- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
By Satori MinamotoTranslated by Ham
By Satori Minamoto
Translated by Hamish Smith
* * *
This story is from a time when the lands of the world were divided. The peoples of the world only formed lands with members of their own race. The Elves lived in the land of the Elves and the Dwarves lived in land of the Dwarves.
Those from different lands despised each other and were forever quarrelling. Occasionally a member of a different race would appear, wanting to form friendships, but they were always the ones who had been outcast by their own people. It is said that the most well read book of this time was “The Compendium of Racial Insults” published in the Land of the Elves in the the year 7037. It was a well known book in that time of racial hostility and its use was widespread among the peasants.
* * *
One day a middle-aged Elf went to see a young Elven prince. The prince hated studying, and was a well known hater of Dwarves. No one who worked in the castle would say it, but they resented the proud and spiteful prince. The king, who was anxious over how the prince would turn out, employed the help of a tutor.
“’Tis a pleasure to meet you, my prince. Starting today, I shall be your private tutor,” the tutor greeted the prince in a very respectful manner. The prince returned the gesture with a glare.
“Hmph. I’m already clever enough as it is. I don’t need a tutor.” The prince puffed up his nostrils as he spoke. The tutor turned to the prince and smiled.
“But of course, my prince. I am however a little different from your average tutor.”
“Really? Tell me how you’re different.”
“I’m the tutor with the dirtiest mouth in the world, and I’m here to teach you the ‘Secrets of Swearing’. I will teach you the best ways to abuse those dwarves you so hate.”
“…and that’s all in this book?” The prince was pointing to the third volume of “The Compendium of Racial Insults”, the volume on Dwarves. The tutor nodded at the prince, brimming with self confidence.
“But of course, my prince. If you take my lessons, this book will pose no challenge at all.”
There was a sparkle in the price’s eyes as the tutor spoke. The prince decided to let the tutor come and visit him.
* * *
The prince soon had his first lesson. He was excited to see what his tutor would teach him first.
“Diputs, hsiloof, yllis,” said the tutor. The prince tilted his head to the side in confusion.
“What did you say? Was that Dwarfish you spoke just now?”
“But of course, my prince. I just swore at you in Dwarfish. For this lesson, why don’t we pretend that you are one of those Dwarves you so hate. Tell me, my prince, did you get offended just now?”
The prince thought for a moment before answering
“No, not really. My father who speaks Dwarfish, or some other diplomat might have, I but I can’t speak Dwarfish, so it doesn’t bother me.”
The tutor gave the prince a nod of satisfaction.
“Well then, my prince, does this mean that you intend to abuse Dwarves in Elven?”
“…Oh.”
The prince was a little surprised at the tutor’s words.
“I see. So I need to learn Dwarfish in order to cuss out those Dwarves?”
“But of course, my prince.” The tutor gave the child a grin.
“Well then, let’s just say that I’m a Dwarf, and I have learnt some Elven to insult you. This time I will insult you, my prince, in Elven. ‘The prince is sturdy of body and a clear of mind’. Tell me, my prince, how did that make you feel? Are you insulted?”
The prince thought for a moment.
“Didn’t you praise me just now?”
“Indeed. However I meant to say that the prince is ‘violent and cruel’. I’ve only just started learning Elven so I don’t know the finer details of the language.”
“Well even if you were trying to insult me, all you did was end up embarrassing yourself. Huh. So basically, to give the Dwarves a decent insult, you need to learn the finer details of the language.”
The tutor gave the prince a nod of satisfaction.
“Well then, my prince, are you able to do that?”
“Naturally. I’m pretty smart, you know.”
“But of course, my prince.” The tutor gave the young prince a smile.
From that day forward the young prince threw himself into learning Dwarfish. The boy studied so hard it was almost as if he had become a different person, and it sent waves of surprise though the castle.
* * *
Soon a week had passed and it was time for his second lesson.
As soon as the prince looked at his teacher he said “Diputs, hsiloof, yllis”. The prince spoke in Dwarfish swears. The tutor gave the prince a smile.
“You’re Dwarfish pronunciation has improved quite a bit, hasn’t it.”
“Naturally. I’m quite smart you know.” Being praised made the prince feel proud.
“But of course, my prince. By the way, I, the dwarf you want to swear at so much, has gotten quite good at Elven. My next insult is ‘You bed-wetting prince!”. So how was that? Do you feel offended?”
The prince thought for a moment before answering.
“Well, it doesn’t feel very nice, but I don’t feel offended. I have wet the bed before, that much is true. But that was when I was really little. I don’t do it any more. And besides, don’t all little children wet their beds anyway?”
“But of course, my prince. It’s not true. Insulting someone based on things that aren’t really true is not an effective method.”
“So you mean that in order to really insult a Dwarf properly, you have to learn about how the Dwarves really are?”
The tutor gave the prince a nod of satisfaction.
“But of course, my prince. Well then, Now I’ll pretend that I’m one step ahead of you in learning Elven and give you another insult. ‘You root-chewing bastard!’ So, are you offended?”
The prince thought for a moment before answering.
“Well, maybe a little offended. But not really. I know that some of the other races call the burdock plant a root. But burdock is a delicacy in these lands, and I love them. Actually, I kind of feel sorry for anyone who doesn’t know how tasty burdock is.”
“But I don’t know that. Remember, I’m being a Dwarf who has never eaten burdock before. While I do know that Elves eat Burdock, I just think that the Elves are an odd bunch for munching on roots.”
“Huh… Just looking at things on the surface and judging it by your own standards is a long way from understanding it. So, in order for me to really insult the Dwarves, I have to know what they think is normal, I will need to really understand how they live.”
The tutor gave the young prince a smile.
“But of course, my prince. That is what we call ‘culture’.”
“Culture, huh…. Alright, I’m going to learn the culture of the dwarves.”
“You will have to read some very difficult books, you know. Are you able?”
“Naturally. I’m smart, you know.”
The tutor gave the prince a nod of satisfaction.
From then on the price lost himself in the castle library. The people of the castle looked at him as if he was a different person.
* * *
A week later they had their third lesson.
The tutor entered the price’s chambers.
“Rehcaet ym emoclew,” said the prince. The prince sat up straight and placed his fist over his heart as he spoke. The tutor gave the prince a smile.
“I see you’ve already memorized a Dwarfish greeting.”
“Naturally. I’m pretty smart, you know.”
The tutor gave the prince a smile.
“But of course, my prince. However, I – one of the dwarves that you wish to insult so much – unfortunately can’t quite grasp the culture of the Elves. So I will have to find a different way to insult you, my prince. Do you understand? Just calm down and listen”
The prince tilted his head to the side and looked at his tutor, who for the first time had spoken down to the prince.
“I’m always calm. Go ahead and say it.”
“Alright then, ‘Your mother is swine excrement!’”
The prince looked astonished for just a moment.
“How dare you! Insulting my mother! That woman risked her life and gave birth to me! I’ll have you put to death!” Cried the prince, red in the face. The tutor said nothing, he only gazed at the young prince as he ranted. The prince finally calmed down.
“…I see now, that’s how it is. Anyone would get angry if you talk badly about their family and friends, be it an Elf or a Dwarf. So this means that there is a way to insult someone without understanding their language or culture.”
“But of course, my prince. I was just speaking as an example, so please forgive my remarks about your mother.”
“…It’s fine. You’re here to teach. But just don’t do it again.”
“Certainly. Well then, my prince, I think you understand just how effective insulting one’s family can be. However you won’t be doing that.”
The prince again tilted his head to the side.
“Why not? If it’s effective then it should be used, right?”
“But my prince, why do you think I insulted your mother?”
“To insult me?”
“So why do you think that abusing your mother would be insulting to you?”
“Because, it’s an insult that can work on almost anyone.”
The prince looked up at the tutor as if he had just realised something. The tutor gave the prince a nod of satisfaction.
“So, if I abused your mother, you would get angry.”
“But of course, my prince. It’s common for a person to subconsciously think that they don’t want to be attacked themselves when they attack someone else. However, this gives us a parrot’s reply.”
“So what you’re saying is, if I were to go up to some dwarves and insult their mothers, they would just insult my mother. And if that happened, that would mean that the dwarves could insult me, without knowing the culture of the Elves… So I would try to attack them, but would only expose my own weakness. Or, more like, it would be the same as insulting my own mother.”
“But of course, my prince.”
The tutor gave the prince a nod of satisfaction.
The prince thought for a moment before speaking.
“I see what you’re trying to say. It’s best to avoid the easy attacks.”
“So, my prince, how do you want t insu
Translated by Hamish Smith
* * *
This story is from a time when the lands of the world were divided. The peoples of the world only formed lands with members of their own race. The Elves lived in the land of the Elves and the Dwarves lived in land of the Dwarves.
Those from different lands despised each other and were forever quarrelling. Occasionally a member of a different race would appear, wanting to form friendships, but they were always the ones who had been outcast by their own people. It is said that the most well read book of this time was “The Compendium of Racial Insults” published in the Land of the Elves in the the year 7037. It was a well known book in that time of racial hostility and its use was widespread among the peasants.
* * *
One day a middle-aged Elf went to see a young Elven prince. The prince hated studying, and was a well known hater of Dwarves. No one who worked in the castle would say it, but they resented the proud and spiteful prince. The king, who was anxious over how the prince would turn out, employed the help of a tutor.
“’Tis a pleasure to meet you, my prince. Starting today, I shall be your private tutor,” the tutor greeted the prince in a very respectful manner. The prince returned the gesture with a glare.
“Hmph. I’m already clever enough as it is. I don’t need a tutor.” The prince puffed up his nostrils as he spoke. The tutor turned to the prince and smiled.
“But of course, my prince. I am however a little different from your average tutor.”
“Really? Tell me how you’re different.”
“I’m the tutor with the dirtiest mouth in the world, and I’m here to teach you the ‘Secrets of Swearing’. I will teach you the best ways to abuse those dwarves you so hate.”
“…and that’s all in this book?” The prince was pointing to the third volume of “The Compendium of Racial Insults”, the volume on Dwarves. The tutor nodded at the prince, brimming with self confidence.
“But of course, my prince. If you take my lessons, this book will pose no challenge at all.”
There was a sparkle in the price’s eyes as the tutor spoke. The prince decided to let the tutor come and visit him.
* * *
The prince soon had his first lesson. He was excited to see what his tutor would teach him first.
“Diputs, hsiloof, yllis,” said the tutor. The prince tilted his head to the side in confusion.
“What did you say? Was that Dwarfish you spoke just now?”
“But of course, my prince. I just swore at you in Dwarfish. For this lesson, why don’t we pretend that you are one of those Dwarves you so hate. Tell me, my prince, did you get offended just now?”
The prince thought for a moment before answering
“No, not really. My father who speaks Dwarfish, or some other diplomat might have, I but I can’t speak Dwarfish, so it doesn’t bother me.”
The tutor gave the prince a nod of satisfaction.
“Well then, my prince, does this mean that you intend to abuse Dwarves in Elven?”
