THE BOOK OF RUBYWhen a class contai

THE BOOK OF RUBY

When a class contains a method named initialize this will be automatically called when an object is created using the new method. It is a good idea to use an initialize method to set the values of an object’s instance variables.

This has two clear benefits over setting each instance variable using methods such set_name. First of all, a complex class may contain numerous instance variables and you can set the values of all of them with the single initialize method rather than with many separate ‘set’ methods; secondly, if the variables are all automatically initialised at the time of object creation, you will never end up with an ‘empty’ variable (like the nil value returned when we tried to display the name of someotherdog in the previous program).

Finally, I have created a method called to_s which is intended to return a string representation of a Treasure object. The method name, to_s, is not arbitrary. The same method name is used throughout the standard Ruby object hierarchy. In fact, the to_s method is defined for the Object class itself which is the ultimate ancestor of all other classes in Ruby. By redefining the to_s method, I have added new behaviour which is more appropriate to the Treasure class than the default method. In other words, I have ‘overridden’ its to_s method.

The new method creates an object so it can be thought of as the object’s ‘construc-tor’. However, you should not normally implement your own version of the new method (this is possible but it is generally not advisable). Instead, when you want to perform any ‘setup’ actions – such as assigning values to an object’s internal variables - you should do so in a method named initialize. Ruby ex-ecutes the initialize method immediately after a new object is created.

