The name of the coachman was John M

The name of the coachman was John Manly; he had a wife and one little child, and they lived in the coachman's cottage, very near the stables.
The next morning he took me into the yard and gave me a good grooming, and just as I was going into my box, with my coat soft and bright, the squire came in to look at me, and seemed pleased. "John," he said, "I meant to have tried the new horse this morning, but I have other business. You may as well take him around after breakfast; go by the common and the Highwood, and back by the watermill and the river; that will show his paces."
"I will, sir," said John. After breakfast he came and fitted me with a bridle. He was very particular in letting out and taking in the straps, to fit my head comfortably; then he brought a saddle, but it was not broad enough for my back; he saw it in a minute and went for another, which fitted nicely. He rode me first slowly, then a trot, then a canter, and when we were on the common he gave me a light touch with his whip, and we had a splendid gallop.
"Ho, ho! my boy," he said, as he pulled me up, "you would like to follow the hounds, I think."
As we came back through the park we met the Squire and Mrs. Gordon walking; they stopped, and John jumped off.
"Well, John, how does he go?"
"First-rate, sir," answered John; "he is as fleet as a deer, and has a fine spirit too; but the lightest touch of the rein will guide him. Down at the end of the common we met one of those traveling carts hung all over with baskets, rugs, and such like; you know, sir, many horses will not pass those carts quietly; he just took a good look at it, and then went on as quiet and pleasant as could be. They were shooting rabbits near the Highwood, and a gun went off close by; he pulled up a little and looked, but did not stir a step to right or left. I just held the rein steady and did not hurry him, and it's my opinion he has not been frightened or ill-used while he was young."
"That's well," said the squire, "I will try him myself to-morrow."
The next day I was brought up for my master. I remembered my mother's counsel and my good old master's, and I tried to do exactly what he wanted me to do. I found he was a very good rider, and thoughtful for his horse too. When he came home the lady was at the hall door as he rode up.
"Well, my dear," she said, "how do you like him?"
"He is exactly what John said," he replied; "a pleasanter creature I never wish to mount. What shall we call him?"
"Would you like Ebony?" said she; "he is as black as ebony."
"No, not Ebony."
"Will you call him Blackbird, like your uncle's old horse?"
"No, he is far handsomer than old Blackbird ever was."
"Yes," she said, "he is really quite a beauty, and he has such a sweet, good-tempered face, and such a fine, intelligent eye—what do you say to calling him Black Beauty?"
"Black Beauty—why, yes, I think that is a very good name. If you like it shall be his name;" and so it was.
When John went into the stable he told James that master and mistress had chosen a good, sensible English name for me, that meant something; not like Marengo, or Pegasus, or Abdallah. They both laughed, and James said, "If it was not for bringing back the past, I should have named him Rob Roy, for I never saw two horses more alike."
"That's no wonder," said John; "didn't you know that Farmer Grey's old Duchess was the mother of them both?"
I had never heard that before; and so poor Rob Roy who was killed at that hunt was my brother! I did not wonder that my mother was so troubled. It seems that horses have no relations; at least they never know each other after they are sold.
John seemed very proud of me; he used to make my mane and tail almost as smooth as a lady's hair, and he would talk to me a great deal; of course I did not understand all he said, but I learned more and more to know what he meant, and what he wanted me to do. I grew very fond of him, he was so gentle and kind; he seemed to know just how a horse feels, and when he cleaned me he knew the tender places and the ticklish places; when he brushed my head he went as carefully over my eyes as if they were his own, and never stirred up any ill-temper.
James Howard, the stable boy, was just as gentle and pleasant in his way, so I thought myself well off. There was another man who helped in the yard, but he had very little to do with Ginger and me.
A few days after this I had to go out with Ginger in the carriage. I wondered how we should get on together; but except laying her ears back when I was led up to her, she behaved very well. She did her work honestly, and did her full share, and I never wish to have a better partner in double harness. When we came to a hill, instead of slackening her pace, she would throw her weight right into the collar, and pull away straight up. We had both the same sort of courage at our work, and John had oftener to hold us in than to urge us forward; he never had to use the whip with either of us; then our paces were much the same, and I found it very easy to keep step with her when trotting, which made it pleasant, and master always liked it when we kept step well, and so did John. After we had been out two or three times together we grew quite friendly and sociable, which made me feel very much at home.