“…Oh.”
The prince was a little surprised at the tutor’s words.
“I see. So I need to learn Dwarfish in order to cuss out those Dwarves?”
“But of course, my prince.” The tutor gave the child a grin.
“Well then, let’s just say that I’m a Dwarf, and I have learnt some Elven to insult you. This time I will insult you, my prince, in Elven. ‘The prince is sturdy of body and a clear of mind’. Tell me, my prince, how did that make you feel? Are you insulted?”
The prince thought for a moment.
“Didn’t you praise me just now?”
“Indeed. However I meant to say that the prince is ‘violent and cruel’. I’ve only just started learning Elven so I don’t know the finer details of the language.”
“Well even if you were trying to insult me, all you did was end up embarrassing yourself. Huh. So basically, to give the Dwarves a decent insult, you need to learn the finer details of the language.”
The tutor gave the prince a nod of satisfaction.
“Well then, my prince, are you able to do that?”
“Naturally. I’m pretty smart, you know.”
“But of course, my prince.” The tutor gave the young prince a smile.
From that day forward the young prince threw himself into learning Dwarfish. The boy studied so hard it was almost as if he had become a different person, and it sent waves of surprise though the castle.
* * *
Soon a week had passed and it was time for his second lesson.
As soon as the prince looked at his teacher he said “Diputs, hsiloof, yllis”. The prince spoke in Dwarfish swears. The tutor gave the prince a smile.
“You’re Dwarfish pronunciation has improved quite a bit, hasn’t it.”
“Naturally. I’m quite smart you know.” Being praised made the prince feel proud.
“But of course, my prince. By the way, I, the dwarf you want to swear at so much, has gotten quite good at Elven. My next insult is ‘You bed-wetting prince!”. So how was that? Do you feel offended?”
The prince thought for a moment before answering.
“Well, it doesn’t feel very nice, but I don’t feel offended. I have wet the bed before, that much is true. But that was when I was really little. I don’t do it any more. And besides, don’t all little children wet their beds anyway?”
“But of course, my prince. It’s not true. Insulting someone based on things that aren’t really true is not an effective method.”
“So you mean that in order to really insult a Dwarf properly, you have to learn about how the Dwarves really are?”
The tutor gave the prince a nod of satisfaction.
“But of course, my prince. Well then, Now I’ll pretend that I’m one step ahead of you in learning Elven and give you another insult. ‘You root-chewing bastard!’ So, are you offended?”
The prince thought for a moment before answering.
“Well, maybe a little offended. But not really. I know that some of the other races call the burdock plant a root. But burdock is a delicacy in these lands, and I love them. Actually, I kind of feel sorry for anyone who doesn’t know how tasty burdock is.”
“But I don’t know that. Remember, I’m being a Dwarf who has never eaten burdock before. While I do know that Elves eat Burdock, I just think that the Elves are an odd bunch for munching on roots.”
“Huh… Just looking at things on the surface and judging it by your own standards is a long way from understanding it. So, in order for me to really insult the Dwarves, I have to know what they think is normal, I will need to really understand how they live.”
The tutor gave the young prince a smile.
“But of course, my prince. That is what we call ‘culture’.”
“Culture, huh…. Alright, I’m going to learn the culture of the dwarves.”
“You will have to read some very difficult books, you know. Are you able?”
“Naturally. I’m smart, you know.”
The tutor gave the prince a nod of satisfaction.
From then on the price lost himself in the castle library. The people of the castle looked at him as if he was a different person.
* * *
A week later they had their third lesson.
The tutor entered the price’s chambers.
“Rehcaet ym emoclew,” said the prince. The prince sat up straight and placed his fist over his heart as he spoke. The tutor gave the prince a smile.
“I see you’ve already memorized a Dwarfish greeting.”
“Naturally. I’m pretty smart, you know.”
The tutor gave the prince a smile.
“But of course, my prince. However, I – one of the dwarves that you wish to insult so much – unfortunately can’t quite grasp the culture of the Elves. So I will have to find a different way to insult you, my prince. Do you understand? Just calm down and listen”
The prince tilted his head to the side and looked at his tutor, who for the first time had spoken down to the prince.
“I’m always calm. Go ahead and say it.”
“Alright then, ‘Your mother is swine excrement!’”
The prince looked astonished for just a moment.
“How dare you! Insulting my mother! That woman risked her life and gave birth to me! I’ll have you put to death!” Cried the prince, red in the face. The tutor said nothing, he only gazed at the young prince as he ranted. The prince finally calmed down.
“…I see now, that’s how it is. Anyone would get angry if you talk badly about their family and friends, be it an Elf or a Dwarf. So this means that there is a way to insult someone without understanding their language or culture.”
“But of course, my prince. I was just speaking as an example, so please forgive my remarks about your mother.”
“…It’s fine. You’re here to teach. But just don’t do it again.”
“Certainly. Well then, my prince, I think you understand just how effective insulting one’s family can be. However you won’t be doing that.”
The prince again tilted his head to the side.
“Why not? If it’s effective then it should be used, right?”
“But my prince, why do you think I insulted your mother?”
“To insult me?”
“So why do you think that abusing your mother would be insulting to you?”
“Because, it’s an insult that can work on almost anyone.”
The prince looked up at the tutor as if he had just realised something. The tutor gave the prince a nod of satisfaction.
“So, if I abused your mother, you would get angry.”
“But of course, my prince. It’s common for a person to subconsciously think that they don’t want to be attacked themselves when they attack someone else. However, this gives us a parrot’s reply.”
“So what you’re saying is, if I were to go up to some dwarves and insult their mothers, they would just insult my mother. And if that happened, that would mean that the dwarves could insult me, without knowing the culture of the Elves… So I would try to attack them, but would only expose my own weakness. Or, more like, it would be the same as insulting my own mother.”
“But of course, my prince.”
The tutor gave the prince a nod of satisfaction.
The prince thought for a moment before speaking.
“I see what you’re trying to say. It’s best to avoid the easy attacks.”
“So, my prince, how do you want t insu
0/5000
