Address and dateSome people may thi

Address and date
Some people may think the address is not important in an informal letter and prefer to leave it out. That works well if the person you are writing to knows your address already or if she has a good memory! However, it is very unlikely that someone will always remember your address, so it is always a good idea to include it. Remember, this is the address they have to write to for the letter to reach you. The recipient’s address is on the envelope.

The address and date should be in the right hand corner. If I were writing to a person in another country, I would have preferred to add the following details:

Hillcrest Secondary School,

P.O Box 60453,

Livingstone,

ZAMBIA

10101

7th February 2004

Since she already lives in Zambia, it is not necessary to include the country and the postcode i.e. 10101. However, if you are writing to someone outside the country, always include your country and post code.

After you have written the address, leave a line and write the date.

Salutation
The most common salutation in an informal letter is “Dear….”

Note that it is followed by a comma.

Dear Mimi,

However, some go extremely informal and use “Hey!” or “Hi!”

You should use your discretion. Obviously if you are writing to your father, you would not use “Hey!” unless of course you are extremely close.

Body
Here are a few things you should take note of:

Paragraphs:
Since informal letters are usually written by hand, the paragraphs are usually indented. However, with more people using their computers to do most of their writing(and I have a bad feeling most people will forget how to write with their hands), it is becoming a common practice to write paragraphs without indentations—like the way this one is written. This, apparently, is the modern way of writing paragraphs.

use informal language
The first paragraph generally expresses a greeting, followed by wishes of good health. Remember you are writing to someone you know very well, so try to be as friendly as possible:

How are you my dear sister?

However, always use your discretion. Try not to go overboard. Some people become bold and daring in letters and write things that they would otherwise not say to the person face to face. Obviously if you are writing to an adult that you respect, like your dad, try not to write things like:

“What’s up dude!” or “What’s going down?”

Try to picture the person you are writing to standing in front of you. Imagine the things that you would say to him and write them down. This will help you not to go overboard.

Also avoid boring sentences like…

“I am writing this letter to….”

…unless you are writing to a stranger. Even so, try to be as amiable as possible:

I have heard so much about you and would be head over heels with joy if you could agree to be my pen pal

Try to be as conversational as possible. You are allowed to use colloquial language – i.e. language that is appropriate for speech but not really for writing:

My journey back here was fine, though it was quite a long one. I wanted to travel by CR bus but guess what; all the wretched buses were full! So I had no choice but to travel by a small Rosa bus. The journey took seven hours. By the time we reached, my legs were tried and my bottom was severely sore, ugh! Next time, I promise, I’m not gonna use one of ‘em tiny buses!

However informal you get, you should not forget to pay attention to…

punctuation and spelling
I have come across a good number of letters that abound with spelling mistakes and awful punctuation. Such mistakes tend to distract the reader, so don’t neglect them even though you know your friend will understand.

The quality of your letter also speaks volumes about the kind of person you are so all the more reason to be careful!

If you use contractions, make sure that you put the apostrophe in the right places. For example:

Isn’t and not is’nt

won’t and not wont

mustn’t and not must’nt

The contraction it’s is especially one that you must watch out for. It is the short form of it is or it has. But if you want to use it to indicate possession, you should use its and not it’s. Check out this example:

The dog lost its collar.

Remember also to use capitals for the right things i.e. the names of people, places, holidays, etc should all start with a capital letter.

Bottom line? Don’t throw away your grammar book!

Use consistence voice and style
Use the active voice if you want your letter to sound more conversational and interesting. Avoid shifts in the voice. Check out this article on the advantage of using the active voice: Use active Voice

One common error is inconsistency in the tense. For example read the following sentence:

I was going to town yesterday when a dog bite me and I ran all the way to the hospital.

