Model-revision is where pupils, hav

Model-revision is where pupils, having learnt how to use a model, have to change it in some way. The intention is that it can represent a phenomenon in contexts other than those initially encountered or so that it can be used for purposes other than originally envisaged. Stewart, Hafner, Johnson and Finkel (1992) taught the skills of model-revision by having high school students use a simulation of scientific activity. First, a phenomenon was observed in groups; that experience was then shared between the groups; then the groups each designed an explanatory model; the groups then defended their models against the critique of other groups; and finally the groups revised their models until a degree of convergence was achieved. This emergent skill of model-revision was then used on standard problems in genetics, using historical papers and computer software. The historical papers showed them how the problem had been solved at the time of the invention of the solution. The computer software enabled them to simulate the process of change of the explanation and the emergence of an acceptable solution. In an interesting variant of the model-revision theme, Frederiksen, White and Gutwil (1999) used computers to support students in progressing through (revising) a sequence of models of higher abstraction/complexity. Students were taken through a sequence of models of electricity (the electricity-particle model, the aggregation model, the algebraic model) such that the entities and interactions of a simpler model provided the emergent properties of the next in the sequence through a process of revision.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปรับปรุงแบบจำลองเป็นที่นักเรียน มีการเรียนรู้วิธีการใช้รูปแบบ มีการเปลี่ยนแปลงในบางวิธี ความตั้งใจคือ มันสามารถแสดงปรากฏการณ์ในบริบทอื่นกว่าที่แรกพบ หรือเพื่อให้สามารถใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่น ๆ กว่าเดิม envisaged สจ๊วต Hafner, Johnson และ Finkel (1992) สอนทักษะของการปรับปรุงรูปแบบโดยมีนักเรียนใช้การจำลองกิจกรรม scientific ครั้งแรก ปรากฏการณ์ถูกสังเกตในกลุ่ม ประสบการณ์ที่ได้ร่วมกันแล้วระหว่างกลุ่ม จากนั้น กลุ่มละมาอธิบายแบบจำลอง กลุ่มปกป้องแล้วรุ่นของพวกเขากับการวิจารณ์ของกลุ่มอื่น ๆ และ finally กลุ่มแก้ไขรุ่นของพวกเขาจนกระทั่งสำเร็จปริญญาของบรรจบกัน ทักษะนี้โผล่ออกมาของรุ่นปรับปรุงแล้วใช้ในปัญหามาตรฐานในพันธุศาสตร์ การใช้ซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์และเอกสารทางประวัติศาสตร์ เอกสารทางประวัติศาสตร์พบว่าได้ว่าปัญหาได้ถูกแก้ไขในขณะการประดิษฐ์ของการแก้ปัญหา ซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์เปิดใช้งานการจำลองกระบวนการเกิดขึ้นของการยอมรับและเปลี่ยนคำอธิบาย ในตัวแปรน่าสนใจของการปรับปรุงรูปแบบชุดรูปแบบ Frederiksen สีขาวและ Gutwil (1999) ใช้คอมพิวเตอร์เพื่อสนับสนุนนักเรียนในความก้าวหน้าผ่าน (การแก้ไข) ลำดับรุ่นของ abstraction ซับซ้อนสูง นักเรียนที่ถ่ายผ่านลำดับรุ่นของไฟฟ้า (แบบอนุภาคไฟฟ้า แบบรวม