I remembered the day and date it wa

I remembered the day and date it was 22nd Oct 2008.It was Monday morning. I was at my home, having a morning tea. I was much tensed that morning; it was the day of my final BDS result. As the results of all other three classes have been arrived. So, I was eagerly waiting for my results. At last, the day of my results arrived. As all my exams had gone pretty well, I have also scored good marks in case studies. However, I was still nervous regarding my results. As I was dreaming about my results while taking a sip of tea; suddenly the phone rang and I was so excited as my mom told me it was my friends phone. I ran towards phone likewise, I was running in the marathon. I grabbed the phone from mom and started missile of questions on my friend. From the other end my friend shouted at me and suggested me to keep calm and allow her to speak. She said that I was passed with first class. Listening this I shouted, Oh Really!!! My mother came running towards me, she was so happy. She started crying and gave me a tight hug. She said, I am so happy my child, you fulfilled my dream. May god bless you my dear.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผมจำได้วัน และวันก็ 2008.It 22 ต.ค.เป็นเช้าวันจันทร์ ได้ที่บ้านของฉัน เที่ยวเช้า ฉันถูกมาก tensed เช้าวันนั้น มันเป็นวันของฉันผล BDS เป็นถึงผลลัพธ์ของระดับชั้นที่สามทั้งหมดอื่น ๆ ดังนั้น ผมกำลังกระหายรอผลของฉัน ในที่สุด ผลสอบวันมาถึง เป็นสอบของฉันหายไปไหนดี ฉันมีคะแนนดีรอยในกรณีศึกษา อย่างไรก็ตาม ผมยังคงกังวลเกี่ยวกับผลของฉัน ขณะที่ฉันรับการฝันเกี่ยวกับผลลัพธ์ของฉันในขณะที่การจิบชา จู่ ๆ โทรศัพท์รัง และผมตื่นเต้นมากที่แม่ของฉันบอกฉันก็โทรศัพท์เพื่อน ผมวิ่งไปโทรศัพท์ทำนองเดียวกัน ฉันทำงานในมาราธอน ผมคว้าโทรศัพท์จากแม่ และเริ่มใช้งานจรวดคำถามเพื่อนฉัน จากส่วนอื่นๆ เพื่อนของฉันที่ฉันตะโกน และแนะนำฉันเพื่อรักษาความสงบ และอนุญาตให้เธอพูด เธอกล่าวว่า ข้าพเจ้าไม่ มีชั้น ฟังนี้ตะโกนบอก โอ้ จริง ๆ !!! แม่ของฉันมาทำงานต่อผม เธอดีใจ เธอเริ่มร้องไห้ และทำให้ผมกอดแน่น เธอกล่าวว่า ผมมีความสุขเด็กของฉัน คุณเติมเต็มความฝันของฉัน พระเจ้าอวยพรท่านรักของฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมจำวันและวันที่มันเป็น 22 ตุลาคม 2008.It เป็นเช้าวันจันทร์ ผมอยู่ที่บ้านของฉันมีชายามเช้า ผมก็เกร็งมากในเช้าวันนั้น; มันเป็นวันของผล BDS สุดท้ายของฉัน ในฐานะที่เป็นผลของการอื่น ๆ ทั้งหมดสามชั้นเรียนที่ได้รับมาถึง ดังนั้นผมก็กระหายรอผลของฉัน ที่ล่าสุดวันที่ผลของฉันมาถึง กับการสอบของฉันทั้งหมดได้หายไปสวยดีผมได้คะแนนยังเครื่องหมายที่ดีในกรณีศึกษา แต่ผมก็ยังคงประสาทเกี่ยวกับผลของฉัน ขณะที่ผมกำลังฝันเกี่ยวกับผลของฉันในขณะที่การจิบชา; ทันใดนั้นโทรศัพท์ดังและฉันก็รู้สึกตื่นเต้นมากที่เป็นแม่ของฉันบอกฉันว่ามันเป็นโทรศัพท์เพื่อนของฉัน ฉันวิ่งไปทางโทรศัพท์ในทำนองเดียวกันผมทำงานในการวิ่งมาราธอน ผมคว้าโทรศัพท์จากแม่และเริ่มขีปนาวุธของคำถามเกี่ยวกับเพื่อนของฉัน จากส่วนอื่น ๆ เพื่อนของฉันตะโกนมาที่ผมและบอกผมที่จะรักษาความสงบและอนุญาตให้เธอพูด เธอบอกว่าฉันก็ผ่านไปได้ด้วยชั้นแรก ฟังเพลงนี้ฉันตะโกนโอ้จริงเหรอ !!! แม่ของฉันมาทำงานต่อฉันเธอมีความสุขมาก เธอเริ่มร้องไห้และให้ฉันกอดแน่น เธอกล่าวว่าผมมีความสุขเพื่อให้เด็กของฉันคุณเติมเต็มความฝันของฉัน ขอพระเจ้าอวยพรให้คุณที่รักของฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผมจำวันและวันที่ 22 ต.ค. 2551 คือ มันเป็นเช้าวันจันทร์ ผมอยู่ที่บ้าน มีชาตอนเช้า ผมเครียดมากตอนเช้า มันเป็นวันสุดท้ายของฉันให้ผล ผลอื่น ๆทั้งหมดสามคลาสที่ได้รับมา ดังนั้น ผมก็ตั้งหน้าตั้งตา รอผลค่ะ ในที่สุด วันแห่งผลของฉันมาถึง เป็นการสอบของฉันแล้วสวยดี ผมยังได้คะแนนดีในการศึกษา แต่ฉันก็ยังกังวลเกี่ยวกับผลของฉัน ขณะที่ฉันกำลังฝันถึงผลลัพธ์ของฉันในขณะที่การจิบน้ำชา ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น และฉันก็ตื่นเต้นมาก แม่ของฉันบอกว่ามันเป็นโทรศัพท์เพื่อนของฉัน ฉันวิ่งไปที่โทรศัพท์เช่นเดียวกัน ผมวิ่งอยู่ในมาราธอน ฉันคว้าโทรศัพท์จากแม่และเริ่มวิถีของคำถามเกี่ยวกับเพื่อนของฉัน จากปลายอื่น ๆตะโกนใส่ฉันและเพื่อนของฉันแนะนำฉันให้สงบและอนุญาตให้เธอพูด เธอบอกว่าฉันผ่านกับชั้นแรก ฟังฉันตะโกนว่า โอ้ จริงๆ เลย ! ! ! ! ! ! ! แม่ของฉันก็วิ่งมาหาผม เธอมีความสุขมาก เธอเริ่มร้องไห้และเข้ามากอดผมแน่น เธอกล่าวว่า ผมมีความสุขที่ลูกของฉัน เธอเติมเต็มความฝันของฉัน ขอพระเจ้าอวยพรให้คุณที่รัก