I don’t know if me, the horses or S

I don’t know if me, the horses or Sam sensed Daddy first; but where seconds before the air had smelled of sweat and we’d heard nothing but soft snorting, now, a quiet fell, tucking around the semi-darkness like an extra blanket.
The horses made no move to betray what they’d heard in the loft; but Sam’s sweat froze in traceable rivulets on his back and I stopped picking hay off my sticky thighs the instant I heard Daddy meander through the door.
He leaned against the half wall of the stall beneath us, settling in for considering. Sam panicked and blindly began grasping for his pants, but I clasped his wrist and gritted my teeth at him. Daddy reached into his pocket with one hand and over to a horse’s head with the other. I heard soft snorting start up again from below as Daddy scratched the horse’s muzzle. Ease returned to the barn, but only some.
Through the cracks between the floorboard slats I saw his thin fingers thumbing open his pack of smoking papers and flicking open his tobacco tin. He delicately laid a single sheet of paper on the palm of his hand, cupping it gently against his half-curled fingers. He lined a row of stringy tobacco against the edge, pressing it into shape. My nose ran at the acrid memory of the scent, though I couldn’t smell the dark, neat pile from where I sat now. I sucked in my breath and watched.
Once, he’d rolled a cigarette and slowly and deliberately smoked it without saying a word to me while I perched on the edge of the dining room chair, hands clasped on my knees, waiting. He’d inhaled each sweet breath as if it were the last one he’d ever take before finally pronouncing that I’d indeed be allowed to go away to college in the fall. He’d roll a cigarette and smoke it before reaching any major decision, then he’d stick to it, even if he was proven wrong later, like the time he’d found our supposedly stolen tools in the back shed a week after letting Chet, the farmhand go.
Daddy stopped short of sealing this cigarette. He pressed the tobacco firmly and then studied it as if judging the amount, deeming it not adequate for this thinking. He added more tobacco and then pressed it into shape again. He never licked the paper in a smooth, single stroke; he always darted his tongue in and out like a snake’s when he sealed the edge, almost attacking the paper in fits and starts of salivary globs. Not a wasteful man, he curled the ends for fear of even the smallest bit falling to the ground.
The flame from the match illuminated his thin face and cast dancing shadows across his brow. The deep crags of his cheekbones created swoops and hollows that I saw even in the dim light of the barn with the quick flash of the match. He cast a thin and meager shadow in that instant of light. The boots stacked in the corner, gear left behind at the end of a hard day’s work done by strong men, didn’t belong to him but to the men he employed.
The orange circle at the end of his cigarette gave off enough light to trace the half-lines of his face; but after each slow inhale, a waft of exhaled smoke obscured my view. Sam stared at me. He made a move to pick bits of hay off my skin, which was prickly and red from the dried sweat and dust, but I shooed his hand. Sam had worried about shaking Daddy’s hand at the front door, about calling him sir, about making sure he was seen opening my car door . None of that mattered.
The orange circle grew brighter all the time and I could see Daddy’s fingertips pinching the end of it close to his lips. The decision would soon be reached. I was fond of Sam, but as I sat there, the night air beginning to chill my skin and the cigarette running to its end, I considered that Sam wasn’t as smart or as handsome as I could find.
The orange circle burned the brightest yet and then out. Daddy stubbed it against the barn wall and then flicked it on the hay. He sniffed the air and cleared his throat.
