particularways of knowing, which ca

particularways of knowing, which can result in some resistance to theories and methods that could
contradict one’s own preferred approaches. And a plurality of approaches leads to a broader swath
of understanding, too. Even a quick perusal of the aforementioned handbooks reveals exemplary
traditions of scholarship about how various aspects of religion affect the political world. After
all, “religion” and “politics” are hardly unitary concepts. In thinking about religious interests, we
might mean broad religious institutions and traditions, people who share a particular religious
characteristic, or something else entirely (e.g., Djupe and Olson 2007). Separately, “politics”
covers everything from institutions to mass behavior, and that is just on the empirical side of
scholarship. Perhaps we should simply say vive la difference! and not worry about positing a
grand theory of religion and politics.
On the other hand, religion and politics scholars might well benefit from finding ways of
asserting a more unified theoretical front, particularly because of our subfield’s “and-politics”
status. “And-politics” subfields (such as gender and politics, race and politics, etc.) often are
seen as tangential by the broader discipline of political science (Wald andWilcox 2006). Among
the critics’ charges: “What, if anything, might we learn about the nature and conduct of the
(very earthly) realm of politics from understanding religion?” and “Isn’t religion just another
demographic variable that one might include as a control?” The struggle for disciplinary relevance
is compounded by the fact that any “and-politics” subfield must, by definition, draw insights from
other disciplines (see Leege, Lieske, and Wald 1991). As a result, religion and politics scholars
sometimes face criticism—from both the broader discipline and one another (Djupe and Olson
2007; Wald and Wilcox 2006)—for not advancing political science theory per se.
From my perspective, if any social scientific concept has the potential to inform a broad
theory of religion and politics, it is culture. While I am well aware of the caution that must be
exercised when discussing culture (e.g., Eckstein 1988; Laitin 1988; Ross 1997)—and extremely
hesitant to imply that rational choice models have no merit in the study of religion and politics
(as some scholars would insist; see Eckstein 1988)—below I shall present my view of how the
concept of culture seems to unify disparate threads of the religion and politics literature and
propose ways in which scholars might make use of the concept in future research. Thus what
