Poon (1993) adapted Porter’s value

Poon (1993) adapted Porter’s value chain concept to the tourism industry. However, she also did not mention the performance management of value chain. Another lack of the literature is not to have looked at the value chain from the customer perspective; in other words there is a lack of customer-oriented approach in the end-to-end value chain

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พูน (1993) ดัดแปลงแนวคิดห่วงโซ่มูลค่าของกระเป๋าเพื่ออุตสาหกรรมท่องเที่ยว อย่างไรก็ตาม เธอยังไม่ไม่พูดถึงการจัดการประสิทธิภาพของห่วงโซ่คุณค่า วรรณคดีอื่นขาดจะไม่ได้ดูที่ห่วงโซ่คุณค่าจากมุมมองของลูกค้า ในคำอื่นๆ มีวิธีการมุ่งเน้นลูกค้าในห่วงโซ่มูลค่าสิ้นสุดเพื่อสิ้นสุดการขาด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พูน (1993) ดัดแปลงแนวคิดห่วงโซ่คุณค่าของพอร์เตอร์ให้กับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว แต่เธอก็ยังไม่ได้พูดถึงการจัดการประสิทธิภาพของห่วงโซ่คุณค่า ขาดของวรรณกรรมก็คือจะไม่ได้มองไปที่ห่วงโซ่คุณค่าจากมุมมองของลูกค้า; ในคำอื่น ๆ ที่มีการขาดของวิธีการที่มุ่งเน้นลูกค้าในแบบ end-to-end ห่วงโซ่คุณค่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พูน ( 1993 ) โซ่คุณค่าของ Porter ดัดแปลงแนวคิดเพื่ออุตสาหกรรมการท่องเที่ยว อย่างไรก็ตาม เธอยังไม่ได้กล่าวถึงการจัดการประสิทธิภาพของห่วงโซ่คุณค่า อื่นขาดวรรณกรรมไม่ได้มองที่โซ่คุณค่าจากมุมมองของลูกค้า ; ในคำอื่น ๆ มีการขาดของลูกค้าที่มุ่งเน้นวิธีการในแบบโซ่คุณค่า