Here is a sentence with starts in the past tense and then right in the middle, the tense changes to present and then finally reverts to past. Even if your friend is very understanding, this is still distracting.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ที่อยู่และวันบางคนอาจคิดว่า ไม่สำคัญในการลงท้ายจดหมายอยู่ และต้องการปล่อยออก ที่ทำงานได้ดี ถ้าบุคคลที่คุณกำลังเขียนให้รู้ที่อยู่ของคุณอยู่แล้ว หรือ ถ้าเธอมีความทรงจำที่ดี อย่างไรก็ตาม มันเป็นยากมากที่คนจะจดจำที่อยู่ของคุณ ดังนั้นจึงเป็นเสมอความคิดดีเพื่อรวมไว้ จำ นี้เป็นพวกเขาต้องเขียนจดหมายถึงคุณอยู่ อยู่ผู้รับบนซองจดหมายได้อยู่และวันควรจะอยู่มุมขวามือ ถ้าผมเขียนให้กับคนในประเทศอื่น การเพิ่มรายละเอียดต่อไปนี้:ฮิลล์เครสต์มัธยมP.O Box 60453อินดอร์แซมเบีย10101วันที่ 7 2547 กุมภาพันธ์ตั้งแต่เธอได้อาศัยอยู่ในแซมเบีย มันไม่จำเป็นต้องรวมประเทศและรหัสไปรษณีย์เช่น 10101 อย่างไรก็ตาม ถ้าคุณกำลังเขียนให้คนต่างประเทศ เสมอรวมรหัสประเทศและโพสต์ของคุณหลังจากที่คุณเขียนอยู่ ออกจากสาย และเขียนวันทักทายทักทายทั่วไปในการลงท้ายจดหมายเป็น "รัก..."หมายเหตุ:ตาม ด้วยเครื่องหมายจุลภาคมี่รักอย่างไรก็ตาม บางไปไม่มาก และใช้ "เฮ้" หรือ "Hi"คุณควรใช้ดุลยพินิจของคุณ แน่นอนถ้าคุณกำลังเขียนคุณพ่อ คุณจะไม่ใช้ "เฮ้" เว้นแต่ของหลักสูตรคุณจะปิดร่างกายนี่คือสิ่งที่คุณควรทราบ:ย่อหน้า:ตั้งแต่ตัวอักษรที่ไม่เป็นทางการมักจะเขียนด้วยมือ ย่อหน้าคือย่อหน้ามักจะ อย่างไรก็ตาม กับคนที่ใช้คอมพิวเตอร์ทำงานส่วนใหญ่ของการเขียนของพวกเขา (และผมมีความรู้สึกไม่ดีที่คนส่วนใหญ่จะลืมวิธีการเขียน ด้วยมือตนเอง), มันจะกลายเป็นแนวปฏิบัติในการเขียนย่อหน้าโดยไม่ต้องย่อหน้า — ชอบวิธีเขียนนี้ นี้ เด่นชัด เป็นวิธีทันสมัยของการเขียนย่อหน้าใช้ภาษาไม่เป็นทางการวรรคแรกโดยทั่วไปแสดงการอวยพร ตามความต้องการของสุขภาพที่ดีด้วย จำไว้ว่า คุณกำลังเขียนเพื่อคนที่คุณรู้จักดี จึงพยายามเป็นมิตรเป็นที่สุด:บ๊อน้องรักอย่างไรก็ตาม ใช้ดุลยพินิจของคุณเสมอ พยายามที่ไม่ไป บางคนกลายเป็นตัวหนา และกล้าหาญในตัวอักษรและเขียนสิ่งที่พวกเขาจะเป็นอย่างอื่นไม่พูดกับคนหน้า แน่นอนถ้าคุณกำลังเขียนให้ผู้ใหญ่ที่คุณเคารพ แบบธรรมดา พยายามที่จะไม่เขียนว่า:"คืออะไรขึ้นเพื่อน" หรือ "อะไรคือความจริง"พยายามภาพบุคคลที่คุณกำลังเขียนไปยืนอยู่หน้าคุณ จินตนาการในสิ่งที่คุณจะพูดกับเขา และเขียนไว้ นี้จะช่วยให้คุณไม่ต้องไปหลีกเลี่ยงประโยคเช่นน่าเบื่อ..."