Bergman’s film career began in 1941

Bergman’s film career began in 1941 with his rewriting of scripts, but his first major accomplishment was in 1944 when he wrote the screenplay for Torment/Frenzy (Hets), a film directed by Alf Sjöberg. Along with writing the screenplay, he was also given position as assistant director to the film. In his second autobiographical work, Images: My Life in Film, Bergman describes the filming of the exteriors as his actual film directorial debut.[12] The international success of this film led to Bergman’s first opportunity to direct a year later. During the next ten years, he wrote and directed more than a dozen films including The Devil’s Wanton/Prison (Fängelse) in 1949 as well as The Naked Night/Sawdust and Tinsel (Gycklarnas afton) and Summer with Monika (Sommaren med Monika), both from 1953.


Ingmar Bergman and Victor Sjöström on the set of Wild Strawberries (1957)
Bergman first achieved worldwide success with Smiles of a Summer Night (Sommarnattens leende) (1955), which won for “Best poetic humour” and was nominated for the Palme d’Or at Cannes the following year. This was followed by The Seventh Seal (Det sjunde inseglet) and Wild Strawberries (Smultronstället), released in Sweden ten months apart in 1957. The Seventh Seal won a special jury prize and was nominated for the Palme d’Or at Cannes and Wild Strawberries won numerous awards for Bergman and its star, Victor Sjöström. Bergman continued to be productive for the next two decades. From the early 1960s, he spent much of his life on the Swedish island of Fårö, where he made several films.

In the early 1960s he directed three films that explored the theme of faith and doubt in God, Through a Glass Darkly (Såsom i en Spegel, 1961), Winter Light (Nattvardsgästerna, 1962), and The Silence (Tystnaden, 1963). Critics created the notion that the common themes in these three films made them a trilogy or cinematic triptych. Bergman initially responded that he did not plan these three films as a trilogy and that he could not see any common motifs in them, but he later seemed to have adopted the notion, with some equivocation.[13][14] In 1964 he made a parody of Fellini with All These Women (För att inte tala om alla dessa kvinnor).[15]

In 1966, he directed Persona, a film that he himself considered one of his most important works. While the shockingly experimental film won few awards, many consider it his masterpiece. Other notable films of the period include The Virgin Spring (Jungfrukällan, 1960), Hour of the Wolf (Vargtimmen, 1968), Shame (Skammen, 1968) and A Passion/The Passion of Anna (En Passion, 1969). Bergman also produced extensively for Swedish television at this time. Two works of note were Scenes from a Marriage (Scener ur ett äktenskap, 1973) and The Magic Flute (Trollflöjten, 1975).

After his arrest in 1976 for tax evasion, Bergman swore he would never again make films in Sweden. He shut down his film studio on the island of Fårö and went into self-imposed exile. He briefly considered the possibility of working in America and his next film, The Serpent’s Egg (1977) was a German-U.S. production and his second English-language film (the first being 1971’s The Touch). This was followed a year later with a British-Norwegian co-production of Autumn Sonata (Höstsonaten, 1978) starring Ingrid Bergman. The one other film he directed was From the Life of the Marionettes (Aus dem Leben der Marionetten, 1980) a British-German co-production.

In 1982, he temporarily returned to his homeland to direct Fanny and Alexander (Fanny och Alexander). Bergman stated that the film would be his last, and that afterwards he would focus on directing theatre. After that he wrote several film scripts and directed a number of television specials. As with previous work for TV, some of these productions were later released in theatres. The last such work was Saraband (2003), a sequel to Scenes from a Marriage and directed by Bergman when he was eighty-four years old.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

