“W-What did he say that was so funn

“W-What did he say that was so funny?” Alphys asked.

You glanced at Mettaton who was still pouting. “He asked me my name, we’ve spoken twice before this.”

Undyne laughed a bit, but not much as you just had. “Dude, thats friend making 101, you gotta make sure you at least know their name!”

“It just slipped my mind is all.” He continued to pout and put his hands on his hips.

“I’m sorry, Mettaton, that was insensitive of me.” You replied as you scanned in the some more books. “If you had just asked me normally I probably wouldn’t have responded that way, the pose you made was what got me.”

“H-How did he pose?” Alphys asked, looking over to him.

“Like this.” He said, posing again.

You didn’t look up, in fear of laughing again, but you heard Undyne howling and banging the desk.

“Undyne, shush! You’re in a library!” You scolded her, having to look up from the books you were scanning to glare at her.

“But you just laughed as loudly as her.” Mettaton whined, pointing a gloved finger at you.

“I’m the librarian.” You replied, scanning in the last of the books and placing them all on the cart. You gathered up all the plastic bags and shoved them into the drawer with the others.

“Touche.” Undyne chimed.

“Alphys, are you gonna be taking out anything new today?” You asked her.

“O-Oh! Y-Yes, I am. A-And I’m gonna order some from the computer too.” She said with a nod.

You glanced behind you at the clock on the wall, that read 8:46. “Well, you better get to it, I’m closing shop in about 15 minutes.”

“TIME ME!” Undyne yelled and smiled widely.

Undyne dashed across the room to the section she and Alphys were in before. You couldn’t help but laugh as you watched her run. Since everyone but the four of you had left the library, you decided to let her be loud, no harm done. You handed Alphys her library card back so she could use the computer.

You looked up at Mettaton who was pouting and not looking at you. You sighed. “I apologised didn't I?” You asked. “Are you going to keep pouting?”

The pouting robot shifted his visible eye over to you and paused. “No,” he said, as his face went to a resting position. “but only because pouting makes wrinkles.”

“Righ- Hey wait a minute, you’re a robot, you can’t get wrinkles.” You objected.

“Oh trust me, honey, of course I can.” He said as he sat on the desk.

You spent the next minute or so, sitting there, thinking about if Mettaton could get wrinkles or not.

“Hello? Sweetie?” His gloved hand waved in front of your face to get your attention.

You looked up to him and shook your head. “Nope, robots can’t get wrinkles.”

He sighed “Fine fine, have it your way.” He stood up from the desk to get out of the way for the bulldozer that was Undyne, who was carrying over about 20 books in her thick, muscular arms.

She slammed them down, huffing and sweating “How’d I do?!”

You glanced over to the clock and calculated the time. “51 seconds.”

“Hell yeah!” She cheered.

You laughed to yourself and saw Alphys walking over. You held your hand out to take her library card.

“I-I ordered, u-um, 27 books.” She said, handing over her card. “W-When … should I expect them?” She asked hesitantly.

