Even today, after they finished the

Even today, after they finished their day duty and it was time for dinner, the students and bodyguard Knights were dining at "Water Fairy Inn," Aiko just mechanically carried the food into her mouth and blankly looked some place else without registering the conversation of the others in her mind, only answering with the same reply.

"Ai-chan sensei... Ai-chan sensei's magic is amazing after all! Even those roughened ground recovered quickly... Looks like it'll return to normal in just a week!"

"... I see... that's good."

Sonobe Yuka, who noticed Aiko's mind was somewhere else, intentionally talked to her cheerfully. She tried to somehow encourage Aiko, since she knew the source of her abnormal state. However, even Sonobe's cheerful words only received an indifferent answer in return, like pre-typed-like words. Sonobe drooped her shoulders as she said "Still won't do, huh~."

"Aiko... did the mayor or the bishop said anything today? If you're really troubled by it, I won't forgive them for troubling Aiko, even if it's the bishop. I am Aiko's Knight after all. No matter when, only I will be Aiko's ally."

"... I see... that's good."

It was unknown whether David said those words to encourage Aiko or to seduce her. The remark on how he was willing to go up against the bishop was considerably dangerous as a Templar Knight, although it might not be important to David; the warrior of love. The "I" part was emphasized. In regards to going against anyone... it was also considered by the surrounding Knights, as they agreed with him while they directed sharp glares at their commander who casually made his advance.

However David's casual appeal was easily tossed aside like the words coming from a certain long running TV program during daytime. It was doubtful as to whether or not she heard him. The expression on the student's faces were saying "Serves you right~" to David who drooped his shoulders. The same expression was on the other Knights' faces.

Without taking any notice of the students and the Knights, Aiko indifferently continued to eat without responding.

(...If, if only I had talked to Shimizu-kun more... If only I had noticed his feelings earlier... If I did, then something like that wouldn't have happened... If, if he relied on his classmates... If, if I didn't get taken as a hostage... If only... I died... then he wouldn't have found it necessary to kill Shimizu-kun...

Why did he kill him... Even though they were classmates... Was it simply because he was an enemy?... Could killing someone be so simple because of such a reason? Was it so simple to kill a person?... How could it be done so naturally?...

That's strange... Humans aren't demonic beasts. To be able to kill without any hesitation... He,... was he someone who could easily kill a human?... If I left him alone, would he have been a danger to the other children?... Will the other children be safe since he's gone?... As long as he's not... Kh?!? What did I just think of!?... Stop. It's not good to think about this any further!)