ผมเขียนจดหมายนี้เพื่อ..."... คุณกำลังเขียนให้คนแปลกหน้า.unless ดังนั้นแม้ พยายามที่จะเป็นแขกที่สุด:ผมเคยได้ยินมากเกี่ยวกับคุณ และจะคลั่ง ด้วยความสุขถ้าคุณสามารถยอมรับให้เป็น pal ปากกาของฉันมีความพยายามที่จะสนทนาเป็นที่สุด คุณสามารถใช้ภาษาพูด – ภาษาที่เหมาะสมเช่นคำพูด แต่ไม่ได้จริง ๆ สำหรับการเขียน:เดินทางของฉันกลับมาที่นี่ไม่ครบ หนึ่งค่อนข้างยาวมาก ผมต้องการรถ CR แต่เดาอะไร รถอนาถทั้งหมดได้เต็มรูปแบบ ดังนั้นผมไม่มีทางเลือกแต่การเดินทางโดยรถบัสโรเล็ก การเดินทางเอาเจ็ดชั่วโมง โดยเวลาที่เรามาถึง ขาของฉันได้พยายาม และด้านล่างของฉันก็เจ็บรุนแรง เดลิ ครั้งถัดไป มิเกล ฉันจะไม่ใช้รถเล็ก ๆ หนึ่งแม่งเลยอย่างไรก็ตามไม่ได้ คุณไม่ควรพลาดสนใจ...เครื่องหมายวรรคตอนและการสะกดคำผมเจอจำนวนตัวอักษรที่อุดมสมบูรณ์ ด้วยข้อผิดพลาดการสะกดและเครื่องหมายวรรคตอนที่น่ากลัว ความผิดพลาดดังกล่าวมักจะ หันเหความสนใจของผู้อ่าน ดังนั้นอย่าละเลยพวกเขาแม้ว่าคุณรู้ว่า เพื่อนคุณจะเข้าใจคุณภาพของจดหมายของคุณยังพูดปริมาณเกี่ยวกับชนิดของบุคคลที่คุณมีเหตุผลอีกทั้งต้องระมัดระวังถ้าคุณใช้การหดตัว ให้แน่ใจว่า คุณใส่เครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวในตำแหน่งขวา ตัวอย่างเช่น:ไม่ได้ และไม่ is'ntจะไม่ และไม่เคยชินจะไม่ must'nt และเป็นการหดตัวโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่คุณต้องระวัง แบบสั้นของมัน หรือมันมีอยู่ แต่ถ้าคุณต้องการใช้เพื่อบ่งชี้ความครอบครอง คุณควรใช้มัน และไม่มี ตรวจสอบตัวอย่างนี้:สุนัขหายไปของคอจำไว้ด้วยว่า จะใช้เมืองหลวงสำหรับสิ่งถูกต้องเช่นชื่อคน สถาน วันหยุด ฯลฯ ควรเริ่มตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ทั้งหมดด้านล่างบรรทัด ไม่ทิ้งหนังสือไวยากรณ์ของคุณใช้สอดเสียงและสไตล์ใช้เสียงใช้งานถ้าคุณต้องการจดหมายเสียงสนทนา และน่าสนใจมากขึ้น หลีกเลี่ยงเสียงกะ ดูบทความนี้ในข้อดีของการใช้เสียงการใช้งาน: ใช้งานเสียงข้อผิดพลาดทั่วไปหนึ่งคือ ความเครียดไม่สอดคล้อง ตัวอย่างเช่น อ่านประโยคต่อไปนี้:ผมกำลังจะไปเมืองวันนี้เมื่อสุนัขกัดฉันและฉันวิ่งไปโรงพยาบาลนี่คือประโยคเริ่มในอดีตกาลและเลี้ยวขวาตรงกลาง ความเครียดเปลี่ยนปัจจุบันแล้ว ในที่สุดก็กลับมาถึง แม้ว่าเพื่อนของคุณมีความเข้าใจมาก นี้เป็นการรบกวนสมาธิยังคง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่อยู่และวันที่