งานของ Bergman ฟิล์มเริ่ม 1941 ด้วยเขาเขียนสคริปต์ แต่เป็นความสำเร็จสำคัญของเขาครั้งแรกในปี 1944 เมื่อเขาเขียน screenplay ที่สำหรับทรมาน/เกมส์ (Hets), ภาพยนตร์โดย Alf Sjöberg พร้อมกับการเขียน screenplay นี้ เขายังได้รับตำแหน่งเป็นผู้ช่วยผู้อำนวยภาพยนตร์ ในงานอัตชีวประวัติของเขาสอง ภาพ: ชีวิตของฉันในฟิล์ม Bergman อธิบายถ่ายของเช็ดเป็นตัวกรรมการบริษัทฟิล์มจริงของเขา[12] ระหว่างประเทศความสำเร็จของภาพยนตร์นี้นำไปสู่โอกาสแรกของ Bergman ตรงปีต่อมา ในช่วงสิบปีถัดไป เขาเขียน และกำกับภาพยนตร์มากกว่าโหลรวมปีศาจ Wanton/คุก (Fängelse) ใน 1949 เป็นเปล่าคืน/ขี้เลื่อย และดิ้น (Gycklarnas afton) และฤดูร้อนกับ Monika (Sommaren เม็ด Monika), ทั้งจาก 1953Ingmar Bergman และวิคเตอร์ Sjöström ชุดสตรอเบอร์รี่ป่า (1957)Bergman ครั้งแรกได้รับความสำเร็จทั่วโลกกับรอยยิ้มที่คืนฤดูร้อน (Sommarnattens leende) (1955), ซึ่งได้รับรางวัลสำหรับ "กล่าวบทกวีสุด" และถูกเสนอชื่อสำหรับดอร์ Palme ที่คานส์ปีต่อ นี้ถูกตาม ด้วยเดอะซีเจ็ด (เดช sjunde inseglet) และป่าสตรอเบอร์รี่ (Smultronstället), นำออกใช้ในสวีเดนเดือนห่างกันทั้งสิบ ตราเจ็ดชนะรางวัลคณะพิเศษ และถูกเสนอชื่อสำหรับดอร์ Palme ที่คานส์และสตรอเบอร์รี่ป่ารับรางวัลจำนวนมาก Bergman และของดาว วิคเตอร์ Sjöström Bergman ยังคงมีประสิทธิผลสำหรับสองทศวรรษถัดไป จากปี 1960 ก่อน เขาใช้มากในชีวิตของเขาในสวีเดนเกาะของ Fårö ซึ่งเขาทำฟิล์มหลายในช่วงปี 1960 เขากำกับภาพยนตร์สามที่อุดมของความเชื่อและข้อสงสัยในพระเจ้า โดยใช้กระจกมืดๆ (Såsom ฉันน้ำ Spegel, 1961), หนาวแสง (Nattvardsgästerna, 1962), และที่เงียบ (Tystnaden, 1963) นักวิจารณ์สร้างชุดรูปแบบทั่วไปในภาพยนตร์สามเหล่านี้ทำให้พวกเขาความไตรภาคหรือบานพับภาพผลงานชิ้น Bergman เริ่มตอบว่า เขาไม่ได้นำภาพยนตร์เหล่านี้สามเป็นไตร และว่า เขาไม่สามารถเห็นความใด ๆ ทั่วไปได้ แต่เขาภายหลังดูเหมือนจะได้นำแนวคิด กับบาง equivocation[13][14] ในปี 1964 เขาทำล้อเลียนของ Fellini กับผู้หญิงขั้นทั้งหมด (För att ในทอะออมพัก dessa kvinnor)[15]ใน 1966 เขาถูกนำตัว ฟิล์มที่เขาเองเป็นหนึ่งในผลงานที่สำคัญที่สุด ในขณะที่ฟิล์ม shockingly ทดลองรับรางวัลน้อย หลายพิจารณาผลงานชิ้นเอกของเขา อื่น ๆ ภาพยนตร์ที่โดดเด่นของรวมสปริงเดอะเวอร์จิน (Jungfrukällan, 