”Whore,” he said. He stuffed his hands in his pockets and meandered out of the barn, into the dark.(

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ไม่รู้ถ้าฉัน ม้า หรือสามทรงพ่อก่อน แต่วินาทีก่อนอากาศมีกลิ่นเหงื่อ และเราได้ยินแต่ snorting นุ่ม ตอนนี้ เป็นตก tucking รอบกึ่งความมืดครอบคลุมเป็นพิเศษ ม้าทำไม่ย้ายไปหักหลังพวกเขาได้ยินในลอฟท์ แต่เหงื่อของ Sam froze ใน rivulets ใหม่บนหลังของเขา และฉันหยุดรับเฮย์ปิดต้นขาของฉันเหนียวทันทีที่ผมได้ยินพ่อคดเคี้ยวผ่านประตู เขาพิงกับผนังครึ่งของคูหาใต้เรา ตกตะกอนในการพิจารณา สามพอ และเริ่มเรียงในกางเกงของเขาอย่างคนตาบอด แต่ฉัน clasped ข้อมือของเขา และฟันที่เขา gritted พ่อถึงในกระเป๋าของเขาด้วย และไปหัวม้ากับอีก ฉันได้ยิน snorting เริ่มนุ่มขึ้นอีกจากด้านล่างเป็นพ่อมีรอยขีดข่วนครอบปากของม้า ท่านสามารถกลับไปยุ้งข้าว แต่เพียงบางส่วน ผ่านรอยแตกระหว่าง slats floorboard ผมเห็นนิ้วมือของเขาบาง thumbing เปิดชุดของเขาสูบบุหรี่กระดาษ และ flicking เปิดกระป๋องยาสูบของเขา เขาประณีตวางกระดาษแผ่นเดียวบนฝ่ามือ cupping เบา ๆ กับเขาโค้งครึ่งนิ้ว เขาเรียงแถวยาสูบ stringy กับขอบ กดเป็นรูปร่าง จมูกของฉันวิ่งที่ฉุนหน่วยความจำของกลิ่น แม้ว่าฉันไม่กลิ่นกองมืด เรียบร้อยจากที่ผมนั่งตอนนี้ ดูดในลมหายใจของฉัน และดู ครั้ง เขามีสะสมจุดบุหรี่ และช้า และจงใจควันมันไม่พูดคำให้ฉันขณะฉันตั้งอยู่บนขอบเก้าอี้ห้องอาหาร มือ clasped บนหัวเข่าของฉัน รอ เขาก็ช่วยในทุกลมหายใจหวานนั้นหนึ่งล่าสุดที่เขาเคยใช้ก่อนสุดท้าย รอการออกเสียงว่า ฉันจะแน่นอนได้รับอนุญาตให้ไปศึกษาในฤดูใบไม้ร่วง เขาจะมวน และควันมาก่อนถึงตัดสินใจสำคัญใด ๆ จาก นั้นเขาจะติดกับ แม้ว่าเขาถูกพิสูจน์ว่าผิดในภายหลัง เช่นเวลาเขาจะพบเครื่องมือของเราถูกขโมยคาดคะเนหลังหลั่งสัปดาห์หลังเชษฐ์ farmhand ให้ไป พ่อหยุดขาดบรรจุบุหรี่นี้ เขากดยาสูบแน่นหนาแล้ว ศึกษามันว่าตัดสินยอด deeming ไม่เพียงพอสำหรับความคิดนี้ เขาเพิ่มการสูบบุหรี่เพิ่มมากขึ้นแล้ว กดมันลงรูปอีกครั้ง เขาไม่ได้เลียกระดาษในสมองเรียบ เดียว เขาเสมอพุ่งตัวตามลิ้นของเขาออกเช่นของงูเมื่อเขาปิดผนึกขอบ เกือบโจมตีเริ่มต้นของ salivary globs และพอดีกับกระดาษ ไม่ wasteful คน เขาโค้งปลาย for fear of แม้ว่าบิตที่น้อยที่สุดที่ตกลงบนพื้น เปลวไฟจากการจับคู่อร่ามหน้าบางและหล่อเต้นเงาระหว่างคิ้วของเขาของเขา Crags ลึกของ cheekbones ของเขาสร้าง swoops และ hollows ให้เห็นแม้ในแสงของยุ้งข้าวกับแฟลชอย่างรวดเร็วของการจับคู่ เขาทอดเงาบาง