As he sat at his desk in the King's

As he sat at his desk in the King's Inns he thought what changes those eight years had brought. The friend whom he had known under a shabby and necessitous guise had become a brilliant figure on the London Press. He turned often from his tiresome writing to gaze out of the office window. The glow of a late autumn sunset covered the grass plots and walks. It cast a shower of kindly golden dust on the untidy nurses and decrepit old men who drowsed on the benches; it flickered upon all the moving figures - on the children who ran screaming along the gravel paths and on everyone who passed through the gardens. He watched the scene and thought of life; and (as always happened when he thought of life) he became sad. A gentle melancholy took possession of him. He felt how useless it was to struggle against fortune, this being the burden of wisdom which the ages had bequeathed to him.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ขณะที่เขานั่งที่โต๊ะของเขาในกษัตริย์แห่งเขาคิด เปลี่ยนแปลงปีแปดได้นำ เพื่อนคนที่ว่าเขารู้จักภายใต้หน้ากาก shabby และ necessitous ได้กลายเป็น ตัวเลขที่ยอดเยี่ยมที่กดลอนดอน เขาเปิดมักจะเขียนความเหน็ดเหนื่อยของเขาเพื่อจ้องมองจากหน้าต่างสำนักงาน แสงอาทิตย์ฤดูใบไม้ร่วงปลายครอบคลุมผืนหญ้าและเดิน มันโยนฝักบัวฝุ่นทองกรุณาพยาบาลบกพร่องและระอาคนเก่าที่ drowsed บนม้านั่งที่ มัน flickered เมื่อการเคลื่อนตัวเลขทั้งหมด - ในเด็กที่วิ่งจุดตามเส้นทางกรวด และทุกคนที่ผ่านสวน เขาได้ดูฉาก และคิดว่า ชีวิต และ (เช่นเคยเกิดขึ้นเมื่อเขาคิดว่า ชีวิตของ) เขาเศร้า ความเศร้าโศกความอ่อนโยนเอาไว้ในครอบครองของเขา เขารู้สึกไร้ประโยชน์วิธีมันเป็นการต่อสู้กับฟอร์จูน นี้เป็นภาระของภูมิปัญญาซึ่งอายุได้ bequeathed กับเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในขณะที่เขานั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของเขาในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว Inns สิ่งที่เขาคิดว่าการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้นแปดปีได้นำ เพื่อนคนที่เขาเคยรู้จักกันภายใต้หน้ากากโทรมและขัดสนได้กลายเป็นตัวเลขที่ยอดเยี่ยมในลอนดอนกด เขามักจะหันจากการเขียนที่น่าเบื่อของเขาที่จะจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างสำนักงาน การเรืองแสงของพระอาทิตย์ตกที่ปลายฤดูใบไม้ร่วงปกคลุมแปลงหญ้าและเดิน มันยังเหวี่ยงห้องอาบน้ำฝักบัวของฝุ่นละอองทองกรุณาในรกและพยาบาลคนแก่ชราที่ drowsed บนม้านั่งที่; มัน flickered เมื่อตัวเลขทั้งหมดย้าย - ในเด็กที่วิ่งกรีดร้องตามเส้นทางกรวดและทุกคนที่เดินผ่านสวน เขาเฝ้ามองฉากและความคิดของชีวิต และ (ที่เกิดขึ้นเสมอเมื่อเขาคิดว่าชีวิต) เขาก็กลายเป็นเรื่องน่าเศร้า เศร้าโศกอ่อนโยนเอาความครอบครองของเขา เขารู้สึกว่าไร้ประโยชน์ก็คือการต่อสู้กับโชคลาภนี่เป็นภาระของภูมิปัญญาที่ทุกเพศทุกวัยได้ทำพินัยกรรมยกให้เขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ขณะที่เขานั่งที่โต๊ะของเขา ใน คิงส์ อินน์ เขาคิดว่าสิ่งที่เปลี่ยนแปลงเหล่านั้นแปดปี นำมาให้ เพื่อนคนที่เขาเคยรู้จักภายใต้รุ่งริ่ง และจำเป็นกีซได้กลายเป็นตัวเลขที่สดใสบนกดลอนดอน เขาก็มักจะเขียนน่าเบื่อของเขาจ้องมองออกไปทางหน้าต่างสำนักงาน แสงของพระอาทิตย์ตกฤดูใบไม้ร่วงปลายปกคลุมหญ้าแปลงและเดิน มันโยนฝักบัวของกรุณาทองฝุ่นบนหอผู้ป่วย รุงรัง และไม่มีแรง ชายชราที่ drowsed อยู่บนม้านั่ง มันริบหรี่ลงเมื่อทั้งหมดย้ายตัวเลข - ในเด็กที่วิ่งกรีดร้องไปตามเส้นทางลูกรัง และทุกคนที่ผ่านสวน เขาเฝ้าดูฉากและความคิดของชีวิต และเป็นมักจะเกิดขึ้นเมื่อเขาคิดว่าชีวิต ) เขาก็เศร้า เศร้าสร้อย อ่อนโยน เอาความครอบครองของเขา เขารู้สึกว่าไม่มีประโยชน์ที่จะต่อสู้กับโชคชะตา ซึ่งเป็น ภาระของปัญญาซึ่งอายุได้มอบไว้ให้กับเขา