You scanned her card and began to scan each book. “I would say … Probably late this week, maybe Friday or Saturday, but I’ll give you a call when they come, like I always do.” You said, not looking up from the books you were scanning.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"W-สิ่งเขาว่า ว่า เป็นตลกมาก" Alphys ถาม คุณ glanced ที่ Mettaton ที่ยังคงมีการ pouting "เขาถามชื่อของฉัน เราเคยพูดสองครั้งก่อนนี้" Undyne หัวเราะบิต แต่ไม่มากเท่าที่คุณมี "เพื่อน ที่เป็นเพื่อนทำ 101 คุณต้องให้แน่ใจว่า คุณทราบชื่อน้อย" "มันแค่ลื่นใจของฉันทั้งหมด" เขายังคง pout และใส่มือของเขาบนสะโพกของเขา "ขอ Mettaton ที่ไม่ซ้อนของฉัน" คุณตอบว่า ตามคุณสแกนในหนังสือบางเล่มเพิ่มเติม "ถ้าคุณมีเพียงถามผมปกติ อาจจะไม่ได้ตอบวิธี ก่อให้เกิดคุณทำอะไรก็มีฉัน" "วิธี H ไม่ก่อให้เกิดเขา" Alphys ถาม มองผ่านเขา "แบบนี้" เขากล่าวว่า วางตัวอีก คุณไม่ได้ดู ในกลัวหัวเราะอีกครั้ง แต่คุณได้ยิน Undyne ยิ่งใหญ่ และการต่อสู้โต๊ะ " Undyne, shush คุณอยู่ในไลบรารี" คุณ scolded เธอ ไม่ต้องค้นหาจากหนังสือที่คุณได้สแกนให้แสงจ้าที่เธอ "แต่คุณหัวเราะเสียงดังเป็นเธอเป็นเพียง" Mettaton whined ชี้นิ้วสวมที่คุณ "ผมที่บรรณารักษ์" คุณตอบ การสแกนในสุดท้ายของหนังสือ และวางพวกเขาทั้งหมดในรถเข็น คุณรวบรวมถุงพลาสติกทั้งหมด และถูกผลักให้เป็นลิ้นชักแบบอื่น ๆ "ทู้ชโธ" Undyne chimed "Alphys คุณจะได้รับทุกอย่างใหม่วันนี้ คุณถามเธอ "O-โอ้ Y-ใช่ ฉัน A- และผมจะสั่งจากคอมพิวเตอร์มากเกินไป " เธอกล่าวพร้อมพยักหน้า คุณ glanced หลังที่นาฬิกาบนผนัง ที่อ่าน 8:46 "ดี คุณดีได้มัน ฉัน:ปิดร้านประมาณ 15 นาที" "เวลาฉัน" Undyne ตะโกน และยิ้มกันอย่างแพร่หลาย Undyne ประห้องส่วนเธอและ Alphys มาก่อน คุณไม่สามารถช่วยได้ แต่หัวเราะในขณะที่คุณดูเธอทำ ตั้งแต่ทุกคน แต่สี่ของคุณได้ออกไลบรารี คุณตัดสินใจที่จะให้เธอเป็นดัง ไม่ทำให้เกิดอันตราย คุณมอบ Alphys บัตรห้องสมุดของเธอเพื่อให้เธอสามารถใช้คอมพิวเตอร์ คุณมองขึ้นที่ Mettaton ที่ pouting และไม่ได้มองที่คุณ คุณ sighed "ฉัน apologised ไม่ฉัน" คุณถามมา "เป็นคุณจะเก็บ pouting หุ่นยนต์ pouting เลื่อนตาของเขามองผ่านคุณ และหยุดชั่วคราว "ไม่ เขากล่าวว่า เป็นใบหน้าของเขาไปจากตำแหน่งพักผ่อน "แต่เนื่อง จาก pouting ทำให้ริ้วรอย" "เฮ้กขวาบน - รอสักครู่ คุณหุ่นยนต์ คุณไม่สามารถรับริ้วรอยด้วย" คุณ objected "โอ้ ใจฉัน น้ำผึ้ง แน่นอนได้" เขากล่าวว่า เขานั่งบนโต๊ะ คุณใช้เวลาในนาทีถัดไปหรือดัง นั่งมี คิดเกี่ยวกับถ้า Mettaton ได้รับริ้วรอย หรือไม่ "ฮัลโหล แฟน" โบกมือสวมหน้าใบหน้าของคุณจะได้รับความสนใจของคุณ คุณมองขึ้นเขา และจับหัวของคุณ "Nope หุ่นยนต์ไม่ได้ริ้วรอย" พี่สะใภ้ "ที่ดีดี มีวิธีการ" เขาลุกขึ้นจากโต๊ะรับได้สำหรับรถปราบดินที่ Undyne ที่ถูกดำเนินการมากกว่าประมาณ 20 เล่มในแขนหนา กล้ามเนื้อ เธอถาโถมเขาลง huffing และเหงื่อ "ว่าจะทำ!" คุณพลุ่งเป็นนาฬิกา และคำนวณเวลา "วินาที" "นรกใช่" เธอโห่ร้อง คุณหัวเราะกับตัวเอง และเห็น Alphys ที่เดินผ่าน คุณจัดมือออกใช้บัตรห้องสมุดของเธอ "ผม-ผมสั่ง u-อุ 27 เล่มนี้" เธอกล่าวว่า แจกจ่ายผ่านบัตรของเธอ "เมื่อ W...