Area based productionLowland produc

Area based production
Lowland production will be largely capital intensive, with the application of technologies to improve and maintain the quality of soils and guide the use of agricultural chemicals; use appropriate technology and equipment for mechanized production; and, apply climate change mitigation and adaptation measures. The low land /flatland areas also will be the focus of irrigated agricultural production to produce supplementary dry season rice to ensure food security and high value crops for value-added processing and export to regional and global markets. Entrepreneurial smallholder farmer organizations will be practicing irrigated agriculture in partnerships with agribusiness enterprises; in some locations as mega-projects. Irrigated agriculture projects will be organization bases on Irrigated Agriculture Development Plans (IADPs) prepared by local governments in consultation with communities, and incorporated into district and provincial socioeconomic development plans. The financing of irrigation development and rehabilitation will be in the form of partnerships between communities and interested private investors, with the Government playing a facilitating and coordinating role, while monitoring and evaluating policy implementation.

Up and highland agricultural production in the Northern and Southern regions will first and foremost aim to meet local food security needs. Livestock producers will raise cattle and buffalo both for domestic consumption and export, as well as small livestock and fish to meet local protein needs. Upland agricultural production will be more diversified to provide a greater range of food groups to meet the nutritional needs of local populations.

Contributions of the sector to overall national development
In the next 10 years, the Agriculture and Forestry Sector will continue to play a substantial (although gradually declining) role in achieving the expected overall economic growth. On plausible assumptions of a slower decline in public investment and slightly higher FDI and trade, agricultural value added is likely to grow at 4.2 percent per annum. For this growth rate to be maintained, public investment has to be larger by 3 percent. If fiscal constraints are less binding, a 20 percent higher public investment would lead to a growth rate of just under 5 percent. Recent analyses indicate that a 1 percent growth in agricultural value added will result in 1.6 percent growth of overall GDP. Agriculture will also remain a key driver of the poverty reduction process, notably by incorporating progressively a larger proportion of the smallholders into commercial agriculture.