As for Merrylegs, he and I soon became great friends; he was such a cheerful, plucky, good-tempered little fellow that he was a favorite with every one, and especially with Miss Jessie and Flora, who used to ride him about in the orchard, and have fine games with him and their little dog Frisky.
Our master had two other horses that stood in another stable. One was Justice, a roan cob, used for riding or for the luggage cart; the other was an old brown hunter, named Sir Oliver; he was past work now, but was a great favorite with the master, who gave him the run of the park; he sometimes did a little light carting on the estate, or carried one of the young ladies when they rode out with their father, for he was very gentle and could be trusted with a child as well as Merrylegs. The cob was a strong, well-made, good-tempered horse, and we sometimes had a little chat in the paddock, but of course I could not be so intimate with him as with Ginger, who stood in the same stable.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ชื่อของงามถูกจอห์นแมนลี่ เขามีภรรยาและลูกน้อยหนึ่ง และพวกเขาอาศัยอยู่ในคอทเทจ มากใกล้อสังหาริมเช้าวันถัดไปเขาเอาฉันเป็นลานให้กรูมมิ่งดี และเหมือนฉันกำลังลงในกล่องของฉัน ด้วยตราของฉันนุ่ม และสด ใส squire มาในตาฉัน และดูเหมือนยินดี "จอห์น เขากล่าวว่า "ฉันหมาย ถึงได้พยายามให้ม้าใหม่เช้านี้ แต่มีธุรกิจอื่น ๆ คุณอาจเช่นขึ้นเขารอบหลังอาหารเช้า โดยทั่วไปการ Highwood และกลับ โดยวอเตอร์มิลล์และแม่น้ำ ที่จะแสดงก้าวของเขา""ผมจะ รัก กล่าวว่า จอห์น หลังอาหารเช้า เขามา และฉันอาบ bridle เป็น เขามากโดยเฉพาะในการให้ออก และการให้พอดีกับศีรษะ ในสาย แล้ว ที่เขามาอานเป็น แต่ก็ยังไม่กว้างพอสำหรับหลัง เขาเห็นในนาที และไปอื่น ซึ่งตกแต่งอย่างสวยงาม เขาขี่ฉันก่อนช้า แล้ว trot แล้วเป็น canter และเมื่อเรามาร่วมกันเขาให้ฉันสัมผัสแสงกับแส้ของเขา และเราได้ควบม้าที่สวยงาม"โฮ โฮ ลูกชายฉัน เขากล่าวว่า ขณะที่เขาดึงฉันขึ้น "คุณต้องทำตามนายของสุนัข คิด"ตามเรามาผ่านสวนที่เราพบ Squire และ Gordon นางเดิน พวกเขาหยุด และจอห์นไปปิด"ดี จอห์น วิธีเข้า""มา รัก, " ตอบจอห์น "เขาเป็นกองเรือที่ deer และมีจิตใจดีเกินไป แต่สัมผัสด้วยน้ำหนักเบาที่สุดของวิธีการควบคุมจะแนะนำเขา ลงจบทั่วไปเราได้พบกับหนึ่งเดินรถแขวนทั่ว ด้วยตะกร้า พรม และเช่น ชอบ รู้ รัก ม้ามากจะไม่ผ่านรถที่เงียบ ๆ เขาเพียงเอาดูที่ แล้ว ไปเงียบสงบ และเป็นที่น่าพอใจอาจ พวกเขาถูกยิงกระต่ายใกล้ Highwood และปืนไปปิดปิด ด้วย เขาดึงขึ้นเล็กน้อย