใช้การศึกษาสรุปได้ว่า 15% ไม่ได้ถูกนำมาใช้ซ้ำและถูกทิ้งหรือทิ้ง ซึ่งแตกต่างกับการเรียกร้องการตีพิมพ์ แต่ uncredited ว่า 80% ของการนำเข้าเป็นประเทศกานาถูกเผาในสภาพดั้งเดิม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คำนิยาม [ แก้ไข ]



กักตุน ( ซ้าย ) , แยก ( กลาง ) และการเก็บรวบรวม ( ขวา ) ขยะอิเล็กทรอนิกส์ในบังกาลอร์ , อินเดีย
" ขยะอิเล็กทรอนิกส์ " อาจจะหมายถึงทิ้งคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์สำนักงานอิเล็กทรอนิกส์ อุปกรณ์ความบันเทิงอิเล็กทรอนิกส์ , โทรศัพท์มือถือ , ชุด , โทรทัศน์และตู้เย็น ซึ่งรวมถึงอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้ที่กำหนด เพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ , ขาย , การกอบกู้ , รีไซเคิล , หรือทิ้งคนอื่นจะเป็น usables ( การทำงานและซ่อมแซมอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ) และระดับมัธยมศึกษา ( เศษทองแดง เหล็ก พลาสติก ฯลฯ ) เป็น " สินค้า " และคำว่า " เสีย " ในกากหรือวัสดุที่ถูกทิ้งโดยผู้ซื้อมากกว่ารีไซเคิล รวมทั้งสารตกค้างจากการใช้ซ้ำและรีไซเคิล เพราะโหลดของเครื่องใช้ไฟฟ้าเกินมักทั่วถึง ( ดี รีไซเคิล และไม่ใช่รีไซเคิล )ผู้สนับสนุนนโยบายสาธารณะหลายใช้คำว่า " ขยะอิเล็กทรอนิกส์ " กว้างอิเล็กทรอนิกส์ส่วนเกินทั้งหมด หลอดรังสีแคโทด ( ถ ) ถือว่าเป็นหนึ่งในประเภทที่ยากที่สุดในการรีไซเคิล [ 2 ]

ถค่อนข้างสูงและมีความเข้มข้นของตะกั่ว phosphors ( เพื่อไม่ให้สับสนกับฟอสฟอรัส ) ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการแสดงผลสหรัฐอเมริกาหน่วยงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อม ( EPA ) รวมถึง ทิ้งจอ CRT ในหมวดหมู่ของ " ขยะ " ครัวเรือนอันตราย [ 3 ] แต่พิจารณาถที่ได้รับการตั้งค่าไว้สําหรับการทดสอบเป็นสินค้า ถ้าพวกเขาจะไม่ทิ้งเดาสะสมหรือซ้ายไม่มีการป้องกันจากสภาพอากาศและความเสียหายอื่น ๆ .

สหภาพยุโรปและประเทศสมาชิกใช้ระบบผ่านทางแคตตาล็อกของเสียยุโรป ( EWC ) - สภายุโรป Directive ซึ่งแปลเป็น " กฎหมาย " รัฐสมาชิก ใน UK ( ประเทศสมาชิกอียู ) นี้เป็นในรูปแบบของรายการของคำสั่งของเสีย อย่างไรก็ตาม รายการ ( EWC ) ให้ความหมายกว้าง ( EWC รหัส 16 02 13 * ) ขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่เป็นอันตราย" ผู้ประกอบการต้องเสีย " จ้างของเสียอันตรายระเบียบ ( ภาคผนวกภาคผนวก 1B 1A ) สำหรับความละเอียดประณีต องค์ประกอบวัสดุในของเสียที่ยังต้องประเมินผ่านการรวมกันของภาคผนวก II และ III ภาคผนวก อีกครั้งที่อนุญาตให้ผู้ประกอบการเพิ่มเติม ตรวจสอบว่า ขยะอันตราย [ 4 ]

ยังคงถกเถียงกันมากกว่าความแตกต่างระหว่าง " สินค้า " และ " ขยะอิเล็กทรอนิกส์ " คำจำกัดความส่งออกจะถูกกล่าวหาว่าจงใจทิ้งบางอย่างยากที่จะรีไซเคิลล้าสมัยหรือไม่แก้ไขอุปกรณ์ผสมในการโหลดของอุปกรณ์ทำงาน ( แม้ว่านี้อาจมาโดยไม่รู้ตัว หรือหลีกเลี่ยงกระบวนการราคาแพงมากขึ้นการรักษา ) protectionists อาจขยายคำนิยามของ " ขยะอิเล็กทรอนิกส์ " เพื่อปกป้องตลาดภายในประเทศจากการทำงานรอง

อุปกรณ์ .ค่าสูงของการรีไซเคิลคอมพิวเตอร์ย่อยของขยะอิเล็กทรอนิกส์ ( ทำงานและสามารถแล็ปท็อป เดสก์ท็อป และส่วนประกอบเช่น RAM ) สามารถช่วยจ่ายค่าต้นทุนการขนส่งสำหรับจำนวนขนาดใหญ่ของไร้ค่าชิ้นกว่าสามารถทำได้กับอุปกรณ์แสดงผลซึ่งได้น้อยลง ( หรือลบ ) มูลค่าเศษซาก ใน 2011 รายงาน " การประเมิน " ประเทศ ขยะอิเล็กทรอนิกส์ กานา , [ 5 ] พบว่า 215 ,000 ตันของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์นำเข้ากานา 30% และ 70% เป็นยี่ห้อใหม่มาใช้ ของการใช้ผลิตภัณฑ์ จากการศึกษาพบว่า 15% ไม่ซ้ำกันและถูกทิ้งหรือทิ้ง นี้แตกต่างกับการตีพิมพ์ แต่อ้างว่า uncredited ว่า 80% ของการนำเข้าสินค้ากานาถูกเผาในสภาพดั้งเดิม