จากประเพณีมาวรีสู่การแสดงออกถึงประเ

จากประเพณีมาวรีสู่การแสดงออกถึงประเด็นร่วมสมัย ประวัติศาสตร์การเต้นสั้น ๆ ของนิวซีแลนด์
โดย ฟรานเชสกา ฮอร์สลีย์

คะปะฮะกะ (Kapa haka) เป็นประเพณีการเต้นอย่างแรกของประเทศนิวซีแลนด์หรือเอาเตอารัว (Aotearoa) เป็นรูปแบบศิลปะพื้นฐานของชาวมาวรี ต้นกำเนิดของประเพณีนี้เข้ามาสู่เอาเตอารัวเมื่อชาวมาวรีเดินทางมาจากหมู่เกาะอื่น ๆ ในมหาสมุทรแปซิฟิกระหว่างการอพยพซึ่งเริ่มต้นในปี ค.ศ.1200

ต้นกำเนิดทางปรัชญาในประเพณีมาวรี

การเต้นได้ขยายไปเป็นความบันเทิงและการเล่าเรื่องรูปแบบหนึ่ง แต่ก็กล่าวถึงต้นกำเนิดทางปรัชญาอยู่เสมอ การเต้นของมาวรีมีพื้นฐานมาจากเทพเจ้า 2 องค์คือ ฮิเนรุฮิ (Hineruhi) และตาเนโรเร (Tānerore)ผู้เป็นตัวแทนลักษณะของแสงแดดยามรุ่งเช้าและช่วงที่ร้อนที่สุดของวันในประเพณีฟะเร ตะเปเร (whare tapere)

ประเพณีคะปะฮะกะรวมถึงไวอะตะ-อา-ริงอะ (waiata-a-ringa เพลงประกอบท่าทาง) ไวอะตะตะฟิโต (waiatatawhito การร้องเพลงและเต้นเพื่อเล่าเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์หรือตำนานต่าง ๆ) ปออิ (poi การเต้นที่ต้องขยับมืออย่างรวดเร็ว) คะปะฮะกะใช้พลังจากเพศชายและหญิงอย่างสมดุล ผสมผสานทั้งอดีตและปัจจุบัน และกล่าวถึงโลกธรรมชาติ ทั้งยังเป็นวิธีแสดงออกถึงประเด็นทางสังคม ตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1970 คณะการแสดงแบบชนเผ่ามาแข่งขันกันเป็นประจำทุก 2 ปี ในเทศกาลเต มะตะตินิ

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จากประเพณีมาวรีสู่การแสดงออกถึงประเด็นร่วมสมัยประวัติศาสตร์การเต้นสั้นๆ ของนิวซีแลนด์โดยฟรานเชสกาฮอร์สลีย์คะปะฮะกะ (ฮาก้า Kapa) เป็นประเพณีการเต้นอย่างแรกของประเทศนิวซีแลนด์หรือเอาเตอารัว (วิลล่า) เป็นรูปแบบศิลปะพื้นฐานของชาวมาวรีต้นกำเนิดของประเพณีนี้เข้ามาสู่เอาเตอารัวเมื่อชาวมาวรีเดินทางมาจากหมู่เกาะอื่นๆ ในมหาสมุทรแปซิฟิกระหว่างการอพยพซึ่งเริ่มต้นในปี ค.ศ.1200 ต้นกำเนิดทางปรัชญาในประเพณีมาวรีการเต้นได้ขยายไปเป็นความบันเทิงและการเล่าเรื่องรูปแบบหนึ่งแต่ก็กล่าวถึงต้นกำเนิดทางปรัชญาอยู่เสมอการเต้นของมาวรีมีพื้นฐานมาจากเทพเจ้า 2 องค์คือฮิเนรุฮิ (Hineruhi) และตาเนโรเร (Tānerore) ผู้เป็นตัวแทนลักษณะของแสงแดดยามรุ่งเช้าและช่วงที่ร้อนที่สุดของวันในประเพณีฟะเรตะเปเร (whare tapere)ประเพณีคะปะฮะกะรวมถึงไวอะตะ-อา-ริงอะ (เพลงประกอบท่าทาง waiata a ringa) ไวอะตะตะฟิโต (waiatatawhito การร้องเพลงและเต้นเพื่อเล่าเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์หรือตำนานต่างๆ) ปออิ (ปอยการเต้นที่ต้องขยับมืออย่างรวดเร็ว) คะปะฮะกะใช้พลังจากเพศชายและหญิงอย่างสมดุลผสมผสานทั้งอดีตและปัจจุบันและกล่าวถึงโลกธรรมชาติทั้งยังเป็นวิธีแสดงออกถึงประเด็นทางสังคมตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1970 คณะการแสดงแบบชนเผ่ามาแข่งขันกันเป็นประจำทุก 2 ปีในเทศกาลเตมะตะตินิ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประวัติศาสตร์การเต้นสั้น ๆ ของนิวซีแลนด์
โดยฟรานเชสกาฮอร์สลีย์คะปะฮะกะ (Kapa ฮา) (รัว) เป็นรูปแบบศิลปะพื้นฐานของชาวมาวรี ๆ 2 องค์คือฮิเนรุฮิ (Hineruhi) และตาเนโรเร ตะเปเร (Whare (Waiata-a-ringa เพลงประกอบท่าทาง) ไวอะตะตะฟิโต (waiatatawhito ๆ ) ปออิ (POI การเต้นที่ต้องขยับมืออย่างรวดเร็ว) ผสมผสานทั้งอดีตและปัจจุบันและกล่าวถึงโลกธรรมชาติ ตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1970 2 ปีในเทศกาลเตมะตะตินิ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จากประเพณีมาวรีสู่การแสดงออกถึงประเด็นร่วมสมัยประวัติศาสตร์การเต้นสั้นจะของนิวซีแลนด์
โดยฟรานเชสกาฮอร์สลีย์

คะปะฮะกะ ( จังหวัดฮากา ) เป็นประเพณีการเต้นอย่างแรกของประเทศนิวซีแลนด์หรือเอาเตอารัว ( รัว ) เป็นรูปแบบศิลปะพื้นฐานของชาวมาวรีต้นกำเนิดของประเพณีนี้เข้ามาสู่เอาเตอารัวเมื่อชาวมาวรีเดินทางมาจากหมู่เกาะอื่นไม่มีค .ศ 1200



ต้นกำเนิดทางปรัชญาในประเพณีมาวรีการเต้นได้ขยายไปเป็นความบันเทิงและการเล่าเรื่องรูปแบบหนึ่งแต่ก็กล่าวถึงต้นกำเนิดทางปรัชญาอยู่เสมอการเต้นของมาวรีมีพื้นฐานมาจากเทพเจ้า 2 องค์คือฮิเนรุฮิ ( hineruhi ) และตาเนโรเรตะเปเร ( whare tapere )

ประเพณีคะปะฮะกะรวมถึงไวอะตะ - อา - ริงอะ ( waiata-a-ringa เพลงประกอบท่าทาง ) ไวอะตะตะฟิโต ( waiatatawhito การร้องเพลงและเต้นเพื่อเล่าเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์หรือตำนานต่างจะปออิ ( POI ) การเต้นที่ต้องขยับมืออย่างรวดเร็ว )ผสมผสานทั้งอดีตและปัจจุบันและกล่าวถึงโลกธรรมชาติทั้งยังเป็นวิธีแสดงออกถึงประเด็นทางสังคมตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1970 คณะการแสดงแบบชนเผ่ามาแข่งขันกันเป็นประจำทุก 2 ในเทศกาลเตมะตะตินิ .