In various forms of co-management, rural upland communities and the Government will be collaborating to manage natural resources that provide valuable environmental services to the Nation. Fiscal policy measures will be formulated that reward farmers as good eco-stewards to preserve watersheds, protect biodiversity, domesticate NTFPs, and conserve forests. On the basis of secure land titles, rural households and communities will continue to provide environmental services which will be re-valued and include adequate financial contributions from the beneficiaries of these services, among others hydropower and large scale irrigation schemes.

To this end, forests in watersheds will be preserved to ensure their integrity for sustained hydropower production. Biodiversity will be conserved for eco-tourism. NTFPs will be available for consumption to supplement food security and for sale as cash crops to niche markets to increase household income. Forests will be conserved to sequester carbon and allow participation in income-generating international carbon pools (e.g., REDD). A regulatory framework will e developed to allow the active participation in global financial markets and the trade with CO2 certificates and derivates. Each of these environmental services provides revenues to support the economic development and quality of life of the Lao Nation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลิตตั้งอยู่ผลิตราบจะใหญ่หลวงมาก ด้วยการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีเพื่อปรับปรุง และรักษาคุณภาพของดินเนื้อปูน และแนะนำการใช้สารเคมีทางการเกษตร ใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสมและอุปกรณ์สำหรับผลิต mechanized ก ใช้การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการปรับมาตรการ พื้นที่ที่ดินต่ำ /flatland ยังจะได้ความยามเกษตรการผลิตข้าวเสริมแล้งความปลอดภัยอาหารและพืชมูลค่าสูงสำหรับแปรรูปเพิ่มมูลค่าและส่งออกไปยังตลาดภูมิภาค และสากล องค์กรเกษตรกรเกษตรกรผู้ประกอบการจะฝึกเกษตรยามในความร่วมมือกับองค์กรเกษตร ในบางสถานที่ที่เป็นร็อคโครงการ โครงการเกษตร Irrigated จะฐานองค์กรในชลประทานเกษตรแผนการพัฒนา (IADPs) โดยรัฐบาลท้องถิ่นหารือกับชุมชน และในอำเภอและแผนพัฒนาจังหวัดประชากรรวม การชลประทานพัฒนาและฟื้นฟูจะอยู่ในรูปแบบของความร่วมมือระหว่างชุมชนและนักลงทุนส่วนตัวสนใจ กับรัฐบาลเล่นการอำนวยความสะดวก และประสานงานบทบาท การตรวจสอบ และประเมินนโยบายขึ้น และราบสูงผลิตเกษตรในภาคเหนือและภาคใต้จะสำคัญ และจุดมุ่งหมายเพื่อตอบสนองความต้องการด้านความปลอดภัยอาหาร ผู้ผลิตปศุสัตว์จะเลี้ยงวัวควาย และควายทั้ง สำหรับการบริโภคภายในประเทศ และส่ง ออก ตลอดจนปศุสัตว์ขนาดเล็ก และปลาเพื่อตอบสนองความต้องการโปรตีนในท้องถิ่น ค่อยเกษตรจะได้หลากหลายช่วงมากกว่าของกลุ่มอาหารเพื่อตอบสนองความต้องการทางโภชนาการของประชากรในท้องถิ่นให้มากขึ้นผลงานของภาครวมชาติพัฒนาในอีก 