Rice (Oryza sativa L.)–wheat (Triti

Rice (Oryza sativa L.)–wheat (Trititicum aestivum L.) system (RWS) in South Asia is under stress, as nutrient removals by crops are higher than their replenishment through fertilizers. We evaluated improved nutrient management strategies at 10 different locations across the Indo-Gangetic Plains (IGP) of India and adjacent regions during 2003–04 to 2005–06, and compared the improved practices in terms of yield gain, nutrient use efficiency and economic returns, with existing farmers fertilizer practices (FFP), and state recommended fertilizer rates by the government departments (SR). Improved N–P–K application rates were calculated by accounting for the indigenous nutrient supply (INS), yield target and crop nutrient demand as a function of the interactions between N, P and K. Compared with the SR and FFP, improved practices increased average grain yield from 0.32 to 3.03 t ha−1 and 1.37–3.69 t ha−1 in rice, and 0.49–1.17 t ha−1 and 0.71–2.26 t ha−1 in wheat across the locations, respectively. Added net return (in US$) from improved practices over FFP and SR under RWS ranged from 219.6 to 804.9 and from 104.3 to 599 ha−1, respectively. Compared to improved practices, PFPN under SR and FFP were lower by 18.9 and 38.3% in rice, and 18.5 and 39.5% in wheat, respectively. Omission of P and K from improved nutrient management schedule resulted in yield loss of 0.6–2.8 t ha−1 in rice, and 0.43–1.84 t ha−1 in wheat, respectively. The annual removal of native P and K in the respective omission plots ranged from 21.8 to 46.1 kg P ha−1 and from 158.4 to 349.1 kg K ha−1. Application of 26 kg P and 99 kg K ha−1 under improved practices had synergistic effect on nutrient use efficiencies viz. PFPN, AEP, AEK, REP and REK. Results suggested that optimised nutrient supplies considering crop nutrient needs and INS have potential for improving yields, nutrient use efficiency and profits in RWS. The improved nutrient management strategy used in this study could be used in larger domains for improving cereal productivity, nutrient use efficiency and farm profits.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ข้าว (Oryza ซา L.) -ข้าวสาลี (Trititicum aestivum L.) ระบบ (RWS) ในเอเชียใต้อยู่ภายใต้ความเครียด เป็นการเอาออก โดยพืชธาตุอาหารสูงกว่าการเติมผ่านปุ๋ย เราประเมินกลยุทธ์การจัดการธาตุอาหารดีขึ้น 10 สถานที่ต่าง ๆ กันทั่วในอินโด Gangetic ราบ (IGP) ของอินเดียและภูมิภาคติดช่วง 2003-04 ไป 2005 – 06 และเปรียบเทียบแนวทางปฏิบัติปรับปรุงกำไรผลตอบแทน ประสิทธิภาพการใช้ธาตุอาหาร และผลตอบ แทนทางเศรษฐกิจ กับปฏิบัติการปุ๋ยเกษตรกรที่มีอยู่ (FFP), และรัฐแนะนำอัตราปุ๋ย โดยฝ่ายรัฐบาล (SR) โปรแกรม N – P – K ปรับปรุงที่มีคำนวณราคาตามบัญชีสำหรับการจัดหาธาตุอาหารพื้นเมือง (อิน), เป้าหมายผลผลิตของพืช และความต้องการธาตุอาหารเป็นฟังก์ชันของการโต้ตอบระหว่าง N, P และ Compared คุณ SR และ FFP ปฏิบัติดีเพิ่มผลผลิตข้าวเฉลี่ยจาก$ 0.32 3.03 t ha−1 ha−1 t 1.37-3.69 ในข้าว และ 0.49 – ความ 1.17 0.71-2.26 และ t ha−1 ha−1 t ในข้าวสาลีในตำแหน่ง ตามลำดับ เพิ่มผลตอบแทนสุทธิ (ในเหรียญสหรัฐฯ) จากปฏิบัติปรับปรุง FFP และ SR ภายใต้ RWS อยู่ในช่วงจาก 219.6 804.9 และ 104.3 ไป 599 ha−1 ตามลำดับ เปรียบเทียบกับแนวทางที่ดีขึ้น PFPN SR และ FFP ได้ล่าง 18.9 และ 38.3% ในข้าว และ 18.5 และ 39.5% ในข้าวสาลี ตามลำดับ กระทำการอันของ P และ K จากตารางเวลาการปรับปรุงการจัดการธาตุอาหารให้ผลผลิตสูญหาย 0.6 – 2.8 t ha−1 ข้าว และ 0.43-1.84 ha−1 t ในข้าวสาลี ตามลำดับ เอาปีเจ้า P และ K ในผืนกระทำการนั้น ๆ อันอยู่ในช่วง จาก 21.8 การ 46.1 กก. P ha−1 และ 158.4 เพื่อ ha−1 349.1 กก. K ของกก. 26 P และ 99 กิโลกรัม K ha−1 ภายใต้วิธีปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้ธาตุอาหาร viz. PFPN แอบ เอก ตัวแทน และ REK ผลพลังได้ ผลแนะนำว่า อาหารบวมให้พิจารณาความต้องการธาตุอาหารพืช และ INS มีศักยภาพในการปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้ธาตุอาหาร ผลผลิต และกำไรใน RWS กลยุทธ์การบริหารปรับปรุงธาตุอาหารที่ใช้ในการศึกษานี้สามารถใช้ในโดเมนใหญ่เพื่อปรับปรุงผลผลิตธัญพืช ประสิทธิภาพการใช้ธาตุอาหาร และผลกำไรของฟาร์ม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ข้าว (Oryza sativa L.) - ข้าวสาลี (Trititicum aestivum L. ) ระบบ (RWS) ในภูมิภาคเอเชียใต้ที่อยู่ภายใต้ความเครียดการลบสารอาหารจากพืชที่สูงกว่าการเติมเต็มของพวกเขาผ่านปุ๋ย เราประเมินกลยุทธ์การจัดการที่ดีขึ้นของสารอาหารที่แตกต่างกัน 10 แห่งทั่วอินโด Gangetic Plains (IGP) ของอินเดียและภูมิภาคท​​ี่อยู่ติดกันในช่วง 2003-04 จะ 2005-06 และเมื่อเทียบกับการปฏิบัติที่ดีขึ้นในแง่ของการเพิ่มผลผลิตที่มีประสิทธิภาพการใช้สารอาหารและผลตอบแทนทางเศรษฐกิจ มีเกษตรกรที่มีอยู่การปฏิบัติปุ๋ย (FFP) และรัฐอัตราปุ๋ยที่แนะนำโดยหน่วยงานรัฐบาล (อาร์) ปรับปรุง N-P-K อัตราการใช้ที่ถูกคำนวณโดยการบัญชีสำหรับการจัดหาสารอาหารพื้นเมือง (INS) เป้าหมายการเพาะปลูกผลผลิตและความต้องการสารอาหารที่เป็นหน้าที่ของปฏิสัมพันธ์ระหว่าง N, P และเมื่อเทียบกับเคเอสอาร์และ FFP ปฏิบัติที่ดีขึ้นเพิ่มขึ้น ผลผลิตเฉลี่ย 0.32-3.03 ตันต่อเฮกตาร์ 1 และ 1.37-3.69 ตันต่อเฮกตาร์ 1 ในข้าวและ 0.49-1.17 ตันต่อเฮกตาร์ 1 และ 0.71-2.26 ตันต่อเฮกตาร์ 1 ในข้าวสาลีในสถานที่ตามลำดับ เพิ่มผลตอบแทนสุทธิ (ดอลลาร์สหรัฐ) จากการปฏิบัติดีขึ้นกว่า FFP และอาร์ภายใต้ RWS อยู่ระหว่าง 219.6-804.9 และ 104.3-599 ฮ่า-1 ตามลำดับ เมื่อเทียบกับการปฏิบัติที่ดีขึ้นภายใต้ PFPN SR FFP และลดลง 18.9 และ 38.3% ในข้าวและ 18.5 และ 39.5% ในข้าวสาลีตามลำดับ งด P และ K จากการปรับปรุงตารางการจัดการสารอาหารที่ส่งผลให้เกิดการสูญเสียผลผลิต 0.6-2.8 ตันต่อเฮกตาร์ 