Analysis of the hospital (n=14) and

Analysis of the hospital (n=14) and regulatory agency (n=8) documents indicated there was no common label for bullying-type behaviors within or across the documents. In these documents, discourses of patient safety were mentioned more often than occupational safety discourses. Discussions of the needs of targets of bullying were minimal. Analysis of managerial discourse revealed that bullying was characterized as an interpersonal issue attributable to both the target and the perpetrator, an intrapersonal issue related to characteristics of the perpetrator, or an ambiguous situation that was difficult to classify. Two discourses of managing bullying were identified: bullying that was the responsibility of the staff to resolve and bullying that was the manager's responsibility to resolve. Actions that were available to managers in the discourse included doing nothing, actions other than progressive guidance, and progressive guidance. When managerial discourses were compared with hospital organizational discourses, differences were found in the words used to label bullying-type behaviors, the assignment of responsibilities for managers and staff, and the actions available to managers within the discourse.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิเคราะห์ของโรงพยาบาล (n = 14) และหน่วยงานกำกับดูแล (n = 8) เอกสารระบุมีไม่ป้ายชื่อทั่วไปสำหรับชนิด bullying พฤติกรรมภายใน หรือเอกสาร ในเอกสาร ประการผู้ป่วยปลอดภัยได้กล่าวบ่อยเกินประการด้านความปลอดภัยอาชีว สนทนาของความต้องการของเป้าหมายของ bullying มีน้อยที่สุด การวิเคราะห์วาทกรรมจัดการเปิดเผยว่า bullying มีลักษณะเป็นปัญหามนุษยสัมพันธ์รวมทั้งเป้าหมาย และติงส intrapersonal ปัญหาที่เกี่ยวข้องกับลักษณะของติงส หรือสถานการณ์ที่คลุมเครือที่ยากในการจัดประเภท ประการที่สองการจัดการ bullying ระบุ: bullying ที่มีความรับผิดชอบของพนักงานในการแก้ไข และ bullying ที่มีความรับผิดชอบของผู้จัดการแก้ไข การดำเนินการที่มีผู้จัดการในวาทรวมทำอะไร การดำเนินการคำแนะนำที่ก้าวหน้า และคำแนะนำที่ก้าวหน้า เมื่อจัดการประการถูกเปรียบเทียบกับโรงพยาบาลองค์กรประการ ความแตกต่างพบในคำที่ใช้ป้ายชนิด bullying พฤติกรรม การกำหนดความรับผิดชอบสำหรับผู้จัดการ และพนักงาน และดำเนินการที่ผู้จัดการทีมภายในวาท

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การวิเคราะห์ของโรงพยาบาล (n = 14) และหน่วยงานที่กำกับดูแล (n = 8) เอกสารที่ระบุไม่มีฉลากทั่วไปสำหรับพฤติกรรมข่มขู่ชนิดภายในหรือในเอกสาร ในเอกสารเหล่านี้วาทกรรมของความปลอดภัยของผู้ป่วยที่ได้รับการกล่าวถึงบ่อยกว่าวาทกรรมด้านความปลอดภัยอาชีว การสนทนาความต้องการของกลุ่มเป้าหมายของการข่มขู่ได้น้อยที่สุด การวิเคราะห์วาทกรรมการบริหารจัดการการศึกษาพบว่าการข่มขู่ก็มีลักษณะเป็นปัญหาความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลทั้งสองส่วนที่เป็นเป้าหมายและผู้กระทำผิด, ปัญหา intrapersonal ที่เกี่ยวข้องกับลักษณะของผู้กระทำผิดหรือสถานการณ์ที่ไม่ชัดเจนว่าเป็นเรื่องยากที่จะจำแนกประเภท สองวาทกรรมในการจัดการการข่มขู่ถูกระบุ: การข่มขู่ว่าเป็นความรับผิดชอบของพนักงานในการแก้ปัญหาและการข่มขู่ว่าเป็นความรับผิดชอบของผู้จัดการที่จะแก้ปัญหา การดำเนินการที่มีอยู่ให้กับผู้จัดการในวาทกรรมรวมถึงการทำอะไรการกระทำอื่น ๆ นอกเหนือจากการแนะนำความก้าวหน้าและแนวทางความก้าวหน้า เมื่อวาทกรรมการบริหารจัดการที่ถูกเมื่อเทียบกับวาทกรรมโรงพยาบาลขององค์กรที่แตกต่างกันของเขาถูกพบในคำพูดที่ใช้ในการติดป้ายพฤติกรรมข่มขู่ชนิดที่ได้รับมอบหมายความรับผิดชอบสำหรับผู้บริหารและพนักงานและการกระทำที่มีอยู่ให้กับผู้จัดการที่อยู่ในวาทกรรม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การวิเคราะห์ของโรงพยาบาล ( N = 14 ) และหน่วยงานกำกับดูแล ( n = 8 ) เอกสารแสดง ไม่พบป้ายชื่อสำหรับพฤติกรรมการรังแกแบบภายในหรือผ่านเอกสาร ในเอกสารเหล่านี้ วาทกรรมของความปลอดภัยของผู้ป่วยถูกกล่าวถึงบ่อยกว่าวาทกรรมความปลอดภัยอาชีว . การอภิปรายของความต้องการของเป้าหมายของการกลั่นแกล้งได้น้อยที่สุดการวิเคราะห์วาทกรรมการจัดการ พบว่า มีลักษณะการเป็นบุคคลปัญหาจากทั้งเป้าหมายและผู้กระทำผิด การเรียนปัญหาที่เกี่ยวข้องกับลักษณะของคนร้าย หรือสถานการณ์ที่คลุมเครือยากที่จะแยกประเภท . สองวาทกรรมการจัดการกลั่นแกล้งถูกระบุว่า :การกลั่นแกล้งที่ความรับผิดชอบของเจ้าหน้าที่เพื่อแก้ไขและกลั่นแกล้งว่าเป็นความรับผิดชอบของผู้จัดการที่จะแก้ไข การกระทำที่สามารถใช้ได้กับผู้จัดการในการรวมไม่ทำอะไร การกระทำ นอกจากแนะแนวความก้าวหน้าและแนวทางที่ก้าวหน้า เมื่อเปรียบเทียบกับวาทกรรมวาทกรรมการจัดการองค์การพยาบาลความแตกต่างที่พบในคำที่ใช้กำหนดพฤติกรรมการรังแกแบบมอบหมายความรับผิดชอบสำหรับผู้บริหารและพนักงาน และการกระทำของผู้จัดการในวาทกรรม