Presently, regret and self-condemnation repeated themselves in Aiko's mind... Thus, if she thought of it unconsciously, the buds of fear and grudges towards Hajime would appear, she would deny them in a panic, and she would once again return to her first thoughts, repeating the process. There was too much she wanted to think about, and there were also a lot things she didn't want to think of. Aiko's mind was similar to a library where the bookshelves had crumbled and unorganized information were scattered around in a chaotic manner.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แม้วันนี้ หลังจากที่พวกเขาเสร็จสิ้นหน้าที่วันมันเป็นเวลาสำหรับอาหารมื้อค่ำ นักเรียน และบอดี้อัศวินได้รับประทานอาหารที่ "น้ำนางฟ้าอินน์" Aiko เพียงกลไกทำอาหารลงในปากของเธอ และ blankly ดู บางสถานที่อื่นที่ไม่ต้องลงทะเบียนการสนทนาของผู้อื่นในใจของเธอ ตอบกับตอบเดียวเท่านั้น"อายจังอาจารย์... เมจิกอายจันทร์อาจารย์คือตื่นตาตื่นใจทั้งหมด แม้พื้นที่ roughened การกู้คืนอย่างรวดเร็ว... ดูเหมือนมันจะกลับสู่ปกติในสัปดาห์เพียง""... อืมม...ก็ดี"Sonobe ยูกะมา ที่สังเกตจิตใจของ Aiko เป็นแฟนตาซี ตั้งใจพูดคุยกับเธอ cheerfully เธอพยายามสนับสนุน Aiko เนื่องจากเธอรู้แหล่งที่มาของรัฐของเธอผิดปกติอย่างใด อย่างไรก็ตาม แม้ Sonobe ร่าเริงคำเฉพาะคำตอบสนใจกลับ เช่นคำฤกษ์ก่อนแถบ-typed เหมือนรับ Sonobe drooped ไหล่ของเธอ ตามที่เธอบอกว่า "ยัง ไม่พอ ฮะ ~ "" Aiko...ได้นายกเทศมนตรี หรือโคนพูดอย่างวันนี้หรือไม่ ถ้าคุณกำลังปัญหาจริง ๆ โดย ฉันจะไม่ยกโทษให้สำหรับปัญหา Aiko แม้ว่าโคน หลังจากฉันเป็นอัศวินของ Aiko ไม่ว่าเมื่อ เดียวจะพันธมิตรของ Aiko ""... อืมม...ก็ดี"ได้ทราบว่า David กล่าวว่า คำเหล่านั้น เพื่อส่งเสริมให้ Aiko หรือเกลี้ยกล่อมเธอ หมายเหตุในวิธีกำลังยินดีพ้นโคนถูกมากอันตรายเป็นเทมพลาร์อัศวิน แม้ว่ามันอาจไม่สำคัญกับ David นักรบแห่งความรัก "ไอ" ส่วนหนึ่งที่เน้นการ ไปไปกับใคร...มันถูกยังพิจารณา โดยอัศวินโดยรอบ นั้นขึ้นกับเขาในขณะที่พวกเขาโดยตรงรวมคมที่ผู้บังคับบัญชาของพวกเขาที่ตั้งใจทำล่วงหน้าของเขาอย่างไรก็ตาม อุทธรณ์สบาย ๆ ของ David ได้ง่าย ๆ เพราะไว้เช่นคำที่มาจากบางทำโทรทัศน์ในเวลากลางวัน หนี้สงสัยสูญไปหรือไม่เธอยินได้ นิพจน์บนใบหน้าของนักเรียนได้พูดว่า "สมน้ำหน้า ~ " กับ David ที่ drooped ไหล่เขา นิพจน์เดียวกันบนใบหน้าของอัศวินอื่น ๆ ได้ โดยไม่ต้องแจ้งใด ๆ ของนักเรียนและอัศวิน Aiko indifferently ต่อกินไม่ตอบสนอง(... ถ้า หากเพียงฉันได้พูดคุยกับชิมิซุ-kun เพิ่มเติม... ถ้าเท่าที่ผมได้สังเกตเห็นความรู้สึกของเขาก่อนหน้านี้... ถ้าฉันไม่ได้ แล้วสิ่งที่ต้องการที่จะไม่เกิดขึ้น... ถ้า ถ้าเขาอาศัยในเพื่อนร่วมชั้นของเขา... ถ้า ถ้าฉันไม่ได้นำมาเป็นตัวประกัน... ถ้า... ฉันตาย... แล้วเขาจะไม่ได้พบมันต้องฆ่า kun ชิมิซุ... ทำไมไม่ได้เขาฆ่า... แม้ พวกมล... ไม่เพียง เพราะเขาเป็นศัตรู? ... สามารถฆ่าคนได้เพื่อให้ง่ายเนื่องจากเหตุผลดังกล่าว เป็นเรื่องง่ายเพื่อที่จะฆ่าคน? ... วิธีจะทำให้ธรรมชาติ? ... ก็แปลก... มนุษย์ไม่ได้สัตว์อายุ สามารถฆ่าโดยไม่ลังเลใด ๆ ... เขา,...