Dunbar." several people said. "Dunb

Dunbar." several people said. "Dunbar. Dunbar."
Mr. Summers consulted his list. "Clyde Dunbar," he said. "That's right. He's broke his leg, hasn't he? Who's drawing for him?"
"Me. I guess," a woman said, and Mr. Summers turned to look at her. "Wife draws for her husband." Mr. Summers said. "Don't you have a grown boy to do it for you, Janey?" Although Mr. Summers and everyone else in the village knew the answer perfectly well, it was the business of the official of the lottery to ask such questions formally. Mr. Summers waited with an expression of polite interest while Mrs. Dunbar answered.
"Horace's not but sixteen yet." Mrs. Dunbar said regretfully. "Guess I gotta fill in for the old man this year."
"Right" Sr. Summers said. He made a note on the list he was holding. Then he asked, "Watson boy drawing this year?"
A tall boy in the crowd raised his hand. "Here," he said. "I’m drawing for my mother and me." He blinked his eyes nervously and ducked his head as several voices in the crowd said things like "Good fellow, lack." and "Glad to see your mother's got a man to do it."
"Well," Mr. Summers said, "guess that's everyone. Old Man Warner makes it?"
"Here," a voice said, and Mr. Summers nodded.
A sudden hush fell on the crowd as Mr. Summers cleared his throat and looked at the list. "All ready?" he called. "Now, I'll read the names--heads of families first--and the men come up and take a paper out of the box. Keep the paper folded in your hand without looking at it until everyone has had a turn. Everything clear?"
The people had done it so many times that they only half listened to the directions: most of them were quiet, wetting their lips, not looking around. Then Mr. Summers raised one hand high and said, "Adams." A man disengaged himself from the crowd and came forward. "Hi. Steve." Mr. Summers said, and Mr. Adams said. "Hi. Joe." They grinned at one another humorlessly and nervously. Then Mr. Adams reached into the black box and took out a folded paper. He held it firmly by one corner as he turned and went hastily back to his place in the crowd where he stood a little apart from his family. not looking down at his hand.
"Allen." Mr. Summers said. "Anderson.... Bentham."
"Seems like there's no time at all between lotteries anymore," Mrs. Delacroix said to Mrs. Graves in the back row.
"Seems like we got through with the last one only last week."
"Time sure goes fast,” Mrs. Graves said.
"Clark.... Delacroix"