และไม่เพียงพอในทันทีที่ของแสง รองเท้าบู๊ทแบบกองซ้อนในมุม เกียร์ซ้ายหลังจบงานวันที่ทำ โดยคนที่แข็งแรง ไม่เป็นของเขา แต่คนเขาทำงาน วงกลมสีส้มที่ปลายบุหรี่ของเขาให้ปิดไฟพอติดตาม half-lines ของใบหน้าของเขา แต่หลังจากสูดละช้า waft exhaled ควันบดบังมุมมองของฉัน สามจ้องไปที่ฉัน เขาจะย้ายไปรับบิตฟางปิดผิวของฉัน ซึ่งเต็มไปด้วยหนาม และสีแดงจากเหงื่อแห้งและฝุ่น แต่ฉัน shooed มือ สามมีห่วงสั่นมือของพ่อที่ประตูด้านหน้า เกี่ยวกับเรียกเขารัก เกี่ยวกับการทำให้แน่ใจว่า เขาได้เห็นเปิดประตูรถของฉัน ไม่มีที่ mattered วงกลมสีส้มโตสว่างตลอดเวลา และผมได้เห็นพ่อของปลายนิ้วจับปลายของใกล้กับริมฝีปากของเขา เร็ว ๆ นี้จะสามารถเข้าถึงการตัดสินใจ ผมชอบสาม แต่เท่าที่ผมนั่งมี คืนอากาศเริ่มคลายผิวของฉันและบุหรี่ทำให้จุดสิ้นสุด ฉันถือว่า สามไม่ได้เป็นสมาร์ท หรือหล่อเป็นฉันพบ วงกลมสีส้มที่เขียนที่ brightest ยังและแล้ว พ่อ stubbed กำแพงยุ้งข้าว และ flicked บนเฮย์ เขา sniffed อากาศ และล้างจมูกของเขา "Whore เขากล่าวว่า เขายัดมือในกระเป๋าของเขา และ meandered ออกจากยุ้งข้าว ในมืด(

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมไม่ทราบว่าถ้าฉันม้าหรือแซมพ่อรู้สึกแรก แต่วินาทีก่อนที่อากาศมีกลิ่นของเหงื่อและเราเคยได้ยินอะไร แต่คะนองนุ่มตอนนี้เงียบสงบลดลง, tucking รอบมืดกึ่งเช่นผ้าห่มพิเศษ.
ม้าได้ย้ายที่จะทรยศสิ่งที่พวกเขาต้องการได้ยินในไม่มี ลอฟท์; แต่แซมเหงื่อแช่แข็งในลำธารตรวจสอบย้อนกลับบนหลังของเขาและฉันหยุดการเก็บฟางออกจากต้นขาเหนียวของฉันทันทีที่ฉันได้ยินพ่อคดเคี้ยวผ่านประตู.
เขาพิงกับผนังครึ่งหนึ่งของแผงใต้เรานั่งอยู่ในการพิจารณา แซมตื่นตระหนกและสุ่มสี่สุ่มห้าเริ่มโลภสำหรับกางเกงของเขา แต่ผมประสานข้อมือของเขาและขบฟันของฉันไปที่เขา พ่อถึงในกระเป๋าของเขาด้วยมือข้างหนึ่งและไปยังหัวม้ากับคนอื่น ๆ ฉันได้ยินเสียงคะนองนุ่มเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งจากด้านล่างเป็นรอยขีดข่วนพ่อปากกระบอกปืนของม้า ความง่ายดายกลับไปที่โรงนา แต่เพียงบางส่วน.
ผ่านรอยแตกระหว่างแผ่น floorboard ผมเห็นนิ้วมือบางของเขาพลิกเปิดแพ็คของเขาในเอกสารการสูบบุหรี่และสะบัดเปิดกระป๋องยาสูบของเขา เขาประณีตวางกระดาษแผ่นเดียวบนฝ่ามือของเขา cupping มันเบา ๆ กับนิ้วครึ่งที่โค้งงอของเขา เขาเรียงรายแถวของยาสูบเส้นขอบกับการกดมันเป็นรูปร่าง จมูกของฉันวิ่งไปที่หน่วยความจำของกลิ่นฉุน แต่ฉันไม่สามารถได้กลิ่นที่มืดกองเรียบร้อยจากที่ฉันนั่งอยู่ในขณะนี้ ผมดูดลมหายใจของฉันและดู.