โดย Satori มินะโมะโตะแปล โดย Hamish Smith* * *เรื่องนี้มาจากเวลาที่เมื่อมีแบ่งดินแดนของโลก คนของโลกเกิดขึ้นดินแดนเท่ากับสมาชิกของตนแข่งขัน เอลฟ์ที่อาศัยในดินแดนของเอลฟ์ และ Dwarves อาศัยอยู่ในดินแดน Dwarvesจากดินแดนต่างชิงกัน และ quarrelling ได้ตลอด บางครั้งสมาชิกของการแข่งขันที่แตกต่างกันจะปรากฏ ขึ้น อยากฟอร์มองค์ แต่พวกเขาก็ได้คนที่เคย outcast คนของตนเอง ว่ากันว่า ดีอ่านหนังสือเวลานี้มี "เดอะย่อของเชื้อชาติดูหมิ่น" เผยแพร่ในดินแดนของเอลฟ์ในการปี 7037 มันเป็นหนังสือดีที่เวลาของเชื้อชาติเป็นศัตรูและการใช้แพร่หลายในหมู่ชาวนา* * *วันหนึ่งเอลฟ์วัยกลางคนไปดูเจ้า Elven หนุ่ม เจ้าชายขี้เกียจเรียน และถูก hater รู้จักของ Dwarves ไม่มีใครทำงานในปราสาทจะพูด แต่พวกเขา resented เจ้าชาย spiteful และภูมิใจ กษัตริย์ ผู้ได้กังวลว่าเจ้าชายจะเปิดออก พนักงานช่วยการกวดวิชา"'Tis ได้ยินดีตอบสนองคุณ เจ้าชายของฉัน เริ่มต้นวันนี้ ฉันจะเป็นครูของคุณ กวดวิชารับการต้อนรับเจ้าชายอย่างเคารพมากขึ้น เจ้าชายกลับท่ากับการแสงจ้า"Hmph ฉันแล้วฉลาดพอก็ ฉันไม่ต้องการกวดวิชา" เจ้าชายเขื่องจมูกของเขา ตามที่เขาพูด กวดวิชาที่เปิดให้เจ้าชาย และยิ้ม"แต่แน่นอน ฉันเจ้า ฉันแต่ต่างจากการกวดวิชาโดยเฉลี่ย""จริง ๆ บอกฉันว่าคุณแตกต่างกัน""ฉันกวดวิชากับปาก dirtiest ในโลก และฉันอยู่ที่นี่สอนแบบ 'ความลับของด่าทอการสบถ' ฉันจะสอนแนวลุ dwarves ที่คุณเกลียดให้""... และที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้? " เจ้าชายถูกชี้ไปยังระดับที่สาม "ย่อของเชื้อชาติดูหมิ่น" เสียง Dwarves กวดวิชาพยักหน้าที่เจ้าชาย brimming ด้วยความมั่นใจตนเอง"แต่แน่นอน ฉันเจ้า ถ้าคุณใช้บทเรียนของฉัน หนังสือเล่มนี้จะก่อให้เกิดความท้าทายไม่ทั้งหมด"มีประกายในดวงตาของราคาเป็นพูดกวดวิชา เจ้าชายตัดสินใจให้กวดวิชาที่มา เยี่ยมชมเขา* * *เจ้าชายเร็ว ๆ นี้มีบทเรียนแรกของเขา เขาจะดูว่าเขากวดวิชาจะสอนเขาก่อน"Diputs, hsiloof, yllis กล่าวว่า การกวดวิชา เจ้าชายยืดศีรษะไปด้านข้างในสับสน"อะไรนะ มี Dwarfish ที่คุณพูดเมื่อกี้นี้""แต่แน่นอน ฉันเจ้า ฉันเพียงแค่ swore คุณใน Dwarfish บทเรียนนี้ ทำไมไม่เราทำเป็นว่า คุณเป็นหนึ่งของ Dwarves ที่คุณเกลียดให้ บอก เจ้าชายของฉัน คุณได้รับมนต์เมื่อกี้นี้"เจ้าชายคิดอึดใจหนึ่งก่อนตอบ"ไม่มี ไม่ได้จริง ๆ อาจมีพ่อที่พูด Dwarfish หรือทูตอื่น ๆ แต่ฉันไม่พูด Dwarfish ดังนั้นมันไม่รำคาญฉันได้ "กวดวิชาให้เจ้าชายพยักหน้าความพึงพอใจ"ดีแล้ว เจ้าชายของฉัน ไม่นี้หมายความว่าที่คุณตั้งใจจะละเมิด Dwarves ใน Elven"“… โอ้"เจ้าชายน้อยแปลกใจในคำของกวดวิชาได้"อืมม ดังนั้น ต้องเรียน Dwarfish เพื่อ cuss ออก Dwarves เหล่านั้นไหม""แต่แน่นอน ฉันเจ้า" กวดวิชาให้เด็กเป็นรอบ ๆ ไร้"ดี แล้ว ลองเพียงแต่พูดว่า ฉันแคระเป็น และฉันได้เรียนรู้บาง Elven จะดูถูกคุณ เวลานี้ฉันจะดูถูกคุณ เจ้าชายของฉัน ใน Elven 'เจ้าชายนั้นแข็งแรงของร่างกายและล้างใจ' บอก เจ้าชายของฉัน วิธีทำที่ทำให้คุณรู้สึกอย่างไร มีคุณ insulted "เจ้าชายคิดว่า อึด"ไม่ได้คุณสรรเสริญฉันเมื่อกี้นี้""แน่นอน อย่างไรก็ตาม ฉันหมายความ ว่า เจ้าชายว่า "รุนแรง และโหดร้าย" ฉันเพียงแค่เริ่มเรียน Elven เพื่อให้ทราบว่ารายละเอียดปลีกย่อยของภาษา""ดีถ้าคุณต้องการจะดูถูกฉัน ทั้งหมดที่คุณไม่ได้สิ้นสุดค่า embarrassing เอง อะไรนะ ดังนั้นโดยทั่วไป ให้ Dwarves ดูถูกดี ได้เรียนรู้รายละเอียดปลีกย่อยของภาษา"กวดวิชาให้เจ้าชายพยักหน้าความพึงพอใจ"ดีแล้ว เจ้าชายของฉัน คุณสามารถที่จะทำ""ตามธรรมชาติ ฉันสวยสมาร์ท คุณรู้""แต่แน่นอน ฉันเจ้า" กวดวิชาให้เจ้าชายหนุ่มยิ้มจากไปวันที่ เจ้าชายหนุ่มโยนตัวเองเข้าเรียน Dwarfish เด็กเรียนอย่างหนักก็เกือบเป็นถ้าเขาได้กลายเป็นคนอื่น และจะส่งคลื่นของความประหลาดใจว่าปราสาท* * *เร็ว ๆ นี้ได้ผ่านสัปดาห์ และมีเวลาสำหรับบทเรียนที่สองของเขาเป็นเจ้าชายมองครูของเขา เขากล่าวว่า "Diputs, hsiloof, yllis" เจ้าพูดใน Dwarfish สาบานต่อสมัย กวดวิชาให้เจ้าชายรอยยิ้ม"คุณออกเสียง Dwarfish ได้ปรับปรุงไม่น้อย ไม่มัน""ตามธรรมชาติ ฉันค่อนข้างสมาร์ทคุณรู้" การได้รับการยกย่องได้เจ้าชายภูมิใจ"แต่แน่นอน ฉันเจ้า โดยวิธีการ ฉัน แคระต้องด่ามาก มีอากาศดีที่ Elven ดูถูกฉันถัดไปเป็น ' เจ้า bed-wetting คุณ! " วิธีการที่ บ้างเคือง"เจ้าชายคิดอึดใจหนึ่งก่อนตอบ"ดี ไม่รู้สึกดี แต่ฉันไม่รู้สึกเคือง ฉันมีปัสสาวะรดนอนก่อน มากว่าแท้จริง แต่ที่ได้เมื่อผมน้อยจริง ๆ ผมไม่ทำมันต่อไป และนอกจาก ไม่ทั้งหมดเด็กน้อยเปียกเตียงของพวกเขาหรือ? ""แต่แน่นอน ฉันเจ้า ไม่เป็นความจริง ดูหมิ่นบุคคลตามสิ่งที่ไม่จริงจริงไม่ได้เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพ""ดังนั้นคุณหมายถึง ที่เพื่อจริง ๆ ดูถูกแคระถูกต้อง คุณต้องเรียนรู้เกี่ยวกับ Dwarves จริง ๆ อย่างไร"กวดวิชาให้เจ้าชายพยักหน้าความพึงพอใจ"แต่แน่นอน ฉันเจ้า ดีแล้ว ตอนนี้ฉันจะทำเป็นว่า ฉันขั้นตอนหนึ่งอย่างใน Elven และให้คุณอื่นดูถูก 'คุณเคี้ยวรากลูกครึ่ง' ดังนั้น มีคุณถือ"เจ้าชายคิดอึดใจหนึ่งก่อนตอบ"ดี อาจน้อยถือ แต่จริง ๆ ไม่ ทราบว่า บางชาติอื่น ๆ เรียกพืช burdock ราก แต่ burdock เป็นอาหารในดินแดนเหล่านี้ และฉันรักพวกเขา จริง ชนิดของความรู้สึกขอคนที่ไม่รู้ว่าอร่อย burdock ฉันได้""แต่ไม่รู้ว่า จำ ฉันกำลังจะแคระแบบที่ไม่เคยกิน burdock ก่อน ในขณะที่ฉันรู้ว่า แถนกิน Burdock เพียงคิดว่า เอลฟ์เป็นพวงที่แปลกสำหรับ munching ในราก""ฮะ... เพียงมองที่สิ่งต่าง ๆ บนพื้นผิว และตัดสิน โดยมาตรฐานของคุณเองได้แบบเข้าใจมัน ดังนั้น ในใบสั่งสำหรับฉันจริง ๆ ดูถูก Dwarves ฉันได้รู้ว่าสิ่งที่พวกเขาคิดว่า เป็นเรื่องปกติ จะต้องเข้าใจจริง ๆ ว่าพวกเขาอาศัยอยู่"กวดวิชาให้เจ้าชายหนุ่มยิ้ม"แต่แน่นอน ฉันเจ้า ที่เป็นสิ่งที่เราเรียก 'วัฒนธรรม' ""วัฒนธรรม ฮะ... ครับ ฉันจะไปเรียนรู้วัฒนธรรมของ dwarves ""คุณจะต้องอ่านหนังสือยากบาง คุณรู้ว่า จะคุณ""ตามธรรมชาติ ฉันเป็นสมาร์ท คุณรู้"กวดวิชาให้เจ้าชายพยักหน้าความพึงพอใจดังนั้นราคาหายไปเองในไลบรารีปราสาท คนของปราสาทมองเขาว่าเขาถูกคนอื่น* * *สัปดาห์ต่อมาพวกเขามีบทเรียนที่สามของพวกเขากวดวิชาที่ใส่ของราคาห้อง"Rehcaet ym emoclew กล่าวว่า เจ้าชาย เจ้าชายเสาร์ขึ้นตรง และวางกำปั้นของเขาหัวใจของเขา ตามที่เขาพูด กวดวิชาให้เจ้าชายรอยยิ้ม“I see you’ve already memorized a Dwarfish greeting.”“Naturally. I’m pretty smart, you know.”The tutor gave the prince a smile.“But of course, my prince. However, I – one of the dwarves that you wish to insult so much – unfortunately can’t quite grasp the culture of the Elves. So I will have to find a different way to insult you, my prince. Do you understand? Just calm down and listen”The prince tilted his head to the side and looked at his tutor, who for the first time had spoken down to the prince.“I’m always calm. Go ahead and say it.”“Alright then, ‘Your mother is swine excrement!’”The prince looked astonished for just a moment.“How dare you! Insulting my mother! That woman risked her life and gave birth to me! I’ll have you put to death!” Cried the prince, red in the face. The tutor said nothing, he only gazed at the young prince as he ranted. The prince finally calmed down.“…I see now, that’s how it is. Anyone would get angry if you talk badly about their family and friends, be it an Elf or a Dwarf. So this means that there is a way to insult someone without understanding their language or culture.”“But of course, my prince. I was just speaking as an example, so please forgive my remarks about your mother.”“…It’s fine. You’re here to teach. But just don’t do it again.”“Certainly. Well then, my prince, I think you understand just how effective insulting one’s family can be. However you won’t be doing that.”The prince again tilted his head to the side.“Why not? If it’s effective then it should be used, right?”“But my prince, why do you think I insulted your mother?”“To insult me?”“So why do you think that abusing your mother would be insulting to you?”“Because, it’s an insult that can work on almost anyone.”The prince looked up at the tutor as if he had just realised something. The tutor gave the prince a nod of satisfaction.“So, if I abused your mother, you would get angry.”“But of course, my prince. It’s common for a person to subconsciously think that they don’t want to be attacked themselves when they attack someone else. However, this gives us a parrot’s reply.”“So what you’re saying is, if I were to go up to some dwarves and insult their mothers, they would just insult my mother. And if that happened, that would mean that the dwarves could insult me, without knowing the culture of the Elves… So I would try to attack them, but would only expose my own weakness. Or, more like, it would be the same as insulting my own mother.”“But of course, my prince.”The tutor gave the prince a nod of satisfaction.The prince thought for a moment before speaking.“I see what you’re trying to say. It’s best to avoid the easy attacks.”“So, my prince, how do you want t insu
การแปล กรุณารอสักครู่..