follows is partly a review of current scholarship on religion and politics (particularly in the United
States, as that is my own area of specialization) and partly an effort to employ the concept of
culture as a way of connecting seemingly disparate research programs.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

particularways รู้เลย ซึ่งอาจส่งผลบางอย่างต่อต้านทฤษฎีและวิธีการที่สามารถขัดแย้งกันหนึ่งได้เองต้องการวิธีการ และได้แนวทางนำไปสู่ swath ที่กว้างขึ้นความเข้าใจ เกินไป แม้ perusal ด่วนของแสดงถึงเวอร์ชันดังกล่าวระบุประเพณีการศึกษาเกี่ยวกับด้านศาสนาต่าง ๆ ว่ามีผลกระทบต่อการเมืองโลก หลังจากทั้งหมด "ศาสนา" และ "เมือง" เป็นแนวคิด unitary แทบไม่ ในความคิดเกี่ยวกับศาสนา เราอาจหมายถึง กว้างสถาบันทางศาสนาและประเพณี ผู้ร่วมศาสนาใดลักษณะ หรืออย่างอื่นทั้งหมด (เช่น Djupe และโอลสัน 2007) แยก "เมือง"ครอบคลุมทุกอย่างจากสถาบันโดยรวมลักษณะการทำงาน และที่อยู่เพียงข้างประจักษ์ทุนการศึกษา บางทีเราควรพูดเวลาแตกต่าง และไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับการ positing การทฤษฎีแกรนด์ของศาสนาและการเมืองบนมืออื่น ๆ นักวิชาการศาสนาและการเมืองอาจดีได้ประโยชน์จากการหาวิธีกรรมสิทธิ์อื่น ๆ โดยรวมทฤษฎีหน้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากการย่อยของเรา "และเมือง"สถานะการ Subfields "และเมือง" (เช่นเพศ และการเมือง การแข่งขัน และการเมือง ฯลฯ) มักจะมีเห็นเป็น tangential โดยวินัยกว้างคณะรัฐศาสตร์ (Wald andWilcox 2006) ระหว่างค่าธรรมเนียมของนักวิจารณ์: "อะไร ถ้า อาจเราเรียนรู้เกี่ยวกับธรรมชาติและการปฏิบัติของการขอบเขต (เอิร์ทลี่มาก) ของเมืองจากศาสนาเข้าใจ " และ" ไม่ใช่ศาสนาอื่นเพียงประชากรตัวแปรที่หนึ่งอาจเป็นตัวควบคุมหรือไม่" ต่อสู้เพื่อความเกี่ยวข้องทางวินัยเพิ่มความจริงที่ว่า "และเมือง" ย่อยใด ๆ ต้อง โดยคำจำกัดความ วาดข้อมูลเชิงลึกจากสาขาอื่น ๆ (ดู Leege, Lieske และ Wald 1991) เป็นนักวิชาการผล ศาสนา และการเมืองบางครั้งหน้าวิจารณ์ — จากทั้งกว้างวินัยและกัน (Djupe และโอลสัน2007 Wald และวิลค็อกซ์ 2006) — สำหรับเลื่อนทฤษฎีรัฐศาสตร์ต่อ se ไม่จากมุมมองของฉัน ถ้ามีแนวคิดทางวิทยาศาสตร์สังคมมีศักยภาพในการแจ้งกว้างทฤษฎีของศาสนาและการเมือง เป็นวัฒนธรรมการ ในขณะที่ฉันตระหนักดีถึงความความระมัดระวังที่ต้องใช้เมื่อสนทนาวัฒนธรรม (เช่น Eckstein 1988 Laitin 1988 รอสส์ 1997) — และมากบว่านัยว่า รุ่นเลือกเชือดมีบุญไม่มีในการศึกษาการศาสนาและการเมือง(ตามที่นักวิชาการบางคนจะยืนยัน ดู Eckstein 1988) – ด้านล่างผมจะนำเสนอมุมมองของฉันของวิธีแนวคิดของวัฒนธรรมน่าจะ รวมหัวข้อที่แตกต่างกันของวรรณกรรมศาสนาและการเมือง และเสนอวิธีที่อาจทำให้นักวิชาการที่ใช้แนวความคิดในการวิจัยในอนาคต ดังนั้นสิ่งดังนี้คือบางส่วนของทุนปัจจุบันในศาสนาและการเมือง (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสหรัฐอเมริกา ที่เป็นที่ตั้งของตัวเองของความเชี่ยวชาญ) และส่วนหนึ่งเป็นความพยายามที่จะใช้แนวคิดของวัฒนธรรมเป็นวิธีการเชื่อมต่อโปรแกรมวิจัยดูเหมือนแตกต่างกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