และมอง แต่ไม่ได้ผัดขั้นตอนขวา หรือซ้าย ฉันเพียงแค่ถือบังเหียนมั่นคง และไม่รีบเขา และเป็นความคิดของฉันเขาไม่ถูกกลัว หรือ ill-used ในขณะที่เด็ก""ก็ดี กล่าวว่า squire "จะพยายามเขาเองเพื่อเหล่านั้น"ในวันถัดไปที่ผมมาถึงค่าหลักของฉัน จำคำแนะนำของแม่และของฉันดีเก่าโท และพยายามที่จะทำว่าสิ่งเขาต้องการให้ผมทำ พบว่าเขาเป็นไรเดอร์ที่ดี และเด่นม้าของเขาเกินไป เมื่อเขามาบ้านผู้หญิงได้ที่ประตูศาลาเขาขี่ขึ้น"ดี ยาหยี เธอกล่าวว่า "อย่างไรคุณเหมือนเขา""เขาคือจอห์นพูด เขาตอบว่า "การ pleasanter สิ่งมีชีวิตฉันไม่ต้องการเขา อะไรจะเรียกเขา""คุณต้องการไม้มะเกลือ" กล่าวว่า เธอ "เขาเป็นสีดำที่เป็นเอโบนี""ไม่มี เอโบนีไม่""จะเรียกพระองค์ Blackbird เช่นม้าเก่าของลุงของคุณ""ไม่มี เขาเป็น handsomer ไกลกว่า Blackbird เก่าเคยถูก""ใช่ เธอกล่าว, " เขาจริง ๆ ค่อนข้างสวยงาม และเขามีเช่นหวาน หน้า good-tempered และดังกล่าวดี อัจฉริยะตา — บ้างพูดไปเรียกเขาดำงาม? ""ความงามดำ — ทำไม ใช่ ผมคิดว่า เป็นชื่อดี ถ้าคุณชอบมันจะเป็นชื่อของเขา และ เพื่อเป็นการเมื่อจอห์นเดินเข้าไปในคอก เขาบอก James ที่ หลักและเล็กได้เลือกดี เหมาะสมภาษาอังกฤษชื่อฉัน ที่หมายถึง บางสิ่งบางอย่าง ไม่ชอบแรมาเรนโก หรือเพกาซัส หรือ Abdallah ทั้งคู่หัวเราะ และ James กล่าว, "ถ้ามันไม่ใช่สำหรับนำกลับผ่านมา ฉันควรมีชื่อเขาร็อบรอย สำหรับไม่เคยเห็นม้าสองเหมือนกันมากขึ้น""ที่มีเสน่ห์ กล่าวว่า จอห์น "ไม่ได้คุณรู้ว่า ชาวสีเทาเก่าดัช แม่ของพวกเขาทั้งสอง"ผมก็ไม่เคยได้ยินก่อน และอับจนร็อบรอยที่ถูกฆ่าที่ล่าที่ถูกพี่ชาย ผมไม่ได้สงสัยว่า แม่มีปัญหาดังนั้น ดูเหมือนว่า ม้ามีความสัมพันธ์ไม่ ที่ พวกเขาไม่ทราบกันหลังจากที่พวกเขาจะขายจอห์นดูเหมือนภาคภูมิใจของฉัน เขาใช้ทำแผงคอและหางของฉันเกือบราบรื่นเป็นผมของสุภาพสตรี และเขาจะพูดคุยกับฉันโปรโมชั่น แน่นอนฉันไม่เข้าใจทั้งหมดเขากล่าวว่า แต่เรียนรู้มากขึ้น และมากขึ้นรู้ว่าเขาหมายถึง และว่าเขาต้องการให้ผมทำ ฉันเติบโตรักมากของเขา เขาอ่อนโยน และ ชนิด ดังนั้น เขาดูเหมือนจะรู้เพียงว่าม้ารู้สึก และเมื่อเขาทำความสะอาดฉัน เขารู้ว่าสถานที่ชำระเงินและสถานที่ ticklish เมื่อเขาขัดเงาหัวของฉันเขาเป็นอย่างระมัดระวังผ่านตาว่าพวกเขาเอง และสะเทือนอารมณ์ร้ายใด ๆ ไม่James Howard คอกเด็ก เป็นเพียงความอ่อนโยน และดีในทางของเขา ดังนั้นฉันคิดว่า ตัวเองดีออก มีคนอื่นช่วยในลาน แต่เขามากกับผมและขิงไม่กี่วันหลังจากนี้ผมจะไปเที่ยวกับขิงในการขนส่ง ผมสงสัยว่า อย่างไรเราควรได้รับบนด้วยกัน แต่ยกเว้นการวางหูของเธอกลับมาเมื่อฉันถูกนำขึ้นเธอ เธอทำงานดี เธอไม่ได้ของเธอทำงานสุจริตอย่าง และได้หุ้นทั้งหมดของเธอ และฉันไม่ต้องการมีหุ้นส่วนดีในคู่เทียม