10 ปีถัดไป การเกษตรและภาคป่าไม้ยังคงเล่นเป็นสำคัญ (แม้ว่าจะค่อย ๆ ลดลง) ในการบรรลุการเติบโตทางเศรษฐกิจโดยรวมที่คาดไว้ การสันนิษฐานเป็นไปได้ของการลดลงช้าลงทุนสาธารณะ และสูงขึ้นเล็กน้อย FDI และการค้า เกษตรมูลค่าเพิ่มมีแนวโน้มเติบโตที่ร้อยละ 4.2 ต่อปี สำหรับนี้อัตราการเติบโตการรักษา การลงทุนสาธารณะได้จะใหญ่กว่า 3 เปอร์เซ็นต์ หากข้อจำกัดทางการเงิน รวมน้อยกว่า เป็นทุนสาธารณะสูงขึ้นร้อยละ 20 จะทำให้อัตราการเติบโตราวร้อยละ 5 วิเคราะห์ล่าสุดบ่งชี้ว่า จะส่งผล 1 เปอร์เซ็นต์เติบโตเพิ่มมูลค่าเกษตรเติบโตร้อยละ 1.6 ของ GDP โดยรวม เกษตรจะยังคง ควบคุมคีย์ของการลดความยากจน ยวด โดยเพจสัดส่วนใหญ่ของ smallholders ความก้าวหน้าเป็นเกษตรเชิงพาณิชย์ในรูปแบบต่าง ๆ ของการจัดการร่วม ค่อยชนบทและรัฐบาลจะสามารถร่วมมือกันในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติที่ให้บริการด้านสิ่งแวดล้อมที่มีคุณค่าแก่ประเทศ มาตรการนโยบายทางการเงินจะได้สูตรว่า รางวัลเกษตรกรดีโคเสนาบดีเพื่อรักษารูปธรรม ปกป้องความหลากหลายทางชีวภาพ เลี้ยง NTFPs และอนุรักษ์ป่า โดยใช้ชื่อทางที่ดิน ครัวเรือนชนบทและชุมชนยังคงให้บริการด้านสิ่งแวดล้อมซึ่งจะเป็นบริษัทใหม่ และมีผลงานทางการเงินเพียงพอจากผู้รับผลประโยชน์บริการ หมู่คนอื่นๆ พลังงานน้ำและแผนงานการชลประทานขนาดใหญ่เพื่อการนี้ จะรักษาป่าในรูปธรรมเพื่อให้แน่ใจความที่สมบูรณ์สำหรับการผลิตไฟฟ้า sustained จะต้องอาศัยความหลากหลายทางชีวภาพการท่องเที่ยว NTFPs จะใช้เสริมการรักษาความปลอดภัยของอาหารและขายเป็นเงินสดพืชเฉพาะตลาดเพื่อเพิ่มรายได้ในครัวเรือน ว่าจะอยู่ป่า sequester คาร์บอน และอนุญาตให้มีส่วนร่วมในการสร้างรายได้ประเภทคาร์บอนนานาชาติ (เช่น REDD) E จะเป็นกรอบการกำกับดูแลพัฒนาให้เข้าร่วมใช้งานอยู่ในตลาดการเงินโลกและการค้ากับใบรับรอง CO2 และ derivates บริการด้านสิ่งแวดล้อมเหล่านี้มีรายได้เพื่อสนับสนุนการพัฒนาเศรษฐกิจและคุณภาพชีวิตของประเทศลาว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การผลิตตามพื้นที่
การผลิตที่ลุ่มจะเป็นเมืองหลวงที่เข้มข้นส่วนใหญ่ที่มีการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีในการปรับปรุงและรักษาคุณภาพของดินและให้คำแนะนำการใช้สารเคมีทางการเกษตร; ใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสมและอุปกรณ์สำหรับการผลิตยานยนต์; และใช้บรรเทาผลกระทบการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและมาตรการปรับตัว ที่ดินต่ำ / พื้นที่ราบยังจะมุ่งเน้นการผลิตทางการเกษตรในเขตชลประทานในการผลิตข้าวเสริมฤดูแล้งเพื่อให้แน่ใจว่าการรักษาความปลอดภัยอาหารและพืชที่มีมูลค่าสูงสำหรับการประมวลผลที่มีมูลค่าเพิ่มและการส่งออกไปยังตลาดภูมิภาคและระดับโลก องค์กรเกษตรกรรายย่อยผู้ประกอบการจะได้รับการฝึกเกษตรชลประทานในความร่วมมือกับผู้ประกอบการธุรกิจการเกษตร; ในบางสถานที่เป็นโครงการขนาดใหญ่ ชลประทานโครงการเกษตรจะเป็นฐานองค์กรชลประทานแผนพัฒนาเกษตรกรรม (IADPs) จัดทำขึ้นโดยรัฐบาลท้องถิ่นในการหารือกับชุมชนและรวมอยู่ในอำเภอและจังหวัดแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม การจัดหาเงินทุนในการพัฒนาชลประทานและการฟื้นฟูสมรรถภาพจะอยู่ในรูปแบบของความร่วมมือระหว่างชุมชนและการลงทุนภาคเอกชนที่สนใจกับรัฐบาลเล่นอำนวยความสะดวกและประสานงานบทบาทในขณะที่การตรวจสอบและประเมินผลการดำเนินนโยบาย. ขึ้นและการผลิตทางการเกษตรที่สูงในภาคเหนือและภาคใต้จะ แรกและสำคัญที่สุดมุ่งมั่นที่จะตอบสนองความต้องการความปลอดภัยของอาหารท้องถิ่น ผู้ผลิตจะเพิ่มปศุสัตว์วัวและควายทั้งสำหรับการบริโภคภายในประเทศและการส่งออกเช่นเดียวกับปศุสัตว์ขนาดเล็กและปลาที่จะตอบสนองความต้องการโปรตีนในท้องถิ่น การผลิตทางการเกษตรบนพื้นที่สูงจะมีความหลากหลายมากขึ้นเพื่อให้หลากหลายมากขึ้นในกลุ่มอาหารที่จะตอบสนองความต้องการทางโภชนาการของประชากรในท้องถิ่น. การมีส่วนร่วมของภาคต่อการพัฒนาประเทศโดยรวมใน 10 ปีข้างหน้าเกษตรและป่าไม้ภาคจะยังคงเล่นอย่างมีนัยสำคัญ ( แม้ว่าจะค่อย ๆ ลดลง) บทบาทในการบรรลุการเติบโตทางเศรษฐกิจโดยรวมคาดว่า สมมติฐานที่เป็นไปได้ของการลดลงช้าลงในการลงทุนภาครัฐและการลงทุนจากต่างประเทศที่สูงกว่าเล็กน้อยและการค้ามูลค่าเพิ่มทางการเกษตรมีแนวโน้มการเติบโตที่ร้อยละ 4.2 ต่อปี สำหรับอัตราการเจริญเติบโตนี้จะได้รับการรักษา, การลงทุนภาครัฐจะต้องมีขนาดใหญ่กว่าร้อยละ 3 หากมีข้อ จำกัด ทางการคลังที่มีผลผูกพันน้อยกว่าการลงทุนภาครัฐที่สูงขึ้นร้อยละ 20 จะนำไปสู่อัตราการเติบโตเพียงภายใต้ร้อยละ 5 การวิเคราะห์ล่าสุดระบุว่าขยายตัวร้อยละ 1 ของมูลค่าเพิ่มทางการเกษตรจะส่งผลในการเจริญเติบโตร้อยละ 1.6 ของ GDP โดยรวม เกษตรจะยังคงผลักดันสำคัญของกระบวนการลดความยากจนสะดุดตาโดยผสมผสานความก้าวหน้าสัดส่วนขนาดใหญ่ของเกษตรกรรายย่อยลงในการเกษตรเชิงพาณิชย์. ในรูปแบบต่างๆของการจัดการร่วมชุมชนบนพื้นที่สูงในชนบทและรัฐบาลจะทำงานร่วมกันในการจัดการทรัพยากรทางธรรมชาติที่ให้ บริการด้านสิ่งแวดล้อมที่มีคุณค่าต่อประเทศชาติ มาตรการนโยบายการคลังจะเป็นสูตรที่เกษตรกรสะสมเป็นเสนาบดีเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมที่ดีในการรักษาแหล่งต้นน้ำปกป้องความหลากหลายทางชีวภาพเชื่อ NTFPs และการอนุรักษ์ป่าไม้ บนพื้นฐานของที่ดินโฉนดปลอดภัยครัวเรือนในชนบทและชุมชนจะยังคงให้บริการด้านสิ่งแวดล้อมซึ่งจะมีมูลค่าอีกครั้งและรวมถึงการมีส่วนร่วมทางการเงินที่เพียงพอจากการได้รับผลประโยชน์ของบริการเหล่านี้อื่น ๆ ในกลุ่มโรงไฟฟ้าพลังน้ำและโครงการชลประทานขนาดใหญ่. ด้วยเหตุนี้ป่า ในแหล่งต้นน้ำจะถูกเก็บไว้เพื่อความสมบูรณ์ของพวกเขาสำหรับการผลิตไฟฟ้าพลังน้ำอย่างยั่งยืน ความหลากหลายทางชีวภาพจะได้รับการอนุรักษ์เพื่อการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ NTFPs จะสามารถใช้ได้สำหรับการบริโภคเพื่อเสริมความมั่นคงด้านอาหารและการขายเป็นพืชเศรษฐกิจเพื่อตลาดเฉพาะเพื่อเพิ่มรายได้ในครัวเรือน ป่าจะได้รับการอนุรักษ์การยึดทรัพย์คาร์บอนและอนุญาตให้มีส่วนร่วมในการสร้างรายได้สระว่ายน้ำคาร์บอนระหว่างประเทศ (เช่นเรดด์) กรอบการกำกับดูแลจะ e การพัฒนาเพื่อให้มีส่วนร่วมในตลาดการเงินทั่วโลกและการค้าที่มีใบรับรอง CO2 และสารอนุพันธ์ แต่ละบริการด้านสิ่งแวดล้อมเหล่านี้มีรายได้เพื่อสนับสนุนการพัฒนาทางเศรษฐกิจและคุณภาพชีวิตของประเทศลาว