เขาเป็นคนที่สามารถฆ่ามนุษย์ได้? ... ถ้าฉันปล่อยให้เขาเดียว เขามีอันตรายกับเด็กอื่น? ... เด็กอื่น ๆ จะปลอดภัยเนื่องจากเขาได้หายไป? ... ตราบใดที่เขาไม่ใช่... Kh ?!? อะไรไม่ได้เพียงแค่คิดของ ... หยุด ไม่ควรคิดใด ๆ เพิ่มเติม)ปัจจุบัน ริเกร็ตและลงโทษตนเองซ้ำตัวเองในใจของ Aiko ... ดังนั้น ถ้าเธอคิดว่า มันรับ อาหารกลัว grudges ต่อ Hajime จะปรากฏ เธอจะปฏิเสธในการตื่น และเธออีกครั้งจะกลับไปยังความคิดแรกของเธอ ทำซ้ำกระบวนการ มีมากเกินไปเธออยากคิด และยังมีกิจกรรมมากเธอไม่ต้องคิดว่า จิตใจของ Aiko คล้ายกับรี bookshelves ที่มีได้ขยี้ และ unorganized ข้อมูลกระจายอยู่ทั่วอย่างวุ่นวายซึ่งได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้กระทั่งวันนี้หลังจากที่พวกเขาเสร็จสิ้นการปฏิบัติหน้าที่วันของพวกเขาและมันเป็นเวลาสำหรับอาหารเย็นนักเรียนและผู้คุ้มกันอัศวินได้รับการรับประทานอาหารที่ "น้ำนางฟ้า Inn," ไอโกะเพียงกลไกดำเนินการอาหารเข้าไปในปากของเธอและ blankly ดูสถานที่อื่นบางคนไม่ต้องลงทะเบียนการสนทนาของ คนอื่น ๆ ในใจของเธอเท่านั้นที่ตอบด้วยคำตอบเดียวกัน. "อาจารย์ไอจัง ... มายากลอาจารย์ไอจังเป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจหลังจากทั้งหมด! แม้ผู้ที่พื้นดินหยาบฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว ... ดูเหมือนว่ามันจะกลับมาเป็นปกติได้ในเวลาเพียง สัปดาห์! " "... ผมเห็น ... ที่ดี." Sonobe Yuka ที่สังเกตเห็นความคิดของไอโกะเป็นที่อื่นโดยเจตนาพูดคุยกับเธออย่างมีความสุข เธอพยายามที่จะส่งเสริมให้ไอโกะอย่างใดเพราะเธอรู้ว่าแหล่งที่มาของสภาวะผิดปกติของเธอ อย่างไรก็ตามแม้คำร่าเริง Sonobe เพียงคำตอบที่ได้รับไม่แยแสในการกลับมาเช่นเดียวกับคำพูดก่อนพิมพ์เหมือน Sonobe drooped ไหล่ของเธอขณะที่เธอกล่าวว่า "ยังจะไม่ทำเหรอ ~." "ไอโกะ ... ไม่นายกเทศมนตรีหรือบิชอปพูดอะไรในวันนี้หากคุณกำลังทุกข์จริงๆโดยมันฉันจะไม่ให้อภัยพวกเขาหนักใจ ไอโกะถึงแม้ว่ามันจะเป็นบิชอป. I am อัศวินไอโกะหลังจากทั้งหมด. ไม่ว่าเมื่อเดียวที่ฉันจะเป็นพันธมิตรที่ไอโกะ. " "... ผมเห็น ... ที่ดี." มันเป็นที่รู้จักว่าเดวิดกล่าวว่าคำพูดเหล่านั้นที่จะส่งเสริมให้ ไอโกะหรือจะเกลี้ยกล่อมเธอ ข้อสังเกตเกี่ยวกับวิธีการที่เขาก็เต็มใจที่จะไปขึ้นกับบิชอปเป็นอันตรายมากเป็นอัศวินนักรบแม้ว่ามันอาจจะไม่เป็นสิ่งสำคัญที่จะดาวิด นักรบแห่งความรัก "ฉัน" ส่วนที่ถูกเน้น ในการไปถึงไปกับทุกคน ... มันได้รับการพิจารณาโดยอัศวินโดยรอบเช่นที่พวกเขาเห็นด้วยกับเขาในขณะที่พวกเขากำกับจ้องคมที่ผู้บัญชาการของพวกเขาที่ตั้งใจทำล่วงหน้าของเขา. อย่างไรก็ตามการอุทธรณ์ไม่เป็นทางการของเดวิดก็ถูกโยนกันได้อย่างง่ายดายเช่นคำพูดที่มาจาก ระยะยาวบางรายการโทรทัศน์ในช่วงเวลากลางวัน มันเป็นหนี้สงสัยจะสูญเป็นไปได้หรือไม่ว่าเธอได้ยินเสียงเขา การแสดงออกบนใบหน้าของนักเรียนที่ได้รับการพูดว่า "ทำหน้าที่คุณได้ ~" กับเดวิด drooped ที่ไหล่ของเขา การแสดงออกเดียวกันบนใบหน้าอัศวินอื่น ๆ . โดยไม่ต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้าของการให้นักเรียนและอัศวินใด ๆ Aiko เอาใจใส่อย่างต่อเนื่องเพื่อตอบสนองโดยไม่ต้องกิน. (... ถ้าหากเพียงฉันได้พูดคุยกับชิมิซึคุงมากขึ้น ... ถ้า เดียวที่ฉันได้สังเกตเห็นความรู้สึกของเขาก่อนหน้านี้ ... ถ้าผมทำแล้วสิ่งที่ต้องการที่จะไม่เกิดขึ้น ... ถ้าหากเขาอาศัยเพื่อนร่วมชั้นของเขา ... ถ้าหากผมไม่ได้นำมาเป็นตัวประกัน .. ถ้าเพียง แต่ ... ฉันตาย ... แล้วเขาจะไม่ได้พบว่ามันจำเป็นที่จะฆ่าชิมิซึคุง ... ทำไมเขาไม่ฆ่าเขา ... ถึงแม้ว่าพวกเขาเป็นเพื่อนร่วมชั้น ... มันเป็นเพียงเพราะเขา เป็นศัตรู ... สามารถฆ่าคนเป็นเพื่อให้ง่ายเพราะเหตุผลดังกล่าวได้หรือไม่มันจึงง่ายที่จะฆ่าคน? ... มันอาจจะทำอย่างไรจึงเป็นธรรมชาติ ... ที่แปลก ... มนุษย์ศศภอ ' t สัตว์ปีศาจ. เพื่อให้สามารถที่จะฆ่าโดยไม่ลังเลใด ... เขา ... เขาเป็นคนที่สามารถจะฆ่ามนุษย์หรือไม่ ... ถ้าผมออกจากเขาคนเดียวที่เขาจะได้รับอันตรายต่อเด็กคนอื่น ๆ ? ... จะเด็กคนอื่น ๆ มีความปลอดภัยตั้งแต่เขาหายไปไหน? ... ตราบใดที่เขาไม่ได้ ... ครุ?!? สิ่งที่ฉันเพิ่งคิด!? ... หยุด มันไม่ดีที่จะคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกต่อไป!) ปัจจุบันความเสียใจและประณามตนเองซ้ำตัวเองในใจไอโกะ ... ดังนั้นหากเธอคิดว่ามันไม่รู้ตัว, ตาของความกลัวและความแค้นที่มีต่อฮาจิเมะจะปรากฏเธอจะปฏิเสธพวกเขา ในความหวาดกลัวและเธออีกครั้งจะกลับไปที่ความคิดแรกของเธอทำซ้ำขั้นตอน มีเธอมากเกินไปก็อยากที่จะคิดเกี่ยวกับและยังมีจำนวนมากสิ่งที่เธอไม่ต้องการที่จะคิดว่า ใจไอโกะก็คล้ายคลึงกับห้องสมุดที่ชั้นหนังสือได้ร่วงและข้อมูลไม่มีการรวบรวมกระจัดกระจายอยู่รอบ ๆ ในลักษณะที่วุ่นวาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้วันนี้ หลังจากที่พวกเขาเสร็จสิ้นหน้าที่วันและเป็นเวลาเย็น นักเรียนและอัศวินองครักษ์มีการรับประทานอาหารที่อินน์นางฟ้าน้ำ " ไอโกะแค่กลไกนำอาหารใส่ปากอย่างว่างเปล่า มองที่อื่นโดยไม่ต้องลงทะเบียน การสนทนาของผู้อื่น ในความคิดของเธอเท่านั้นที่ตอบรับกับ
ตอบเหมือนกัน
" ไอชาน อาจารย์ . . . . . . . เวทมนตร์ของไอชาน อาจารย์ก็สุดยอดแล้วแม้ผู้ roughened พื้นดินหายได้อย่างรวดเร็ว . . . . . . . ดูเหมือนว่า จะกลับสู่สภาวะปกติในเวลาเพียง 1 สัปดาห์ !