โดย Satori
โมโตะแปลโดยแฮมมิชสมิธ* * * * * * * * * * * * เรื่องนี้เป็นเรื่องจากเวลาเมื่อดินแดนของโลกถูกแบ่งออก คนของโลกที่เกิดขึ้นเพียงดินแดนที่มีสมาชิกของการแข่งขันของตัวเอง เอลฟ์ที่อาศัยอยู่ในดินแดนแห่งเอลฟ์และคนแคระที่อาศัยอยู่ในดินแดนแห่งคนแคระ. ผู้ที่มาจากดินแดนที่แตกต่างกันดูหมิ่นแต่ละอื่น ๆ และได้รับการทะเลาะกันตลอดไป บางครั้งสมาชิกของการแข่งขันที่แตกต่างกันจะปรากฏในรูปแบบที่ต้องการมิตรภาพ แต่พวกเขาก็มักจะเป็นคนที่ได้รับการขับไล่โดยคนของตัวเอง มันก็บอกว่าหนังสือที่ดีที่สุดของการอ่านในครั้งนี้คือ "ย่อของเชื้อชาติหมิ่น" ตีพิมพ์ในดินแดนแห่งเอลฟ์ในปี 7037. มันเป็นหนังสือที่รู้จักกันดีในช่วงเวลาแห่งความเกลียดชังทางเชื้อชาติที่และการใช้งานเป็นที่แพร่หลาย ในหมู่ชาวบ้าน. * * * * * * * * * * * * วันหนึ่งเอลฟ์วัยกลางคนไปดูหนุ่มเจ้าชายพราย เจ้าชายเกลียดการศึกษาและเป็นที่รู้จักกันดีเกลียดชังของคนแคระ เป็นผู้หนึ่งที่ทำงานอยู่ในปราสาทไม่มีจะบอกว่ามัน แต่พวกเขาไม่พอใจเจ้าชายภาคภูมิใจและความอาฆาตแค้น พระมหากษัตริย์ที่เป็นกังวลมากกว่าวิธีการที่เจ้าชายจะเปิดออกการจ้างงานความช่วยเหลือของครูสอนพิเศษที่. "พ่อมีความสุขที่ได้พบคุณเจ้าชายของฉัน เริ่มต้นวันนี้ฉันจะเป็นครูสอนพิเศษส่วนตัวของคุณ "ครูสอนพิเศษต้อนรับเจ้าชายในลักษณะที่เคารพมาก เจ้าชายกลับมาท่าทางที่มีแสงจ้า. "Hmph แล้วฉันฉลาดพอที่มันเป็น ฉันไม่จำเป็นต้องเป็นครูสอนพิเศษ. "เจ้าชายป่องขึ้นจมูกของเขาในขณะที่เขาพูด ครูหันไปเจ้าชายและยิ้ม. "แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน แต่ผมมีความแตกต่างกันเล็กน้อยจากครูสอนพิเศษเฉลี่ยของคุณ. "" จริงเหรอ? บอกฉันว่าคุณอยู่ที่แตกต่างกัน. "" ฉันครูสอนพิเศษที่มีปากสกปรกที่สุดในโลกและฉันอยู่ที่นี่จะสอนคุณ 'ความลับของการสาบาน' ฉันจะสอนคุณวิธีที่ดีที่สุดที่จะละเมิดคนแคระคนที่คุณให้เกลียด. "" ... และนั่นคือทั้งหมดในหนังสือเล่มนี้? "เจ้าชายถูกชี้ไปที่หนังสือเล่มที่สามของ" การย่อของหมิ่นเชื้อชาติ "ปริมาณคนแคระ ครูสอนพิเศษที่พยักหน้าเจ้าชายเต็มไปด้วยความมั่นใจในตนเอง. "แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน ถ้าคุณใช้บทเรียนของฉันหนังสือเล่มนี้จะก่อให้เกิดความท้าทายที่ทุกคน. "มีประกายในสายตาของราคาที่เป็นเป็นครูสอนพิเศษพูด เจ้าชายตัดสินใจที่จะให้ผู้ปกครองมาเยี่ยมเขา. * * * * * * * * * * * * เจ้าชายเร็ว ๆ นี้มีบทเรียนครั้งแรกของเขา เขารู้สึกตื่นเต้นที่จะได้เห็นสิ่งที่ครูสอนพิเศษของเขาจะสอนให้เขาเป็นครั้งแรก. "Diputs, hsiloof, yllis" ครูสอนพิเศษกล่าวว่า เจ้าชายเอียงศีรษะไปทางด้านข้างของเขาในความสับสน. "สิ่งที่คุณพูดว่าอะไร? คือการที่คุณพูดแคระเพียงแค่ตอนนี้? "" แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน ฉันเพิ่งสาบานที่คุณแคระ สำหรับบทเรียนนี้ทำไมเราไม่แกล้งทำเป็นว่าคุณเป็นหนึ่งในคนแคระคนที่คุณเกลียด บอกเจ้าชายของฉันไม่โกรธคุณจะได้รับเพียงแค่ตอนนี้? "ความคิดของเจ้าชายสักครู่ก่อนที่จะตอบว่า" ไม่มีไม่ได้จริงๆ พ่อของฉันที่พูดแคระหรือบางทูตอื่น ๆ ที่อาจจะมีฉัน แต่ฉันไม่สามารถพูดแคระจึงไม่รำคาญฉัน. "ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ." ถ้าอย่างนั้นเจ้าชายของฉันทำอย่างนี้ หมายความว่าคุณตั้งใจที่จะละเมิดในคนแคระเอลฟ์? "" ... โอ้. "เจ้าชายเป็นเพียงเล็กน้อยแปลกใจที่คำพูดของครูสอนพิเศษ." ผมเห็น ดังนั้นผมจึงจำเป็นต้องเรียนรู้แคระเพื่อโง่ออกแคระเหล่านั้นหรือไม่ "" แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน. "ครูสอนพิเศษให้เด็กยิ้ม." ถ้าอย่างนั้นขอเพียงแค่บอกว่าฉันเป็นคนแคระและฉันได้เรียนรู้ เอลฟ์บางส่วนที่จะดูถูกคุณ คราวนี้ผมจะดูถูกคุณเจ้าชายของฉันในพราย 'เจ้าชายแข็งแรงของร่างกายและจิตใจที่ชัดเจนของ' บอกเจ้าชายของฉันได้อย่างไรที่ทำให้คุณรู้สึกอย่างไร? คุณดูถูก? "เจ้าชายคิดสักครู่." คุณไม่ได้รับการยกย่องให้ฉันเพียงแค่ตอนนี้? "" แท้จริง แต่ผมหมายถึงการบอกว่าเจ้าชายคือ 'ความรุนแรงและโหดร้าย' ฉันเพิ่งเริ่มเรียนรู้ Elven ดังนั้นผมจึงไม่ทราบรายละเอียดปลีกย่อยของภาษา. "" ดีแม้ว่าคุณกำลังพยายามที่จะดูถูกฉันทั้งหมดที่คุณไม่ได้จบลงอายตัวเอง ฮะ ดังนั้นโดยทั่วไปจะให้คนแคระดูถูกที่ดีคุณต้องเรียนรู้รายละเอียดปลีกย่อยของภาษา. "ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ." ถ้าอย่างนั้นเจ้าชายของฉันคุณสามารถที่จะทำเช่นนั้น? "" ธรรมชาติ . ฉันสวยสมาร์ทที่คุณรู้ว่า. "" แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน. "ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายหนุ่มรอยยิ้ม. จากวันนั้นไปข้างหน้าเจ้าชายหนุ่มโยนตัวเองในการเรียนรู้แคระ เด็กเรียนอย่างหนักเพื่อให้มันเป็นเกือบราวกับว่าเขาได้กลายเป็นคนที่แตกต่างกันและจะส่งคลื่นของความประหลาดใจว่าปราสาท. * * * * * * * * * * * * เร็ว ๆ นี้สัปดาห์ที่ผ่านมาและมันเป็นเวลาสำหรับบทเรียนที่สองของเขา. ทันทีที่เจ้าชายมอง ที่ครูของเขาเขากล่าวว่า "Diputs, hsiloof, yllis" เจ้าชายพูดสาบานแคระ ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายรอยยิ้ม. "คุณแคระออกเสียงได้ดีขึ้นไม่น้อยยังไม่ได้มัน." "ธรรมชาติ ผมค่อนข้างสมาร์ทที่คุณรู้ว่า. "การยกย่องเจ้าชายทำให้รู้สึกภาคภูมิใจ." แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน โดยวิธีการที่ผมแคระคุณต้องการที่จะสาบานที่มากที่มีอากาศค่อนข้างดีที่เอลฟ์ ดูถูกต่อไปของฉันคือ 'คุณเจ้าชายเตียงเปียก! " ดังนั้นวิธีการที่เป็นที่? คุณรู้สึกโกรธ? "ความคิดของเจ้าชายสักครู่ก่อนที่จะตอบ." ดีมันไม่ได้รู้สึกดีมาก แต่ผมไม่รู้สึกโกรธเคือง ฉันมีที่นอนก่อนว่าเป็นความจริง แต่นั่นก็เป็นตอนที่ผมยังเป็นเด็กจริงๆ ฉันจะไม่ทำมันอีกต่อไป และนอกจากนี้ไม่ทุกเด็กเล็ก ๆ เปียกเตียงหรือไม่? "" แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน มันไม่เป็นความจริง. ดูถูกคนขึ้นอยู่กับสิ่งที่ไม่เป็นความจริงจริงๆไม่ได้เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพ. "" ดังนั้นคุณหมายถึงว่าเพื่อที่จะดูถูกคนแคระจริงๆอย่างถูกต้องคุณจะต้องเรียนรู้เกี่ยวกับวิธีการที่คนแคระจริงๆ? "ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ. "แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ผมจะแกล้งทำเป็นว่าฉันหนึ่งในขั้นตอนข้างหน้าของคุณในการเรียนรู้พรายและให้คุณดูถูกอีก 'คุณไอ้รากเคี้ยว! ดังนั้นคุณโกรธ? "ความคิดของเจ้าชายสักครู่ก่อนที่จะตอบ." ดีอาจจะไม่พอใจเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ไม่ได้จริงๆ ฉันรู้ว่าบางส่วนของเผ่าพันธุ์อื่นเรียกพืชหญ้าเจ้าชู้ราก แต่หญ้าเจ้าชู้เป็นอาหารอันโอชะในดินแดนเหล่านี้และฉันรักพวกเขา ที่จริงผมชนิดของรู้สึกเสียใจสำหรับทุกคนที่ไม่ทราบวิธีการที่อร่อยเป็นหญ้าเจ้าชู้. "" แต่ผมไม่ทราบว่า โปรดจำไว้ว่าฉันเป็นคนแคระที่ไม่เคยกินหญ้าเจ้าชู้ก่อน ขณะที่ฉันจะรู้ว่าเอลฟ์กินหญ้าเจ้าชู้ผมก็คิดว่าเอลฟ์เป็นพวงแปลกสำหรับ munching ในราก. "" อืมมม ... แค่มองไปที่สิ่งที่อยู่บนพื้นผิวและการตัดสินมันตามมาตรฐานของตัวเองเป็นทางยาวจากความเข้าใจมัน ดังนั้นเพื่อที่ผมจะดูถูกคนแคระจริงๆที่ฉันต้องรู้ว่าสิ่งที่พวกเขาคิดว่าเป็นเรื่องปกติที่ผมจะต้องเข้าใจจริงๆว่าพวกเขามีชีวิตอยู่. "ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายหนุ่มรอยยิ้ม." แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน นั่นคือสิ่งที่เราเรียกว่า 'วัฒนธรรม'. "" วัฒนธรรม, ฮะ ... เอาล่ะฉันจะได้เรียนรู้วัฒนธรรมของคนแคระที่. "" คุณจะต้องอ่านหนังสือเรื่องยากมากที่คุณรู้ว่า คุณสามารถที่? "" ธรรมชาติ ฉันมาร์ทที่คุณรู้ว่า. "ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ. จากนั้นราคาที่หายไปของตัวเองในห้องสมุดปราสาท คนของปราสาทมองไปที่เขาราวกับว่าเขาเป็นคนที่แตกต่างกัน. * * * * * * * * * * * * หนึ่งสัปดาห์ต่อมาพวกเขามีบทเรียนที่สามของพวกเขา. ครูสอนพิเศษเข้ามาในห้องของราคา. "Rehcaet ym emoclew" เจ้าชายกล่าวว่า เจ้าชายลุกขึ้นนั่งตรงและวางกำปั้นของเขามากกว่าหัวใจของเขาในขณะที่เขาพูด ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายรอยยิ้ม. "ผมเห็นคุณได้จดจำแล้วอวยพรแคระ." "ธรรมชาติ ฉันสวยสมาร์ทที่คุณรู้ว่า. "ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายรอยยิ้ม." แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน แต่ผม - เป็นหนึ่งในคนแคระที่คุณต้องการที่จะดูถูกมาก - น่าเสียดายที่ไม่สามารถค่อนข้างเข้าใจวัฒนธรรมของเอลฟ์ที่ ดังนั้นผมจะต้องไปหาวิธีที่แตกต่างที่จะดูถูกคุณเจ้าชายของฉัน คุณเข้าใจไหม? เพียงแค่สงบลงและฟัง "เจ้าชายเอียงศีรษะของเขาไปด้านข้างและมองไปที่ผู้ปกครองของเขาที่เป็นครั้งแรกที่ได้พูดลงไปที่เจ้าชาย." ฉันมักจะสงบ ไปข้างหน้าและบอกว่ามัน. "" เอาล่ะแล้วแม่ของคุณคืออุจจาระสุกร '"เจ้าชายมองประหลาดใจเพื่อรอสักครู่." กล้าให้คุณวิธี! ดูถูกแม่ของฉัน! ผู้หญิงคนหนึ่งที่เสี่ยงชีวิตชีวิตของเธอและให้กำเนิดฉัน! ฉันจะมีคุณมีโทษถึงตาย! "ร้องไห้เจ้าชายสีแดงในใบหน้า ครูสอนพิเศษกล่าวว่าไม่มีอะไรที่เขาจ้องที่เจ้าชายหนุ่มที่เขาโวยวาย เจ้าชายสงบลงในที่สุด. "... ฉันเห็นในขณะนี้ว่าเป็นวิธีที่มันเป็น ทุกคนจะได้รับโกรธถ้าคุณพูดไม่ดีเกี่ยวกับครอบครัวและเพื่อน ๆ ของพวกเขาไม่ว่าจะเป็นเอลฟ์หรือคนแคระ ดังนั้นหมายความว่ามีวิธีที่จะดูถูกคนที่ไม่เข้าใจภาษาของพวกเขาหรือวัฒนธรรม. "" แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน ผมก็แค่พูดเป็นตัวอย่างเพื่อโปรดยกโทษให้ฉันพูดเกี่ยวกับแม่ของคุณ. "" ... มันเป็นเรื่องที่ดี คุณอยู่ที่นี่จะสอน แต่ก็ไม่ได้ทำมันอีกครั้ง "." แน่นอน ถ้าอย่างนั้นเจ้าชายของฉันฉันคิดว่าคุณเข้าใจเพียงวิธีการที่มีประสิทธิภาพในครอบครัวหนึ่งดูถูกสามารถเป็น แต่คุณจะไม่ได้ทำอย่างนั้น. "เจ้าชายอีกครั้งเอียงศีรษะของเขาไปด้านข้าง." ทำไมไม่? ถ้ามันมีประสิทธิภาพแล้วมันควรจะนำมาใช้ใช่มั้ย? "" แต่เจ้าชายของฉันทำไมคุณถึงคิดว่าผมดูถูกแม่ของคุณ? "" เพื่อดูถูกฉัน? "" แล้วทำไมคุณไม่คิดว่าดูถูกแม่ของคุณจะดูถูกกับคุณ? " "เพราะมันดูถูกว่าสามารถทำงานในเกือบทุกคน." เจ้าชายมองมาที่ผู้ปกครองราวกับว่าเขาได้ตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่างเพียง ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ. "ดังนั้นถ้าฉันทำร้ายแม่ของคุณคุณจะได้รับโกรธ." "แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน เป็นเรื่องปกติสำหรับคนที่จะจิตใต้สำนึกคิดว่าพวกเขาไม่ต้องการที่จะถูกโจมตีตัวเองเมื่อพวกเขาโจมตีคนอื่น แต่นี้จะช่วยให้เราตอบกลับนกแก้วของ. "" ดังนั้นสิ่งที่คุณพูดคือถ้าผมจะไปถึงคนแคระและดูถูกแม่ของพวกเขาพวกเขาก็จะดูถูกแม่ของฉัน และหากที่เกิดขึ้นที่จะหมายความว่าคนแคระจะดูถูกฉันโดยไม่ต้องรู้วัฒนธรรมของพวกเอลฟ์ ... ดังนั้นฉันจะพยายามที่จะโจมตีพวกเขา แต่เพียงจะเปิดเผยความอ่อนแอของตัวเอง หรือมากขึ้นเช่นมันจะเป็นเช่นเดียวกับดูถูกแม่ของตัวเอง. "" แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน. "ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ. คิดสักครู่ก่อนที่จะพูดเจ้าชาย." ผมเห็นสิ่งที่คุณ 'อีกครั้งพยายามที่จะพูด มันเป็นเรื่องที่ดีที่สุดที่จะหลีกเลี่ยงการโจมตีได้ง่าย. "" ดังนั้นเจ้าชายของฉันว่าคุณต้องการเสื้อ INSU
โมโตะแปลโดยแฮมมิชสมิธ* * * * * * * * * * * * เรื่องนี้เป็นเรื่องจากเวลาเมื่อดินแดนของโลกถูกแบ่งออก คนของโลกที่เกิดขึ้นเพียงดินแดนที่มีสมาชิกของการแข่งขันของตัวเอง เอลฟ์ที่อาศัยอยู่ในดินแดนแห่งเอลฟ์และคนแคระที่อาศัยอยู่ในดินแดนแห่งคนแคระ. ผู้ที่มาจากดินแดนที่แตกต่างกันดูหมิ่นแต่ละอื่น ๆ และได้รับการทะเลาะกันตลอดไป บางครั้งสมาชิกของการแข่งขันที่แตกต่างกันจะปรากฏในรูปแบบที่ต้องการมิตรภาพ แต่พวกเขาก็มักจะเป็นคนที่ได้รับการขับไล่โดยคนของตัวเอง มันก็บอกว่าหนังสือที่ดีที่สุดของการอ่านในครั้งนี้คือ "ย่อของเชื้อชาติหมิ่น" ตีพิมพ์ในดินแดนแห่งเอลฟ์ในปี 7037. มันเป็นหนังสือที่รู้จักกันดีในช่วงเวลาแห่งความเกลียดชังทางเชื้อชาติที่และการใช้งานเป็นที่แพร่หลาย ในหมู่ชาวบ้าน. * * * * * * * * * * * * วันหนึ่งเอลฟ์วัยกลางคนไปดูหนุ่มเจ้าชายพราย เจ้าชายเกลียดการศึกษาและเป็นที่รู้จักกันดีเกลียดชังของคนแคระ เป็นผู้หนึ่งที่ทำงานอยู่ในปราสาทไม่มีจะบอกว่ามัน แต่พวกเขาไม่พอใจเจ้าชายภาคภูมิใจและความอาฆาตแค้น พระมหากษัตริย์ที่เป็นกังวลมากกว่าวิธีการที่เจ้าชายจะเปิดออกการจ้างงานความช่วยเหลือของครูสอนพิเศษที่. "พ่อมีความสุขที่ได้พบคุณเจ้าชายของฉัน เริ่มต้นวันนี้ฉันจะเป็นครูสอนพิเศษส่วนตัวของคุณ "ครูสอนพิเศษต้อนรับเจ้าชายในลักษณะที่เคารพมาก เจ้าชายกลับมาท่าทางที่มีแสงจ้า. "Hmph แล้วฉันฉลาดพอที่มันเป็น ฉันไม่จำเป็นต้องเป็นครูสอนพิเศษ. "เจ้าชายป่องขึ้นจมูกของเขาในขณะที่เขาพูด ครูหันไปเจ้าชายและยิ้ม. "แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน แต่ผมมีความแตกต่างกันเล็กน้อยจากครูสอนพิเศษเฉลี่ยของคุณ. "" จริงเหรอ? บอกฉันว่าคุณอยู่ที่แตกต่างกัน. "" ฉันครูสอนพิเศษที่มีปากสกปรกที่สุดในโลกและฉันอยู่ที่นี่จะสอนคุณ 'ความลับของการสาบาน' ฉันจะสอนคุณวิธีที่ดีที่สุดที่จะละเมิดคนแคระคนที่คุณให้เกลียด. "" ... และนั่นคือทั้งหมดในหนังสือเล่มนี้? "เจ้าชายถูกชี้ไปที่หนังสือเล่มที่สามของ" การย่อของหมิ่นเชื้อชาติ "ปริมาณคนแคระ ครูสอนพิเศษที่พยักหน้าเจ้าชายเต็มไปด้วยความมั่นใจในตนเอง. "แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน ถ้าคุณใช้บทเรียนของฉันหนังสือเล่มนี้จะก่อให้เกิดความท้าทายที่ทุกคน. "มีประกายในสายตาของราคาที่เป็นเป็นครูสอนพิเศษพูด เจ้าชายตัดสินใจที่จะให้ผู้ปกครองมาเยี่ยมเขา. * * * * * * * * * * * * เจ้าชายเร็ว ๆ นี้มีบทเรียนครั้งแรกของเขา เขารู้สึกตื่นเต้นที่จะได้เห็นสิ่งที่ครูสอนพิเศษของเขาจะสอนให้เขาเป็นครั้งแรก. "Diputs, hsiloof, yllis" ครูสอนพิเศษกล่าวว่า เจ้าชายเอียงศีรษะไปทางด้านข้างของเขาในความสับสน. "สิ่งที่คุณพูดว่าอะไร? คือการที่คุณพูดแคระเพียงแค่ตอนนี้? "" แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน ฉันเพิ่งสาบานที่คุณแคระ สำหรับบทเรียนนี้ทำไมเราไม่แกล้งทำเป็นว่าคุณเป็นหนึ่งในคนแคระคนที่คุณเกลียด บอกเจ้าชายของฉันไม่โกรธคุณจะได้รับเพียงแค่ตอนนี้? "ความคิดของเจ้าชายสักครู่ก่อนที่จะตอบว่า" ไม่มีไม่ได้จริงๆ พ่อของฉันที่พูดแคระหรือบางทูตอื่น ๆ ที่อาจจะมีฉัน แต่ฉันไม่สามารถพูดแคระจึงไม่รำคาญฉัน. "ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ." ถ้าอย่างนั้นเจ้าชายของฉันทำอย่างนี้ หมายความว่าคุณตั้งใจที่จะละเมิดในคนแคระเอลฟ์? "" ... โอ้. "เจ้าชายเป็นเพียงเล็กน้อยแปลกใจที่คำพูดของครูสอนพิเศษ." ผมเห็น ดังนั้นผมจึงจำเป็นต้องเรียนรู้แคระเพื่อโง่ออกแคระเหล่านั้นหรือไม่ "" แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน. "ครูสอนพิเศษให้เด็กยิ้ม." ถ้าอย่างนั้นขอเพียงแค่บอกว่าฉันเป็นคนแคระและฉันได้เรียนรู้ เอลฟ์บางส่วนที่จะดูถูกคุณ คราวนี้ผมจะดูถูกคุณเจ้าชายของฉันในพราย 