When my kids were in highschool and

When my kids were in highschool and their friends would ask to borrow money they would loan them a couple of bucks. When they would ask again for more money, my kids would remember and say "when you pay me back the money you already owe me". That was the end of that.

I'm not sure how good of friends are asking, and their age, and how much they want. To me those answers would determine what I do. BUT you could just have a policy of "no" to anyone and everyone. It's your choice.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อเด็ก ๆ อยู่ในมัธยมศึกษา และเพื่อนของพวกเขาจะขอกู้ยืมเงิน ที่จะกู้พวกเขาไม่กี่ bucks เมื่อพวกเขาจะถามฉันอีกสำหรับเงิน เด็ก ๆ จะจำ และพูดว่า "เมื่อคุณคืนให้ฉันเงิน คุณแล้วเป็นหนี้ฉัน" ที่สุดของที่ได้

ฉันไม่แน่ใจว่าวิธีที่ดีของเพื่อนจะ ถาม และอายุของพวกเขา และจำนวนที่ต้องการ ผม คำตอบเหล่านี้จะกำหนดสิ่งที่ฉันทำ แต่คุณสามารถมีได้เพียงนโยบาย "ไม่" ทุกคนและทุกคน คุณเลือกได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อเด็กของฉันอยู่ในโรงเรียนมัธยมและเพื่อนของพวกเขาจะขอกู้เงินที่พวกเขาจะกู้พวกเขาสอง bucks เมื่อพวกเขาจะถามอีกครั้งสำหรับเงินได้มากขึ้นเด็ก ๆ ของฉันจะจำและพูดว่า "เมื่อคุณจ่ายฉันกลับเงินที่คุณเป็นหนี้แล้วฉัน" นั่นคือจุดสิ้นสุดของการที่ผมไม่แน่ใจว่าวิธีการที่ดีของเพื่อนที่จะถามและอายุของพวกเขาและวิธีการที่พวกเขาต้องการ สำหรับผมคำตอบเหล่านั้นจะกำหนดสิ่งที่ฉันทำ แต่คุณก็สามารถมีนโยบายของ "ไม่" กับทุกคนและทุกคน มันเป็นทางเลือกของคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อลูกอยู่มัธยม และเพื่อนของพวกเขาจะมาขอยืมเงินที่พวกเขาจะให้พวกเขายืมคู่ของ bucks เมื่อพวกเขาจะถามอีกครั้งเพื่อเงินมากขึ้น เด็ก ๆของฉันจะจดจำและกล่าวว่า " เมื่อคุณจ่ายเงินผมคืนเงินที่คุณเป็นหนี้ฉัน " นั่นคือจุดจบของมัน

ผมไม่แน่ใจว่าวิธีที่ดีที่เพื่อนถาม และอายุของพวกเขาและวิธีการที่พวกเขาต้องการมากเพื่อให้คำตอบเหล่านั้นจะตรวจสอบสิ่งที่ฉันทำ แต่คุณก็มีนโยบาย " ไม่ " กับทุกคนและทุกคน มันเป็นทางเลือกของคุณ