ฉันควรคาดหวังหรือไม่? " เธอถามที่ hesitantly คุณสแกนบัตรของเธอ และเริ่มการสแกนหนังสือแต่ละ "ผมจะบอกว่า... น่าจะปลายสัปดาห์นี้ บางทีวันศุกร์หรือเสาร์ แต่จะโทรเมื่อพวกเขามา เหมือนจะทำ" คุณกล่าวว่า ไม่ค้นหาจากหนังสือที่คุณได้สแกน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"W-สิ่งที่เขาบอกว่าเป็นเรื่องตลกเหรอ?" ถาม Alphys. คุณเหลือบมองไปที่ Mettaton ซึ่งยังคงมุ่ย "เขาถามฉันชื่อของฉันเราเคยพูดสองครั้งก่อนนี้". Undyne หัวเราะเล็กน้อย แต่ไม่มากเท่าที่คุณเพียงแค่มี "Dude, thats เพื่อนทำ 101 คุณต้องให้แน่ใจว่าคุณอย่างน้อยรู้ชื่อของพวกเขา!" "มันก็ลื่นใจของฉันเป็น." เขายังคงบุ้ยและใส่มือของเขาที่สะโพกของเขา. "ฉันขอโทษ Mettaton, นั่นคือความรู้สึกของฉัน. "คุณตอบที่คุณสแกนในหนังสือมากขึ้น "ถ้าคุณเพิ่งถามผมปกติผมก็อาจจะไม่ได้มีการตอบสนองทางที่ก่อให้เกิดคุณทำคือสิ่งที่มีฉัน." "H-วิธีการที่เขาไม่ก่อให้เกิด?" Alphys ถามว่ามองไปกับเขา. "เช่นนี้." เขากล่าวว่าการวางตัวอีกครั้ง. คุณไม่ได้มองขึ้นในความกลัวของหัวเราะอีกครั้ง แต่คุณเคยได้ยิน Undyne ยิ่งใหญ่และต่อสู้โต๊ะ. "Undyne, จุ๊! คุณกำลังอยู่ในห้องสมุด! "คุณดุเธอต้องมองขึ้นมาจากหนังสือที่คุณได้รับการสแกนที่จะจ้องมาที่เธอ." แต่คุณก็หัวเราะเสียงดังในขณะที่เป็นของเธอ. "Mettaton whined ชี้นิ้วที่สวมถุงมือที่คุณ." ฉัน 'm บรรณารักษ์. "คุณตอบว่าการสแกนในวันสุดท้ายของหนังสือและวางพวกเขาทั้งหมดในรถเข็น คุณรวบรวมทุกถุงพลาสติกและผลักพวกเขาเข้าไปในลิ้นชักกับคนอื่น ๆ . "Touche." Undyne chimed. "Alphys ที่คุณกำลังจะได้รับอะไรใหม่ในวันนี้?" คุณถามเธอ. "O-Oh! Y-ใช่ฉัน A-และฉันจะสั่งซื้อจากคอมพิวเตอร์มากเกินไป. "เธอกล่าวพร้อมกับพยักหน้า. คุณชำเลืองมองอยู่ข้างหลังคุณที่นาฬิกาบนผนังที่อ่าน 08:46 "ดีคุณควรที่จะได้รับมันผมปิดร้านค้าในประมาณ 15 นาที." "เวลาฉัน!" ตะโกน Undyne และยิ้มอย่างกว้างขวาง. Undyne ประข้ามห้องไปยังส่วนเธอและ Alphys อยู่ในก่อน คุณไม่สามารถช่วย แต่หัวเราะในขณะที่คุณดูการทำงานของเธอ เนื่องจากทุกคน แต่ในสี่ของคุณออกมาจากห้องสมุดที่คุณตัดสินใจที่จะปล่อยให้เธอเป็นดังไม่ทำอันตราย คุณส่งบัตรห้องสมุด Alphys เธอกลับมาเพื่อที่เธอจะใช้คอมพิวเตอร์. คุณมองมาที่ Mettaton ที่ถูกมุ่ยและไม่ได้มองไปที่คุณ คุณถอนหายใจ "ผมขอโทษผมไม่ได้?" คุณถาม "คุณจะให้มุ่ย?" หุ่นยนต์มุ่ยขยับตาที่มองเห็นของเขามากกว่าให้คุณและหยุดชั่วคราว "ไม่" เขากล่าวในขณะที่ใบหน้าของเขาไปยังตำแหน่งที่พักผ่อน "แต่เพียงเพราะมุ่ยทำให้ริ้วรอย." "เฮ้ Righ- รอสักครู่คุณหุ่นยนต์ที่คุณไม่สามารถได้รับการเกิดริ้วรอย." คุณคัดค้าน. "โอ้เชื่อฉัน, น้ำผึ้ง, แน่นอนผมสามารถ." เขากล่าวว่าเป็น เขานั่งอยู่บนโต๊ะ. คุณใช้เวลานาทีถัดไปหรือเพื่อให้นั่งมีความคิดเกี่ยวกับถ้า Mettaton ริ้วรอยจะได้รับหรือไม่. "สวัสดีครับ? Sweetie? "มือที่สวมถุงมือของเขาโบกในด้านหน้าของใบหน้าของคุณจะได้รับความสนใจของคุณ. คุณเงยหน้าขึ้นมองเขาและส่ายหัวของคุณ "Nope หุ่นยนต์ไม่สามารถได้รับการเกิดริ้วรอย." เขาถอนหายใจ "ดีดีมีได้ในแบบของคุณ." เขาลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานที่จะได้รับจากทางสำหรับรถปราบดินที่เป็น Undyne ที่ถูกดำเนินการในช่วงประมาณ 20 เล่มใน หนากล้ามเนื้อแขนของเธอ. เธอกระแทกพวกเขาลง huffing และเหงื่อออก "ฉันทำไง ?!" คุณมองไปที่นาฬิกาและคำนวณเวลา "51 วินาที." "นรกใช่!" เธอให้กำลังใจ. คุณหัวเราะให้กับตัวเองและเห็น Alphys เดินมากกว่า คุณมือถือของคุณออกไปใช้บัตรห้องสมุดของเธอ. "ครั้งที่สองสั่งยูหนอ 27 หนังสือ." เธอกล่าวว่าการมอบบัตรของเธอ "W-เมื่อ ... ฉันควรคาดหวังว่าพวกเขา?" เธอถามลังเล. คุณสแกนบัตรของเธอและเริ่มที่จะสแกนหนังสือแต่ละเล่ม "ผมจะบอกว่า ... น่าจะเป็นช่วงปลายสัปดาห์นี้อาจศุกร์หรือวันเสาร์ แต่ฉันจะให้คุณโทรเมื่อพวกเขามาเหมือนฉันมักจะทำ." คุณกล่าวว่าไม่ได้มองขึ้นมาจากหนังสือที่คุณได้รับการสแกน