that (5.6, n = 5) in the latter. Si

that (5.6, n = 5) in the latter. Similarly, the
differences in BCF of parathion and EPN using
individual and mixed pesticides in the whole
killifish body over the 72-hr period are shown in
Figs 2 and 3. The BCF of parathion and EPN
reached plateau levels after 24 hr and 48 hr,
respectively, in both experiments. The average
BCF values of parathion (98, n = 3) after
24-72 hr of exposure and EPN (495, n = 2) after
48-72 hr exposure to the individual pesticides
were slightly higher than those of parathion (88,
n = 3) and EPN (442, n = 2) after 24-72 hr
exposure to the mixed pesticides.
Statistical analysis (Table 1) was carried out
using three individual data for each sampling
time (6, 12, 24, 48 and 72 hr). There were no
significant differences (P < 0.05) except for
parathion at 48 hr exposure in the BCF of
IBP, parathion and EPN using single or mixed
pesticides.
These results indicate that there is no influence
of mixed pesticides on the BCF of these
individual organophosphorous pesticides. This
result was the same as that in the bioconcentration
of diazinon, fenthion and fenitrothion
in our previous study (Tsuda et al., 1995). For
organochlorine pesticides, Veith et al. (1979)
concluded that there was little difference in the
BCF of p,p’-DDE and heptachlor epoxide for
fathead minnows between individual and mixed
pesticides. A similar conclusion was therefore
obtained for organophosphorous and

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ที่ (5.6, n = 5) ในหลัง ในทำนองเดียวกัน การความแตกต่างใน BCF parathion และ EPN ใช้แต่ละตัว และผสมยาฆ่าแมลงในทั้งหมดร่างกาย killifish ระยะ 72 ชั่วโมงจะแสดงในมะเดื่อ 2 และ 3 BCF parathion และ EPNเดินทางที่ราบสูงระดับหลังจาก 24 ชั่วโมงและ 48 ชั่วโมงตามลำดับ ในการทดลองทั้งสอง ค่าเฉลี่ยค่า BCF parathion (98, n = 3) หลังจาก24-72 ชั่วโมงของแสงและ EPN (495, n = 2) หลังจาก48-72 ชั่วโมงสัมผัสกับยาฆ่าแมลงแต่ละมีเล็กน้อยสูงกว่าบรรดา parathion (88n = 3) และ EPN (442, n = 2) หลังจาก 24-72 ชั่วโมงสัมผัสกับสารกำจัดศัตรูพืชแบบผสมวิเคราะห์ทางสถิติ (ตาราง 1) มีดำเนินการใช้ข้อมูลส่วนบุคคลที่สามสำหรับการสุ่มตัวอย่างแต่ละเวลา (6, 12, 24, 48 และ 72 ชั่วโมง) มีไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ (P < 0.05) ยกเว้นparathion ใน 48 ชั่วโมงแสงใน BCF ของIBP, parathion และ EPN ใช้เดี่ยว หรือผสมยาฆ่าแมลงผลลัพธ์เหล่านี้บ่งชี้ว่า มีอิทธิพลไม่สารกำจัดศัตรูพืชผสมใน BCF เหล่านี้ยาฆ่าแมลง organophosphorous ละ นี้ผลไม่เหมือนกับใน bioconcentration หมายdiazinon, fenthion และ fenitrothionในการศึกษาก่อนหน้านี้ของเรา (Tsuda และ al., 1995) สำหรับยาฆ่าแมลง organochlorine, Veith et al. (1979)สรุปว่า มีความแตกต่างเล็กน้อยในการBCF ของ p, p'-DDE และเฮปตาคลอร์ epoxide สำหรับminnows fathead ระหว่างแต่ละ และผสมยาฆ่าแมลง ได้สรุปคล้ายคลึงกันดังนั้นได้ organophosphorous และ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่ (5.6 n = 5) หลัง ในทำนองเดียวกันความแตกต่างใน BCF ของ parathion และ EPN โดยใช้สารกำจัดศัตรูพืชของแต่ละบุคคลและผสมในทั้งร่างกายkillifish ในช่วง 72 ชั่วโมงที่แสดงอยู่ในมะเดื่อที่2 และ 3 ของ BCF parathion และ EPN ถึงระดับที่ราบสูงหลังจาก 24 ชั่วโมงและ 48 ชั่วโมงตามลำดับในการทดลองทั้งสอง ค่าเฉลี่ยของค่า BCF ของ parathion (98, n = 3) หลังจาก 24-72 ชั่วโมงของการเปิดรับและ EPN (495 n = 2) หลังจาก48-72 ชั่วโมงการสัมผัสกับสารกำจัดศัตรูพืชแต่ละเล็กน้อยสูงกว่า parathion (88 n = 3) และ EPN (442, n = 2) หลังจาก 24-72 ชั่วโมงการสัมผัสกับสารกำจัดศัตรูพืชผสม. การวิเคราะห์ทางสถิติ (ตารางที่ 1) ได้ดำเนินการโดยใช้ข้อมูลบุคคลที่สามสำหรับแต่ละสุ่มตัวอย่างเวลา(6, 12, 24, 48 และ 72 ชม) ไม่มีมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ (P <0.05) ยกเว้น parathion ที่เปิดรับ 48 ชั่วโมงใน BCF ของIBP, parathion และ EPN โดยใช้คนเดียวหรือผสมสารกำจัดศัตรูพืช. ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่ามีอิทธิพลของสารกำจัดศัตรูพืชผสมใน BCF เหล่านี้แต่ละorganophosphorous สารกำจัดศัตรูพืช ซึ่งผลที่ได้เช่นเดียวกับที่ในการสะสมทางชีวภาพของdiazinon fenthion และ fenitrothion ในการศึกษาก่อนหน้านี้ (Tsuda et al., 1995) สำหรับสารกำจัดศัตรูพืช organochlorine, et al, Veith (1979) ได้ข้อสรุปว่ามีความแตกต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ในBCF ของพี, p'-DDE และอิพอกไซด์ heptachlor สำหรับปลาfathead ระหว่างบุคคลและผสมสารกำจัดศัตรูพืช ข้อสรุปที่คล้ายกันจึงได้รับสำหรับ organophosphorous และ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