1960), ชั่วโมงของหมาป่า (Vargtimmen, 1968), อัปยศ (Skammen, 1968) และ A Passion/The รักของแอนนา (น้ำเสาวรส 1969) Bergman ยังผลิตอย่างกว้างขวางสำหรับโทรทัศน์สวีเดนครั้งนี้ งานสองตั๋วมีฉากแต่งงาน (Scener ของ ett äktenskap, 1973) และเดอะขลุ่ยวิเศษ (Trollflöjten, 1975)หลังจากจับเขาในปี 1976 สำหรับภาษีอากร Bergman swore เขาจะทำให้ฟิล์มครั้งในสวีเดน เขาปิดสตูดิโอภาพยนตร์ของเขาบนเกาะ Fårö และไปสู่การเนรเทศปรน เขาสั้น ๆ ถือว่า เป็นไปได้ของการทำงานในอเมริกาและฟิล์มของเขาถัดไป งูไข่ (1977) ได้ผลิตเยอรมันสหรัฐอเมริกาและฟิล์มของเขาภาษาอังกฤษสอง (ครั้งแรก 1971 ของสัมผัส) นี้ถูกตามปีหลังจากที่มีการผลิตร่วมอังกฤษนอร์เวย์ของ Sonata ฤดูใบไม้ร่วง (Höstsonaten, 1978) นำแสดงโดยกริด หนึ่งอื่น ๆ หนังเขาโดยตรงได้จากชีวิตของหุ่นกระบอก (ต. dem Leben der Marionetten, 1980) ผลิตร่วมอังกฤษ-เยอรมันในปี 1982 ก็ชั่วคราวกลับมาบ้านเกิดเมืองนอนของเขาโดยตรง Fanny และอเล็กซานเดอร์ (Fanny och อเล็กซานเดอร์) Bergman ระบุว่า ภาพยนตร์เรื่องนี้จะสุดท้ายของเขา และว่า หลังจากนั้นเขาจะเน้นผู้กำกับละคร หลังจากที่ เขาเขียนสคริปต์ภาพยนตร์หลาย และกำกับจำนวนโทรทัศน์พิเศษ เช่นเดียวกับงานก่อนหน้านี้สำหรับโทรทัศน์ การผลิตเหล่านี้อย่างใดอย่างหนึ่งถูกปล่อยตัวในภายหลังในละคร สุดท้ายงานดังกล่าวถูก Saraband (2003), เป็นผลสืบเนื่องไปฉากจากสมรส และกำกับ โดย Bergman เมื่อเอ้สี่ปี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ภาพยนตร์ของเบิร์กแมนเริ่มอาชีพของเขาใน 2484 เขียนสคริปต์ แต่ความสำเร็จครั้งแรกของเขาในปี 1994 เมื่อเขาเขียนบทภาพยนตร์สำหรับทรมาน / ความบ้า ( hets ) เป็นภาพยนตร์กำกับโดยอัลฟ์ SJ ö Berg พร้อมกับเขียนบทภาพยนตร์ เขายังได้รับตำแหน่งเป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์ ในอัตชีวประวัติของเขาสองงาน ภาพ : ชีวิตในภาพยนตร์ยังอธิบายถึงการถ่ายทำในฉากเปิดตัวภาพยนตร์เป็นผู้กำกับของเขาที่เกิดขึ้นจริง . [ 12 ] ความสำเร็จของภาพยนตร์นานาชาตินี้เป็นโอกาสแรกของเบิร์กแมนได้โดยตรงครับ ในอีก 10 ปีเขาเขียนบทและกำกับภาพยนตร์มากกว่าหนึ่งโหลรวมทั้งซาตานป่าเถื่อน / คุก ( F และ ngelse ) ในปี 1949 เป็นเปลือยกลางคืน / ขี้เลื่อยและดิ้น ( gycklarnas afton ) และฤดูร้อนกับโมนิก้า ( sommaren Med Monika ) ทั้งจาก 1953