1 ในข้าวและ 0.43-1.84 ตันต่อเฮกตาร์ 1 ในข้าวสาลีตามลำดับ กำจัดประจำปีของ P พื้นเมืองและ K ในแปลงละเลยนั้นอยู่ในช่วง 21.8-46.1 กก. ฮ่า P-1 และ 158.4-349.1 กกฮ่า K-1 แอพลิเคชันจาก 26 กก. P และ K 99 กก. ฮ่า-1 ภายใต้การปฏิบัติที่ดีขึ้นมีผลการทำงานร่วมกันเกี่ยวกับการใช้สารอาหารที่มีประสิทธิภาพ ได้แก่ PFPN, พี, เออีเค, REP และ REK ผลการชี้ให้เห็นว่าสารอาหารที่ดีที่สุดอุปกรณ์การพิจารณาความต้องการธาตุอาหารพืชและการประท้วงมีศักยภาพในการปรับปรุงอัตราผลตอบแทนที่มีประสิทธิภาพการใช้สารอาหารและผลกำไรใน RWS กลยุทธ์การจัดการที่ดีขึ้นของสารอาหารที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้สามารถนำมาใช้ในโดเมนที่มีขนาดใหญ่สำหรับการปรับปรุงการผลิตธัญพืชที่มีประสิทธิภาพการใช้สารอาหารและผลกำไรของฟาร์ม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ข้าว ( Oryza sativa L . ) และข้าวสาลี ( trititicum aestivum ลิตร ) ระบบ ( RWS ) ในเอเชียใต้อยู่ภายใต้ความเครียดเป็นระบบสารอาหารพืชสูงกว่าการเติมผ่านปุ๋ย เราประเมิน ปรับปรุงกลยุทธ์ในการจัดการธาตุอาหารแตกต่างกัน 10 แห่งในอินโดกานเจติกที่ราบ ( IGP ) ของอินเดียและภูมิภาคที่อยู่ในช่วงปี 2003 – 04 2005 – 06 ,และเปรียบเทียบการปรับปรุงการปฏิบัติในแง่ของผลผลิตเพิ่มขึ้น ประสิทธิภาพของการใช้ธาตุอาหาร และผลตอบแทนทางเศรษฐกิจของเกษตรกรที่มีการปฏิบัติที่มีอยู่ , ปุ๋ย ( FFP ) และรัฐแนะนำอัตราปุ๋ย โดยหน่วยงานของรัฐ ( SR ) การปรับปรุง N P K ) และอัตราการใช้คำนวณด้วยการบัญชีสำหรับการจัดหาอาหารพื้นเมือง ( INS )เป้าหมายผลผลิตและความต้องการธาตุอาหารพืชที่เป็นฟังก์ชันของปฏิสัมพันธ์ระหว่าง N P และ K . เมื่อเทียบกับพลาสม่าสตรอนเทียมและการปฏิบัติ ปรับปรุงเพิ่มผลผลิตเฉลี่ย 0.32 3.03 T ฮา− 1 และ 1.37 – 3.69 T ฮา− 1 ในข้าวและ 0.49 และ 1.17 T ฮา− 1 และ 2 – 3 ที ฮา − 1 ในข้าวสาลีทั่วสถานที่ ตามลำดับเพิ่มผลตอบแทนสุทธิ ( บาท ) จากการปรับปรุงการปฏิบัติมากกว่าและอยู่ภายใต้ FFP SR RWS จาก 219.6 เพื่อ 804.9 และจาก 104.3 ถึง 599 ฮา− 1 ตามลำดับ เมื่อเทียบกับการปฏิบัติที่ดี และ pfpn ภายใต้ SR FFP ลดลงโดย 38.3 % และในธุรกิจข้าวและ 18.5 และ 39.5 % ในข้าวสาลี ตามลำดับ การละเลยของ P และ K จากการปรับปรุงการจัดการธาตุอาหารตารางผลในการสูญเสียผลผลิต 0.6 – 2.8 T ฮา− 1 ในข้าวและ 0.43 - 1.84 T ฮา− 1 ในข้าวสาลี ตามลำดับ ปีการกำจัดพื้นเมือง P และ K ในแปลงนั้นๆ อยู่ระหว่างให้ข้อมูลการละ 21.8 กก. P ฮา− 1 และจากการ 349.1 กก ฮา 158.4 K − 1 การประยุกต์ใช้ 26 กก. P และ K − 1 ใน 99 กิโลกรัม ฮาการปฏิบัติที่มีสารอาหารที่ใช้ในการปรับปรุงประสิทธิภาพ ได้แก่ pfpn อีพีเอก , , , และ rep แรก .ผลการศึกษาพบว่าสารอาหารที่พืชต้องการธาตุอาหารจากวัสดุที่ดีที่สุดและมีศักยภาพในการปรับปรุงผลผลิต ประสิทธิภาพการใช้ธาตุอาหารและผลกำไรใน RWS . การปรับปรุงการจัดการธาตุอาหาร กลยุทธ์ที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ สามารถใช้ในขอบเขตขนาดใหญ่สำหรับการปรับปรุงการผลิตธัญพืช ประสิทธิภาพของการใช้ธาตุอาหารและกำไรฟาร์ม