Pseudomonas sp. strain PP2 isolated

Pseudomonas sp. strain PP2 isolated in our laboratory efficiently metabolizes phenanthrene at 0.3% concentration as the sole source of carbon and energy. The metabolic pathways for the degradation of phenanthrene, benzoate and p-hydroxybenzoate were elucidated by identifying metabolites, biotransformation studies, oxygen uptake by whole cells on probable metabolic intermediates, and monitoring enzyme activities in cell-free extracts. The results obtained suggest that phenanthrene degradation is initiated by double hydroxylation resulting in the formation of 3,4-dihydroxyphenanthrene. The diol was finally oxidized to 2-hydroxymuconic semialdehyde. Detection of 1-hydroxy-2-naphthoic acid, α-naphthol, 1,2-dihydroxy naphthalene, and salicylate in the spent medium by thin layer chromatography; the presence of 1,2-dihydroxynaphthalene dioxygenase, salicylaldehyde dehydrogenase and catechol-2,3-dioxygenase activity in the extract; O2 uptake by cells on α-naphthol, 1,2-dihydroxynaphthalene, salicylaldehyde, salicylate and catechol; and no O2 uptake on o-phthalate and 3,4-dihydroxybenzoate supports the novel route of metabolism of phenanthrene via 1-hydroxy-2-naphthoic acid → [α-naphthol] → 1,2-dihydroxy naphthalene → salicylate → catechol. The strain degrades benzoate via catechol and cis,cis-muconic acid, and p-hydroxybenzoate via 3,4-dihydroxybenzoate and 3-carboxy-cis,cis-muconic acid. Interestingly, the culture failed to grow on naphthalene. When grown on either hydrocarbon or dextrose, the culture showed good extracellular biosurfactant production. Growth-dependent changes in the cell surface hydrophobicity, and emulsification activity experiments suggest that: (1) production of biosurfactant was constitutive and growth-associated, (2) production was higher when cells were grown on phenanthrene as compared to dextrose and benzoate, (3) hydrocarbon-grown cells were more hydrophobic and showed higher affinity towards both aromatic and aliphatic hydrocarbons compared to dextrose-grown cells, and (4) mid-log-phase cells were significantly (2-fold) more hydrophobic than stationary phase cells. Based on these results, we hypothesize that growth-associated extracellular biosurfactant production and modulation of cell surface hydrophobicity plays an important role in hydrocarbon assimilation/uptake in Pseudomonas sp. strain PP2.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

SP Pseudomonas PP2 สายพันธุ์ที่แยกได้ในห้องปฏิบัติการของเราได้อย่างมีประสิทธิภาพ metabolizes ฟีแนนทรีที่มีความเข้มข้น 0.3% เป็นแหล่งคาร์บอนและพลังงาน เส้นทางการเผาผลาญอาหารสำหรับการย่อยสลายฟีแนนทรีเบนโซเอตและพี hydroxybenzoate ถูกอธิบายโดยการระบุสารการศึกษาเปลี่ยนรูปทางชีวภาพ, การดูดซึมออกซิเจนจากเซลล์ทั้งหมดในการเผาผลาญอาหารที่น่าจะเป็นตัวกลางและการตรวจสอบการทำงานของเอนไซม์ในสารสกัดจากเซลล์ฟรี ผลที่ได้แสดงให้เห็นว่าการย่อยสลายฟีแนนทรีจะเริ่มโดย hydroxylation คู่ผลในการก่อตัวของ 3,4-dihydroxyphenanthrene diol ถูกออกซิไดซ์ในที่สุดก็ถึง 2 hydroxymuconic semialdehyde การตรวจหา 1 ไฮดรอกซี-2-naphthoic กรดα-naphthol, เหม็น 1,2-dihydroxy และซาลิไซเลตในสื่อที่ใช้โดยโคชั้นบาง ๆ ; การปรากฏตัวของ dio​​xygenase 1,2-dihydroxynaphthalene, dehydrogenase salicylaldehyde และ catechol-2,3-dioxygenase กิจกรรมในสารสกัด; การดูดซึม O2 โดยเซลล์บนα-naphthol, 1,2-dihydroxynaphthalene, salicylaldehyde, ซาลิไซเลตและ catechol; และไม่มีการดูดซึมใน O2 o-phthalate และ 3,4-dihydroxybenzoate สนับสนุนเส้นทางนวนิยายของการเผาผลาญของฟีแนนทรีผ่าน 1 ไฮดรอกซี-2-naphthoic กรด→ [α-naphthol] → 1,2-dihydroxy เหม็น→ซาลิไซเลต→ catechol ความเครียดลดเบนโซเอตผ่าน catechol ถูกต้องและกรดซิ-muconic และพี hydroxybenzoate ผ่าน 3,4-dihydroxybenzoate และ 3-Carboxy ถูกต้องกรดถูกต้อง-muconic ที่น่าสนใจวัฒนธรรมล้มเหลวที่จะเติบโตในเหม็น เมื่อเติบโตขึ้นในทั้งไฮโดรคาร์บอนหรือเดกซ์โทรสวัฒนธรรมแสดงให้เห็นว่าทำการเพาะเลี้ยงเชื้อสารที่ดี การเจริญเติบโตขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนแปลงใน hydrophobicity เซลล์ผิวและกิจกรรม emulsification การทดลองแสดงให้เห็นว่า (1) การผลิตของแหล่งคาร์บอนเป็นส่วนประกอบและการเจริญเติบโตที่เกี่ยวข้อง (2) การผลิตที่สูงขึ้นเมื่อเซลล์ถูกปลูกในฟีแนนทรีเมื่อเทียบกับเดกซ์โทรสและเบนโซเอต ( 3) เซลล์ไฮโดรคาร์บอนที่ปลูกมีน้ำมากขึ้นและแสดงให้เห็นความสัมพันธ์ที่สูงขึ้นต่อทั้งไฮโดรคาร์บอน aliphatic และเมื่อเทียบกับเซลล์องุ่นที่ปลูกและ (4) เซลล์กลางเข้าสู่ระบบเฟสอย่างมีนัยสำคัญ (2 เท่า) ไม่ชอบน้ำมากกว่าเซลล์เฟส บนพื้นฐานของผลเหล่านี้เราตั้งสมมติฐานว่าการเจริญเติบโตของเซลล์ที่เกี่ยวข้องทำการเพาะเลี้ยงเชื้อและการปรับของไฮโดรเซลล์ผิวที่มีบทบาทสำคัญในการดูดซึมสารไฮโดรคาร์บอน / การดูดซึมใน Pseudomonas SP สายพันธุ์ PP2