particularways
ของการรู้ซึ่งจะส่งผลในการต่อต้านทฤษฎีและวิธีการบางอย่างที่อาจขัดแย้งกับแนวทางที่ต้องการตัวของตัวเอง
และส่วนใหญ่ของวิธีการที่นำไปสู่แนวกว้างของความเข้าใจที่มากเกินไป
แม้การตรวจที่รวดเร็วของคู่มือดังกล่าวเผยให้เห็นเป็นแบบอย่างประเพณีของทุนการศึกษาเกี่ยวกับวิธีการด้านต่างๆของศาสนาโลกส่งผลกระทบต่อการเมือง หลังจากที่ทุกคน "ศาสนา" และ "การเมือง" แทบจะไม่แนวความคิดรวมกัน ในการคิดเกี่ยวกับความสนใจทางศาสนาเราอาจหมายถึงสถาบันศาสนาในวงกว้างและประเพณีคนที่ร่วมทางศาสนาโดยเฉพาะอย่างยิ่งลักษณะหรือสิ่งอื่นทั้งหมด(เช่น Djupe โอลสันและ 2007) แยก "การเมือง" ครอบคลุมทุกอย่างจากสถาบันไปสู่พฤติกรรมมวลและที่เป็นเพียงแค่ในด้านเชิงประจักษ์ของทุนการศึกษา บางทีเราก็ควรจะพูดว่าลา Vive แตกต่าง! และไม่ต้องกังวลกับ positing ทฤษฎีที่ยิ่งใหญ่ของศาสนาและการเมือง. ในศาสนามืออื่น ๆ และนักวิชาการทางการเมืองดีอาจได้รับประโยชน์จากการหาวิธีการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับหน้าทฤษฎีแบบครบวงจรมากขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะฟิลด์ของเรา"และการเมือง" สถานะ "และการเมือง" ฟิลด์ (เช่นเพศและการเมืองเชื้อชาติและการเมือง ฯลฯ ) มักจะถูกมองว่าเป็นวงโดยมีระเบียบวินัยที่กว้างขึ้นของวิทยาศาสตร์ทางการเมือง(Wald andWilcox 2006) ในบรรดาค่าใช้จ่ายที่นักวิจารณ์: "สิ่งที่ถ้ามีอะไรที่เราจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับธรรมชาติและความประพฤติของ (โลกมาก) ดินแดนของการเมืองจากความเข้าใจศาสนา?" และ "ไม่ใช่ศาสนาเพียงอีกหนึ่งตัวแปรทางด้านประชากรศาสตร์ที่หนึ่งอาจรวมถึงการเป็นการควบคุม? "การต่อสู้เพื่อความเกี่ยวข้องวินัยประกอบกับความจริงที่ว่าใดๆ " และการเมือง "ฟิลด์ต้องโดยความหมายวาดข้อมูลเชิงลึกจากสาขาวิชาอื่นๆ (ดู Leege, Lieske และ Wald 1991) เป็นผลให้นักวิชาการศาสนาและการเมืองบางครั้งต้องเผชิญกับการวิพากษ์วิจารณ์จากทั้งระเบียบวินัยที่กว้างขึ้นและอีกคนหนึ่ง (โอลสันและ Djupe. 2007; Wald และวิลคอกซ์ 2006) เผื่อไม่ก้าวหน้าทฤษฎีรัฐศาสตร์ต่อจากมุมมองของผมถ้ามีแนวคิดทางสังคมทางวิทยาศาสตร์มีศักยภาพที่จะแจ้งในวงกว้างทฤษฎีของศาสนาและการเมืองมันเป็นวัฒนธรรม ในขณะที่ฉันตระหนักดีถึงความระมัดระวังที่จะต้องใช้สิทธิเมื่อพูดถึงวัฒนธรรม (เช่น Eckstein 1988; Laitin 1988; รอส 1997) และมากลังเลที่จะบ่งบอกว่ารูปแบบทางเลือกที่มีเหตุผลมีบุญในการศึกษาศาสนาและการเมือง(เป็นบางส่วน นักวิชาการยืนยันจะดู Eckstein 1988) -below ฉันจะนำเสนอมุมมองของฉันของวิธีการแนวคิดของวัฒนธรรมน่าจะรวมกันหัวข้อที่แตกต่างกันในการนับถือศาสนาและวรรณกรรมการเมืองและนำเสนอวิธีการที่นักวิชาการอาจทำให้การใช้งานของแนวคิดในการวิจัยในอนาคต ดังนั้นสิ่งที่ตามมาคือส่วนหนึ่งเป็นความคิดเห็นของทุนการศึกษาในปัจจุบันเกี่ยวกับศาสนาและการเมือง(โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นที่เป็นพื้นที่ของตัวเองของความเชี่ยวชาญ) และอีกส่วนหนึ่งความพยายามที่จะจ้างแนวคิดของวัฒนธรรมเป็นวิธีการเชื่อมต่อที่ดูเหมือนโครงการวิจัยที่แยกจากกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