Garbage Collection

In many languages such as C++ and Delphi for Win32, it is the pro-grammer’s responsibility to destroy any object that has been created when it is no longer required. In other words, objects are given de-structors as well as constructors. In Ruby, you don’t have to do this since Ruby has a built-in ‘garbage collector’ which automatically de-stroys objects and reclaims the memory they used when they are no longer referenced in your program.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หนังสือของทับทิมเมื่อคลาสที่ประกอบด้วยวิธีการตั้งชื่อเริ่มต้น นี้จะโดยอัตโนมัติเรียกเมื่อมีสร้างวัตถุโดยใช้วิธีการใหม่ ก็ควรใช้วิธีการเตรียมใช้งานการตั้งค่าของตัวแปรอินสแตนซ์ของวัตถุ ประโยชน์ชัดเจนที่สองผ่านการตั้งค่าแต่ละอินสแตนซ์ของตัวแปรโดยใช้วิธี set_name ดังกล่าวนี้ได้ แรกของทั้งหมด ชั้นซับซ้อนอาจประกอบด้วยตัวแปรอินสแตนซ์จำนวนมาก และคุณสามารถตั้งค่าทั้งหมดของพวกเขา ด้วยวิธีการเริ่มต้นเดี่ยว มากกว่าหลาย วิธีแยก 'ชุด' ประการที่สอง ถ้าตัวแปรมีทั้งหมดโดยอัตโนมัติแล้วแอปจะที่เวลาสร้างวัตถุ คุณจะไม่เคยพบกับตัวแปร 'ว่าง' (ไม่มีค่าเมื่อเราพยายามที่จะแสดงชื่อของ someotherdog ในโปรแกรมก่อนหน้านี้ชอบ) ในที่สุด ฉันได้สร้างวิธีที่เรียกว่า to_s ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อกลับแสดงสายอักขระของวัตถุสมบัติ ชื่อวิธี to_s ไม่กำหนด ใช้ชื่อวิธีเดียวตลอดลำดับชั้นทับทิมวัตถุมาตรฐาน ในความเป็นจริง to_s วิธีกำหนดไว้สำหรับระดับวัตถุเองซึ่งเป็นบรรพบุรุษที่ดีที่สุดของทุกชั้นใน Ruby โดยนิยามวิธี to_s ฉันได้เพิ่มพฤติกรรมใหม่ที่เหมาะสมกับชั้นสมบัติกว่าวิธีการเริ่มต้น ในคำอื่น ๆ ฉันมี 'แทน' วิธีการ to_sวิธีการใหม่สร้างวัตถุเพื่อให้มันสามารถมองได้ว่า เป็นของวัตถุ 'construc-ทอร์' อย่างไรก็ตาม คุณควรไม่ปกติใช้วิธีใหม่รุ่นของคุณเอง (นี้เป็นไปได้ แต่โดยทั่วไปไม่แนะนำ) แทน เมื่อคุณต้องการดำเนินการใด ๆ 'ตั้งค่า' – เช่นการกำหนดค่าให้กับตัวแปรภายในของวัตถุ - คุณควรทำในวิธีการตั้งชื่อ เริ่มต้น ทับทิมเช่น-ecutes วิธีการเริ่มต้นทันทีหลังจากที่สร้างวัตถุใหม่ รวบรวมขยะ ในหลายภาษาเช่น c ++และ Delphi สำหรับ Win32 เป็นหน้าที่ของโปร-grammer ทำลายวัตถุใด ๆ ที่ถูกสร้างขึ้นเมื่อไม่จำเป็น ในคำอื่น ๆ วัตถุจะได้รับ de structors เป็นอย่างดี ใน Ruby คุณไม่ต้องทำเนื่องจากทับทิมมีในตัว 'เก็บรวบรวมขยะ' โดยอัตโนมัติเด stroys วัตถุและ reclaims จำที่พวกเขาใช้เมื่อพวกเขาจะไม่อ้างอิงในโปรแกรมของคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หนังสือของ RUBY เมื่อชั้นมีวิธีการตั้งชื่อการเริ่มต้นนี้จะถูกเรียกโดยอัตโนมัติเมื่อวัตถุถูกสร้างขึ้นโดยใช้วิธีการใหม่ มันเป็นความคิดที่ดีที่จะใช้วิธีการเริ่มต้นในการตั้งค่าของตัวแปรเช่นวัตถุ. นี้มีสองผลประโยชน์ที่ชัดเจนมากกว่าการตั้งค่าแต่ละตัวแปรเช่นการใช้วิธีการดังกล่าว set_name แรกของทุกชั้นที่ซับซ้อนอาจจะมีตัวแปรเช่นจำนวนมากและคุณสามารถตั้งค่าทั้งหมดของพวกเขาด้วยวิธีการเริ่มต้นเดียวแทนที่จะมีหลายแยกตั้ง 'วิธีการ; ประการที่สองหากตัวแปรที่มีทั้งหมด initialised โดยอัตโนมัติในเวลาของการสร้างวัตถุที่คุณจะไม่จบลงด้วย 'ว่างเปล่า' ตัวแปร (เช่นค่าศูนย์กลับเมื่อเราพยายามที่จะแสดงชื่อของ someotherdog ในโปรแกรมก่อนหน้า). ในที่สุด ฉันได้สร้างวิธีการที่เรียกว่า to_s ซึ่งมีวัตถุประสงค์ที่จะกลับมาแสดงสตริงของวัตถุสมบัติที่ ชื่อวิธีการ to_s ไม่ได้โดยพลการ ชื่อวิธีการเดียวกันถูกนำมาใช้ตลอดมาตรฐานทับทิมลำดับชั้นของวัตถุ ในความเป็นจริงวิธี to_s ถูกกำหนดไว้สำหรับชั้นวัตถุตัวเองซึ่งเป็นบรรพบุรุษที่ดีที่สุดของการเรียนอื่น ๆ ทั้งหมดในทับทิม โดยกําหนดวิธีการ to_s ที่ฉันได้เพิ่มการทำงานใหม่ที่มีความเหมาะสมมากขึ้นในระดับเทรเชอร์กว่าวิธีการเริ่มต้น ในคำอื่น ๆ ที่ฉันได้ 'แทนที่' วิธี to_s ของ. วิธีการใหม่สร้างวัตถุเพื่อที่จะสามารถจะคิดว่าเป็นวัตถุ 'construc-ทอร์' แต่คุณไม่ควรดำเนินการตามปกติรุ่นของคุณเองวิธีการใหม่ (นี้เป็นไปได้ แต่มันก็มักไม่แนะนำ) แต่เมื่อคุณต้องการที่จะดำเนินการใด ๆ 'ติดตั้ง' การกระทำ - เช่นการกำหนดค่าตัวแปรภายในของวัตถุ - คุณควรจะทำในวิธีการตั้งชื่อเริ่มต้น ทับทิมอดีต ecutes วิธีการเริ่มต้นทันทีหลังจากวัตถุใหม่จะถูกสร้างขึ้น. เก็บขยะในหลายภาษาเช่น C ++ และ Delphi สำหรับ Win32 มันเป็นความรับผิดชอบโปรไวยากรณ์ที่จะทำลายวัตถุที่ถูกสร้างขึ้นเมื่อมันไม่จำเป็นใด ๆ ในคำอื่น ๆ จะได้รับวัตถุ de-structors เช่นเดียวกับการก่อสร้าง ในทับทิมคุณไม่ได้มีการทำเช่นนี้ตั้งแต่ทับทิมมีในตัว 'เก็บขยะซึ่งวัตถุ de-stroys โดยอัตโนมัติและ reclaims หน่วยความจำที่พวกเขาใช้เมื่อพวกเขาไม่ได้อ้างถึงในโปรแกรมของคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หนังสือของทับทิมเมื่อชั้นมีวิธีการตั้งชื่อเริ่มต้นนี้จะเรียกโดยอัตโนมัติเมื่อวัตถุถูกสร้างขึ้นโดยใช้วิธีใหม่ มันเป็นความคิดที่ดีที่จะใช้เริ่มต้นวิธีการตั้งค่าของตัวแปรอินสแตนซ์ของวัตถุนี้มีสองผลประโยชน์ที่ชัดเจนมากกว่าการตั้งค่าเช่นแต่ละตัวแปรโดยใช้วิธีการเช่น set_name . แรกของทุกคลาสที่ซับซ้อนอาจประกอบด้วยตัวแปรอินสแตนซ์มากมาย และคุณสามารถตั้งค่าทั้งหมดของพวกเขากับเดียวเริ่มต้นวิธีแทนที่จะมีหลายแยก ' ตั้ง ' วิธีการ ; ประการที่สองถ้าตัวแปรทั้งหมดโดยอัตโนมัติ initialised ในเวลาของการสร้างวัตถุ , คุณจะไม่ได้ลงเอยกับตัวแปร ' ว่างเปล่า ' ( เช่นค่า 0 กลับมา เมื่อเราพยายามที่จะแสดงชื่อของ someotherdog ในโปรแกรมเดิม )ในที่สุด ผมได้สร้างวิธีเรียก to_s ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งกลับสตริงตัวแทนของสมบัติของวัตถุ วิธีการที่ชื่อ to_s ไม่ได้โดยพลการ ชื่อที่ใช้วิธีเดียวกันก็คือตลอดมาตรฐานลำดับชั้นวัตถุทับทิม ในความเป็นจริง to_s วิธีกำหนดให้วัตถุคลาสตัวเองซึ่งเป็นบรรพบุรุษที่ดีที่สุดของชั้นเรียนอื่น ๆทั้งหมดในทับทิม โดยนิยาม to_s วิธี ผมมีเพิ่มใหม่ พฤติกรรม ซึ่งมีความเหมาะสมกับสมบัติกว่าวิธีการเริ่มต้นที่ . ในคำอื่น ๆที่ฉันได้ ' แทนที่ ' วิธีการ to_s ของมันวิธีการสร้างวัตถุใหม่จึงจะสามารถคิดเป็น ' วัตถุ Construc Tor ' อย่างไรก็ตาม คุณไม่ควร ปกติใช้รุ่นของตัวเองของวิธีการใหม่นี้เป็นไปได้ แต่โดยทั่วไปจะไม่แนะนำ ) แต่เมื่อคุณต้องการที่จะแสดงการกระทำใด ๆที่ ' ตั้งค่า ' –เช่นการกําหนดค่าให้กับตัวแปรภายในของวัตถุ คุณควรทำในวิธีการที่ชื่อเริ่มต้น . ทับทิมอดีต ecutes การเริ่มต้นวิธีทันทีหลังจากวัตถุใหม่ที่สร้างขึ้นการเก็บรวบรวมขยะในหลายภาษาเช่น C + + และสำหรับ Win32 Delphi เป็นโปร Grammer ความรับผิดชอบในการทำลายวัตถุใด ๆที่ถูกสร้างขึ้น เมื่อมันไม่ต้องใช้อีก ในคำอื่น ๆที่วัตถุได้รับ เดอ structors รวมทั้งผู้รับเหมา . ทับทิม , คุณไม่ต้องทำแบบนี้ เนื่องจากทับทิมมีเก็บขยะในตัว ซึ่งโดยอัตโนมัติ de stroys วัตถุและความทรงจำที่เคยค้าเมื่อพวกเขาจะไม่อ้างอิงในโปรแกรมของคุณ