" . . . . . . . ผมเห็น . . . . . . . ก็ดี . . "

Sonobe ยูกะที่สังเกตเห็นไอโกะจิตที่อื่น ตั้งใจจะคุยกับเธออย่างร่าเริง เธอพยายามยังไงให้ไอโกะ เพราะเธอรู้ว่าที่มาของสถานะผิดปกติของเธอ อย่างไรก็ตาม แม้ Sonobe ร่าเริงคำได้รับคำตอบเฉยชากลับมาเหมือนก่อนพิมพ์เช่นคำ drooped Sonobe ไหล่ของเธอขณะที่เธอกล่าวว่า " ยังไม่ได้ทำ เฮ้อ ~ "

" ไอโกะ . . . . . . . ท่านผู้ว่า หรืออธิการกล่าวว่าวันนี้มีอะไรบ้างคะ ถ้าคุณกำลังมีปัญหาจริงๆ ฉันให้อภัยพวกเขาไม่ได้สร้างปัญหาให้ ไอโกะ ถ้ามันเป็น บิชอป ผมของไอโกะ อัศวิน หลังจากทั้งหมด ไม่ว่าเมื่อไหร่ ผมจะเป็นพันธมิตรของไอโกะ "

" . . . . . . . ผมเห็น . . . . . . . "

ดีจังมันไม่รู้จักว่าดาวิดกล่าวคำเหล่านั้นให้ ไอโกะ หรือล่อลวงเธอ กล่าวว่าเขายินดีที่จะไปต่อสู้กับบิชอปเป็นอันตรายมากเป็นนักรบอัศวิน แม้ว่ามันอาจจะไม่สำคัญกับดาวิด นักรบแห่งความรัก " ผม " ส่วนที่ถูกเน้น ในการไปถึง ไปเทียบกับใคร . . . . . . นอกจากนี้ยังพิจารณาโดยรอบอัศวินพวกเขาเห็นด้วยกับเขาในขณะที่พวกเขากำกับคม สายตาที่ผู้บังคับบัญชาที่ลวกไว้ล่วงหน้าของเขา

อย่างไรก็ตามเดวิดสบายอุทธรณ์สามารถทอดทิ้งไป เช่น คำที่มาจากบางโปรแกรมทีวีที่ยาวนานในช่วงกลางวัน มันน่าสงสัยว่าหรือไม่ เธอได้ยินเสียงเขา การแสดงออกบนใบหน้าของนักเรียนบอกว่า " สมน้ำหน้า ~ " เดวิด ที่ drooped ไหล่ของเขาการแสดงออกที่เหมือนกันบนใบหน้าของอัศวินอื่น ๆ

โดยไม่ต้องแจ้งล่วงหน้าใด ๆของนักเรียน และอัศวิน ไอโกะไม่แตกต่างกันยังคงกินโดยไม่ตอบ

( . . . ถ้า . . . ถ้าฉันได้คุยกับ ชิมิสุคุง . . . . . . ถ้าเพียงแต่ฉันได้สังเกตเห็นความรู้สึกของเขาก่อนหน้านี้ . . . . . . . ถ้าฉันทำงั้น เรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น . . . . . . . ถ้าเขาอาศัยในเพื่อนร่วมชั้นของเขา . . . . . . . ถ้าถ้าผมไม่โดนจับเป็นตัวประกัน . . . . . . . ถ้าเพียงแต่ . . . . . . . ฉันตาย . . . . . . . แล้วเขาจะไม่เจอมันต้องฆ่า ชิมิคุง . . . . . . .

ทำไมเขาถึงฆ่าเขา . . . . . . . ถึงแม้ว่าพวกเขาเป็นเพื่อนร่วมชั้น . . . . . . . มันเป็นเพียงเพราะเขาคือศัตรู . . . . . . . สามารถฆ่าคนได้ง่ายๆ เพราะเหตุผลนั้น ? มันจึงง่ายที่จะฆ่าคนได้ . . . . . . . แล้วจะได้เป็นธรรมชาติมาก . . . . . . .

แปลกจัง . . . . . . .มนุษย์ไม่ใช่ปีศาจสัตว์ ที่สามารถฆ่าได้โดยไม่ลังเลใด ๆ . . . . . . . เขา . . . . . . . เขาเป็นคนที่สามารถฆ่าคนได้ยังไง . . . . . . . ถ้าฉันทิ้งเขาไว้คนเดียว เขาจะได้รับอันตรายต่อเด็กคนอื่น ๆ . . . . . . . จะเด็กจะปลอดภัย ตั้งแต่เขาจากไป . . . . . . . ตราบใดที่เขาไม่ได้ . . . . . . . KH ? ! ? อะไรที่ฉันคิด ! ? . . . . . . . หยุด มันไม่ดีที่จะคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เพิ่มเติมใด ๆ ! )

ปัจจุบันเสียใจและตนเองการลงโทษซ้ำตัวเองในความคิดของไอโกะ . . . . . . . ดังนั้น ถ้าหล่อนคิดว่ามันโดยไม่รู้ตัว ตาแห่งความกลัวและความแค้นที่มีต่อ ฮาจิเมะจะปรากฏขึ้น เธอจะปฏิเสธในความตื่นตระหนก และก็อีกครั้งกลับไปที่ความคิดแรกของเธอ ทำซ้ำกระบวนการ มีมากเกินไป เธอต้องการที่จะคิดเกี่ยวกับและยังมีหลายเรื่องที่เธอไม่อยากจะคิดไอโกะไว้คล้ายๆ กับห้องสมุดที่ชั้นหนังสือมี crumbled และข้อมูลไม่ได้ถูกกระจายอยู่ทั่วในลักษณะที่วุ่นวาย