บางคนอาจคิดอยู่ไม่สำคัญในจดหมายเป็นทางการและชอบที่จะปล่อยให้มันออกมา ที่ทำงานได้ดีถ้าคนที่คุณเขียนมาเพื่อทราบที่อยู่ของคุณแล้วหรือถ้าเธอมีหน่วยความจำที่ดี! แต่ก็เป็นไปได้ยากมากที่คนมักจะจำที่อยู่ของคุณดังนั้นมันจึงเป็นความคิดที่ดีที่จะรวมไว้ โปรดจำไว้ว่านี่คือที่อยู่พวกเขาจะต้องเขียนไปสำหรับจดหมายไปถึงคุณ ที่อยู่ของผู้รับอยู่ในซองจดหมาย. ที่อยู่และวันที่ควรจะอยู่ในมุมขวามือ ถ้าผมเขียนถึงคนในประเทศอื่นผมจะได้แนะนำเพื่อเพิ่มรายละเอียดดังต่อไปนี้: Hillcrest โรงเรียนมัธยมPO Box 60453, ลิฟวิงสแซมเบีย10101 7 กุมภาพันธ์ 2004 ตั้งแต่เธอยังมีชีวิตอยู่ในแซมเบียก็ไม่จำเป็นที่จะรวม ประเทศและรหัส IE 10101. อย่างไรก็ตามถ้าคุณกำลังเขียนถึงคนที่อยู่นอกประเทศเสมอรวมประเทศและการโพสต์รหัสของคุณ. หลังจากที่คุณได้เขียนที่อยู่ให้ออกจากบรรทัดและเขียนวันที่. คำทักทายคำทักทายที่พบมากที่สุดในทางการ ตัวอักษรเป็น "ที่รัก ... ." ทราบว่าเป็นตามด้วยเครื่องหมายจุลภาค. เรียนมี่แต่บางส่วนไปไม่เป็นทางการมากและใช้ "เฮ้!" หรือ "Hi!" คุณควรใช้ดุลยพินิจของคุณ เห็นได้ชัดว่าถ้าคุณเขียนถึงพ่อของคุณคุณจะไม่ใช้ "เฮ้!" เว้นแต่ของหลักสูตรที่คุณอยู่ใกล้มาก. บอดี้นี่คือบางสิ่งที่คุณควรทราบ A: ย่อหน้า: เนื่องจากตัวอักษรเป็นทางการมักจะเขียนด้วยมือย่อหน้า มักจะมีการเยื้อง แต่ด้วยผู้คนจำนวนมากที่ใช้เครื่องคอมพิวเตอร์ของพวกเขาที่จะทำมากที่สุดของการเขียนของพวกเขา (และฉันมีความรู้สึกที่ไม่ดีคนส่วนใหญ่จะลืมวิธีการเขียนด้วยมือของพวกเขา) ก็จะกลายเป็นเรื่องธรรมดาที่จะเขียนย่อหน้าโดยไม่ต้องรอยบุ๋มเหมือนวิธีการอย่างใดอย่างหนึ่ง เป็นลายลักษณ์อักษร นี้เห็นได้ชัดว่าเป็นวิธีการที่ทันสมัยของการเขียนย่อหน้า. ใช้ภาษาทางการย่อหน้าแรกโดยทั่วไปเป็นการแสดงออกอวยพรตามความปรารถนาของสุขภาพที่ดี จำไว้ว่าคุณกำลังเขียนถึงคนที่คุณรู้จักเป็นอย่างดีจึงพยายามที่จะเป็นมิตรที่เป็นไปได้: ? คุณเป็นอย่างไรน้องสาวที่รักของฉันแต่มักจะใช้ดุลยพินิจของคุณ พยายามที่จะไม่ไปลงน้ำ บางคนกลายเป็นตัวหนาและความกล้าหาญในตัวอักษรและเขียนสิ่งที่พวกเขาจะเป็นอย่างอื่นไม่ได้พูดกับคนที่เห็นหน้ากัน เห็นได้ชัดว่าถ้าคุณกำลังเขียนถึงผู้ใหญ่ที่คุณเคารพเหมือนพ่อของคุณพยายามที่จะไม่เขียนสิ่งที่ชอบ: "เกิดอะไรขึ้นครับ!" หรือ "อะไรลงไป?" ลองนึกภาพคนที่คุณเขียนมาเพื่อยืนอยู่ในหน้าของคุณ . ลองจินตนาการถึงสิ่งที่คุณจะพูดกับเขาและพวกเขาเขียนลง นี้จะช่วยให้คุณไม่ไปลงน้ำ. ยังหลีกเลี่ยงประโยคที่น่าเบื่อเหมือน ... "ฉันจะเขียนจดหมายนี้ ... ." ... ถ้าคุณเขียนกับคนแปลกหน้า ดังนั้นแม้พยายามที่จะเป็นมิตรที่เป็นไปได้: ผมเคยได้ยินมากเกี่ยวกับคุณและจะหัวทิ่มด้วยความสุขถ้าคุณสามารถตกลงที่จะเป็นเพื่อนทางจดหมายของฉันพยายามที่จะเป็นไปได้ที่การสนทนาเป็น คุณได้รับอนุญาตในการใช้ภาษาภาษา - คือภาษาที่เหมาะสมสำหรับการพูด แต่ไม่ได้จริงๆสำหรับการเขียน: การเดินทางของฉันกลับมาที่นี่ได้ดี แต่มันก็ค่อนข้างยาวหนึ่ง ผมอยากที่จะเดินทางโดยรถบัส CR แต่คาดเดาสิ่งที่; ทั้งหมดรถเมล์อนาถได้เต็มรูปแบบ! ดังนั้นผมจึงไม่มีทางเลือก แต่ที่จะเดินทางโดยรถบัสขนาดเล็ก Rosa การเดินทางใช้เวลาเจ็ดชั่วโมง ตามเวลาที่เรามาถึงขาของฉันกำลังพยายามและด้านล่างของฉันคือเจ็บอย่างรุนแรงฮึ! ครั้งต่อไปผมสัญญาว่าผมไม่อยากใช้หนึ่งใน 'em รถเมล์เล็ก ๆ ! อย่างไรก็ตามทางการที่คุณได้รับคุณไม่ควรลืมที่จะใส่ใจกับ ... เครื่องหมายวรรคตอนและการสะกดคำที่ฉันได้มาในจำนวนที่ดีของตัวอักษรที่อุดมสมบูรณ์ด้วยการสะกดคำผิด และเครื่องหมายวรรคตอนอันยิ่งใหญ่ ความผิดพลาดดังกล่าวมีแนวโน้มที่จะหันเหความสนใจของผู้อ่านจึงไม่ละเลยพวกเขาแม้ว่าคุณจะรู้ว่าเพื่อนของคุณจะเข้าใจ. คุณภาพของจดหมายของคุณนอกจากนี้ยังพูดถึงปริมาณเกี่ยวกับชนิดของบุคคลที่คุณกำลังดังนั้นสิ่งที่เป็นเหตุผลที่ต้องระวัง! ถ้าคุณใช้ การหดตัวให้แน่ใจว่าคุณใส่เครื่องหมายวรรคตอนในสถานที่ที่เหมาะสม ตัวอย่างเช่น: ไม่ได้และไม่ is'nt จะไม่ได้และไม่เคยต้องไม่ได้และไม่ must'nt หดมันเป็นโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่คุณต้องระวัง มันเป็นรูปแบบระยะสั้นของมันหรือมันมี แต่ถ้าคุณต้องการที่จะใช้เพื่อบ่งบอกถึงความครอบครองของคุณควรใช้และไม่ได้เป็น ตรวจสอบตัวอย่างนี้: สุนัขหายปก. จำไว้ว่ายังใช้งานเมืองหลวงสำหรับสิ่งที่ถูกต้องคือชื่อของคน, สถานที่, วันหยุด ฯลฯ ทุกคนควรเริ่มต้นด้วยอักษรตัวใหญ่. บรรทัดด้านล่าง? ห้ามทิ้งหนังสือไวยากรณ์ของคุณ! ใช้เสียงสอดคล้องและรูปแบบการใช้เสียงที่ใช้งานถ้าคุณต้องการจดหมายของคุณเสียงการสนทนาและน่าสนใจมากขึ้น หลีกเลี่ยงการเปลี่ยนแปลงในเสียง ตรวจสอบบทความนี้เกี่ยวกับประโยชน์ของการใช้เสียงที่ใช้งาน: ใช้งานเสียงหนึ่งข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือความไม่สอดคล้องกันในความตึงเครียด ยกตัวอย่างเช่นอ่านประโยคต่อไปนี้: . ฉันกำลังจะไปเมืองเมื่อวานนี้เมื่อสุนัขกัดฉันและฉันวิ่งไปทางโรงพยาบาลนี่คือประโยคที่จะเริ่มในอดีตกาลแล้วคลิกขวาที่อยู่ตรงกลางจะมีการเปลี่ยนแปลงความตึงเครียดที่จะนำเสนอ และแล้วในที่สุดย้อนกลับไปในอดีต แม้ว่าเพื่อนของคุณคือความเข้าใจมากนี้ยังคงทำให้เสียสมาธิ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่อยู่และวันที่บางคนอาจคิดว่า ที่อยู่ไม่สําคัญในจดหมายแบบไม่เป็นทางการ และต้องการออกจากมัน ใช้งานได้ดี ถ้าคนที่คุณเขียนถึงรู้ที่อยู่แล้ว หรือถ้าเธอมีความทรงจำที่ดี แต่มันยากมากที่คนมักจะจำที่อยู่ของคุณ ดังนั้นจึงเป็นเสมอความคิดที่ดีที่จะรวมมัน จำไว้ นี่คือที่อยู่ที่พวกเขาต้องเขียนสำหรับจดหมายถึงคุณ ที่อยู่ของผู้รับบนซองที่อยู่และวันที่ควรจะอยู่ในมือมุมขวา ถ้าผมเขียนถึงบุคคลในประเทศอื่น ผมคงเลือกที่จะเพิ่มรายละเอียดดังต่อไปนี้ :Hillcrest โรงเรียนมัธยม ,60453 PO กล่อง ,ลิฟวิงสโตน ,แซมเบีย101017 กุมภาพันธ์ 2547ตั้งแต่เธออาศัยอยู่ในแซมเบีย , ไม่จําเป็นต้องรวมประเทศและรหัสไปรษณีย์เช่น 10101 . อย่างไรก็ตาม ถ้าคุณจะเขียนให้คนอื่นนอกประเทศ เสมอรวมประเทศและรหัสการโพสต์ของคุณหลังจากที่คุณได้เขียนที่อยู่ ออกจากเส้นและเขียนวันที่วันทนาการคำปราศรัยที่พบบ่อยที่สุดในจดหมายแบบไม่เป็นทางการคือ " ที่รัก . . . . . . . "ทราบว่า มันเป็นตามด้วยเครื่องหมายจุลภาคที่รัก มีมี่อย่างไรก็ตาม บางไป แสนนอก และใช้ " เฮ้ ! " หรือ " ไฮ ! "คุณควรใช้ดุลยพินิจของคุณ แน่นอนถ้าคุณเขียนถึงคุณพ่อของคุณ คุณจะไม่ใช้ " เฮ้ ! " เว้นแต่ของหลักสูตรที่คุณใกล้ชิดกันมากร่างกายที่นี่มีบางสิ่งที่คุณควรทราบ :ย่อหน้า :เนื่องจากจดหมายเป็นทางการมักจะเขียนด้วยมือ ย่อหน้ามักจะเยื้อง อย่างไรก็ตาม กับผู้คนมากขึ้นการใช้คอมพิวเตอร์ของพวกเขาจะทำส่วนใหญ่ของผู้เขียน ( และผมมีความรู้สึกไม่ดี คนส่วนใหญ่จะลืมวิธีเขียนกับมือของพวกเขา ) , มันเป็นปฏิบัติทั่วไปเขียนย่อหน้าโดยไม่เยื้องชอบวิธีหนึ่งนี้เป็นลายลักษณ์อักษร นี้เห็นได้ชัดว่าเป็นวิธีที่ทันสมัยของการเขียนย่อหน้าการใช้ภาษาแบบไม่เป็นทางการย่อหน้าแรกโดยทั่วไปแสดงการทักทายตามความต้องการของสุขภาพที่ดี จำที่คุณกำลังเขียนถึงคนที่คุณรู้จักเป็นอย่างดี ดังนั้น พยายามเป็นมิตรที่เป็นไปได้ :คุณน้องสาวที่รักของฉันอย่างไรก็ตาม การใช้ดุลพินิจของคุณเสมอ อย่าออกนอกเรื่อง บางคนกลายเป็นตัวหนาและกล้าหาญในจดหมายและเขียนสิ่งที่พวกเขามิฉะนั้นจะไม่พูดกับคนที่หน้า แน่นอนถ้าคุณเขียนให้ผู้ใหญ่ที่ท่านเคารพนับถือเหมือนพ่อ พยายามไม่เขียนสิ่งที่ชอบ" ว่าไงเพื่อน ! " หรือ " เกิดอะไรขึ้น ? "ลองนึกภาพคนที่คุณเขียนถึงยืนอยู่ตรงหน้าคุณ จินตนาการถึงสิ่งที่คุณจะพูดกับเขาและพวกเขาเขียนลง นี้จะช่วยให้คุณไม่ต้องดิ้นรนไปนอกจากนี้ หลีกเลี่ยงเบื่อประโยค เช่น . . . . . . ." ผมเขียนจดหมายฉบับนี้เพื่อ . . . . . . . ". . . . . . . จนกว่าคุณจะได้เขียนถึงคนแปลกหน้า ดังนั้น ลองเป็นอัธยาศัยที่เป็นไปได้ :ผมเคยได้ยินมากเกี่ยวกับคุณ และจะเป็นหัวมากกว่าส้นเท้าที่มีความสุข ถ้าคุณจะยอมเป็น PAL ปากกาลองเป็นปากที่สุด คุณได้รับอนุญาตให้ใช้ถ้อยคำภาษาการดำเนินการที่เหมาะสมสำหรับการพูด แต่ไม่ได้เขียน :การเดินทางของฉันกลับมาเป็นปกติดี แต่มันค่อนข้างยาวหนึ่ง ฉันต้องการที่จะเดินทางโดยรถบัส CR แต่เดาอะไร บรรดาผู้เคราะห์ร้ายรถเต็ม ! ดังนั้นผมจึงไม่มีทางเลือก แต่ที่จะเดินทางโดยรถบัส โรเล็ก การเดินทางใช้เวลา 7 ชั่วโมง โดยเวลาที่เราถึงขาพยายามและด้านล่างของฉันอย่างรุนแรง เจ็บ โอ้ย ! คราวหน้า ผมสัญญา ผมจะไม่ใช้หนึ่งของพวกเขาเล็ก ๆรถเมล์ !แต่อย่างที่คุณได้รับ คุณไม่ควรลืมที่จะสนใจ . . . . . . .เครื่องหมายวรรคตอนและการสะกดคำฉันมาข้ามเป็นจำนวนที่ดีของตัวอักษรที่ได้รับการสะกดผิดและน่ากลัวเครื่องหมายวรรคตอน ความผิดพลาดดังกล่าวมีแนวโน้มที่จะหันเหความสนใจของผู้อ่าน ดังนั้น อย่าละเลย แม้ว่าคุณทราบว่าเพื่อนของคุณจะเข้าใจคุณภาพของจดหมายของคุณพูดวอลุ่มเกี่ยวกับชนิดของคุณเพื่อเหตุผลทั้งหมด ให้ระวังคน !ถ้าคุณใช้คำย่อ ให้แน่ใจว่าคุณใส่เครื่องหมายในสถานที่ที่เหมาะสม ตัวอย่างเช่น :ไม่ได้ และไม่ is"ntไม่ ไม่ ไม่ไม่ ไม่ must"ntตัวมันเป็นโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่คุณจะต้องคอยระวัง มันเป็นรูปแบบที่สั้น ๆของมัน หรือมันมี แต่ถ้าคุณต้องการที่จะใช้มันเพื่อแสดงการครอบครอง คุณควรใช้มัน ไม่ใช่มัน . ตรวจสอบตัวอย่างนี้ :สุนัขหายปลอกคอของมันจำได้ยังใช้เมืองหลวงสำหรับสิ่งที่ถูกต้อง เช่น ชื่อของผู้คน , สถานที่ , วันหยุด ฯลฯ ควรเริ่มต้นด้วยอักษรตัวใหญ่บรรทัดล่าง ? อย่าทิ้งหนังสือไวยากรณ์ของคุณใช้องค์ประกอบเสียงและสไตล์ใช้เสียงใช้งานถ้าคุณต้องการตัวอักษรของคุณเพื่อเสียงสนทนามากขึ้นและน่าสนใจ หลีกเลี่ยงการเปลี่ยนเสียง ตรวจสอบบทความนี้เกี่ยวกับประโยชน์ของการใช้เสียงที่ใช้งาน : ใช้งานเสียงหนึ่งในข้อผิดพลาดทั่วไปไม่ตึงเครียด ตัวอย่างเช่นอ่านประโยคต่อไปนี้ :ผมจะไปเมืองเมื่อวาน เมื่อสุนัขกัดฉัน ฉันวิ่งไปโรงพยาบาลนี่เป็นประโยคเริ่มต้นในอดีตกาลแล้ว อยู่ระหว่างการเปลี่ยนแปลง กาลปัจจุบัน และในที่สุดก็กลับไปอดีต