Shikamaru’s sharp tone made Temari

Shikamaru’s sharp tone made Temari lower her eyes.
"It’s like that…”
The punch came in the next moment.
It had been one split second where the hurt look on Temari’s face had morphed into righteous fury. There had been no time to avoid it. Before Shikamaru even knew what was happening, his body was already flying.
He rolled onto the hallway’s floor before coming up into a sitting position. He silently raised a hand to touch his stinging cheek, already red.
Before him, Temari was glaring at him with an outraged expression on her face.
"I never could have believed that I’d misjudged you all this time!” She shouted with such force, her words turned to wind that slammed against his face.
“I- I’m sorry…”
The apology came without conscious thought.
His father would come home as late as sunrise on some days, and get yelled at in the house’s entryway by his mother. Somehow, Shikamaru had found himself suffering that same scolding from Temari.
She strode past him with swift, large steps, and disappeared over his shoulder.
Those eyes of hers had looked slightly wet…

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เสียงคมชัดชิกามารุทำ Temari ลดดวงตาของเธอ.
"มันเป็นเช่นนั้น ... "
หมัดเข้ามาในช่วงเวลาถัดไป.
มันเป็นหนึ่งในเสี้ยววินาทีที่ดูเจ็บปวดบนใบหน้า Temari ได้ปรับเปลี่ยนไปโกรธชอบธรรม. ได้มีการเวลาที่จะหลีกเลี่ยงมันไม่มี . ก่อนที่ชิกามารุได้รู้สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของเขาได้แล้วบิน.
เขารีดลงบนพื้นห้องโถงก่อนที่จะขึ้นมาเป็นท่านั่ง. เขายกเงียบมือเพื่อสัมผัสแก้มแสบของเขาสีแดงแล้ว.
ก่อนที่เขา Temari ถูกจ้องมองที่ เขาด้วยการแสดงออกโกรธบนใบหน้าของเธอ.
"ผมไม่เคยมีความเชื่อที่ฉันผิดคุณตลอดเวลานี้!" เธอตะโกนด้วยแรงเช่นคำพูดของเธอหันไปเป็นลมที่กระแทกกับใบหน้าของเขา.
"I- ฉันขอโทษ ... "
ขอโทษมาไม่คิดมีสติ.
พ่อของเขาจะมาที่บ้านเป็นปลายพระอาทิตย์ขึ้นในบางวันและได้รับการตะโกนใส่ใน entryway บ้านโดยแม่ของเขา ยังไงก็เถอะชิกามารุได้พบว่าตัวเองทุกข์ทรมานที่ดุเดียวกันจาก Temari.
เธอก้าวผ่านมาเขาด้วยรวดเร็วขั้นตอนที่มีขนาดใหญ่และหายไปข้ามไหล่ของเขา.
ดวงตาของเธอเหล่านั้นได้ดูเปียกเล็กน้อย ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ชิกามารุคมโทนทำให้เทมาริลดสายตาของเธอ .
" มันเหมือนกับว่า . . . . . . . "
หมัดมาในช่วงเวลาถัดไป
มันได้รับหนึ่งเสี้ยววินาทีที่ทำให้ดูหน้าเทมาริมี morphed คุณธรรม โกรธ ไม่ได้มีเวลาเพื่อหลีกเลี่ยงมัน ก่อนที่ชิกามารุจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ร่างกายของเขาก็บิน
เขารีดบนพื้นก่อนที่จะเดินขึ้นมาในท่านั่งเขาเงียบยก มือไปสัมผัสแก้ม แสบแดงของเขาแล้ว
ก่อนเขา เทมาริก็จ้องเขาด้วยความโกรธแค้นการแสดงออกบนใบหน้าของเธอ .
" ผมไม่เคยเชื่อ ว่าฉันจะมองเธอผิดมาตลอด " เธอตะโกนด้วยแรงมหาศาล คำพูดของเธอกลายเป็นลมที่กระแทกกับใบหน้าของเขา .
" ผม . . ผมขอโทษ . . . "

ขอโทษที่มาโดยไม่มีสติคิดพ่อจะกลับบ้านเป็นปลายขึ้นในบางวัน ก็โดนด่าใน entryway ที่บ้านโดยแม่ของเขา บางที ชิกามารุก็พบตัวเองทุกข์เหมือนกัน ตำหนิ เทมาริ .
เธอ strode ผ่านเขาด้วยความรวดเร็ว ขั้นตอนขนาดใหญ่และหายตัวไปบนไหล่ของเขา ดวงตาของเขาดู
เปียกเล็กน้อย . . . . . . .