อิงมาร์ เบิร์กแมนและวิคเตอร์öö m และเอสเจ ชุดของสตอเบอรี่ ( 1957 )
เกมแรกสำเร็จประสบความสำเร็จทั่วโลกกับรอยยิ้มในคืนฤดูร้อน ( sommarnattens leende ) ( 1955 ) ซึ่งจะให้ " อารมณ์ขันของบทกวีที่ดีที่สุด " และถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำที่เมืองคานส์ปีต่อไปนี้ นี้ตามด้วยซีลที่เจ็ด ( The sjunde inseglet ) และสตอเบอรี่ ( smultronst และ llet ) เปิดตัวในสวีเดน 10 เดือนกันในปี 1957 .ดวงตราชั้นที่เจ็ดรางวัลพิเศษคณะลูกขุนรางวัลและถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำที่คานส์ และสตอเบอรี่รางวัลมากมายสำหรับเกมและเป็นดาว วิคเตอร์เบิร์กแมน SJ ö STR öม. ยังคงมีประสิทธิผลสำหรับถัดไปสองทศวรรษ จากต้นปี 1960 , เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ของชีวิตของเขาบนเกาะของสวีเดนปี F R öที่เขาทำหนังหลาย .

ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1960 เขากำกับหนัง 3 เรื่อง ที่สำรวจรูปแบบของความเชื่อและสงสัยในพระเจ้าผ่านกระจกมืด ๆ ( ซึ่งผมและ spegel ปี 1961 ) , ไฟในฤดูหนาว ( nattvardsg และ sterna , 1962 ) , และความเงียบ ( tystnaden , 1963 ) วิจารณ์ที่สร้างความคิดที่เป็นรูปแบบทั่วไปทั้ง 3 ภาพยนตร์ไตรภาค ภาพยนตร์ ภาพหรือทำให้พวกเขา .เกมการตอบสนองครั้งแรกที่เขาไม่ได้วางแผนเหล่านี้สามฟิล์มเป็นไตรภาค และเขาไม่สามารถเห็นใด ๆทั่วไปที่ปรากฏในพวกเขา แต่ในภายหลังเขาจะได้ใช้ความคิดด้วยเลศนัย . [ 13 ] [ 14 ] ในปี 1964 เขาได้ล้อเลียนของเฟลลินี่กับผู้หญิงเหล่านี้ทั้งหมด ( F ö r ATT inte หมายเหตุเกี่ยวกับ Alla dessa kvinnor ) [ 15 ]

ใน 1966 เขากำกับบุคคลภาพยนตร์ที่เขาถือเป็นหนึ่งในผลงานที่สำคัญที่สุด ขณะที่ภาพยนตร์เขย่าขวัญที่ทดลองรางวัลน้อยมาก พิจารณาผลงานชิ้นเอกของเขา ภาพยนตร์อื่น ๆเด่นของระยะเวลา ได้แก่ ฤดูใบไม้ผลิ ( jungfruk บริสุทธิ์และ llan 1960 ) ของหมาป่า ( vargtimmen , 1968 ) , อาย ( skammen , 1968 ) และกิเลส / ตัณหาของแอนนา ( ในความรัก , 1969 )เบิร์กแมนผลิตอย่างกว้างขวางสำหรับโทรทัศน์สวีเดนเวลานี้ สองผลงานของหมายเหตุเป็นฉากจากการแต่งงาน ( scener Ur a และ ktenskap , 1973 ) และขลุ่ยวิเศษ ( trollfl ö jten , 1975 ) .

หลังจากการจับกุมของเขาในปี 1976 เพื่อหลีกเลี่ยงภาษี เบิร์กแมนสาบาน เขาจะไม่มีวันทำให้ภาพยนตร์ในสวีเดน เขาปิดสตูดิโอภาพยนตร์ของเขาบนเกาะของ F ปี R öเข้าไปตนเองบังคับเนรเทศเขาสั้นพิจารณาความเป็นไปได้ของการทำงานในอเมริกา และภาพยนตร์ต่อไปของเขา , พญานาค ไข่ ( 1977 ) เป็น german-u.s. การผลิตและสองภาษาภาพยนตร์ของเขา ( เป็นครั้งแรก พ.ศ. 2514 เป็นสัมผัส ) นี้ตามในปีต่อมามีการผลิต Co อังกฤษ นอร์เวย์ โซนาต้า ฤดูใบไม้ร่วง ( H ö stsonaten , 1978 ) นำแสดงโดย อิงกริด เบิร์กแมนอีกหนึ่งภาพยนตร์ที่เขากำกับ คือจากชีวิตของหุ่น ( Aus dem เลเบนเดอร์ marionetten , 1980 ) การผลิต Co เยอรมันอังกฤษ

ในปี 1982 เขาจะกลับไปบ้านเกิดของเขาโดยตรงก้นและอเล็กซานเดอร์ ( Fanny และ Alexander ) เบิร์กแมนกล่าวว่าภาพยนตร์จะเป็นครั้งสุดท้ายของเขา และหลังจากนั้นเขาก็มุ่งกำกับละครหลังจาก ที่เขาเขียนบทและกำกับภาพยนตร์หลายหมายเลขพิเศษของโทรทัศน์ กับงานก่อนหน้านี้สำหรับทีวี , บางส่วนของการผลิตเหล่านี้ถูกปล่อยออกมาในโรงภาพยนตร์ งานนี้สุดท้ายคือซาราบานด์ ( 2003 ) , ผลสืบเนื่องไปยังฉากจากการแต่งงานและกำกับโดยเบิร์กแมนเมื่อเขาอายุ 84 ปี