particularways ทราบ ซึ่งสามารถส่งผลให้มีความต้านทานต่อทฤษฎีและวิธีการที่อาจขัดแย้งกันเอง
ที่ต้องการมาแล้ว และจำนวนของวิธีการไปสู่แนว
ของความเข้าใจที่กว้างขึ้นด้วย แม้รวดเร็ว การตรวจของคู่มือดังกล่าวพบประเพณีเป็นแบบอย่าง
ทุนการศึกษาเกี่ยวกับแง่มุมต่าง ๆของศาสนากับการเมือง หลังจาก
ทั้งหมด" ศาสนา " และ " การเมือง " เป็นแนวคิดที่แทบจะแบ่งออกเป็น ในการคิดเกี่ยวกับผลประโยชน์ทางศาสนาเรา
อาจหมายถึง สถาบัน และประเพณีทางศาสนาในวงกว้าง ผู้ร่วมศาสนา
ลักษณะ หรืออะไรอย่างอื่น ( เช่น djupe โอลสันและ 2007 ) แยก " การเมือง "
ครอบคลุมทุกอย่างจากสถาบันมวล พฤติกรรม และที่เป็นเพียงในด้านเชิงประจักษ์ของ
ทุนการศึกษา บางที เราก็ควรจะพูดจงเจริญ ความแตกต่าง และไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับ positing เป็น
ทฤษฎีใหญ่ของศาสนาและการเมือง
บนมืออื่น ๆ , ศาสนาการเมืองและนักวิชาการ รวมทั้งอาจจะได้รับประโยชน์จากการหาวิธีการ
ยืนยันเพิ่มเติมรวมทางด้านหน้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะของเรา subfield " การเมือง "
สถานะ " การเมือง " subfields ( เช่นเพศและการเมืองเชื้อชาติและการเมือง ฯลฯ ) มักจะเห็นเป็นแนวกว้าง
โดยวินัย รัฐศาสตร์ ( เดิน andwilcox 2006 ) ระหว่าง
ค่าใช้จ่ายของนักวิจารณ์ : " อะไร ถ้าอะไรที่เราอาจเรียนรู้เกี่ยวกับธรรมชาติและความประพฤติของ
( โลกีย์ ) ขอบเขตของการเมืองจากความเข้าใจศาสนา ? " และ " ไม่ใช่ศาสนาอีกทางหนึ่งอาจรวมถึง
ตัวแปรที่เป็นตัวควบคุม ?" การต่อสู้เพื่อพิจารณาความเกี่ยวข้อง
เป็นประกอบกับความจริงที่ว่าใด ๆ " และการเมือง " subfield ต้อง , โดยความหมาย , ดึงข้อมูลเชิงลึกจาก
สาขาอื่น ๆ ( ดู leege lieske และ Wald , 1991 ) เป็นผล , ศาสนาการเมืองและนักวิชาการ
บางครั้งหน้าวิจารณ์จากทั้งกว้างและวินัย และอีกคนหนึ่ง ( djupe โอลสัน
2007 ;วอลด์วิลคอกซ์ 2006 ) - และไม่ก้าวหน้าวิทยาศาสตร์ทางการเมืองทฤษฎีต่อ se .
จากมุมมองของฉัน ถ้าแนวคิดทางวิทยาศาสตร์ใด ๆทางสังคมมีศักยภาพที่จะแจ้งให้ทฤษฎีกว้าง
ของศาสนาและการเมือง มันเป็นวัฒนธรรม ในขณะที่ฉันตระหนักดีถึงข้อควรระวังที่ต้อง
ใช้เมื่อพูดถึงวัฒนธรรม ( เช่น เอ๊คสไตน์ 1988 ; เลติ้น 1988 ; รอสส์ 1997 ) -
มากๆลังเลที่จะบ่งบอกว่าโมเดลทางเลือกที่มีเหตุผลไม่มีบุญในส่วนการศึกษา ศาสนา และการเมือง
( ตามที่นักวิชาการบางคนจะยืนยัน ; ดูเอ๊คสไตน์ 1988 ) - ด้านล่าง ผมจะนำเสนอมุมมองของฉันของวิธีการแนวคิดของวัฒนธรรมน่าจะรวมกระทู้หลากหลายของศาสนาและการเมือง และวรรณกรรม
เสนอวิธีที่นักวิชาการจะให้ใช้ ของแนวคิดในการวิจัยในอนาคต ดังนั้นสิ่งที่
ต่อไปนี้คือบางส่วนของทุนการศึกษาในปัจจุบันการทบทวนในศาสนาและการเมือง ( โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกา เป็น พื้นที่ของความเชี่ยวชาญของฉันเอง ) และบางส่วนพยายามใช้แนวคิดของ
วัฒนธรรมเป็นวิธีการเชื่อมต่อโปรแกรมการวิจัยปรากฏอยู่หลากหลาย .