แบบพีชคณิต) ให้เอนทิตีและการโต้ตอบของแบบง่ายให้คุณสมบัติโผล่ออกมาของถัดไปในลำดับขั้นตอนการปรับปรุง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รูปแบบการแก้ไขเป็นที่ที่นักเรียนได้เรียนรู้วิธีการใช้รูปแบบที่มีการเปลี่ยนแปลงในทางใดทางหนึ่ง ความตั้งใจก็คือว่ามันสามารถเป็นตัวแทนของปรากฏการณ์ในบริบทอื่นนอกเหนือจากที่พบครั้งแรกหรือเพื่อที่จะสามารถนำมาใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่น ๆ กว่าภาพเดิม สจ๊วต Hafner จอห์นสันและ Finkel (1992) การสอนทักษะของรูปแบบการแก้ไขโดยมีเด็กนักเรียนมัธยมใช้แบบจำลองของกิจกรรมทางวิทยาศาสตร์ค ครั้งแรกเป็นปรากฏการณ์ที่พบว่าในกลุ่ม ประสบการณ์ที่ได้รับการใช้ร่วมกันแล้วระหว่างกลุ่ม; แล้วแต่ละกลุ่มได้รับการออกแบบรูปแบบการอธิบาย; กลุ่มแล้วได้รับการปกป้องแบบของพวกเขากับบทวิจารณ์ของกลุ่มอื่น ๆ ; และสาย Nally กลุ่มการปรับปรุงรูปแบบของพวกเขาจนกว่าระดับของการบรรจบกันก็ประสบความสำเร็จ ทักษะฉุกเฉินนี้รูปแบบการแก้ไขจากนั้นก็ใช้มาตรฐานเกี่ยวกับปัญหาในด้านพันธุกรรมโดยใช้เอกสารทางประวัติศาสตร์และซอฟแวร์คอมพิวเตอร์ เอกสารทางประวัติศาสตร์แสดงให้เห็นว่าพวกเขาว่าปัญหาได้รับการแก้ไขในเวลาของการประดิษฐ์ของการแก้ปัญหาที่ ซอฟแวร์คอมพิวเตอร์ช่วยให้พวกเขาเพื่อจำลองกระบวนการของการเปลี่ยนแปลงของคำอธิบายและการเกิดขึ้นของการแก้ปัญหาที่ได้รับการยอมรับ ในความแตกต่างที่น่าสนใจของรูปแบบรูปแบบการแก้ไข Frederiksen สีขาวและ Gutwil (1999) ที่ใช้คอมพิวเตอร์เพื่อสนับสนุนนักเรียนในการความคืบหน้าผ่าน (แก้ไข) ลำดับของรูปแบบของสิ่งที่เป็นนามธรรมสูง / ความซับซ้อน นักเรียนที่ถูกนำผ่านลำดับของรูปแบบของการผลิตไฟฟ้า (รูปแบบไฟฟ้าอนุภาครูปแบบการรวมรูปแบบพีชคณิต) เช่นที่หน่วยงานและการมีปฏิสัมพันธ์ของรูปแบบที่เรียบง่ายที่มีให้ฉุกเฉินคุณสมบัติในลำดับถัดไปผ่านกระบวนการของการแก้ไข .

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แก้ไขแบบที่นักเรียนได้เรียนรู้วิธีการใช้รูปแบบมีการเปลี่ยนแปลงในบางวิธี เจตนาคือมันสามารถเป็นตัวแทนของปรากฏการณ์ในบริบทอื่น ๆ กว่าตอนแรกพบ หรือเพื่อให้มันสามารถใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่น ๆ กว่าเดิม ภาพ . ฮาฟเนอร์ , สจ๊วตจอห์นสันและฟิงเกิล ( 1992 ) สอนทักษะของการแก้ไขแบบ โดยมีนักเรียนมัธยมปลายใช้จำลอง scienti จึง C กิจกรรม ครั้งแรก เป็นปรากฏการณ์ที่พบในกลุ่ม ประสบการณ์ก็แบ่งปันกันระหว่างกลุ่ม แล้วกลุ่มแต่ละการออกแบบรูปแบบการอธิบาย ; กลุ่มแล้วให้รุ่นของพวกเขากับการวิจารณ์ของกลุ่มอื่น ๆและการปรับรุ่นของพวกเขาจึงแนลลี่ กลุ่ม จนถึงระดับสื่อสารได้บรรลุแล้ว ทักษะนี้ได้อารมณ์ของการแก้ไขแบบใช้ปัญหามาตรฐานทางพันธุศาสตร์ การใช้เอกสารทางประวัติศาสตร์และซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ เอกสารทางประวัติศาสตร์ พบว่าปัญหาได้รับการแก้ไขแล้วในเวลาของการคิดค้นโซลูชั่นซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์สามารถจำลองกระบวนการเปลี่ยนแปลงของคำอธิบายและการเกิดขึ้นของโซลูชั่นที่สามารถยอมรับได้ ในตัวแปรที่น่าสนใจของรูปแบบการแก้ไขธีม frederiksen สีขาว และ gutwil ( 1999 ) ใช้คอมพิวเตอร์เพื่อสนับสนุนนักเรียนในการก้าวผ่าน ( 2 ) ลําดับของรูปแบบของความซับซ้อนที่เป็นนามธรรม / สูงกว่านักศึกษาถ่ายผ่านลำดับของรุ่นไฟฟ้า ( ไฟฟ้า อนุภาค แบบกลุ่ม แบบพีชคณิตแบบ ) ที่นิติบุคคลและปฏิสัมพันธ์ของรูปแบบเรียบง่ายให้ฉุกเฉินคุณสมบัติของถัดไปในลำดับผ่านกระบวนการของการแก้ไข