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

Pseudomonas sp . สายพันธุ์ pp2 แยกในห้องปฏิบัติการของเรามีประสิทธิภาพการเผาผลาญอาหารฟีแนนทรีนที่ 0.3% ของแหล่งที่มา แต่เพียงผู้เดียวของคาร์บอนและพลังงาน เส้นทางการเผาผลาญอาหารเพื่อการย่อยสลายฟีแนนทรีนและเบนโซเอท , p-hydroxybenzoate ถูกอธิบายโดยระบุ metabolites การศึกษา ใช้ออกซิเจนของเซลล์ทั้งหมดน่าจะเป็นการเผาผลาญ intermediates ,และการตรวจสอบกิจกรรมของเอนไซม์ในการสังเคราะห์สารสกัด ผลลัพธ์ที่ได้เสนอแนะว่า การย่อยสลายฟีแนนทรีนเริ่มจากการเตรียมแบบคู่ที่เกิดในการพัฒนาของ 3,4-dihydroxyphenanthrene . ส่วนไดออลก็จาก 2-hydroxymuconic semialdehyde . การตรวจหา 1-hydroxy-2-naphthoic กรดแอลฟา naphthol 1,2-dihydroxy แนพทาลีน , ,ซาลิไซเลทในสื่อและใช้ Thin layer chromatography ; การปรากฏตัวของไดออกซิจีเนสที่เกี่ยวข้อง 1,2-dihydroxynaphthalene เนสซาลิไซลัลดีไฮด์ , และกิจกรรมใน catechol-2,3-dioxygenase สกัด ; O2 การดูดซึมโดยเซลล์ในแอลฟา naphthol 1,2-dihydroxynaphthalene ซาลิไซลัลดีไฮด์ , คน , และ , แคติคอล และไม่มี O2 ใช้ o-phthalate และ 3 ,4-dihydroxybenzoate สนับสนุนนวนิยายเส้นทางการเผาผลาญของฟีแนนทรีนผ่าน 1-hydroxy-2-naphthoic → keyboard - key - name [ กรดแอลฟา naphthol ] → keyboard - key - name 1,2-dihydroxy แนพทาลีน→ keyboard - key - name ซาลิไซเลต→ keyboard - key - name แคติคอล . ความเครียดบั่นทอนเบนโซเอตผ่านแคติคอล และ CIS , CIS muconic กรด และ p-hydroxybenzoate และผ่าน 3,4-dihydroxybenzoate 3-carboxy-cis CIS muconic กรด น่าสนใจ วัฒนธรรมไม่สามารถเติบโตในแมนดาริน .เมื่อปลูกในทั้งไฮโดรคาร์บอน หรือน้ำผึ้ง วัฒนธรรมที่ดี ( และมีการผลิต การเจริญเติบโตขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนแปลงในเซลล์ผิว และ emulsification ไม่ชอบกิจกรรมการทดลองชี้ให้เห็นว่า : ( 1 ) มีการเจริญเติบโตและการผลิต ) และที่เกี่ยวข้อง ( 2 ) การผลิตเพิ่มขึ้นเมื่อเซลล์เติบโตขึ้นในถั่วลิสงเมื่อเทียบกับการเชื่อมต่อ และเบนโซเอต ,( 1 ) ไฮโดรคาร์บอนโต cells ) และสูงกว่ากลุ่มอะลิฟาติกไฮโดรคาร์บอนที่มีทั้งกลิ่นหอมและเดกซ์โทรสโตเมื่อเทียบกับเซลล์ และ ( 4 ) mid log phase เซลล์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( ถึง ) ) มากกว่าเครื่องเขียนระยะที่เซลล์ ขึ้นอยู่กับผลลัพธ์เหล่านี้เราพบการเจริญเติบโตที่เกี่ยวข้องและการผลิตและการบรรจุภัณฑ์ ) ของเซลล์ผิว มีบทบาทสำคัญในการสะสมไฮโดรคาร์บอนใน Pseudomonas sp . /
pp2 สายพันธุ์