What type of exposure occurred?Rabi

What type of exposure occurred?
Rabies is transmitted only when the virus is introduced into a bite wound, open cuts in skin, or onto mucous membranes such as the mouth or eyes.
Other factors to consider when evaluating a potential rabies exposure include the natural occurence in the area, the biting animal's history and current health status (e.g., abnormal behavior, signs of illness), and the potential for the animal to be exposed to rabies (e.g., presence of an unexplained wound or history of exposure to a rabid animal).
A currently vaccinated dog, cat, or ferret is unlikely to become infected with rabies.
When an exposure has occurred, the likelihood of rabies infection varies with the nature and extent of that exposure. Under most circumstances, two categories of exposure -- bite and nonbite -- should be considered.
Bite
Any penetration of the skin by teeth constitutes a bite exposure. All bites, regardless of body site, represent a potential risk of rabies transmission, but that risk varies with the species of biting animal, the anatomic site of the bite, and the severity of the wound.
Bites by some animals, such as bats, can inflict minor injury and thus be difficult to detect.
Was the bite from a provoked or an unprovoked attack? Bites inflicted on a person attempting to feed or handle an apparently healthy animal should generally be regarded as provoked. If it was an unprovoked attack, that's more likely to indicate that the animal is rabid.
Nonbite
The contamination of open wounds, abrasions, mucous membranes, or theoretically, scratches (potentially contaminated with infectious material from a rabid animal) constitutes a nonbite exposure.
Nonbite exposures from terrestrial animals rarely cause rabies. However, occasional reports of rabies transmission by nonbite exposures suggest that such exposures should be evaluated for possible postexposure prophylaxis administration.
Other contact by itself, such as petting a rabid animal and contact with blood, urine, or feces of a rabid animal, does not constitute an exposure and is not an indication for postexposure vaccination.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สิ่งที่ประเภทของความเสี่ยงที่เกิดขึ้น? โรคพิษสุนัขบ้า
ถูกส่งเฉพาะเมื่อไวรัสจะนำเข้าสู่แผลตัดเปิดในผิวหนังหรือบนเยื่อเมือกเช่นปากหรือตา.
ปัจจัยอื่น ๆ ที่จะต้องพิจารณาเมื่อมีการประเมินการสัมผัสโรคพิษสุนัขบ้าที่อาจเกิดขึ้นรวมถึง เกิดขึ้นตามธรรมชาติในพื้นที่ประวัติศาสตร์สัตว์กัดและภาวะสุขภาพในปัจจุบัน (เช่นพฤติกรรมที่ผิดปกติอาการของการเจ็บป่วย)และมีศักยภาพสำหรับสัตว์ที่จะเผชิญกับโรคพิษสุนัขบ้า (เช่นการปรากฏตัวของแผลที่ไม่ได้อธิบายหรือประวัติของการสัมผัสกับสัตว์บ้า).
สุนัข, แมวฉีดวัคซีนในปัจจุบันหรือคุ้ยเขี่ยไม่น่าจะกลายเป็นที่ติดเชื้อพิษสุนัขบ้า.
เมื่อ ความเสี่ยงที่เกิดขึ้นน่าจะเป็นของการติดเชื้อพิษสุนัขบ้าขึ้นอยู่กับลักษณะและขอบเขตของการสัมผัสที่ ภายใต้สถานการณ์ที่มากที่สุดสองประเภทของการสัมผัส - กัดและ nonbite -. ควรพิจารณากัด

เจาะใด ๆ ของผิวฟันโดยถือว่าการสัมผัสกัด กัดทั้งหมดโดยไม่คำนึงถึงของเว็บไซต์ของร่างกายเป็นตัวแทนของความเสี่ยงที่อาจส่งพิษสุนัขบ้า แต่ความเสี่ยงที่แตกต่างกันกับชนิดของสัตว์กัดเว็บไซต์เกี่ยวกับกายวิภาคของกัดและความรุนแรงของแผล.
กัดโดยสัตว์บางชนิดเช่นค้างคาว ,สามารถก่อให้เกิดการบาดเจ็บเล็กน้อยและดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะตรวจสอบ.
กัดจากยั่วยุหรือการโจมตีไม่มีเหตุผลคือ? กัดการต่อสู้กับคนที่พยายามที่จะกินอาหารหรือจัดการกับสัตว์ที่เห็นได้ชัดว่าสุขภาพทั่วไปควรจะถือว่าเป็นเจ็บใจ ถ้ามันเป็นโจมตีไม่มีเหตุผลที่มีแนวโน้มที่จะแสดงให้เห็นว่าสัตว์ที่เป็นประชาธิปไตย.

nonbite ปนเปื้อนของบาดแผลถลอก,เยื่อเมือกหรือทฤษฎีรอยขีดข่วน (อาจปนเปื้อนด้วยวัสดุติดเชื้อจากสัตว์บ้า) ถือว่าการสัมผัส nonbite.
เสี่ยง nonbite จากสัตว์บกไม่ค่อยก่อให้เกิดโรคพิษสุนัขบ้า แต่รายงานเป็นครั้งคราวของการส่งผ่านโรคพิษสุนัขบ้าโดยความเสี่ยง nonbite ชี้ให้เห็นว่าความเสี่ยงดังกล่าวควรได้รับการประเมินสำหรับการบริหารการป้องกันโรค postexposure ที่เป็นไปได้.
การติดต่ออื่น ๆ ด้วยตัวเองเช่นลูบคลำสัตว์ประชาธิปไตยและการติดต่อกับเลือดปัสสาวะหรืออุจจาระของสัตว์บ้า, ไม่ก่อให้เกิดความเสี่ยงและไม่ได้มีข้อบ่งชี้สำหรับการฉีดวัคซีน postexposure

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ชนิดของแสงเกิดขึ้น?
โรคจะส่งเฉพาะเมื่อไวรัสถูกนำเข้าสู่การกัดแผล ตัดเปิดผิวหนัง หรือ บนเมือกเช่นปากหรือตา.
ปัจจัยอื่น ๆ ควรพิจารณาเมื่อประเมินความเสี่ยงโรคที่มีศักยภาพรวมเกิดขึ้นตามธรรมชาติในพื้นที่ สัตว์กระหน่ำประวัติ และสถานะสุขภาพปัจจุบัน (เช่น ลักษณะการทำงานผิดปกติ อาการเจ็บป่วย), และจะได้สัตว์ที่สัมผัสโรค (เช่น สถานะของแผลไม่คาดหมาย) หรือประวัติการสัมผัสกับสัตว์ที่รุนแรง
การ vaccinated ปัจจุบันสุนัข แมว เฟอร์เร็ตเป็นน่าจะติดเชื้อกับโรค
เมื่อแสงเกิดขึ้น โอกาสติดเชื้อโรคแตกต่างกันไปกับธรรมชาติและขอบเขตของแสงที่ ภายใต้สถานการณ์ส่วนใหญ่ สองประเภทของแสง -กัดและ nonbite - ควร
กัด
เจาะใด ๆ ของผิวโดยฟันถือแสงกัด เสี่ยงต่อการเกิดโรคส่งแทนทั้งหมดกัด ว่าตัวไซต์ แต่ความเสี่ยงที่แตกต่างกันไป ด้วยสายพันธุ์ของสัตว์ กรมกัดนี้ anatomic และความรุนแรงของบาดแผลในการเสียดสี
กัด โดยสัตว์บางอย่าง เช่นค้างคาว สามารถทำดาเมจบางบาดเจ็บเล็กน้อย และจึง เป็นการยากที่ตรวจได้
ถูกกัดจากการ provoked หรือโจมตี unprovoked ควรโดยทั่วไปถือกัดเกิดในผู้ที่พยายามดึงข้อมูล หรือจัดการสัตว์สุขภาพเห็นได้ชัดว่าเป็นท่าน ถ้ามันเป็นการโจมตี unprovoked ที่เป็นแนวโน้มที่จะบ่งชี้ว่า สัตว์รุนแรง.
Nonbite
ปนเปื้อนแผลเปิด ถลอก เมือก หรือตามหลักวิชา รอยขีดข่วน (อาจปนเปื้อนกับวัสดุติดเชื้อจากสัตว์รุนแรง) ถือแสง nonbite.
Nonbite ถ่ายจากสัตว์บกทั้งหลายไม่ค่อยทำให้เกิดโรค อย่างไรก็ตาม รายงานเป็นครั้งคราวการส่งผ่านโรคโดย nonbite ภาพขอแนะนำว่า ควรมีประเมินภาพเช่น prophylaxis postexposure สามารถบริหาร
ติดต่อ ด้วยตัวเอง เช่น petting สัตว์ที่รุนแรงและติดต่อ กับเลือด ปัสสาวะ อุจจาระของสัตว์ที่รุนแรง อื่น ๆ เป็นการสัมผัส และไม่การบ่งชี้สำหรับวัคซีน postexposure