"There goes my old man." Mrs. Delacroix said. She held her breath while her husband went forward.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดันบาร์ขึ้น"หลายคนกล่าวว่า "ดันบาร์ ดันบาร์"นายฤดูปรึกษารายการ "ไคลด์ Dunbar เขากล่าวว่า "ที่เหมาะสม. เขามียากจนขาของเขา ไม่เขา ที่จะวาดให้เขา""ฉัน กล่าวว่า ผู้หญิงที่ผมคิดว่า และนายฤดูหันไปมองเธอ "ภรรยาดึงสามี" นายฤดูกล่าว "คุณไม่ได้เป็นเด็กที่เติบโตทำให้คุณ Janey" แม้ว่านายช่วงฤดูร้อนและทุกคนในหมู่บ้านรู้คำตอบได้อย่างสมบูรณ์แบบ มันเป็นธุรกิจทางสลากจะถามคำถามดังกล่าวอย่างเป็นทางการ ฤดูร้อนนายรอกับนิพจน์ที่มีความสนใจสุภาพขณะตอบนาง Dunbarฮอเรซ "ของ" ไม่แต่สิบหกได้ นาง Dunbar กล่าวว่า ฉะนั้น "เดาฉันต้องกรอกสำหรับคนปีนี้""ขวา" Sr. ฤดูกล่าว เขาสามารถทำหมายเหตุในรายการเขาได้จับ แล้ว เขาถาม "บอย Watson วาดปีนี้"เด็กสูงในฝูงยกมือขึ้น "นี่ เขากล่าวว่า "ผมกำลังวาดภาพแม่ของฉันและฉัน" เขาคันนั้นกะพริบตาอย่างกังวล และ ducked หัวของเขาเป็นหลาย ๆ เสียงในฝูงชนสิ่งต่าง ๆ ดังกล่าวเช่น "ดีเพื่อน ขาดการ" และ "ยินดีให้ดูคุณแม่ของมีคนทำ""ดี นายฤดูกล่าวว่า "เดาว่า เป็นทุกคน วอร์เนอร์บราคนเก่าทำให้มัน"นี่ กล่าวว่า เสียง และนายฤดูพยักหน้าปิดฉับพลันล้มลงในฝูงชนนายฤดูล้างคอของเขา และมองไปที่รายการ "พร้อมทั้งหมด" เขาเรียกว่า "ตอนนี้ ฉันจะอ่านชื่อ--หัวหน้าครอบครัวครั้งแรก - และคนมาขึ้น และใช้กระดาษจากกล่อง กระดาษพับในมือโดยไม่มองมันจนทุกคนได้มีการเปิดไว้ ทุกอย่างชัดเจน"คนทำมันให้หลายครั้งพวกเขาเพียงครึ่งได้ฟังคำแนะนำ: ส่วนใหญ่เงียบสงบ เปียกริมฝีปากของพวกเขา มองไม่ จากนั้น นายฤดูยกมือสูง และกล่าว ว่า "Adams" คน disengaged เองจากฝูงชน และมาข้างหน้า "Hi Steve" กล่าวว่า นายฤดู และนาย Adams กล่าวว่า "Hi โจ" พวกเขา grinned ที่อื่นอย่างกังวล และ humorlessly จากนั้นนาย Adams ถึงเข้ากล่องดำ และเอาออกกระดาษพับ เขาถือมันให้แน่น โดยมุมหนึ่งเขาเปิด และก็รีบกลับไปสถานที่ของเขาในฝูงชนที่ยืนเล็กน้อยนอกเหนือจากครอบครัวของเขา ไม่มองลงที่มือของเขา"อัลเลน" นายฤดูกล่าว "แอนเดอร์สัน เบนแธม""ดูเหมือนว่าไม่มีเวลาเลยระหว่างสลากอีกต่อไป นางซิสตินของไมเคิลกล่าวว่า หลุมฝังศพของนางในแถวหลัง"ดูเหมือนกับเราได้ผ่านกับสัปดาห์สุดท้ายเพียงครั้งเดียวอยู่""เวลาว่าผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลุมฝังศพของนางว่า"คลาร์ก ซิสตินของไมเคิล""มีไปคนเก่าของฉัน" นางซิสตินของไมเคิลกล่าว เธอถือลมหายใจของเธอในขณะที่สามีของเธอเดินไปข้างหน้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ดันบาร์. "หลายคนกล่าวว่า." ดันบาร์ ดันบาร์. "
นายซัมเมอร์ปรึกษารายการของเขา." ไคลด์ดันบาร์ "เขากล่าว." ที่เหมาะสม เขาขาหักมีเขาไม่? ใครวาดภาพสำหรับเขา? "
" ฉัน ผมคิดว่า "ผู้หญิงคนหนึ่งกล่าวว่าในช่วงฤดูร้อนและนายหันไปมองเธอ." ภรรยาเสมอสำหรับสามีของเธอ. "นายซัมเมอร์สกล่าว." อย่าคุณมีเด็กโตที่จะทำมันสำหรับคุณจานีย์? "แม้ว่า นายซัมเมอร์สและคนอื่น ๆ ในหมู่บ้านรู้ว่าคำตอบที่สมบูรณ์ดีมันเป็นธุรกิจอย่างเป็นทางการของการจับสลากที่จะถามคำถามดังกล่าวอย่างเป็นทางการ. นายซัมเมอร์สรอมีการแสดงออกที่น่าสนใจสุภาพในขณะที่นาง Dunbar ตอบ.