เมื่อเขาต้องการรีดบุหรี่และอย่างช้า ๆ และรมควันโดยเจตนาโดยไม่พูดอะไรสักคำกับผมในขณะที่ผมนั่งอยู่บนขอบของเก้าอี้ห้องรับประทานอาหาร, พนมมือบนหัวเข่าของฉันรอ เขาต้องการสูดดมแต่ละลมหายใจหวานราวกับว่ามันเป็นคนสุดท้ายที่เขาเคยต้องการใช้ก่อนที่จะออกเสียงที่ฉันแน่นอนได้รับอนุญาตให้ไปเรียนที่วิทยาลัยในฤดูใบไม้ร่วง เขาต้องการม้วนบุหรี่และควันมันก่อนที่จะถึงการตัดสินใจที่สำคัญใด ๆ แล้วเขาจะติดมันแม้ว่าเขาจะได้รับการพิสูจน์ความผิดในภายหลังเช่นเวลาที่เขาต้องการพบเครื่องมือของเราที่ถูกขโมยที่คาดคะเนในด้านหลังหลั่งสัปดาห์หลังจากที่ปล่อยให้ เชษฐ์ไปหนัก.
พ่อหยุดสั้นของการปิดผนึกบุหรี่นี้ เขากดยาสูบมั่นและการศึกษาแล้วมันราวกับว่าการตัดสินจำนวนกามารมณ์มันไม่เพียงพอสำหรับความคิดนี้ เขาเพิ่มมากขึ้นยาสูบและจากนั้นกดมันเป็นรูปร่างอีกครั้ง เขาไม่เคยเลียกระดาษในเรียบจังหวะเดียว; เขามักจะพุ่งลิ้นของเขาทั้งในและนอกเช่นงูเมื่อเขาปิดขอบเกือบโจมตีกระดาษในพอดีและเริ่มของลาย globs ไม่ได้เป็นคนที่สิ้นเปลืองเขาขดปลายเพราะกลัวแม้กระทั่งบิตที่เล็กที่สุดล้มลงไปที่พื้นดิน.
เปลวไฟจากการแข่งขันสว่างบาง ๆ ทั่วใบหน้าของเขาและโยนเต้นเงาทั่วหน้าผากของเขา หน้าผาลึกโหนกแก้มของเขาสร้างขึ้นจะเคลื่อนและโพรงที่ผมเห็นแม้ในแสงสลัวของยุ้งข้าวกับแฟลชอย่างรวดเร็วของการแข่งขัน เขาโยนเงาบางและขาดแคลนในทันทีของแสงที่ รองเท้าซ้อนกันในมุมเกียร์ทิ้งไว้ข้างหลังในตอนท้ายของการทำงานหนักของวันที่ทำโดยคนแข็งแรงไม่ได้เป็นของเขา แต่กับผู้ชายเขาใช้.
วงกลมสีส้มในตอนท้ายของการสูบบุหรี่ของเขาให้ปิดไฟพอที่จะ ติดตามเส้นครึ่งหนึ่งของใบหน้าของเขา; แต่หลังจากที่แต่ละหายใจเข้าช้าพัดควันหายใจออกบดบังมุมมองของฉัน แซมจ้องที่ผม เขาได้ย้ายไปรับเศษฟางออกจากผิวหนังของฉันซึ่งเต็มไปด้วยหนามและสีแดงจากเหงื่อแห้งและฝุ่นละออง แต่ฉัน shooed มือของเขา แซมมีความกังวลใจเกี่ยวกับการสั่นมือของพ่อที่ประตูหน้าเกี่ยวกับการเรียกเขาครับเกี่ยวกับการทำแน่ใจว่าเขาได้เห็นการเปิดประตูรถของฉัน ไม่มีที่สำคัญ.
วงกลมสีส้มสว่างขึ้นตลอดเวลาและฉันจะได้เห็นปลายนิ้วของพ่อจับปลายของมันใกล้กับริมฝีปากของเขา ตัดสินใจไม่นานก็คงจะถึง ผมเป็นคนรักของแซม แต่ที่ผมนั่งอยู่ที่นั่นเริ่มอากาศคืนที่จะทำใจให้สบายผิวของฉันและบุหรี่วิ่งไปสิ้นสุดที่ฉันคิดว่าแซมไม่ได้เป็นสมาร์ทหรือหล่อเหมือนฉันสามารถหา.
วงกลมสีส้มเผา สว่างและยังออกมาแล้ว พ่อ stubbed มันกับผนังยุ้งข้าวแล้วสะบัดมันบนหญ้าแห้ง เขาดมอากาศและล้างลำคอของเขา.
"โสเภณี" เขากล่าว เขายัดมือของเขาในกระเป๋าของเขาและวกวนออกจากยุ้งข้าวลงไปในความมืด. (