เมื่อเรามาถึงเขา แทน slackening ก้าวของเธอ เธอจะโยนน้ำหนักของเธอลงในปลอกคอด้านขวา และดึงตรงขึ้นไป เรามีทั้งประเภทเดียวกันของความกล้าหาญในการทำงานของเรา และจอห์น oftener ต้องกดค้างไว้เราในกว่าจะกระตุ้นให้เราไปข้างหน้า เขาไม่เคยมีการใช้แส้ที่พร้อมเรา แล้ว ก้าวของเราได้มากเหมือนกัน และพบว่ามันง่ายมากที่จะให้ขั้นตอนกับเธอเมื่อ trotting ซึ่งทำให้มันดี และหลักเสมอจนเมื่อเราเก็บขั้นตอนดี และจอห์นก็ หลังจากที่เราได้ออกมาสอง หรือสามครั้งด้วยกันเราเติบโตค่อนข้างเป็นมิตร และกันเอง ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกมากที่บ้านสำหรับ Merrylegs เขาและจนกลายเป็น เพื่อนที่ดี เขาเช่นร่าเริง plucky, good-tempered น้อยเพื่อนให้กำลังใจ กับทุกคน และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง กับมิสเจสซีและพืช ที่ใช้ขี่เขาเกี่ยวกับสวน และมีเกมที่ดีกับเขาและสุนัขของพวกเขาน้อย Friskyหลักของเรามีม้าที่ยืนในคอกอีกสองอื่น ๆ คนยุติธรรม cob ตำนาน ใช้ สำหรับขี่ หรือรถ เข็นกระเป๋า อื่น ๆ ถูกล่าสีน้ำตาลเก่า ชื่อ Sir Oliver เขาเลยทำงานตอนนี้ แต่ ต้น ที่ให้เขาวิ่งสวน โปรดมาก เขาบางครั้งได้เล็กน้อยเบารถโกคาร์ทในทรัพย์สิน หรือดำเนินการหนึ่งของสาว ๆ เมื่อพวกเขากำลังออกพ่อ เขาถูกอ่อนโยนมาก และไม่เชื่อถือเป็นลูกเป็น Merrylegs Cob นี้เป็นม้าแข็งแรง ทำดี good-tempered และเรามีเครื่องใน paddock บางครั้ง แต่แน่นอนฉันไม่ให้สนิทสนมกับเขาเช่นเดียวกับขิง ที่ยืนมั่นคงเดียว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ชื่อของคนขับ คือ จอห์น ลูกผู้ชาย เขามีภรรยาและลูกน้อยและพวกเขาอาศัยอยู่ในกระท่อมของคนขับรถม้า ใกล้คอกม้า
เช้าวันถัดไปเขาพาฉันเข้าไปในบ้านและให้ผมดูแลดี และพอฉันเข้าไปในกล่อง มีขนนุ่ม สดใสของฉัน เด็กรับใช้เข้ามามองฉัน และดูเหมือนจะชอบ " จอห์น , " เขากล่าวว่า" ผมตั้งใจที่จะพยายามม้าใหม่ตอนเช้า แต่ผมมีธุรกิจอื่น ๆ คุณน่าจะพาเขาไปรอบ ๆหลังอาหารเช้า ไป โดยทั่วไป และ highwood และกลับโดยวอเตอร์มิลล์ และแม่น้ำ ซึ่งจะแสดงก้าวของเขา . "
" ผมครับ " กล่าวว่าจอห์น หลังจากอาหารเช้าที่เขามาและพอดีฉันกับบังเหียน เขาอยู่มากโดยเฉพาะในการให้ออก และถ่ายในรัด ,พอดีหัวสบายๆ แล้ว เขาเอาอาน แต่มันไม่กว้างพอสำหรับผม เขาเห็นมันในนาทีและไปอีก ซึ่งติดตั้งอย่างดี เขาขับรถฉันช้าๆ แล้ววิ่งเหยาะๆ แล้ววิ่ง และเมื่อเราอยู่เหมือนกัน เขาให้ฉันสัมผัสแสงกับแส้ของเขา และเราได้ตั้งวิจิตร .
" โฮ โฮ ลูกชายของฉัน " เขากล่าวว่า เขาดึงฉันขึ้น " คุณต้องการที่จะติดตามสุนัข ,ฉันคิดว่า "
เรากลับมาผ่านสวนสาธารณะที่เราเจอเด็กรับใช้และคุณนายกอร์ดอนเดิน เขาก็หยุด และจอห์น กระโดด .
" เอ่อ จอห์น เขาไป ?