'เจ้าชายแข็งแรงของร่างกายและจิตใจที่ชัดเจนของ' บอกเจ้าชายของฉันได้อย่างไรที่ทำให้คุณรู้สึกอย่างไร? คุณดูถูก? "เจ้าชายคิดสักครู่." คุณไม่ได้รับการยกย่องให้ฉันเพียงแค่ตอนนี้? "" แท้จริง แต่ผมหมายถึงการบอกว่าเจ้าชายคือ 'ความรุนแรงและโหดร้าย' ฉันเพิ่งเริ่มเรียนรู้ Elven ดังนั้นผมจึงไม่ทราบรายละเอียดปลีกย่อยของภาษา. "" ดีแม้ว่าคุณกำลังพยายามที่จะดูถูกฉันทั้งหมดที่คุณไม่ได้จบลงอายตัวเอง ฮะ ดังนั้นโดยทั่วไปจะให้คนแคระดูถูกที่ดีคุณต้องเรียนรู้รายละเอียดปลีกย่อยของภาษา. "ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ." ถ้าอย่างนั้นเจ้าชายของฉันคุณสามารถที่จะทำเช่นนั้น? "" ธรรมชาติ . ฉันสวยสมาร์ทที่คุณรู้ว่า. "" แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน. "ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายหนุ่มรอยยิ้ม. จากวันนั้นไปข้างหน้าเจ้าชายหนุ่มโยนตัวเองในการเรียนรู้แคระ เด็กเรียนอย่างหนักเพื่อให้มันเป็นเกือบราวกับว่าเขาได้กลายเป็นคนที่แตกต่างกันและจะส่งคลื่นของความประหลาดใจว่าปราสาท. * * * * * * * * * * * * เร็ว ๆ นี้สัปดาห์ที่ผ่านมาและมันเป็นเวลาสำหรับบทเรียนที่สองของเขา. ทันทีที่เจ้าชายมอง ที่ครูของเขาเขากล่าวว่า "Diputs, hsiloof, yllis" เจ้าชายพูดสาบานแคระ ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายรอยยิ้ม. "คุณแคระออกเสียงได้ดีขึ้นไม่น้อยยังไม่ได้มัน." "ธรรมชาติ ผมค่อนข้างสมาร์ทที่คุณรู้ว่า. "การยกย่องเจ้าชายทำให้รู้สึกภาคภูมิใจ." แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน โดยวิธีการที่ผมแคระคุณต้องการที่จะสาบานที่มากที่มีอากาศค่อนข้างดีที่เอลฟ์ ดูถูกต่อไปของฉันคือ 'คุณเจ้าชายเตียงเปียก! " ดังนั้นวิธีการที่เป็นที่? คุณรู้สึกโกรธ? "ความคิดของเจ้าชายสักครู่ก่อนที่จะตอบ." ดีมันไม่ได้รู้สึกดีมาก แต่ผมไม่รู้สึกโกรธเคือง ฉันมีที่นอนก่อนว่าเป็นความจริง แต่นั่นก็เป็นตอนที่ผมยังเป็นเด็กจริงๆ ฉันจะไม่ทำมันอีกต่อไป และนอกจากนี้ไม่ทุกเด็กเล็ก ๆ เปียกเตียงหรือไม่? "" แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน มันไม่เป็นความจริง. ดูถูกคนขึ้นอยู่กับสิ่งที่ไม่เป็นความจริงจริงๆไม่ได้เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพ. "" ดังนั้นคุณหมายถึงว่าเพื่อที่จะดูถูกคนแคระจริงๆอย่างถูกต้องคุณจะต้องเรียนรู้เกี่ยวกับวิธีการที่คนแคระจริงๆ? "ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ. "แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ผมจะแกล้งทำเป็นว่าฉันหนึ่งในขั้นตอนข้างหน้าของคุณในการเรียนรู้พรายและให้คุณดูถูกอีก 'คุณไอ้รากเคี้ยว! ดังนั้นคุณโกรธ? "ความคิดของเจ้าชายสักครู่ก่อนที่จะตอบ." ดีอาจจะไม่พอใจเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ไม่ได้จริงๆ ฉันรู้ว่าบางส่วนของเผ่าพันธุ์อื่นเรียกพืชหญ้าเจ้าชู้ราก แต่หญ้าเจ้าชู้เป็นอาหารอันโอชะในดินแดนเหล่านี้และฉันรักพวกเขา ที่จริงผมชนิดของรู้สึกเสียใจสำหรับทุกคนที่ไม่ทราบวิธีการที่อร่อยเป็นหญ้าเจ้าชู้. "" แต่ผมไม่ทราบว่า โปรดจำไว้ว่าฉันเป็นคนแคระที่ไม่เคยกินหญ้าเจ้าชู้ก่อน ขณะที่ฉันจะรู้ว่าเอลฟ์กินหญ้าเจ้าชู้ผมก็คิดว่าเอลฟ์เป็นพวงแปลกสำหรับ munching ในราก. "" อืมมม ... แค่มองไปที่สิ่งที่อยู่บนพื้นผิวและการตัดสินมันตามมาตรฐานของตัวเองเป็นทางยาวจากความเข้าใจมัน ดังนั้นเพื่อที่ผมจะดูถูกคนแคระจริงๆที่ฉันต้องรู้ว่าสิ่งที่พวกเขาคิดว่าเป็นเรื่องปกติที่ผมจะต้องเข้าใจจริงๆว่าพวกเขามีชีวิตอยู่. "ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายหนุ่มรอยยิ้ม." แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน นั่นคือสิ่งที่เราเรียกว่า 'วัฒนธรรม'. "" วัฒนธรรม, ฮะ ... เอาล่ะฉันจะได้เรียนรู้วัฒนธรรมของคนแคระที่. "" คุณจะต้องอ่านหนังสือเรื่องยากมากที่คุณรู้ว่า คุณสามารถที่? "" ธรรมชาติ ฉันมาร์ทที่คุณรู้ว่า. "ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ. จากนั้นราคาที่หายไปของตัวเองในห้องสมุดปราสาท คนของปราสาทมองไปที่เขาราวกับว่าเขาเป็นคนที่แตกต่างกัน. * * * * * * * * * * * * หนึ่งสัปดาห์ต่อมาพวกเขามีบทเรียนที่สามของพวกเขา. ครูสอนพิเศษเข้ามาในห้องของราคา. "Rehcaet ym emoclew" เจ้าชายกล่าวว่า เจ้าชายลุกขึ้นนั่งตรงและวางกำปั้นของเขามากกว่าหัวใจของเขาในขณะที่เขาพูด ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายรอยยิ้ม. "ผมเห็นคุณได้จดจำแล้วอวยพรแคระ." "ธรรมชาติ ฉันสวยสมาร์ทที่คุณรู้ว่า. "ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายรอยยิ้ม." แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน แต่ผม - เป็นหนึ่งในคนแคระที่คุณต้องการที่จะดูถูกมาก - น่าเสียดายที่ไม่สามารถค่อนข้างเข้าใจวัฒนธรรมของเอลฟ์ที่ ดังนั้นผมจะต้องไปหาวิธีที่แตกต่างที่จะดูถูกคุณเจ้าชายของฉัน คุณเข้าใจไหม? เพียงแค่สงบลงและฟัง "เจ้าชายเอียงศีรษะของเขาไปด้านข้างและมองไปที่ผู้ปกครองของเขาที่เป็นครั้งแรกที่ได้พูดลงไปที่เจ้าชาย." ฉันมักจะสงบ ไปข้างหน้าและบอกว่ามัน. "" เอาล่ะแล้วแม่ของคุณคืออุจจาระสุกร '"เจ้าชายมองประหลาดใจเพื่อรอสักครู่." กล้าให้คุณวิธี! ดูถูกแม่ของฉัน! ผู้หญิงคนหนึ่งที่เสี่ยงชีวิตชีวิตของเธอและให้กำเนิดฉัน! ฉันจะมีคุณมีโทษถึงตาย! "ร้องไห้เจ้าชายสีแดงในใบหน้า ครูสอนพิเศษกล่าวว่าไม่มีอะไรที่เขาจ้องที่เจ้าชายหนุ่มที่เขาโวยวาย เจ้าชายสงบลงในที่สุด. "... ฉันเห็นในขณะนี้ว่าเป็นวิธีที่มันเป็น ทุกคนจะได้รับโกรธถ้าคุณพูดไม่ดีเกี่ยวกับครอบครัวและเพื่อน ๆ ของพวกเขาไม่ว่าจะเป็นเอลฟ์หรือคนแคระ ดังนั้นหมายความว่ามีวิธีที่จะดูถูกคนที่ไม่เข้าใจภาษาของพวกเขาหรือวัฒนธรรม. "" แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน ผมก็แค่พูดเป็นตัวอย่างเพื่อโปรดยกโทษให้ฉันพูดเกี่ยวกับแม่ของคุณ. "" ... มันเป็นเรื่องที่ดี คุณอยู่ที่นี่จะสอน แต่ก็ไม่ได้ทำมันอีกครั้ง "." แน่นอน ถ้าอย่างนั้นเจ้าชายของฉันฉันคิดว่าคุณเข้าใจเพียงวิธีการที่มีประสิทธิภาพในครอบครัวหนึ่งดูถูกสามารถเป็น แต่คุณจะไม่ได้ทำอย่างนั้น. "เจ้าชายอีกครั้งเอียงศีรษะของเขาไปด้านข้าง." ทำไมไม่? ถ้ามันมีประสิทธิภาพแล้วมันควรจะนำมาใช้ใช่มั้ย? "" แต่เจ้าชายของฉันทำไมคุณถึงคิดว่าผมดูถูกแม่ของคุณ? "" เพื่อดูถูกฉัน? "" แล้วทำไมคุณไม่คิดว่าดูถูกแม่ของคุณจะดูถูกกับคุณ? " "เพราะมันดูถูกว่าสามารถทำงานในเกือบทุกคน." เจ้าชายมองมาที่ผู้ปกครองราวกับว่าเขาได้ตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่างเพียง ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ. "ดังนั้นถ้าฉันทำร้ายแม่ของคุณคุณจะได้รับโกรธ." "แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน เป็นเรื่องปกติสำหรับคนที่จะจิตใต้สำนึกคิดว่าพวกเขาไม่ต้องการที่จะถูกโจมตีตัวเองเมื่อพวกเขาโจมตีคนอื่น แต่นี้จะช่วยให้เราตอบกลับนกแก้วของ. "" ดังนั้นสิ่งที่คุณพูดคือถ้าผมจะไปถึงคนแคระและดูถูกแม่ของพวกเขาพวกเขาก็จะดูถูกแม่ของฉัน และหากที่เกิดขึ้นที่จะหมายความว่าคนแคระจะดูถูกฉันโดยไม่ต้องรู้วัฒนธรรมของพวกเอลฟ์ ... ดังนั้นฉันจะพยายามที่จะโจมตีพวกเขา แต่เพียงจะเปิดเผยความอ่อนแอของตัวเอง หรือมากขึ้นเช่นมันจะเป็นเช่นเดียวกับดูถูกแม่ของตัวเอง. "" แต่แน่นอนเจ้าชายของฉัน. "ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ. คิดสักครู่ก่อนที่จะพูดเจ้าชาย." ผมเห็นสิ่งที่คุณ 'อีกครั้งพยายามที่จะพูด มันเป็นเรื่องที่ดีที่สุดที่จะหลีกเลี่ยงการโจมตีได้ง่าย. "" ดังนั้นเจ้าชายของฉันว่าคุณต้องการเสื้อ INSU
การแปล กรุณารอสักครู่..
