Although the majority of literature

Although the majority of literature about competence
in nursing education focuses on undergraduate education,
assuring increasing levels of competency across the
educational continuum is important. Education at the graduate level and beyond must be offered with increasing
competency as a goal.
Although education based on competency may be
agreed upon, determining which competencies are most
critical, at what level they should be demonstrated, and
how to teach them remains unclear. Evaluating cognitive,
affective, and psychomotor achievement of skills
and knowledge that increase in complexity throughout
a career is challenging.
Origin of the Concept of Competency
Competency is derived from the Middle French and
Latin word competens. To be competent is to be proper
or rightly pertinent, to have requisite or adequate ability
or qualities, to be legally qualified or adequate, or to have
the capacity to function or develop in a particular way
(Merriam-Webster Online, n.d.). The National Council
for State Boards of Nursing (NCSBN; 2005) defined
competency as “the application of knowledge and the
interpersonal, decision-making, and psychomotor skills
expected for the practice role, within the context of public
health” (p. 81). McMullan et al. (2003) distinguished
between competence and competency, stating that competence
is focused on the description of the action or behavior,
while competency is focused on the individual’s
behavior that underpins the competent performance.
These terms are frequently used interchangeably.
Beginning in the early 1980s, many boards of nursing
began to explore the issue of competencies for graduating
nurses in their states. Several states developed essential
competencies of nursing program graduates. Typically,
these competencies are specified by educational program
preparation (e.g., diploma, associate degree, and bachelor’s
degree). Most identify the knowledge, judgment,
skills, and professional values expected of graduates of
nursing programs.
Continued competency became a topic of intense
and frequent discussion among nurses nationally in the

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้ว่าส่วนใหญ่ของวรรณกรรมเกี่ยวกับความสามารถในการศึกษาพยาบาลมุ่งเน้นไปที่การศึกษาระดับปริญญาตรีมั่นใจระดับที่เพิ่มขึ้นของความสามารถในความต่อเนื่องการศึกษาเป็นสิ่งสำคัญ การศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษาและเกินจะต้องให้กับการเพิ่มขีดความสามารถเป็นเป้าหมาย. แม้ว่าการศึกษาบนพื้นฐานของความสามารถอาจจะตกลงกันกำหนดความสามารถมากที่สุดที่สำคัญสิ่งที่ระดับพวกเขาควรจะแสดงให้เห็นถึงและวิธีการที่จะสอนให้พวกเขายังคงไม่ชัดเจน การประเมินความรู้ความเข้าใจอารมณ์และความสำเร็จจิตของทักษะและความรู้ที่เพิ่มขึ้นในความซับซ้อนตลอดอาชีพเป็นสิ่งที่ท้าทาย. ต้นกำเนิดของแนวคิดของ Competency สมรรถนะที่ได้มาจากกลางฝรั่งเศสและภาษาละตินคำ competens จะมีอำนาจที่จะเป็นที่เหมาะสมหรือที่เกี่ยวข้องอย่างถูกต้องจะมีความสามารถที่จำเป็นหรือเพียงพอหรือคุณภาพเพื่อให้ถูกต้องตามกฎหมายหรือที่มีคุณภาพเพียงพอหรือมีความสามารถในการทำงานหรือพัฒนาในทางที่โดยเฉพาะอย่างยิ่ง(Merriam-Webster ออนไลน์ ND) สภาแห่งชาติสำหรับบอร์ดรัฐพยาบาล (NCSBN; 2005) กำหนดความสามารถเป็น"การประยุกต์ใช้ความรู้และการมีปฏิสัมพันธ์กับการตัดสินใจและทักษะจิตคาดว่าสำหรับบทบาทการปฏิบัติในบริบทของประชาชนสุขภาพ" (p. 81) . McMullan et al, (2003) ความโดดเด่นระหว่างความสามารถและความสามารถที่ระบุความสามารถที่จะเน้นในรายละเอียดของการกระทำหรือพฤติกรรมที่ในขณะที่ความสามารถมุ่งเน้นไปที่บุคคลพฤติกรรมที่รมย์ผลการดำเนินงานที่มีอำนาจ. คำเหล่านี้มักมีการใช้สลับกัน. จุดเริ่มต้นในช่วงต้นทศวรรษ 1980 บอร์ดพยาบาลหลายแห่งเริ่มที่จะสำรวจปัญหาของความสามารถในการจบการศึกษาพยาบาลในรัฐของพวกเขา หลายรัฐที่สำคัญการพัฒนาสมรรถนะของผู้สำเร็จการศึกษาโปรแกรมการพยาบาล โดยปกติแล้วความสามารถเหล่านี้ถูกกำหนดโดยโปรแกรมการศึกษาการจัดทำ(เช่นประกาศนียบัตรระดับอนุปริญญาและปริญญาตรีองศา) ส่วนใหญ่ระบุความรู้การพิพากษาทักษะและค่านิยมมืออาชีพที่คาดหวังของผู้สำเร็จการศึกษาจากโปรแกรมการพยาบาล. ความสามารถอย่างต่อเนื่องกลายเป็นหัวข้อของการที่รุนแรงอภิปรายและบ่อยครั้งของพยาบาลในระดับประเทศ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้ว่าส่วนใหญ่ของวรรณกรรมเรื่องความสามารถ
ในการศึกษาพยาบาลมุ่งเน้นการศึกษาระดับปริญญาตรี ,
มั่นใจเพิ่มระดับของสมรรถนะข้าม
ต่อเนื่องการศึกษาเป็นสำคัญ การศึกษาในระดับปริญญาโท และนอกจากจะต้องเสนอเพิ่มสมรรถนะด้วย