" เท่ากันครับ " ตอบ จอห์น " เขาเป็นยานพาหนะ เช่น กวาง และมีจิตใจดีด้วย แต่สัมผัสเบาของเรนจะนำทางเขา ลงในตอนท้ายของทั่วไปที่เราพบหนึ่งในผู้ที่เดินทางไปทั่วเกวียนแขวนกระเช้า , พรม ,และเหมือนเช่น คุณก็รู้ ครับ ม้าหลายจะไม่ผ่านเกวียนนั้นอย่างเงียบๆ เขาเพิ่งได้ดู ดี ที่ มัน แล้ว ก็เงียบ และรื่นรมย์เท่าที่จะเป็นไปได้ พวกเขายิงกระต่ายใกล้ highwood และเสียงปืนดังอยู่ใกล้ๆ เขาดึงขึ้นเล็กน้อย และมองแต่ไม่ได้กวนขยับไปซ้ายหรือขวา ผมแค่ถือบังเหียนมั่นคงและไม่เร็วเขามันความคิดของฉัน เขาไม่ได้กลัว หรือป่วยใช้ในขณะที่เขายังเด็ก "
" ก็กล่าวว่า " เด็กรับใช้ " ผมจะลองเอง พรุ่งนี้ "
วันถัดไปที่ผมโตมา สำหรับอาจารย์ ผมจำได้ว่าแม่ของฉันและฉันเป็นที่ปรึกษาที่ดีแก่อาจารย์ และผมพยายามทำในสิ่งที่เขาต้องการให้ผมทำ ผมพบว่าเขาเป็นผู้ขับขี่ที่ดีมากและรอบคอบสำหรับม้าของเขาด้วยเมื่อเขากลับมาบ้านผู้หญิงอยู่หน้าประตูห้องที่เขาขี่ขึ้น .
" อืม ที่รักของฉัน " เธอกล่าวว่า " เธอชอบเขา ?
" เขาคือสิ่งที่จอห์นกล่าวว่า " เขาตอบว่า " เป็น pleasanter สิ่งมีชีวิตที่ผมไม่เคยต้องการเขา เราก็จะเรียกเขาว่าอะไร "
" คุณชอบไม้มะเกลือ " ? บอกว่า " เขาเป็นสีดำไม้มะเกลือ "
" ไม่ดำ "
" คุณจะเรียกเขาว่า แบล็คเบิร์ด เหมือนคุณลุงม้าเก่า ?
" ไม่เขาอยู่ไกล handsomer กว่าเก่า นกเคยถูก "
" ค่ะ " เธอกล่าวว่า " เขาจะค่อนข้างสวย และเขาก็น่ารักดี อารมณ์หน้า ช่างดี ฉลาด ตา สิ่งที่คุณพูดเพื่อเรียกเขา แบล็คบิวตี้ ? "
" ดำความงามทำไม ใช่ ฉันคิดว่านั่นเป็นชื่อที่ดีมาก ถ้าคุณชอบก็จะเป็นชื่อของเขา และมันก็เป็นเช่นนั้น
เมื่อจอห์นเดินเข้าไปในคอกเค้าบอกเจมส์ว่าอาจารย์และภรรยาได้เลือกที่ดีชื่อภาษาอังกฤษที่เหมาะสมสำหรับผมมีความหมาย ไม่เหมือนหมู่บ้านในอิตาลีหรือเพกาซัส หรือ บดุลลา . ทั้งคู่หัวเราะ และ เจมส์ กล่าวว่า " ถ้ามันไม่คืนที่ผ่านมา ผมควรจะตั้งชื่อว่าร็อบรอย ผมไม่เคยเห็นม้าสองตัวมากขึ้นเหมือนกัน "
" ไม่ต้องสงสัยเลย , " กล่าวว่าจอห์น ;" คุณไม่รู้ว่าชาวนาสีเทาแก่ ดัชเชส เป็นแม่ของพวกเขาทั้งสอง ?
ผมไม่เคยได้ยินมาก่อน และจนร็อบรอยที่ถูกฆ่าตายที่ล่าเป็นพี่ชายของฉัน ฉันสงสัยว่าแม่ของฉันมีปัญหา ดูเหมือนว่าม้าไม่มีสัมพันธ์ อย่างน้อยพวกเขาเคยรู้จักกันหลังจากที่พวกเขาขาย .
