Fear that the patient will believe

Fear that the patient will believe the physician has “given up on and is abandoning the patient “(Cotton, 1993). Some doctors say they have difficulty discussing end-of-life care without conveying a sense of hopelessness to the patient. Kohn and Menon (1988) state that physicians may by unwilling to bring up the issue until a crisis develops since they are afraid of unnecessarily alarming the patient.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กลัวว่าผู้ป่วยจะเชื่อแพทย์มี "กำหนดขึ้นบน และไม่ละทิ้งผู้ป่วย"(Cotton, 1993) แพทย์บางคนบอกว่า มีปัญหาข้อสุดท้ายของชีวิตดูแล โดยถ่ายทอดความหวังผู้ป่วย Kohn และ Menon (1988) รัฐที่แพทย์อาจโดยไม่ยอมนำปัญหาจนกว่าวิกฤตพัฒนาเนื่องจากกลัวการเจริญผู้ป่วยโดยไม่จำเป็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กลัวว่าผู้ป่วยจะเชื่อว่าแพทย์ได้ "ให้ขึ้นบนและละทิ้งผู้ป่วย" (ผ้าฝ้าย, 1993) แพทย์บางคนกล่าวว่าพวกเขามีปัญหาในการพูดคุยเกี่ยวกับการดูแลปลายของชีวิตโดยการถ่ายทอดความรู้สึกของความสิ้นหวังกับผู้ป่วย โคห์นและน้อน (1988) รัฐที่แพทย์โดยอาจไม่เต็มใจที่จะนำขึ้นปัญหาจนกว่าวิกฤตพัฒนาเนื่องจากพวกเขามีความกลัวของผู้ป่วยโดยไม่จำเป็นน่ากลัว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กลัวว่าคนไข้จะเชื่อหมอหลวง " ยอมแพ้และทิ้งผู้ป่วย " ( ผ้าฝ้าย , 1993 ) แพทย์บางคนบอกว่าพวกเขามีปัญหาในการดูแลปลายของชีวิตโดยไม่ต้องถ่ายทอดความรู้สึกของความสิ้นหวังให้คนไข้คอร์น และ เมน ( 1988 ) ระบุว่า แพทย์อาจไม่เต็มใจที่จะนำขึ้นปัญหาจนกว่าวิกฤตพัฒนาเพราะพวกเขากลัวที่จะน่ากลัว คนไข้