โดยซาโตริมินาโมโตะ
แปลโดย เฮมิช สมิธ
* * *
เรื่องนี้จากเวลาเมื่อดินแดนของโลกถูกแบ่ง ของโลกสร้างขึ้นในที่ดินกับสมาชิกของการแข่งขันของพวกเขาเอง เอลฟ์อาศัยอยู่ในดินแดนของเอลฟ์และคนแคระที่อาศัยอยู่ในดินแดนของคนแคระ
จากดินแดนที่แตกต่างกันดูถูกกันและตลอดไป ทะเลาะกันบางครั้งสมาชิกของการแข่งขันที่แตกต่างกันจะปรากฏ , ต้องการในรูปแบบมิตรภาพ แต่พวกเขามักเป็นคนที่เคยถูกขับไล่โดยประชาชนเอง ว่ากันว่า ส่วนใหญ่ก็อ่านหนังสือ เวลานี้คือ " บทสรุปของเชื้อชาติดูหมิ่น " ตีพิมพ์ในดินแดนของเอลฟ์ในปี 7037 .มันเป็นหนังสือที่รู้จักกันดีในเวลานั้นของความเกลียดชังทางเชื้อชาติและการใช้งานที่แพร่หลายในหมู่ชาวบ้าน
* * *
วันกลางคน เอลฟ์ ก็เห็นหนุ่มเจ้าชาย Elven . เจ้าชายเกลียดการเรียน และเป็นที่รู้จักกันดี เกลียดของคนแคระ คนที่ทำงานในปราสาท จะพูด แต่มันไม่พอใจที่ภูมิใจ และเจตนาร้ายของเจ้าชาย กษัตริย์ที่เป็นกังวลมากกว่าว่าเจ้าชายจะเปิดออกใช้ความช่วยเหลือของครูสอนพิเศษ
" ' Tis ยินดีที่ได้รู้จัก เจ้าชายของผม ตั้งแต่วันนี้ ฉันจะเป็นครูสอนพิเศษส่วนตัวของคุณ " ติวเตอร์ทักทายเจ้าชายในลักษณะที่สุภาพมาก เจ้าชายกลับมาท่าทางกับแสงจ้า .
" . . . แล้วฉันก็ฉลาดมากพอแล้ว ฉันไม่ต้องการครูสอนพิเศษ " เจ้าชายป่องขึ้นจมูกของเขาที่เขาพูด ติวเตอร์กลายเป็นเจ้าชายและยิ้ม
" แต่แน่นอน , เจ้าชาย แต่ฉันเป็นเพียงเล็กน้อยที่แตกต่างจากติวเตอร์เฉลี่ยของคุณ . "
" จริงๆเหรอ ? บอกฉันว่าคุณกำลังที่แตกต่างกัน . "
" ฉันเป็นครูสอนพิเศษกับปากสกปรกที่สุดในโลก และผมมาที่นี่เพื่อสอนคุณความลับของสาบาน ' ' ผมจะสอนคุณวิธีที่ดีที่สุดที่จะใช้บรรดาคนแคระเธอเกลียด "
" . . . . . . . และนั่นคือทั้งหมดในหนังสือเล่มนี้" เจ้าชายชี้ไปที่ปริมาณที่สามของ " บทสรุปของเชื้อชาติดูหมิ่น " เสียงคนแคระ อาจารย์พยักหน้า เจ้าชาย ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจในตนเอง
" แต่แน่นอน , เจ้าชาย ถ้าคุณใช้บทเรียนของผม หนังสือเล่มนี้จะไม่มีความท้าทายเลย "
มีประกายในดวงตาของราคาเป็นติวเตอร์พูด เจ้าชายตัดสินใจที่จะให้อาจารย์มาเยี่ยม
* * *
เจ้าชายแล้วได้บทเรียนแรกของเขา เขาตื่นเต้นที่จะเห็นสิ่งที่พระอาจารย์จะสอนเขาก่อน
" diputs hsiloof yllis , , , " กล่าวว่าครูสอนพิเศษ เจ้าชายเอียงหัวไปด้านข้างในความสับสน
" คุณพูดเรื่องอะไร ? ซึ่งเตี้ยแคระที่คุณพูดอยู่ "
" แต่แน่นอน , เจ้าชาย ฉันเพิ่งสาบานคุณซึ่งเตี้ยแคระ . สำหรับบทนี้ทำไมเราไม่ทำเป็นว่าคุณเป็นหนึ่งในนั้นล่ะคุณถึงเกลียด บอกข้า , องค์ชาย เจ้าได้ล่วงเกินแล้ว "
เจ้าชายคิดครู่หนึ่งก่อนจะตอบ
" ไม่ จริงๆ พ่อที่พูดซึ่งเตี้ยแคระ หรือบางอื่น ๆทำเนียบอาจจะ ฉัน แต่ฉันไม่สามารถพูดซึ่งเตี้ยแคระ , ดังนั้นมันไม่ได้รบกวนฉัน "
อาจารย์ให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ
" แล้ว องค์ชายนี้ไม่ได้หมายความว่าคุณจะใช้คนแคระใน Elven ? "
" . . . . . . . . . "
เจ้าชายแปลกใจเล็กน้อยกับคำพูดของติวเตอร์
" ผมเห็น ดังนั้นฉันต้องการที่จะเรียนรู้ซึ่งเตี้ยแคระเพื่อสบถออกมาล่ะ ? "
" แต่แน่นอนว่า เจ้าชาย " ครูสอนพิเศษให้เด็กยิ้ม
" งั้นเอาเป็นว่าฉันเป็นคนแคระ และฉันได้เรียนรู้บาง Elven ดูถูกคุณ คราวนี้ผมจะดูถูกคุณเจ้าชายของข้า ใน Elven . ' เจ้าชายคือความทนทานของร่างกายและชัดเจนของจิตใจ " บอกข้า เจ้าชายของผม ทำให้คุณรู้สึกยังไง คุณไม่พอใจหรือ "
เจ้าชายคิดสักครู่
" คุณไม่ได้ชมฉันตอนนี้ ? "
" จริง ๆ แต่ผมตั้งใจจะบอกว่าเจ้าชายเป็น ' รุนแรงและโหดร้าย " ผมเพิ่งเริ่มเรียน Elven ก็เลยไม่รู้รายละเอียดปลีกย่อยของภาษา "
." ดีถ้าคุณกำลังดูถูกฉัน ทั้งหมดที่คุณทำคือเลิกเขินได้แล้ว หือ ดังนั้น โดยทั่วไป จะให้คนแคระดูถูกที่ดี , คุณต้องเรียนรู้รายละเอียดปลีกย่อยของภาษา "
อาจารย์ให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ
" แล้วเจ้าชายของฉัน คุณสามารถที่จะทำ "
" ตามธรรมชาติ ฉันเก่ง สวย คุณก็รู้ "
" แต่แน่นอน , เจ้าชาย" ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายหนุ่มยิ้ม
หลังจากวันนั้นเจ้าชายหนุ่มโยนตัวเองเข้าไปในการเรียนรู้ซึ่งเตี้ยแคระ . เด็กที่เรียนหนักมาก มันเกือบจะเป็นถ้าเขาได้กลายเป็นคนที่แตกต่างกันและมันส่งคลื่นประหลาดใจ แต่ปราสาท
* * *
เร็วๆนี้สัปดาห์ที่ผ่านและมันเป็นเวลาสำหรับบทเรียนที่สองของเขา
พอเจ้าชายมองครูของเขาเขากล่าวว่า " diputs , hsiloof yllis , "เจ้าชายพูดซึ่งเตี้ยแคระ สาบานได้ สอนพิเศษให้เจ้าชายยิ้ม
" เธอออกเสียงซึ่งเตี้ยแคระมีการปรับปรุงนิดหน่อยเนอะ "
" ตามธรรมชาติ ผมค่อนข้างฉลาดรู้ " คำชมทำให้เจ้าชายรู้สึกภูมิใจ
" แต่แน่นอน , เจ้าชาย โดยวิธีการที่ฉัน แคระ อยากด่ามาก มีอากาศค่อนข้างดีใน Elven . ดูถูกต่อไปของฉันคือ ' คุณเปียกเตียงเจ้าชาย "ดังนั้นวิธีที่ ? คุณรู้สึกไม่พอใจเหรอ ? "
เจ้าชายคิดครู่หนึ่งก่อนจะตอบ
" เอ่อ มันรู้สึกไม่ค่อยดี แต่ผมไม่ได้รู้สึกไม่พอใจอะไร ผมมีเตียงเปียกก่อน นั่นเป็นเรื่องจริง แต่นั่นมันเมื่อตอนฉันเป็นเด็กจริงๆ ผมไม่ทำมันอีก และอีกอย่าง อย่าให้เด็กเล็ก ๆน้อย ๆที่เปียกเตียงของพวกเขาล่ะ ? "
" แต่แน่นอน , เจ้าชาย มันไม่เป็นความจริงดูถูกคนอื่นตามในสิ่งที่ไม่เป็นจริง ไม่ใช่วิธีที่มีประสิทธิภาพ . "
" หมายความว่าในจริง ๆดูถูกคนแคระอย่างถูกต้อง คุณต้องเรียนรู้เกี่ยวกับวิธีการแคระจริงๆ "
อาจารย์ให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ
" แต่แน่นอน , เจ้าชาย งั้นตอนนี้ผมจะแกล้งทำเป็นว่าฉันหนึ่งก้าวของคุณในการเรียนรู้ Elven และให้คุณดูถูกคนอื่น' คุณรากเคี้ยวสารเลว งั้น เธอไม่พอใจเหรอ ? "
เจ้าชายคิดครู่หนึ่งก่อนจะตอบ
" แต่บางทีก็อาจไม่พอใจได้ แต่ถ้าไม่ได้จริงๆ ฉันรู้ว่าบางส่วนของเผ่าพันธุ์อื่นเรียก หญ้าเจ้าชู้ พืชราก แต่เจ้าชู้เป็นอาหารอันโอชะในดินแดนเหล่านี้ และฉันรักพวกเขา จริงๆแล้ว ฉันรู้สึกเสียใจสำหรับคนที่ไม่รู้จักเบอร์อร่อยคือ "
" แต่ไม่รู้ว่า
แปลโดย เฮมิช สมิธ
* * *
เรื่องนี้จากเวลาเมื่อดินแดนของโลกถูกแบ่ง ของโลกสร้างขึ้นในที่ดินกับสมาชิกของการแข่งขันของพวกเขาเอง เอลฟ์อาศัยอยู่ในดินแดนของเอลฟ์และคนแคระที่อาศัยอยู่ในดินแดนของคนแคระ
จากดินแดนที่แตกต่างกันดูถูกกันและตลอดไป ทะเลาะกันบางครั้งสมาชิกของการแข่งขันที่แตกต่างกันจะปรากฏ , ต้องการในรูปแบบมิตรภาพ แต่พวกเขามักเป็นคนที่เคยถูกขับไล่โดยประชาชนเอง ว่ากันว่า ส่วนใหญ่ก็อ่านหนังสือ เวลานี้คือ " บทสรุปของเชื้อชาติดูหมิ่น " ตีพิมพ์ในดินแดนของเอลฟ์ในปี 7037 .มันเป็นหนังสือที่รู้จักกันดีในเวลานั้นของความเกลียดชังทางเชื้อชาติและการใช้งานที่แพร่หลายในหมู่ชาวบ้าน
* * *
วันกลางคน เอลฟ์ ก็เห็นหนุ่มเจ้าชาย Elven . เจ้าชายเกลียดการเรียน และเป็นที่รู้จักกันดี เกลียดของคนแคระ คนที่ทำงานในปราสาท จะพูด แต่มันไม่พอใจที่ภูมิใจ และเจตนาร้ายของเจ้าชาย กษัตริย์ที่เป็นกังวลมากกว่าว่าเจ้าชายจะเปิดออกใช้ความช่วยเหลือของครูสอนพิเศษ
" ' Tis ยินดีที่ได้รู้จัก เจ้าชายของผม ตั้งแต่วันนี้ ฉันจะเป็นครูสอนพิเศษส่วนตัวของคุณ " ติวเตอร์ทักทายเจ้าชายในลักษณะที่สุภาพมาก เจ้าชายกลับมาท่าทางกับแสงจ้า .