"ฮอเรซไม่ได้ แต่สิบหกยัง. "นางกล่าวว่าดันบาร์เศร้า." คิดว่าฉันต้องกรอกข้อมูลในสำหรับคนเก่าในปีนี้. "
" ขวา "ซีเนียร์กล่าวว่าในช่วงฤดูร้อน. เขาทำบันทึกในรายการเขาถือ. แล้วเขาก็ถาม" วัตสัน เด็กในรูปวาดในปีนี้? "
เด็กผู้ชายสูงในฝูงชนยกมือขึ้น." ที่นี่ "เขากล่าว." ฉันวาดภาพแม่ของฉันและฉัน. "เขากระพริบตาดวงตาของเขาประหม่าและก้มศีรษะของเขาหลายเสียงในฝูงชน กล่าวว่าสิ่งที่ชอบ "เพื่อนที่ดีขาด." และ "ดีใจที่ได้พบแม่ของคุณมีคนที่จะทำมัน."
"ดี" นายซัมเมอร์สกล่าวว่า "เดาว่าเป็นทุกคน ชายชราวอร์เนอร์ทำให้มันได้หรือไม่ "
" ที่นี่ "เสียงกล่าวว่าในช่วงฤดูร้อนและนายพยักหน้า.
Hush ฉับพลันลดลงในฝูงชนขณะที่นายซัมเมอร์ล้างลำคอของเขาและมองไปที่รายการ." ทุกคนพร้อมที่? "เขาเรียกว่า." ตอนนี้ฉันจะอ่านชื่อ - หัวของครอบครัวแรก - และผู้ชายขึ้นมาและนำกระดาษออกจากกล่อง เก็บกระดาษพับในมือของคุณโดยไม่ได้มองไปที่มันจนทุกคนได้มีการเปิด ทุกอย่างชัดเจน "
คนที่เคยทำมาหลายครั้งเพื่อที่พวกเขาเพียงครึ่งหนึ่งได้ฟังคำแนะนำ:. ส่วนใหญ่ของพวกเขาเป็นที่เงียบสงบเปียกริมฝีปากของเขาไม่ได้มองไปรอบ ๆ แล้วนายซัมเมอร์ยกมือข้างหนึ่งสูงและกล่าวว่า" อดัมส์ ". ชายคนหนึ่งเป็นอิสระของตัวเองจากฝูงชนและออกมาข้างหน้า. "สวัสดี สตีฟ "มร. กล่าวว่าในช่วงฤดูร้อนและนายอดัมส์กล่าวว่า." สวัสดี โจ. "พวกเขายิ้มที่อีกคนหนึ่งอย่างไม่มีอารมณ์ขันและประหม่า. แล้วนายอดัมส์เอื้อมมือเข้าไปในกล่องสีดำและเอากระดาษพับ. เขาจัดให้แน่นโดยมุมหนึ่งในขณะที่เขาได้หันไปรีบกลับไปที่สถานที่ของเขาในฝูงชนที่เขา ยืนอยู่เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่นอกเหนือจากครอบครัวของเขา. ไม่ได้มองลงมาที่มือของเขา.
"อัลเลน" มร. ซัมเมอร์สกล่าว. "แอนเดอ .... แทม."
"ดูเหมือนว่ามีเวลาที่ทุกคนระหว่างสลากอีกต่อไป" นาง Delacroix กล่าวว่า นางเกรฟส์ในแถวหลัง.
"ดูเหมือนว่าเราได้ผ่านกับคนสุดท้ายเพียงหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา."
"เวลาแน่ใจว่าไปอย่างรวดเร็ว" นางเกรฟส์กล่าวว่า.
"คลาร์ก .... Delacroix"
"มีคนเก่าของฉันไป . " นาง Delacroix กล่าวว่า เธอถือลมหายใจของเธอในขณะที่สามีของเธอเดินไปข้างหน้า