เป็นเป้าหมาย ถึงแม้ว่าการศึกษาตามสมรรถนะอาจ
ตกลงกันกำหนดสมรรถนะที่สุด
ซึ่งวิกฤต ในระดับที่พวกเขาควรจะแสดงและ
วิธีการสอนพวกเขายังคงไม่ชัดเจน การประเมินการรับรู้ อารมณ์ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านพุทธิพิสัย
,
ของทักษะและความรู้ที่เพิ่มขึ้นในความซับซ้อนตลอด

เป็นอาชีพที่ท้าทาย ที่มาของแนวคิดของสมรรถนะความสามารถ
มาจากกลางฝรั่งเศสและ
competens คำภาษาละติน มีความสามารถที่จะเหมาะสม
หรือถูกต้องตรงประเด็น มีวิชาบังคับหรือ
ความสามารถเพียงพอ หรือคุณภาพ ให้ถูกต้องตามกฎหมายที่เหมาะสมหรือเพียงพอ หรือมีความสามารถในการทำงานหรือ

พัฒนาในทางที่เฉพาะเจาะจง ( แมร์เรียมเว็บสเตอร์ออนไลน์ n.d. ) สภาแห่งชาติของรัฐบอร์ด
สำหรับพยาบาล ( ncsbn ; 2005 ) กำหนด
ความสามารถ " การประยุกต์ความรู้และ
บุคคล การตัดสินใจ และทักษะด้าน
คาดหวังบทบาทการปฏิบัติ ภายในบริบทของสาธารณสุข
" ( หน้า 81 ) แม็คมัลแลน et al . ( 2003 ) ระหว่างความสามารถและสมรรถนะที่โดดเด่น

คือว่า ความสามารถที่เน้นรายละเอียดของการกระทำหรือพฤติกรรม
ในขณะที่ความสามารถมุ่งเน้นไปที่พฤติกรรมของบุคคลที่สนับสนุนการแสดงความสามารถ
.
ข้อตกลงเหล่านี้มักจะใช้สลับ
เริ่มต้นในต้นทศวรรษ 1980 , บอร์ดการพยาบาล
หลายคนเริ่มที่จะสำรวจปัญหาของสมรรถนะพยาบาลจบ
ในรัฐของตน หลายรัฐพัฒนาสมรรถนะสําคัญ
ของบัณฑิตพยาบาลศาสตร์ โดยปกติเหล่านี้จะถูกกำหนดโดยความสามารถ

เตรียมโปรแกรมการศึกษา เช่น ปริญญาบัตร อนุปริญญา และปริญญาตรี
องศา ) ส่วนใหญ่ระบุความรู้ , การตัดสิน ,
ทักษะและคุณค่าวิชาชีพที่คาดหวังของบัณฑิต
โปรแกรมการพยาบาล .
ต่อสมรรถนะกลายเป็นหัวข้อของการสนทนาระหว่างพยาบาลและรุนแรง
บ่อยทั้งใน