The concept of place refers to the

The concept of place refers to the subjective experience of
embodied human existence in the material world. It is a paradoxical
concept with a meaning that is readily grasped, but difficult to
define. In their review of place attachment literature, Low and
Altman (1992) state that while place is an integrating concept,
there is no systematic theory of place, and numerous commentators
since have echoed their concerns about the lack of conceptual
coherence in place research. Patterson and Williams (2005) suggest
that no systematic theory of place has emerged because the domain
of place research is composed of multiple research traditions based
on very different, often incompatible epistemological foundations
and philosophical assumptions about the nature of reality. Some
aspects of place research are best dealt with quantitatively, while
for other aspects a qualitative approach is more appropriate. They
argue that if researchers grounded in any one research paradigm
recognise the limits to that paradigm and adopt an attitude of
openness to alternative paradigms, their ‘critical pluralist’ framework
provides an overarching coherence to the field.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แนวคิดที่อ้างอิงถึงประสบการณ์ตามอัตวิสัยของการมีมนุษย์ embodied ในโลกวัสดุ เป็นแบบ paradoxicalมีความหมายที่พร้อม grasped แต่ยากที่จะกำหนด ในความคิดเห็นแนบเอกสารประกอบการ ต่ำ และรัฐ Altman (1992) ว่าเป็นแนวคิดการผลิตเป็นทฤษฎีไม่มีระบบ แสดงมากมายตั้งแต่มีได้พูดย้ำความกังวลเกี่ยวกับการขาดของแนวคิดศักยภาพในการทำวิจัย Patterson และวิลเลียมส์ (2005)ทฤษฎีไม่มีระบบที่มีปรากฏขึ้นเนื่องจากโดเมนสถาน วิจัยประกอบด้วยหลายงานวิจัยประเพณีตามในมูลนิธิ epistemological แตกต่างกันมาก มักเข้ากันไม่ได้และสมมติฐานปรัชญาเกี่ยวกับธรรมชาติของความเป็นจริง บางลักษณะของงานวิจัยดีสุดขณะที่ลแก้ quantitativelyวิธีการเชิงคุณภาพมากขึ้นไม่เหมาะสำหรับด้านอื่น ๆ พวกเขาโต้เถียงที่ถ้านักวิจัยสูตรในกระบวนทัศน์การวิจัยหนึ่งรู้ขีดจำกัดสู่กระบวนทัศน์ที่ และของตนการเปิดรับการ paradigms สำรอง กรอบ 'pluralist สำคัญ' ของพวกเขาแสดงศักยภาพการคัดสรรการฟิลด์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แนวคิดของสถานที่หมายถึงประสบการณ์ส่วนตัวของ
การดำรงอยู่ของมนุษย์เป็นตัวเป็นตนในโลกวัสดุ มันเป็นความขัดแย้ง
แนวคิดที่มีความหมายที่เข้าใจได้ง่าย แต่ยากที่จะ
กำหนด ในการตรวจสอบของพวกเขาในสถานที่วรรณกรรมสิ่งที่แนบมา, ต่ำและ
อัลท์แมน (1992) ระบุว่าในขณะที่สถานที่ที่เป็นแนวคิดการบูรณาการ,
ไม่มีทฤษฎีระบบของสถานที่และการแสดงความเห็นจำนวนมาก
ตั้งแต่ได้สะท้อนความกังวลของพวกเขาเกี่ยวกับการขาดของแนวคิด
การเชื่อมโยงกันในการวิจัยสถานที่ แพตเตอร์สันและวิลเลียมส์ (2005) แสดงให้เห็น
ว่าไม่มีทฤษฎีระบบของสถานที่ได้เกิดเพราะโดเมน
ของการวิจัยที่ประกอบด้วยประเพณีการวิจัยหลายกลุ่มตาม
ในที่แตกต่างกันมากรากฐานญาณวิทยาเข้ากันไม่ได้มักจะ
ปรัชญาและการตั้งสมมติฐานเกี่ยวกับธรรมชาติของความเป็นจริง บาง
แง่มุมของการวิจัยที่จะได้รับไพ่ที่ดีที่สุดกับปริมาณในขณะที่
ด้านอื่น ๆ วิธีการเชิงคุณภาพมีความเหมาะสมมากขึ้น พวกเขา
ยืนยันว่าหากนักวิจัยเหตุผลในกระบวนทัศน์การวิจัยคนใดคนหนึ่ง
ตระหนักถึงข้อ จำกัด ในการกระบวนทัศน์ที่และนำมาใช้ทัศนคติของ
การเปิดกว้างให้กับกระบวนทัศน์ทางเลือกกรอบของพวกเขาที่สำคัญพหุ '
มีการเชื่อมโยงกันครอบคลุมไปที่สนาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แนวคิดของสถานที่หมายถึงประสบการณ์อัตวิสัยของ
ถึงการดำรงอยู่ของมนุษย์ในโลกของวัสดุ มันเป็นแนวคิดที่ขัดแย้งกับความหมายว่า
พร้อมเข้าใจ แต่ยากที่จะ
กําหนด ในการทบทวนวรรณกรรมเอกสารแนบของสถานที่ ต่ำและ
ลแมน ( 1992 ) ระบุว่า ในขณะที่มีการบูรณาการแนวคิด
ไม่มีทฤษฎีระบบ และแสดงความเห็น
มากมายตั้งแต่ได้สะท้อนความกังวลของพวกเขาเกี่ยวกับการขาดแนวคิดในการวิจัย
ในสถานที่ วิลเลียมแพตเตอร์สัน ( 2005 ) และแนะนำ
ไม่มีทฤษฎีอย่างเป็นระบบของสถานที่ชุมนุม เพราะโดเมน
การวิจัยสถานที่ประกอบด้วยประเพณีการวิจัยหลายอยู่
แตกต่างกันมากมักจะเข้ากันไม่ได้ญาณวิทยาและปรัชญาพื้นฐาน
สมมติฐานเกี่ยวกับธรรมชาติของความเป็นจริง บาง
ลักษณะของการวิจัยสถานที่ที่ดีที่สุดในการจัดการกับปริมาณในขณะที่
สำหรับด้านอื่น ๆ วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพจะเหมาะกว่า พวกเขา
ยืนยันว่าถ้านักวิจัยกักบริเวณในงานวิจัยหนึ่ง กระบวนทัศน์
ยอมรับข้อจำกัดที่กระบวนทัศน์และ adopt ทัศนคติของ
ผดุงกระบวนทัศน์ทางเลือกของพวกเขา ' อันตราย ' pluralist กรอบ
ให้ครอบคลุมในทุ่งนา