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประเภท ของความเสี่ยงเกิดขึ้นหรือไม่?
วัคซีนจะส่งเฉพาะเมื่อที่ไวรัสจะเข้ามากินเพราะพิษบาดแผลเปิดให้บริการการลดในผิว,หรือเข้ากับเยื่อบุเช่นที่ปากตาหรือ.
อื่นๆปัจจัยในการพิจารณาเมื่อการประเมินความเสี่ยงให้เกิดโรคสุนัขบ้ารวมถึงที่เป็นธรรมชาติที่ปรากฏในพื้นที่,ที่กัดสัตว์ของประวัติศาสตร์และปัจจุบัน สุขภาพ สถานะ(เช่น,สิ่งผิดปกติ,สัญญาณของการป่วย),และมี ศักยภาพ สำหรับสัตว์ที่จะได้สัมผัสกับโรคสุนัขบ้า(เช่นการมีอยู่ของประวัติศาสตร์หรือแผลจึงไม่สามารถอธิบายได้จากการสัมผัสกับสัตว์บ้า)..
ในปัจจุบันแมวสุนัขฉีดวัคซีนหรือนักสืบจึงไม่น่าจะเป็นติดเชื้อไวรัสที่ไม่มีโรคสุนัขบ้า.
เมื่อความเสี่ยงที่เกิดขึ้นมีความเป็นไปได้ของการติดเชื้อโรคสุนัขบ้าจะแตกต่างกันไปตามลักษณะและขอบเขตของความเสี่ยงที่ ในบางสถานการณ์มากที่สุดสอง ประเภท ของความเสี่ยง nonbite กัดและควรได้รับการพิจารณาให้.

ซึ่งจะช่วยในการบุกกัดใดๆของผิวได้ฟันถือเป็นความเสี่ยงการกัด อาหารแบบเร่งด่วนโดยไม่คำนึงถึงของไซต์ร่างกายเป็นความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นในการส่งวัคซีนที่แตกต่างกันไปตามแต่ความเสี่ยงพร้อมด้วยพันธุ์ไม้ที่กัดสัตว์เว็บไซต์เกี่ยวกับกาย วิภา คของการกัดและความรุนแรงของรอยแผล.
กัดโดยสัตว์บางชนิดเช่นค้างคาวสามารถก่อให้เกิดการบาดเจ็บเล็กน้อยและทำให้เป็นเรื่องยากที่จะตรวจพบ.
เป็นการกัดที่จากกระทำให้ได้หรือการโจมตีที่ Tokin ) อาหารแบบเร่งด่วนลงโทษกับคนที่กำลังพยายามจะให้อาหารหรือจัดการกับสัตว์มี สุขภาพ ดีเห็นได้ชัดว่าควรจะได้รับซึ่งถือว่าเป็นกระทำให้โดยทั่วไป หากมีการโจมตี Tokin )ที่มีแนวโน้มมากขึ้นที่จะแสดงให้ทราบว่าสัตว์ชนิดนี้มีบ้า.
nonbite
ซึ่งจะช่วยการปนเปื้อนของถูกเสียดสีบาดแผลเปิดให้บริการในทางทฤษฎีเยื่อบุหรือรอยขีดข่วน(เกิดปนเปื้อนด้วยวัสดุโรคติดเชื้อจากสัตว์บ้า)ถือเป็นความเสี่ยงที่ nonbite .
ภาพถ่าย nonbite จากสัตว์โลกแทบจะไม่ทำให้เกิดโรคสุนัขบ้า อย่างไรก็ตามรายงานเป็นครั้งคราวการส่งวัคซีนโดย ภาพถ่าย nonbite ขอแนะนำให้ว่า ภาพถ่าย ดังกล่าวไม่ควรจะมีการพิจารณาในการดูแลการป้องกันโรค postexposure เป็นไปได้
ผู้ติดต่ออื่นๆได้ด้วยตัวเองเช่นกอดจูบกันสัตว์บ้าและติดต่อกับเลือดปัสสาวะหรืออุจจาระของสัตว์บ้าไม่ได้หมายรวมถึงความเสี่ยงและไม่แสดงสำหรับฉีดวัคซีนป้องกันพิษ postexposure