จอห์นดูเหมือนภูมิใจ ;เขาเคยทำให้แผงคอและหางเกือบเรียบ เป็นเส้นผมของผู้หญิง และเขาก็คุยกับฉันมาก แน่นอนผมไม่ได้เข้าใจทั้งหมดที่เขาพูด แต่ฉันได้เรียนรู้มากขึ้นว่าเขาหมายถึงอะไร และสิ่งที่เขาต้องการให้ผมทำ ผมรักเขา เขาอ่อนโยนและใจดี เขาดูเหมือนจะรู้แค่ว่าม้าจะรู้สึกและเมื่อเขาล้างผมเขารู้ว่านุ่มสถานที่และสถานที่จั๊กจี้ ;เมื่อเขาเห็นว่าหัวเขาไปอย่างระมัดระวังผ่านดวงตาของฉันเป็นถ้าพวกเขาถูกของเขาเอง และไม่ขยับขึ้นไม่ดีอารมณ์ .
เจมส์โฮเวิร์ด เด็กชายเสถียรก็เป็นอ่อนโยนและสวยงามในแบบของเขา ดังนั้นฉันคิดว่าตัวเองดีออก มีชายหนุ่มอีกคน ที่ช่วยในบ้าน แต่เขามี น้อยมากที่จะทำอย่างไรกับขิงและฉัน .
สองสามวันหลังนี้ผมต้องออกไปกับขิงในรถม้าฉันสงสัยว่าเราควรจะอยู่ด้วยกัน แต่ยกเว้นวางหูเธอกลับมาตอนที่ฉันพาให้เธอ เธอวางตัวได้ดีมาก เธอทำงานของเธออย่างตรงไปตรงมา และได้ร่วมกันเต็มของเธอ และฉันก็ไม่เคยต้องการที่จะมีหุ้นส่วนที่ดีในคู่เทียม เมื่อพวกเรามาถึงเนินเขาแทนการผ่อนจังหวะของเธอเธอจะโยนน้ำหนักของเธอลงไปในคอ แล้วดึงออกมาตรงๆเราก็มีทั้งชนิดเดียวกับของความกล้าหาญในการทำงานของเรา และ จอห์น ได้ oftener ถือเรา กว่าจะผลักดันให้เราก้าวไปข้างหน้า เขาเคยใช้แส้กับเราหรอก แล้วก้าวของเรามากเหมือนกัน และผมพบว่ามันง่ายมากที่จะเก็บก้าวกับเธอเมื่อ trotting ซึ่งทำให้สวยงาม และอาจารย์ชอบมันเมื่อเราเก็บขั้นตอนดี แล้วจอห์นหลังจากที่เราได้ออก สอง หรือ สามครั้งด้วยกันเราเติบโตค่อนข้างเป็นมิตรและเข้ากับคนง่าย ซึ่งทำให้ผมรู้สึกมากที่บ้าน merrylegs
สำหรับฉันและเขาก็กลายเป็นเพื่อนที่ดี เขาเป็นคนร่าเริง กล้าหาญ ดีนิสัยเพื่อนตัวน้อยที่เขาชื่นชอบกับทุกๆคน และโดยเฉพาะกับคุณ เจสซี่ และพืชที่ใช้ขี่กับเขาในสวนกล้วยไม้และมีเกมที่ดีกับเขาและสุนัขเล็ก ๆน้อย ๆของพวกเขาขี้เล่น อาจารย์ของเราสองคน
ม้าตัวอื่นที่ยืนอยู่ในคอกอีก หนึ่งคือความยุติธรรม , ซังข้าวโพด โรน ใช้สำหรับการขี่หรือในที่เก็บรถเข็น ; อื่น ๆคือเป็นนักล่าสีน้ำตาลเก่า ชื่อ เซอร์ โอลิเวอร์ เขาคือผลงานที่ผ่านมาแล้ว แต่เป็นที่ชื่นชอบอย่างมากกับอาจารย์ ที่ให้วิ่งสวนเขา บางครั้งเขาก็ทำเบาๆจับบน อสังหาริมทรัพย์หรือดำเนินการอย่างใดอย่างหนึ่งของผู้หญิงยังเด็กเมื่อพวกเขาขี่ออกไปกับพ่อ เขาสุภาพมาก และอาจจะเชื่อถือได้กับเด็ก ตลอดจน merrylegs . ซังก็แข็งแรงดี ทำ ดี นิสัยม้า บางครั้งเราต้องคุยกันในคอก แต่แน่นอนว่าผมไม่อาจเพื่อใกล้ชิดกับเขาเช่นเดียวกับขิง ที่ยืนอยู่ในห้องเดียวกันมีเสถียรภาพ