The idea that a poem presupposes a

The idea that a poem presupposes a reader actively involved with a text is particularly shocking to those seeking to emphasize the objectivity of their interpretations. Afraid that recognition of the importance of the reader will lead to an irresponsible impressionism, critical theorists such as Wellek and Warren have tended to talk about "the poem itself," "the concrete work of art," or even the ideal and unattainable "real" poem. Yet all that they can point to is an interpretation that has been arrived at by a reader in response to a given text. We cannot simply look at the text and predict the poem. The text is a necessary, but not a sufficient, condition of the poem. For this, a reader or readers with particular cultural and individual attributes must be postulated. The author, at the time of its creation, is the first reader. At a later time, even the author himself has a different relationship with the text; there are many stories about this. So it is with a potentially infinite series of other readers of the text. We may postulate a contemporary of the author with similar education and literary and life experience; a contemporary of the author with different background and experience; other individual readers in
specific places and times and at a particular point in their lives, bringing to bear on the text specific linguistic, literary, and social experience.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความคิดที่บาท presupposes เครื่องอ่านนั้นเกี่ยวข้องกับข้อความอย่าง ตะลึงโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้ที่ต้องเน้นปรวิสัยของตนตีความได้ กลัวว่า การรับรู้ความสำคัญของการอ่านที่จะนำการอิมเพรสชันนิซึมมีหลาย theorists สำคัญ Wellek และวอร์เรนได้มีแนวโน้มที่จะ พูดคุยเกี่ยวกับ "กลอนตัวเอง "คอนกรีตงานศิลปะ" หรือแม้แต่ห้อง และนั้น"จริง"กลอน ได้ ทั้งหมดที่พวกเขาสามารถชี้ไปได้ความที่มาถึงที่ โดยผู้อ่านในข้อความที่กำหนด นอกจากนี้เราก็ไม่สามารถดูข้อความ และทำนายกลอน ข้อความที่เป็นการจำเป็น แต่ไม่มีเพียงพอ เงื่อนไขของกลอน สำหรับนี้ เครื่องอ่านหรืออ่าน ด้วยวัฒนธรรม และแต่ละคุณลักษณะเฉพาะต้องเป็น postulated ผู้เขียน เวลาที่สร้าง ได้อ่านครั้งแรก ในภายหลัง แม้ผู้เขียนเองมีสัมพันธ์กับข้อความ มีเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับเรื่องนี้ จึง ได้ มีชุดอนันต์อาจอ่านข้อความอื่น ๆ เราอาจ postulate ร่วมสมัยผู้เขียน มีการศึกษาที่คล้ายกัน และวรรณกรรมและประสบการณ์ชีวิต ร่วมสมัยของผู้เขียนกับพื้นหลังที่แตกต่างกันและประสบการณ์ อ่านแต่ละอื่น ๆ ในเฉพาะสถาน และเวลา และที่เฉพาะจุดในชีวิตของพวกเขา นำไปในข้อความเฉพาะภาษาศาสตร์ วรรณกรรม และสังคม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความคิดที่เกี่ยวข้องกับบทกวี presupposes อ่านข้อความโดยเฉพาะอย่างยิ่งตกตะลึงกับผู้ที่ต้องการที่จะเน้นเป้าหมายของการตีความของพวกเขา กลัวว่า การยอมรับในความสำคัญของผู้อ่านจะนำไปสู่ฤษีความรับผิดชอบ นักทฤษฎีวิจารณ์ เช่น wellek และ Warren มีแนวโน้มที่จะพูดคุยเกี่ยวกับ " บทกวีของตัวเอง " " งานที่เป็นรูปธรรมของงานศิลปะ" หรือแม้แต่อุดมคติและไม่สามารถบรรลุได้จริง " " บทกวี แต่ทั้งหมดที่พวกเขาสามารถชี้เป็นความหมายที่ได้รับมาถึงจากผู้อ่านในการตอบสนองต่อข้อความที่กำหนด เราไม่เพียง แต่ดูที่ข้อความและทำนายการแต่งกลอน ข้อความที่จำเป็น แต่ไม่เพียงพอ อาการของบทกวี นี้ผู้อ่านหรือผู้อ่านที่มีคุณลักษณะทางวัฒนธรรมและบุคคลเฉพาะจะต้องคิดค้น .ผู้เขียน , ในเวลาของการสร้างของมันคือ อ่านก่อน ในเวลาต่อมา แม้ผู้เขียนเอง มีความสัมพันธ์ที่แตกต่างกันกับข้อความ มีหลายเรื่องราวที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ มันคือชุดซ่อนเร้นอนันต์ของผู้อ่านอื่น ๆของข้อความ เราอาจจะทึกทักเอาว่าเป็นร่วมสมัยของผู้เขียนกับการศึกษาที่คล้ายกันและวรรณกรรม และประสบการณ์ชีวิตร่วมสมัยของนักเขียนที่มีพื้นหลังที่แตกต่างกันและประสบการณ์อื่น ๆแต่ละผู้อ่าน
สถานที่เฉพาะและเวลาและที่จุดใดในชีวิต ให้ต้องแบกข้อความเฉพาะด้านภาษา วรรณกรรม และประสบการณ์ทางสังคม