" . . . แล้วฉันก็ฉลาดมากพอแล้ว ฉันไม่ต้องการครูสอนพิเศษ " เจ้าชายป่องขึ้นจมูกของเขาที่เขาพูด ติวเตอร์กลายเป็นเจ้าชายและยิ้ม
" แต่แน่นอน , เจ้าชาย แต่ฉันเป็นเพียงเล็กน้อยที่แตกต่างจากติวเตอร์เฉลี่ยของคุณ . "
" จริงๆเหรอ ? บอกฉันว่าคุณกำลังที่แตกต่างกัน . "
" ฉันเป็นครูสอนพิเศษกับปากสกปรกที่สุดในโลก และผมมาที่นี่เพื่อสอนคุณความลับของสาบาน ' ' ผมจะสอนคุณวิธีที่ดีที่สุดที่จะใช้บรรดาคนแคระเธอเกลียด "
" . . . . . . . และนั่นคือทั้งหมดในหนังสือเล่มนี้" เจ้าชายชี้ไปที่ปริมาณที่สามของ " บทสรุปของเชื้อชาติดูหมิ่น " เสียงคนแคระ อาจารย์พยักหน้า เจ้าชาย ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจในตนเอง
" แต่แน่นอน , เจ้าชาย ถ้าคุณใช้บทเรียนของผม หนังสือเล่มนี้จะไม่มีความท้าทายเลย "
มีประกายในดวงตาของราคาเป็นติวเตอร์พูด เจ้าชายตัดสินใจที่จะให้อาจารย์มาเยี่ยม
* * *
เจ้าชายแล้วได้บทเรียนแรกของเขา เขาตื่นเต้นที่จะเห็นสิ่งที่พระอาจารย์จะสอนเขาก่อน
" diputs hsiloof yllis , , , " กล่าวว่าครูสอนพิเศษ เจ้าชายเอียงหัวไปด้านข้างในความสับสน
" คุณพูดเรื่องอะไร ? ซึ่งเตี้ยแคระที่คุณพูดอยู่ "
" แต่แน่นอน , เจ้าชาย ฉันเพิ่งสาบานคุณซึ่งเตี้ยแคระ . สำหรับบทนี้ทำไมเราไม่ทำเป็นว่าคุณเป็นหนึ่งในนั้นล่ะคุณถึงเกลียด บอกข้า , องค์ชาย เจ้าได้ล่วงเกินแล้ว "
เจ้าชายคิดครู่หนึ่งก่อนจะตอบ
" ไม่ จริงๆ พ่อที่พูดซึ่งเตี้ยแคระ หรือบางอื่น ๆทำเนียบอาจจะ ฉัน แต่ฉันไม่สามารถพูดซึ่งเตี้ยแคระ , ดังนั้นมันไม่ได้รบกวนฉัน "
อาจารย์ให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ
" แล้ว องค์ชายนี้ไม่ได้หมายความว่าคุณจะใช้คนแคระใน Elven ? "
" . . . . . . . . . "
เจ้าชายแปลกใจเล็กน้อยกับคำพูดของติวเตอร์
" ผมเห็น ดังนั้นฉันต้องการที่จะเรียนรู้ซึ่งเตี้ยแคระเพื่อสบถออกมาล่ะ ? "
" แต่แน่นอนว่า เจ้าชาย " ครูสอนพิเศษให้เด็กยิ้ม
" งั้นเอาเป็นว่าฉันเป็นคนแคระ และฉันได้เรียนรู้บาง Elven ดูถูกคุณ คราวนี้ผมจะดูถูกคุณเจ้าชายของข้า ใน Elven . ' เจ้าชายคือความทนทานของร่างกายและชัดเจนของจิตใจ " บอกข้า เจ้าชายของผม ทำให้คุณรู้สึกยังไง คุณไม่พอใจหรือ "
เจ้าชายคิดสักครู่
" คุณไม่ได้ชมฉันตอนนี้ ? "
" จริง ๆ แต่ผมตั้งใจจะบอกว่าเจ้าชายเป็น ' รุนแรงและโหดร้าย " ผมเพิ่งเริ่มเรียน Elven ก็เลยไม่รู้รายละเอียดปลีกย่อยของภาษา "
." ดีถ้าคุณกำลังดูถูกฉัน ทั้งหมดที่คุณทำคือเลิกเขินได้แล้ว หือ ดังนั้น โดยทั่วไป จะให้คนแคระดูถูกที่ดี , คุณต้องเรียนรู้รายละเอียดปลีกย่อยของภาษา "
อาจารย์ให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ
" แล้วเจ้าชายของฉัน คุณสามารถที่จะทำ "
" ตามธรรมชาติ ฉันเก่ง สวย คุณก็รู้ "
" แต่แน่นอน , เจ้าชาย" ครูสอนพิเศษให้เจ้าชายหนุ่มยิ้ม
หลังจากวันนั้นเจ้าชายหนุ่มโยนตัวเองเข้าไปในการเรียนรู้ซึ่งเตี้ยแคระ . เด็กที่เรียนหนักมาก มันเกือบจะเป็นถ้าเขาได้กลายเป็นคนที่แตกต่างกันและมันส่งคลื่นประหลาดใจ แต่ปราสาท
* * *
เร็วๆนี้สัปดาห์ที่ผ่านและมันเป็นเวลาสำหรับบทเรียนที่สองของเขา
พอเจ้าชายมองครูของเขาเขากล่าวว่า " diputs , hsiloof yllis , "เจ้าชายพูดซึ่งเตี้ยแคระ สาบานได้ สอนพิเศษให้เจ้าชายยิ้ม
" เธอออกเสียงซึ่งเตี้ยแคระมีการปรับปรุงนิดหน่อยเนอะ "
" ตามธรรมชาติ ผมค่อนข้างฉลาดรู้ " คำชมทำให้เจ้าชายรู้สึกภูมิใจ
" แต่แน่นอน , เจ้าชาย โดยวิธีการที่ฉัน แคระ อยากด่ามาก มีอากาศค่อนข้างดีใน Elven . ดูถูกต่อไปของฉันคือ ' คุณเปียกเตียงเจ้าชาย "ดังนั้นวิธีที่ ? คุณรู้สึกไม่พอใจเหรอ ? "
เจ้าชายคิดครู่หนึ่งก่อนจะตอบ
" เอ่อ มันรู้สึกไม่ค่อยดี แต่ผมไม่ได้รู้สึกไม่พอใจอะไร ผมมีเตียงเปียกก่อน นั่นเป็นเรื่องจริง แต่นั่นมันเมื่อตอนฉันเป็นเด็กจริงๆ ผมไม่ทำมันอีก และอีกอย่าง อย่าให้เด็กเล็ก ๆน้อย ๆที่เปียกเตียงของพวกเขาล่ะ ? "
" แต่แน่นอน , เจ้าชาย มันไม่เป็นความจริงดูถูกคนอื่นตามในสิ่งที่ไม่เป็นจริง ไม่ใช่วิธีที่มีประสิทธิภาพ . "
" หมายความว่าในจริง ๆดูถูกคนแคระอย่างถูกต้อง คุณต้องเรียนรู้เกี่ยวกับวิธีการแคระจริงๆ "
อาจารย์ให้เจ้าชายพยักหน้าของความพึงพอใจ
" แต่แน่นอน , เจ้าชาย งั้นตอนนี้ผมจะแกล้งทำเป็นว่าฉันหนึ่งก้าวของคุณในการเรียนรู้ Elven และให้คุณดูถูกคนอื่น' คุณรากเคี้ยวสารเลว งั้น เธอไม่พอใจเหรอ ? "
เจ้าชายคิดครู่หนึ่งก่อนจะตอบ
" แต่บางทีก็อาจไม่พอใจได้ แต่ถ้าไม่ได้จริงๆ ฉันรู้ว่าบางส่วนของเผ่าพันธุ์อื่นเรียก หญ้าเจ้าชู้ พืชราก แต่เจ้าชู้เป็นอาหารอันโอชะในดินแดนเหล่านี้ และฉันรักพวกเขา จริงๆแล้ว ฉันรู้สึกเสียใจสำหรับคนที่ไม่รู้จักเบอร์อร่อยคือ "
" แต่ไม่รู้ว่า
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- ฉันคิดถึงหมาของคุณ
- เตยหอม ชื่ออื่นๆ หวานข้าวไหม้, ปาแนะวองิ
- ห้ามถ่ายภาพไม่ใส่เสื้อผ้า
- ความจำของเเต่ละคนไม่เท่ากัน
- silence says alot more than you thinkOne
- 得大自在，入涅槃城。乘願再來，廣度眾生。南無度人師菩薩摩訶薩
- 40 กิโลเมตร
- มะเขือพวง
- สนามเด็กเล่น
- - High reliability with RUO2 paste- Mini
- yemna
- No.maybe me wrong.but after 40 year
- มะเขือพวง
- ฉันคิดถึงหมาของคุณ
- แสดงความเคารพจงรักภักดีต่อผู้ใหญ่ที่นับถ
- Alex
- ประมาณชั้นประถมศึกษา
- เพราะเป็นฝาพับคล้ายมือถือใช้ตั้งถ่ายรูปไ
- 得大自在，入涅槃城。乘願再來，廣度眾生。南無度人師菩薩摩訶薩
- زهرة
- patient
- ต่างชาติรู้จักมาก
- I do not want problems . You refund mone
- เมื่อฉันไปชมการบริหารของคุณจะนำไปพัฒนาแล
