A nonfinite verb is any of several

A nonfinite verb is any of several verb forms that are not finite verbs; that is, they cannot serve as the root of an independent clause. Nonfinite verbs found in English typically are infinitives, participles and gerunds. (They sometimes are called verbals—although that term has traditionally applied only to participles and gerunds.) Additional nonfinite forms found in some other languages include converbs, gerundives and supines.

Nonfinite verbs typically are not inflected by grammatical tense; and they present little inflection for other grammatical categories as well.[1] Generally, they also lack a subject dependent. One or more nonfinite verbs may be associated with a finite verb in a finite clause, composing the elements of a verb catena, or verb chain.

Because English to a large extent lacks inflectional morphology, the finite and nonfinite forms of a verb may appear the same in a given context. In such a case, the environment surrounding the verb must be examined to determine whether it is finite or nonfinite.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คำกริยา nonfinite เป็นรูปแบบใด ๆ คำกริยาหลายอย่างที่เป็นคำกริยาไม่ จำกัด ; นั่นคือพวกเขาไม่สามารถทำหน้าที่เป็นรากของคำสั่งที่เป็นอิสระ คำกริยา Nonfinite พบในภาษาอังกฤษมักจะ infinitives, participles และ gerunds (บางครั้งพวกเขาเรียกว่า verbals แม้ว่าคำที่ได้นำประเพณีเท่านั้นที่จะ participles และ gerunds.) รูปแบบ nonfinite เพิ่มเติมพบในภาษาอื่น ๆ รวมถึงบาง converbs, gerundives และ supines. คำกริยา Nonfinite มักจะไม่ได้ผันจากความตึงเครียดทางไวยากรณ์; และพวกเขานำเสนอโรคติดเชื้อน้อยสำหรับไวยากรณ์ประเภทอื่น ๆ เช่นกัน. [1] โดยทั่วไปพวกเขายังขาดเรื่องที่ขึ้นอยู่กับ อย่างน้อยหนึ่งคำกริยา nonfinite อาจจะเกี่ยวข้องกับคำกริยา จำกัด ในข้อ จำกัด การแต่งองค์ประกอบของคำกริยา Catena หรือห่วงโซ่กริยา. เพราะภาษาอังกฤษในระดับใหญ่ขาดสัณฐาน inflectional, รูปแบบที่แน่นอนและ nonfinite ของคำกริยาอาจปรากฏ เดียวกันในบริบทที่กำหนด ในกรณีเช่นนี้สภาพแวดล้อมโดยรอบคำกริยาที่ต้องถูกตรวจสอบเพื่อตรวจสอบว่ามี จำกัด หรือ nonfinite

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็น nonfinite กริยาใด ๆรูปแบบคำกริยาหลายที่ไม่ใช่กริยาจำกัด นั่นคือ พวกเขาสามารถใช้เป็นรากของอนุประโยคอิสระ คำกริยาในภาษาอังกฤษโดยทั่วไปแล้วจะพบ nonfinite split infinitives participles และคำนามที่มาจากคำกริยาเติม ing . ( บางครั้งพวกเขาจะเรียกว่า verbals แม้คำที่ใช้ผ้าเพียง participles และคำนามที่มาจากคำกริยาเติม ing .) เพิ่มเติม nonfinite รูปแบบที่พบในภาษาอื่น ๆรวมถึง converbs gerundives , และ supines

nonfinite คำกริยาโดยทั่วไปจะไม่ inflected โดยไวยากรณ์กาล ; และพวกเขาปัจจุบัน ) เล็ก ๆน้อย ๆสำหรับประเภททางไวยากรณ์อื่น ๆ เช่นกัน [ 1 ] โดยทั่วไปแล้ว พวกเขายังขาดเรื่องขึ้นอยู่กับ หนึ่งหรือมากกว่าหนึ่ง nonfinite คำกริยาอาจเกี่ยวข้องกับกริยาจำกัดในข้อจํากัดประกอบด้วยองค์ประกอบของคำกริยา Catena หรือกริยาลูกโซ่

เพราะภาษาอังกฤษเพื่อขอบเขตขนาดใหญ่ขาดการผันคำลักษณะ รูปแบบ และวิธี nonfinite ของกริยาอาจปรากฏขึ้นแบบเดียวกันที่ระบุในบริบท เช่นในกรณี สภาพแวดล้อมโดยรอบ กริยาจะต้องตรวจสอบเพื่อตรวจสอบว่ามันเป็นวิธี หรือ nonfinite .