( 5.6 , n = 5 ) หลัง ส่วนความแตกต่างของไธ BCF

epn ใช้ยาฆ่าแมลงและบุคคลและผสมในร่างกายรวมทั้ง
มากกว่า 72 ชั่วโมงระยะเวลาแสดงใน
มะเดื่อ 2 และ 3 โดย EC ของไธ epn
ถึงที่ราบสูงและระดับหลัง 24 ชม. และ 48 ชม.
ตามลำดับ ในการทดลอง ค่า EC เฉลี่ย
ของพาราไธออน ( 98 , n = 3
) หลังจาก24-72 ชั่วโมงของแสงและ epn ( 495 , n = 2
48-72 ชั่วโมง ) หลังจากการสัมผัสกับยาฆ่าแมลงบุคคล
มีค่าสูงกว่าของพาราไธออน ( 88 ,
n = 3 ) และ epn ( 442 , n = 2 ) หลังจาก 24-72 ชั่วโมง
การสัมผัสกับยาฆ่าแมลงผสม .
( ตารางที่ 1 ) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือการใช้ข้อมูลส่วนบุคคล
3
ตัวอย่างแต่ละครั้ง ( 6 , 12 , 24 , 48 และ 72 ชั่วโมง ) ไม่มีความแตกต่างทางสถิติ ( P <
005 ) ยกเว้น
พาราไธออนที่ 48 ชั่วโมงของการเปิดรับแสงใน EC ของ
ไอบีพีไธ epn , และใช้เดี่ยวหรือผสมยาฆ่าแมลง
.
ผลลัพธ์เหล่านี้บ่งชี้ว่า ไม่มีอิทธิพล
ยาฆ่าแมลงผสมบน BCF เหล่านี้
บุคคล organophosphorous ยาฆ่าแมลง ผลนี้
เหมือนกับว่าใน bioconcentration

ทางสังคมวิทยาของพลเรือโทเฟนไธ น , และในการศึกษาของเรา ( Tsuda et al . , 1995 ) สำหรับ
การใช้ veith , et al . ( 1979 )
สรุปได้ว่า มีความแตกต่างกันเล็กน้อยใน
BCF P , P ' - DDE และ heptachlor epoxide การโต้ตอบระหว่างบุคคลและ minnows สำหรับ

ผสมยาฆ่าแมลง ข้อสรุปที่คล้ายกันจึง
รับได้ organophosphorous และ